Блондин, Владимир Николаевич

Блондин, Владимир Николаевич

menu_book Посмотреть материалы

Книги автора (1)

Онлайн

Литература

Ժամանակակից Յահյա իբն ալ-Հուսեյնի վկայությունները՝ որպես ուշ միջնադարի արաբական գրականության հուշարձան

Աշխատությունը նվիրված է Յահյա իբն ալ-Հուսեյնի վկայությունների ուսումնասիրությանը՝ դրանք դիտարկելով ուշ միջնադարի արաբական գրականության պատմության և զարգացման համատեքստում։ Այն անդրադառնում է միջնադարյան արաբական գրավոր մշակույթի առանձնահատկություններին, ժամանակակիցների թողած տեղեկությունների նշանակությանը և պատմական իրադարձությունների, հասարակական կյանքի ու մտավոր միջավայրի արտացոլմանը գրական աղբյուրներում։ Հատուկ ուշադրության կենտրոնում են պատմական վկայության և գրական ստեղծագործության փոխհարաբերությունները, հեղինակի ժամանակաշրջանի գաղափարական ու մշակութային իրողությունները, ինչպես նաև այն ձևերն ու արտահայտչամիջոցները, որոնց միջոցով միջնադարյան արաբ հեղինակները ներկայացրել են իրենց ժամանակի մարդկանց, իրադարձություններն ու հասարակական հարաբերությունները։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է ուշ միջնադարյան արաբական գրականության բնորոշ գծերի բացահայտումը, այդ թվում՝ պատմողական ավանդույթի, հեղինակային դիտարկումների, վավերագրական նյութի և գրական մեկնաբանության համադրությունը։ Յահյա իբն ալ-Հուսեյնի վկայությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ պատկերացնելու տվյալ ժամանակաշրջանի արաբական մտավոր ու մշակութային միջավայրը, գրավոր ժառանգության ձևավորման գործընթացները և պատմական հիշողության պահպանման գրական եղանակները։ Աշխատությունը կարևոր է նաև այն առումով, որ ուշադրություն է հրավիրում միջնադարյան արաբական գրականության ոչ միայն գեղարվեստական, այլև պատմաճանաչողական արժեքի վրա՝ ընդգծելով ժամանակակիցների վկայությունների դերը անցյալի հասարակական, քաղաքական և մշակութային իրականության ուսումնասիրության գործում։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում արաբագիտությամբ, արևելագիտությամբ, միջնադարյան պատմությամբ և գրականության պատմությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար՝ նպաստելով արաբական գրական ժառանգության, դրա պատմական զարգացման և մշակութային նշանակության առավել ամբողջական ընկալմանը։

Обновлено. 2026-11-20
Ժամանակակից Յահյա իբն ալ-Հուսեյնի վկայությունները՝ որպես ուշ միջնադարի արաբական գրականության հուշարձան

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Ղազարոս Աղայան Ղազարոս Աղայան 1840 թ․ – 1911 թ․ Ղազարոս Աղայանը մանկական գրականության հիմնադիրներից է։ Նա գրել է բազմաթիվ հեքիաթներ, պատմվածքներ և կրթական նյութեր երեխաների համար։ Նրա ստեղծագործություններն ունեն դաստիարակչական և բարոյական նշանակություն։ Աղայանը նաև ակտիվ մանկավարժ էր։ Նա մեծ դեր է ունեցել ազգային կրթության զարգացման գործում։ Նրա հերոսները սովորեցնում են ազնվություն, աշխատասիրություն և բարություն։ Աղայանի լեզուն պարզ և հասկանալի է երեխաների համար։ Նրա հեքիաթները մինչ օրս ընդգրկված են դպրոցական ծրագրերում։ Մի քանի սերունդ մեծացել է նրա գրքերով։ Նա համարվում է հայ մանկական գրականության դասականներից մեկը։ menu_book5 Подробнее Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book9 Подробнее Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) 1835 թ․ – 1888 թ․ Րաֆֆին հայ պատմավեպի ամենահայտնի ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում ազգային ազատագրության և հայրենասիրության թեմաները։ «Սամվել», «Խենթը» և «Դավիթ Բեկ» վեպերը համարվում են հայ գրականության դասականներ։ Նա ստեղծել է ուժեղ և հիշվող հերոսներ։ Րաֆֆու կերպարները պայքարում են հանուն ազատության և արդարության։ Նրա գրքերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ երիտասարդության վրա։ Նա կարողացել է պատմությունը ներկայացնել հետաքրքիր և կենդանի ձևով։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Րաֆֆին համարվում է ազգային մտածողության ձևավորման կարևոր գործիչ։ Նրա անունը մշտապես կապված է հայրենասիրական գրականության հետ։ menu_book18 Подробнее Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book18 Подробнее Ալեքսանդր Շիրվանզադե Ալեքսանդր Շիրվանզադե 1858 թ․ – 1935 թ․ Ալեքսանդր Շիրվանզադեն հայ ռեալիստական արձակի մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են հասարակության տարբեր խավերի կյանքը և սոցիալական խնդիրները։ Նա գրել է վեպեր, պատմվածքներ և դրամատիկական գործեր։ Շիրվանզադեն մեծ ուշադրություն է դարձրել մարդկային հարաբերություններին։ Նրա հերոսները հոգեբանորեն խորն են մշակված։ Նա համարձակորեն քննադատել է հասարակական անարդարությունները։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև թատերական բեմերում։ Շիրվանզադեն համարվում է հայ արձակի դասականներից մեկը։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հետագա գրողների ստեղծագործություններում։ Նա շարունակում է մնալ հայ գրականության կարևորագույն անուններից մեկը։ menu_book17 Подробнее Սիլվա Կապուտիկյան Սիլվա Կապուտիկյան 1919 թ․ – 2006 թ․ Սիլվա Կապուտիկյանը հայ պոեզիայի ամենաազդեցիկ կին հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն հայրենիքը, սերը, լեզուն և ազգային ինքնությունը։ Կապուտիկյանը գրել է բազմաթիվ բանաստեղծություններ և հրապարակախոսական նյութեր։ Նրա լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել հայ լեզվի պահպանման հարցերին։ Նրա գործերը լայն ճանաչում են ստացել ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ սփյուռքում։ Կապուտիկյանը նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ նվիրված են ազգային արժեքներին։ Նա համարվում է հայ կին պոեզիայի ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ ազդեցիկ։ menu_book2 Подробнее