Богданец, Наталья Николаевна

Богданец, Наталья Николаевна

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

Political Science

Ճապոնիայի քաղաքական ուժերի ռազմավարությունն ու մարտավարությունը երիտասարդության համար պայքարում (1945–1987 թթ.)

Աշխատությունը նվիրված է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո Ճապոնիայում ձևավորված քաղաքական միջավայրում երիտասարդության համար ծավալված գաղափարական, կազմակերպական և քաղաքական պայքարի ուսումնասիրությանը։ Այն ներկայացնում է ճապոնական քաղաքական ուժերի կողմից երիտասարդ սերնդի ներգրավման, համախմբման և քաղաքական կողմնորոշման ձևավորման նպատակով կիրառվող ռազմավարություններն ու մարտավարական մոտեցումները՝ դիտարկելով այդ գործընթացները հետպատերազմյան Ճապոնիայի հասարակական-քաղաքական զարգացման ընդհանուր համատեքստում։ Ուսումնասիրության առանցքում երիտասարդությունն է՝ որպես հասարակական կարևոր խումբ, որն իր աշխարհայացքով, քաղաքական դիրքորոշումներով, հասարակական ակտիվությամբ և կազմակերպված մասնակցությամբ կարող էր էական ազդեցություն ունենալ երկրի քաղաքական կյանքի ու ապագա զարգացման ուղղությունների վրա։ Աշխատանքում դիտարկվող ժամանակաշրջանը ներառում է Ճապոնիայի պատմության մի շարք կարևոր փուլեր՝ սկսած պատերազմից հետո պետական և հասարակական համակարգի վերակազմավորման գործընթացներից մինչև տնտեսական վերելքի, քաղաքական ինստիտուտների ամրապնդման և հասարակական հարաբերությունների փոփոխության ժամանակաշրջանը։ Այս պատմական պայմաններում քաղաքական ուժերի համար երիտասարդության հետ աշխատանքը ձեռք էր բերում առանձնահատուկ նշանակություն, քանի որ նոր սերնդի քաղաքական գիտակցության ձևավորումը, գաղափարական նախասիրությունների ուղղորդումը և հասարակական կազմակերպություններում նրա ներգրավվածությունը դիտարկվում էին որպես երկարաժամկետ քաղաքական ազդեցության կարևոր միջոցներ։ Հատուկ ուշադրության է արժանի քաղաքական ուժերի կողմից կիրառվող ռազմավարությունների բազմազանությունը, որը ներառում էր երիտասարդության շրջանում գաղափարախոսական դիրքորոշումների տարածումը, կազմակերպչական կառույցների ձևավորումն ու զարգացումը, ուսանողական և երիտասարդական միջավայրի հետ կապերի հաստատումը, հասարակական նախաձեռնությունների խրախուսումը, քաղաքական քարոզչությունը և տարբեր սոցիալական խմբերի շահերի ու ակնկալիքների հետ աշխատանքի կազմակերպումը։ Ուսումնասիրության թեմատիկ շրջանակը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու նաև քաղաքական պայքարի այն առանձնահատկություններին, որոնք պայմանավորված էին Ճապոնիայի հետպատերազմյան ժողովրդավարացման գործընթացներով, հասարակական կառուցվածքի փոփոխություններով, կրթական միջավայրի զարգացմամբ, ուսանողական շարժումների ակտիվությամբ և գաղափարական տարբեր ուղղությունների միջև մրցակցությամբ։ Երիտասարդության համար պայքարը դիտարկվում է ոչ միայն որպես քաղաքական կազմակերպությունների անդամակցության ընդլայնման կամ հասարակական աջակցություն ձեռք բերելու միջոց, այլև որպես ապագա քաղաքական էլիտայի, քաղաքացիական դիրքորոշումների և հասարակական արժեքների ձևավորման գործընթացի կարևոր բաղադրիչ։ Աշխատանքի բովանդակային նշանակությունն ընդգծվում է նաև ռազմավարության և մարտավարության փոխհարաբերության ուսումնասիրությամբ. առաջինը ենթադրում է երիտասարդության հետ աշխատանքի երկարաժամկետ նպատակների, գաղափարական ուղղությունների և կազմակերպական առաջնահերթությունների սահմանում, իսկ երկրորդը՝ այդ նպատակների իրականացման համար կիրառվող գործնական միջոցների, հաղորդակցման ձևերի և ներգրավման մեթոդների ընտրություն։ Այս տեսանկյունից թեման հնարավորություն է տալիս բացահայտելու քաղաքական մրցակցության և երիտասարդական շարժումների փոխադարձ ազդեցությունը, քաղաքական ուժերի ու նոր սերնդի հարաբերությունների փոփոխությունը, ինչպես նաև հասարակական զարգացման տարբեր փուլերում երիտասարդության քաղաքական ակտիվության առանձնահատկությունները։ Աշխատանքի պատմագիտական և քաղաքագիտական արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ այն անդրադառնում է հետպատերազմյան Ճապոնիայի հասարակական-քաղաքական կյանքի կարևոր, բայց առանձնահատուկ ուսումնասիրություն պահանջող ուղղություններից մեկին՝ ցույց տալով երիտասարդության դերը քաղաքական գործընթացներում և քաղաքական ուժերի կողմից այդ ներուժի կազմակերպման ու օգտագործման եղանակները։ Այն կարող է օգտակար լինել Ճապոնիայի նորագույն պատմությամբ, քաղաքական կուսակցությունների գործունեությամբ, երիտասարդական և ուսանողական շարժումներով, քաղաքական սոցիալականացման մեխանիզմներով, գաղափարախոսությունների տարածմամբ և Արևելյան Ասիայի հասարակական-քաղաքական զարգացումներով հետաքրքրվող հետազոտողների, ուսանողների ու ընթերցողների համար։ Գիրքը նաև հնարավորություն է ընձեռում համեմատական դիտանկյունից ուսումնասիրելու երիտասարդության քաղաքական ներգրավման տարբեր մոդելները և ավելի խորությամբ հասկանալու, թե ինչպես են քաղաքական կազմակերպությունները ձգտում ձևավորել նոր սերնդի հասարակական գիտակցությունը, ապահովել իրենց գաղափարական շարունակականությունը և ամրապնդել դիրքերը փոփոխվող քաղաքական ու սոցիալական պայմաններում։

