Բաբիկյան, Աստվածատուր

Բաբիկյան, Աստվածատուր

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

Religion

Երկու ճշմարտությունների համառոտ բացատրություն՝ ընդդեմ երկու մոլորությունների

Աշխատությունը կրոնադավանաբանական և փիլիսոփայական բնույթի երկասիրություն է, որի հիմնական նպատակն է ներկայացնել քրիստոնեական ուսմունքի երկու հիմնարար ճշմարտությունները և հակադրել դրանք դրանց վերաբերյալ ձևավորված երկու մոլար կամ սխալ ըմբռնումների։ Ստեղծագործության բովանդակային առանցքը ճշմարիտ դավանանքի պարզաբանումն է, աստվածաբանական դրույթների տրամաբանական հիմնավորումը և այն գաղափարների քննադատությունը, որոնք հեղինակի դիտանկյունից շեղվում են քրիստոնեական հավատի սկզբունքներից։ Շարադրանքի մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում կրոնական ճշմարտությունների հստակ սահմանմանը, դրանց փոխկապակցվածության բացահայտմանը և դավանաբանական հարցերի շուրջ առաջացող տարակարծությունների պարզաբանմանը։ Հեղինակը ձգտում է ընթերցողին ներկայացնել ոչ միայն ճշմարիտ դրույթների բովանդակությունը, այլև ցույց տալ դրանց տարբերությունը սխալ մեկնաբանություններից՝ կիրառելով համեմատության, հակադրության և փաստարկված բացատրության մեթոդները։ Երկասիրության կառուցվածքային առանձնահատկությունը հենց երկու ճշմարտությունների և երկու մոլար դրությունների զուգադրումն է, որի միջոցով ձևավորվում է բանավեճային և ապացուցողական շարադրանք։ Այս մոտեցումը բնորոշ է քրիստոնեական դավանաբանական գրականությանը, որտեղ ուսմունքի պաշտպանությունը հաճախ իրականացվում է ոչ միայն դրական բացատրության, այլև հակադիր տեսակետների քննադատական վերլուծության միջոցով։ Աշխատությունն արտացոլում է կրոնական մտքի այն ավանդույթը, որի շրջանակում ճշմարտության ճանաչումը դիտվում է որպես հավատի, բանականության և աստվածաբանական գիտելիքի փոխհամաձայնեցման արդյունք։ Փիլիսոփայական տեսանկյունից այն առնչվում է ճշմարտության և մոլորության տարբերակման, գիտելիքի հավաստիության, համոզմունքների հիմնավորման և գաղափարական հակասությունների քննության խնդիրներին։ Գրական առումով երկասիրությանը բնորոշ է համառոտ, նպատակային և փաստարկված շարադրանքը, հասկացությունների ճշգրտման ձգտումը, ինչպես նաև հակադրության վրա կառուցված տրամաբանական կառուցվածքը։ Հեղինակը դիմում է աստվածաբանական բանավեճին բնորոշ բացատրական ու քննադատական եղանակներին՝ ընթերցողին ուղղորդելով քննարկվող դրույթների իմաստային տարբերությունների և դրանց հետևանքների ընկալմանը։ Ստեղծագործության պատմամշակութային նշանակությունը պայմանավորված է նաև այն ժամանակաշրջանի հայ մտավոր և եկեղեցական կյանքի առանձնահատկություններով, երբ հայերեն կրոնագիտական ու դավանաբանական գրականությունը կարևոր դեր էր կատարում քրիստոնեական ինքնության պահպանման, աստվածաբանական գիտելիքի տարածման և գաղափարական բանավեճերի զարգացման գործում։ Այն ներկայացնում է հայ կաթոլիկական աստվածաբանական մտքի այն ուղղությունը, որը մեծ ուշադրություն էր դարձնում դավանաբանական հարցերի համակարգված լուսաբանմանը և քրիստոնեական ուսմունքի պաշտպանությանը։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ կրոնական գրականության, դավանաբանության, փիլիսոփայական մտքի և եկեղեցական բանավեճերի պատմությամբ զբաղվող ուսումնասիրողների համար։ Ընթերցողական արժեքը հատկապես դրսևորվում է քրիստոնեական ճշմարտության ընկալման, դավանաբանական տարբերությունների և կրոնական փաստարկման ավանդույթների ուսումնասիրության հնարավորությամբ՝ ընթերցողին ծանոթացնելով հայերեն աստվածաբանական գրականության մեջ ճշմարտության հիմնավորման և հակադիր գաղափարների քննադատության եղանակներին։

Updated: 2026-11-11
Երկու ճշմարտությունների համառոտ բացատրություն՝ ընդդեմ երկու մոլորությունների

Free

Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book5 Read more Սիլվա Կապուտիկյան Սիլվա Կապուտիկյան 1919 թ․ – 2006 թ․ Սիլվա Կապուտիկյանը հայ պոեզիայի ամենաազդեցիկ կին հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն հայրենիքը, սերը, լեզուն և ազգային ինքնությունը։ Կապուտիկյանը գրել է բազմաթիվ բանաստեղծություններ և հրապարակախոսական նյութեր։ Նրա լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել հայ լեզվի պահպանման հարցերին։ Նրա գործերը լայն ճանաչում են ստացել ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ սփյուռքում։ Կապուտիկյանը նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ նվիրված են ազգային արժեքներին։ Նա համարվում է հայ կին պոեզիայի ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ ազդեցիկ։ menu_book2 Read more Վահան Տերյան Վահան Տերյան 1885 թ․ – 1920 թ․ Վահան Տերյանը հայ քնարական պոեզիայի ամենասիրելի հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտահայտված են սերը, մենությունը, կարոտը և կյանքի անցողիկությունը։ Տերյանի բանաստեղծությունները հայտնի են իրենց երաժշտականությամբ և նուրբ տրամադրությամբ։ Նա մեծ ազդեցություն է կրել եվրոպական խորհրդապաշտությունից։ Նրա պոեզիան նոր շունչ է բերել հայկական գրականությանը։ Տերյանի լեզուն մեղմ է, գեղեցիկ և հուզական։ Նրա բազմաթիվ բանաստեղծություններ դարձել են երգեր։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա սերունդների բանաստեղծների վրա։ Տերյանի ստեղծագործությունները շարունակում են մնալ ամենաընթերցվողներից։ Նա համարվում է հայ քնարերգության մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book4 Read more Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book10 Read more Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book8 Read more Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1924 թ․ – 1971 թ․ Պարույր Սևակը հայ գրականության ամենախոր և վերլուծական մտածող բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն մարդու ներաշխարհը, հասարակությունը և պատմական հիշողությունը։ Սևակը հայտնի է իր «Անլռելի զանգակատուն» պոեմով, որը նվիրված է Կոմիտասին։ Նրա լեզուն համարձակ է, նորարարական և մտավոր։ Սևակը հաճախ քննադատել է հասարակական խնդիրները և կեղծ արժեքները։ Նրա պոեզիան համադրում է զգացմունքներն ու ինտելեկտը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից պոեզիայի վրա։ Նրա ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Սևակը համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book9 Read more