Блондин, Владимир Николаевич

Блондин, Владимир Николаевич

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

Literature

Ժամանակակից Յահյա իբն ալ-Հուսեյնի վկայությունները՝ որպես ուշ միջնադարի արաբական գրականության հուշարձան

Աշխատությունը նվիրված է Յահյա իբն ալ-Հուսեյնի վկայությունների ուսումնասիրությանը՝ դրանք դիտարկելով ուշ միջնադարի արաբական գրականության պատմության և զարգացման համատեքստում։ Այն անդրադառնում է միջնադարյան արաբական գրավոր մշակույթի առանձնահատկություններին, ժամանակակիցների թողած տեղեկությունների նշանակությանը և պատմական իրադարձությունների, հասարակական կյանքի ու մտավոր միջավայրի արտացոլմանը գրական աղբյուրներում։ Հատուկ ուշադրության կենտրոնում են պատմական վկայության և գրական ստեղծագործության փոխհարաբերությունները, հեղինակի ժամանակաշրջանի գաղափարական ու մշակութային իրողությունները, ինչպես նաև այն ձևերն ու արտահայտչամիջոցները, որոնց միջոցով միջնադարյան արաբ հեղինակները ներկայացրել են իրենց ժամանակի մարդկանց, իրադարձություններն ու հասարակական հարաբերությունները։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է ուշ միջնադարյան արաբական գրականության բնորոշ գծերի բացահայտումը, այդ թվում՝ պատմողական ավանդույթի, հեղինակային դիտարկումների, վավերագրական նյութի և գրական մեկնաբանության համադրությունը։ Յահյա իբն ալ-Հուսեյնի վկայությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ պատկերացնելու տվյալ ժամանակաշրջանի արաբական մտավոր ու մշակութային միջավայրը, գրավոր ժառանգության ձևավորման գործընթացները և պատմական հիշողության պահպանման գրական եղանակները։ Աշխատությունը կարևոր է նաև այն առումով, որ ուշադրություն է հրավիրում միջնադարյան արաբական գրականության ոչ միայն գեղարվեստական, այլև պատմաճանաչողական արժեքի վրա՝ ընդգծելով ժամանակակիցների վկայությունների դերը անցյալի հասարակական, քաղաքական և մշակութային իրականության ուսումնասիրության գործում։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում արաբագիտությամբ, արևելագիտությամբ, միջնադարյան պատմությամբ և գրականության պատմությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար՝ նպաստելով արաբական գրական ժառանգության, դրա պատմական զարգացման և մշակութային նշանակության առավել ամբողջական ընկալմանը։

Updated: 2026-11-20
Ժամանակակից Յահյա իբն ալ-Հուսեյնի վկայությունները՝ որպես ուշ միջնադարի արաբական գրականության հուշարձան