Updated: 2026-11-20
Ճապոնիայի քաղաքական ուժերի ռազմավարությունն ու մարտավարությունը երիտասարդության համար պայքարում (1945–1987 թթ.)

Free

Ալեքսանդր Շիրվանզադե Ալեքսանդր Շիրվանզադե 1858 թ․ – 1935 թ․ Ալեքսանդր Շիրվանզադեն հայ ռեալիստական արձակի մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են հասարակության տարբեր խավերի կյանքը և սոցիալական խնդիրները։ Նա գրել է վեպեր, պատմվածքներ և դրամատիկական գործեր։ Շիրվանզադեն մեծ ուշադրություն է դարձրել մարդկային հարաբերություններին։ Նրա հերոսները հոգեբանորեն խորն են մշակված։ Նա համարձակորեն քննադատել է հասարակական անարդարությունները։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև թատերական բեմերում։ Շիրվանզադեն համարվում է հայ արձակի դասականներից մեկը։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հետագա գրողների ստեղծագործություններում։ Նա շարունակում է մնալ հայ գրականության կարևորագույն անուններից մեկը։ menu_book17 Read more Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) 1867 թ․ – 1933 թ․ Նար-Դոսը հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունի մարդու ներաշխարհի վերլուծությունը և հոգեբանական հակասությունները։ Նա նկարագրել է քաղաքային կյանքը և հասարակության տարբեր խավերը։ Նրա վեպերն ու պատմվածքները աչքի են ընկնում իրատեսականությամբ։ Նար-Դոսի լեզուն պարզ է, բայց խորքային և դիտողական։ Նրա հերոսները հաճախ կանգնած են բարոյական ընտրությունների առաջ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս դասական են համարվում։ Նար-Դոսը համարվում է հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել։ menu_book14 Read more Ակսել Բակունց Ակսել Բակունց 1899 թ․ – 1937 թ․ Ակսել Բակունցը հայ արձակի ամենաբարձր մակարդակի վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական կյանքի, մարդու և բնության ներդաշնակության պատկերումը։ Բակունցը առանձնանում է նուրբ հոգեբանական դիտարկումներով և լեզվական ճշգրտությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Ալպիական մանուշակ», «Մթնաձոր» և այլ պատմվածքներ։ Նա համարվում է հայ կարճ արձակի անգերազանցելի հեղինակներից մեկը։ Բակունցի ստեղծագործությունները լի են մարդկային խորությամբ և լուռ տխրությամբ։ Նրա հերոսները հաճախ պայքարում են սոցիալական դժվարությունների հետ։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նա զոհվել է ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ։ menu_book5 Read more Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան 1875 թ․ – 1957 թ․ Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա պոեզիան լի է սիրո, հայրենիքի, կարոտի և մարդկային զգացմունքների թեմաներով։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև արտերկրում։Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում սերը, հայրենիքը, կարոտը և մարդու ներաշխարհը։ Իսահակյանի լեզուն առանձնանում է մեղմությամբ, երաժշտականությամբ և խոր զգացմունքայնությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Աբու Լալա Մահարին» և բազմաթիվ քնարական բանաստեղծություններ։ Նա երկար տարիներ ապրել է արտասահմանում, սակայն մշտապես կապված է եղել հայրենիքի հետ։ Իսահակյանի պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել նաև միջազգային մակարդակով։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Նա եղել է նաև հասարակական և մշակութային ակտիվ գործիչ։ Իսահակյանի ստեղծագործությունները շարունակում են սիրել տարբեր սերունդներ։ Նա համարվում է հայ պոեզիայի մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book4 Read more Գրիգոր Նարեկացի Գրիգոր Նարեկացի 951 թ․ – 1003 թ․ Գրիգոր Նարեկացին միջնադարյան հայ գրականության և քրիստոնեական մտքի ամենամեծ ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Մատյան ողբերգությունն» է, որը հաճախ կոչվում է պարզապես «Նարեկ»։ Գիրքը բաղկացած է աղոթքներից և հոգևոր խորհրդածություններից։ Նարեկացին խորությամբ ուսումնասիրել է մարդու հոգին, մեղքը, ապաշխարությունն ու հավատքը։ Նրա լեզուն չափազանց հարուստ և պատկերավոր է։ Նարեկացու ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ հոգևոր մշակույթի վրա։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ 2015 թվականին նա հռչակվել է Կաթոլիկ եկեղեցու Վարդապետ։ Նարեկացին համարվում է համաշխարհային քրիստոնեական գրականության կարևոր հեղինակներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել ամբողջ աշխարհում։ menu_book29 Read more Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book9 Read more