Богданец, Наталья Николаевна

Богданец, Наталья Николаевна

menu_book Посмотреть материалы

Книги автора (1)

Онлайн

Политология

Ճապոնիայի քաղաքական ուժերի ռազմավարությունն ու մարտավարությունը երիտասարդության համար պայքարում (1945–1987 թթ.)

Աշխատությունը նվիրված է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո Ճապոնիայում ձևավորված քաղաքական միջավայրում երիտասարդության համար ծավալված գաղափարական, կազմակերպական և քաղաքական պայքարի ուսումնասիրությանը։ Այն ներկայացնում է ճապոնական քաղաքական ուժերի կողմից երիտասարդ սերնդի ներգրավման, համախմբման և քաղաքական կողմնորոշման ձևավորման նպատակով կիրառվող ռազմավարություններն ու մարտավարական մոտեցումները՝ դիտարկելով այդ գործընթացները հետպատերազմյան Ճապոնիայի հասարակական-քաղաքական զարգացման ընդհանուր համատեքստում։ Ուսումնասիրության առանցքում երիտասարդությունն է՝ որպես հասարակական կարևոր խումբ, որն իր աշխարհայացքով, քաղաքական դիրքորոշումներով, հասարակական ակտիվությամբ և կազմակերպված մասնակցությամբ կարող էր էական ազդեցություն ունենալ երկրի քաղաքական կյանքի ու ապագա զարգացման ուղղությունների վրա։ Աշխատանքում դիտարկվող ժամանակաշրջանը ներառում է Ճապոնիայի պատմության մի շարք կարևոր փուլեր՝ սկսած պատերազմից հետո պետական և հասարակական համակարգի վերակազմավորման գործընթացներից մինչև տնտեսական վերելքի, քաղաքական ինստիտուտների ամրապնդման և հասարակական հարաբերությունների փոփոխության ժամանակաշրջանը։ Այս պատմական պայմաններում քաղաքական ուժերի համար երիտասարդության հետ աշխատանքը ձեռք էր բերում առանձնահատուկ նշանակություն, քանի որ նոր սերնդի քաղաքական գիտակցության ձևավորումը, գաղափարական նախասիրությունների ուղղորդումը և հասարակական կազմակերպություններում նրա ներգրավվածությունը դիտարկվում էին որպես երկարաժամկետ քաղաքական ազդեցության կարևոր միջոցներ։ Հատուկ ուշադրության է արժանի քաղաքական ուժերի կողմից կիրառվող ռազմավարությունների բազմազանությունը, որը ներառում էր երիտասարդության շրջանում գաղափարախոսական դիրքորոշումների տարածումը, կազմակերպչական կառույցների ձևավորումն ու զարգացումը, ուսանողական և երիտասարդական միջավայրի հետ կապերի հաստատումը, հասարակական նախաձեռնությունների խրախուսումը, քաղաքական քարոզչությունը և տարբեր սոցիալական խմբերի շահերի ու ակնկալիքների հետ աշխատանքի կազմակերպումը։ Ուսումնասիրության թեմատիկ շրջանակը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու նաև քաղաքական պայքարի այն առանձնահատկություններին, որոնք պայմանավորված էին Ճապոնիայի հետպատերազմյան ժողովրդավարացման գործընթացներով, հասարակական կառուցվածքի փոփոխություններով, կրթական միջավայրի զարգացմամբ, ուսանողական շարժումների ակտիվությամբ և գաղափարական տարբեր ուղղությունների միջև մրցակցությամբ։ Երիտասարդության համար պայքարը դիտարկվում է ոչ միայն որպես քաղաքական կազմակերպությունների անդամակցության ընդլայնման կամ հասարակական աջակցություն ձեռք բերելու միջոց, այլև որպես ապագա քաղաքական էլիտայի, քաղաքացիական դիրքորոշումների և հասարակական արժեքների ձևավորման գործընթացի կարևոր բաղադրիչ։ Աշխատանքի բովանդակային նշանակությունն ընդգծվում է նաև ռազմավարության և մարտավարության փոխհարաբերության ուսումնասիրությամբ. առաջինը ենթադրում է երիտասարդության հետ աշխատանքի երկարաժամկետ նպատակների, գաղափարական ուղղությունների և կազմակերպական առաջնահերթությունների սահմանում, իսկ երկրորդը՝ այդ նպատակների իրականացման համար կիրառվող գործնական միջոցների, հաղորդակցման ձևերի և ներգրավման մեթոդների ընտրություն։ Այս տեսանկյունից թեման հնարավորություն է տալիս բացահայտելու քաղաքական մրցակցության և երիտասարդական շարժումների փոխադարձ ազդեցությունը, քաղաքական ուժերի ու նոր սերնդի հարաբերությունների փոփոխությունը, ինչպես նաև հասարակական զարգացման տարբեր փուլերում երիտասարդության քաղաքական ակտիվության առանձնահատկությունները։ Աշխատանքի պատմագիտական և քաղաքագիտական արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ այն անդրադառնում է հետպատերազմյան Ճապոնիայի հասարակական-քաղաքական կյանքի կարևոր, բայց առանձնահատուկ ուսումնասիրություն պահանջող ուղղություններից մեկին՝ ցույց տալով երիտասարդության դերը քաղաքական գործընթացներում և քաղաքական ուժերի կողմից այդ ներուժի կազմակերպման ու օգտագործման եղանակները։ Այն կարող է օգտակար լինել Ճապոնիայի նորագույն պատմությամբ, քաղաքական կուսակցությունների գործունեությամբ, երիտասարդական և ուսանողական շարժումներով, քաղաքական սոցիալականացման մեխանիզմներով, գաղափարախոսությունների տարածմամբ և Արևելյան Ասիայի հասարակական-քաղաքական զարգացումներով հետաքրքրվող հետազոտողների, ուսանողների ու ընթերցողների համար։ Գիրքը նաև հնարավորություն է ընձեռում համեմատական դիտանկյունից ուսումնասիրելու երիտասարդության քաղաքական ներգրավման տարբեր մոդելները և ավելի խորությամբ հասկանալու, թե ինչպես են քաղաքական կազմակերպությունները ձգտում ձևավորել նոր սերնդի հասարակական գիտակցությունը, ապահովել իրենց գաղափարական շարունակականությունը և ամրապնդել դիրքերը փոփոխվող քաղաքական ու սոցիալական պայմաններում։