Free

Խաչատուր Աբովյան Խաչատուր Աբովյան 1809 թ․ – 1848 թ․ Խաչատուր Աբովյանը նոր հայ գրականության հիմնադիրն է։ Նա առաջիններից էր, ով գրական ստեղծագործություններ գրեց աշխարհաբար հայերենով։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Վերք Հայաստանի» վեպն է։ Այդ վեպը նկարագրում է հայ ժողովրդի պայքարը և ազգային ոգին։ Աբովյանը եղել է նաև մանկավարժ և լուսավորիչ։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել կրթության զարգացմանը։ Իր գործունեությամբ նպաստել է ժամանակակից հայ մշակույթի ձևավորմանը։ Նրա գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել հետագա գրողների վրա։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է հարուստ գրական ժառանգություն։ Նրա անհետացումը մինչև այսօր մնում է հայկական պատմության առեղծվածներից մեկը։ menu_book5 Read more Ներսես Շնորհալի Ներսես Շնորհալի 1102 թ․ – 1173 թ․ Ներսես Շնորհալին եղել է հայ եկեղեցու կաթողիկոս, բանաստեղծ և աստվածաբան։ Նա հայտնի է իր հոգևոր երգերով, աղոթքներով և բանաստեղծություններով։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում բարությունը, սերը և մարդասիրությունը։ Շնորհալին ձգտել է միավորել մարդկանց և ամրապնդել քրիստոնեական արժեքները։ Նրա գրական լեզուն պարզ է, բայց միևնույն ժամանակ խորիմաստ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ եկեղեցական շարականներ։ Ներսես Շնորհալու ստեղծագործությունները մինչ օրս օգտագործվում են հայկական եկեղեցական կյանքում։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հայ մշակույթի և կրթության զարգացման մեջ։ Նա համարվում է հայ միջնադարյան գրականության ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա անունը շարունակում է մնալ ազգային հպարտության աղբյուր։ menu_book13 Read more Վահան Տերյան Վահան Տերյան 1885 թ․ – 1920 թ․ Վահան Տերյանը հայ քնարական պոեզիայի ամենասիրելի հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտահայտված են սերը, մենությունը, կարոտը և կյանքի անցողիկությունը։ Տերյանի բանաստեղծությունները հայտնի են իրենց երաժշտականությամբ և նուրբ տրամադրությամբ։ Նա մեծ ազդեցություն է կրել եվրոպական խորհրդապաշտությունից։ Նրա պոեզիան նոր շունչ է բերել հայկական գրականությանը։ Տերյանի լեզուն մեղմ է, գեղեցիկ և հուզական։ Նրա բազմաթիվ բանաստեղծություններ դարձել են երգեր։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա սերունդների բանաստեղծների վրա։ Տերյանի ստեղծագործությունները շարունակում են մնալ ամենաընթերցվողներից։ Նա համարվում է հայ քնարերգության մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book4 Read more Ակսել Բակունց Ակսել Բակունց 1899 թ․ – 1937 թ․ Ակսել Բակունցը հայ արձակի ամենաբարձր մակարդակի վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական կյանքի, մարդու և բնության ներդաշնակության պատկերումը։ Բակունցը առանձնանում է նուրբ հոգեբանական դիտարկումներով և լեզվական ճշգրտությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Ալպիական մանուշակ», «Մթնաձոր» և այլ պատմվածքներ։ Նա համարվում է հայ կարճ արձակի անգերազանցելի հեղինակներից մեկը։ Բակունցի ստեղծագործությունները լի են մարդկային խորությամբ և լուռ տխրությամբ։ Նրա հերոսները հաճախ պայքարում են սոցիալական դժվարությունների հետ։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նա զոհվել է ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ։ menu_book5 Read more Սիլվա Կապուտիկյան Սիլվա Կապուտիկյան 1919 թ․ – 2006 թ․ Սիլվա Կապուտիկյանը հայ պոեզիայի ամենաազդեցիկ կին հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն հայրենիքը, սերը, լեզուն և ազգային ինքնությունը։ Կապուտիկյանը գրել է բազմաթիվ բանաստեղծություններ և հրապարակախոսական նյութեր։ Նրա լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել հայ լեզվի պահպանման հարցերին։ Նրա գործերը լայն ճանաչում են ստացել ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ սփյուռքում։ Կապուտիկյանը նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ նվիրված են ազգային արժեքներին։ Նա համարվում է հայ կին պոեզիայի ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ ազդեցիկ։ menu_book2 Read more Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1924 թ․ – 1971 թ․ Պարույր Սևակը հայ գրականության ամենախոր և վերլուծական մտածող բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն մարդու ներաշխարհը, հասարակությունը և պատմական հիշողությունը։ Սևակը հայտնի է իր «Անլռելի զանգակատուն» պոեմով, որը նվիրված է Կոմիտասին։ Նրա լեզուն համարձակ է, նորարարական և մտավոր։ Սևակը հաճախ քննադատել է հասարակական խնդիրները և կեղծ արժեքները։ Նրա պոեզիան համադրում է զգացմունքներն ու ինտելեկտը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից պոեզիայի վրա։ Նրա ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Սևակը համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book9 Read more