Обновлено. 2026-11-20
Ճապոնիայի քաղաքական ուժերի ռազմավարությունն ու մարտավարությունը երիտասարդության համար պայքարում (1945–1987 թթ.)

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Դերենիկ Դեմիրճյան Դերենիկ Դեմիրճյան 1877 թ․ – 1956 թ․ Դերենիկ Դեմիրճյանը գրող, դրամատուրգ և հասարակական գործիչ էր։ Նա առավել հայտնի է իր «Վարդանանք» պատմական վեպով, որը հայ գրականության կարևորագույն ստեղծագործություններից է։ Դեմիրճյանը մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերել հայկական պատմության և ազգային հերոսների նկատմամբ։ Նրա գործերում հաճախ հանդիպում են հայրենասիրական գաղափարներ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ պիեսներ և պատմվածքներ։ Դեմիրճյանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պատմական արձակի զարգացման վրա։ Նա կարևոր դեր է ունեցել նաև հայկական թատրոնի զարգացման գործում։ Նրա աշխատանքները մինչ օրս լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Դեմիրճյանը համարվում է հայ դասական գրականության կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը։ menu_book7 Подробнее Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book10 Подробнее Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) 1867 թ․ – 1933 թ․ Նար-Դոսը հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունի մարդու ներաշխարհի վերլուծությունը և հոգեբանական հակասությունները։ Նա նկարագրել է քաղաքային կյանքը և հասարակության տարբեր խավերը։ Նրա վեպերն ու պատմվածքները աչքի են ընկնում իրատեսականությամբ։ Նար-Դոսի լեզուն պարզ է, բայց խորքային և դիտողական։ Նրա հերոսները հաճախ կանգնած են բարոյական ընտրությունների առաջ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս դասական են համարվում։ Նար-Դոսը համարվում է հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել։ menu_book14 Подробнее Վահան Տերյան Վահան Տերյան 1885 թ․ – 1920 թ․ Վահան Տերյանը հայ քնարական պոեզիայի ամենասիրելի հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտահայտված են սերը, մենությունը, կարոտը և կյանքի անցողիկությունը։ Տերյանի բանաստեղծությունները հայտնի են իրենց երաժշտականությամբ և նուրբ տրամադրությամբ։ Նա մեծ ազդեցություն է կրել եվրոպական խորհրդապաշտությունից։ Նրա պոեզիան նոր շունչ է բերել հայկական գրականությանը։ Տերյանի լեզուն մեղմ է, գեղեցիկ և հուզական։ Նրա բազմաթիվ բանաստեղծություններ դարձել են երգեր։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա սերունդների բանաստեղծների վրա։ Տերյանի ստեղծագործությունները շարունակում են մնալ ամենաընթերցվողներից։ Նա համարվում է հայ քնարերգության մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book4 Подробнее Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Подробнее Միսաք Մեծարենց Միսաք Մեծարենց 1886 թ․ – 1908 թ․ Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարական պոեզիայի ամենապայծառ ներկայացուցիչներից է։ Չնայած կարճ կյանքին, նա ստեղծել է բարձրարժեք գրական ժառանգություն։Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարերգության ամենապայծառ անուններից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, սերը և կյանքի գեղեցկությունը։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա հասցրել է ստեղծել բարձրարժեք պոեզիա։ Նրա լեզուն երաժշտական է և նուրբ։ Մեծարենցը մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ռոմանտիկ պոեզիայի վրա։ Նրա բանաստեղծությունները լի են լույսով և զգացմունքայնությամբ։ Նա համարվում է արևմտահայ պոեզիայի ամենաքնարական ձայներից մեկը։ Նրա գործերը մինչ օրս սիրով ընթերցվում են։ Նրա ժառանգությունը փոքր ծավալով, բայց մեծ արժեք ունի։ Նա հայ գրականության բացառիկ տաղանդներից է։ menu_book2 Подробнее