Գասպարյան, Աննա Գասպարի

Գասպարյան, Աննա Գասպարի

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

Pedagogy

Стратегии формирования профессиональной компетентности преподавателя иностранного языка в лингвистическом вузе

Աշխատությունը նվիրված է լեզվաբանական ուղղվածություն ունեցող բարձրագույն ուսումնական հաստատությունում օտար լեզվի դասախոսի մասնագիտական կոմպետենտության ձևավորման տեսական, մեթոդաբանական և գործնական ռազմավարությունների ուսումնասիրությանը։ Մասնագիտական կոմպետենտությունը դիտարկվում է որպես փոխկապակցված գիտելիքների, կարողությունների, մանկավարժական հմտությունների, հաղորդակցական ունակությունների և մասնագիտական արժեքների ամբողջություն, որն անհրաժեշտ է օտար լեզվի արդյունավետ դասավանդման համար։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևորվում է դասախոսի լեզվական պատրաստվածության և մանկավարժական վարպետության համադրումը, քանի որ լեզվի բարձր մակարդակի իմացությունը ինքնին բավարար չէ արդյունավետ ուսումնական գործընթաց կազմակերպելու համար։ Քննվում են լեզվական, հաղորդակցական, մեթոդական, սոցիալ-մշակութային, հոգեբանամանկավարժական, հետազոտական և տեղեկատվական-տեխնոլոգիական կոմպետենտությունների ձևավորման ու զարգացման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ապագա կամ գործող դասախոսի՝ ուսուցման նպատակները սահմանելու, դասընթացը պլանավորելու, համապատասխան մեթոդներ և ուսումնական նյութեր ընտրելու, սովորողների առաջընթացը գնահատելու և ստացված արդյունքների հիման վրա սեփական աշխատանքը կատարելագործելու կարողություններին։ Լեզվաբանական բուհի առանձնահատկությունները դիտարկվում են այն տեսանկյունից, որ այստեղ մասնագիտական պատրաստությունը ենթադրում է լեզվի համակարգի խորքային ուսումնասիրության և դրա դասավանդման մեթոդաբանության փոխկապակցում։ Կարևորվում են նաև միջմշակութային հաղորդակցության կարողությունները, քանի որ օտար լեզվի դասախոսը հանդես է գալիս ոչ միայն լեզվական գիտելիքի փոխանցողի, այլև տարբեր լեզվամշակութային համակարգերի միջև հաղորդակցությունը կազմակերպող մասնագետի դերում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ուսանողակենտրոն և հաղորդակցական ուսուցման ռազմավարությունների կիրառումը, որոնք հնարավորություն են տալիս զարգացնելու սովորողների ինքնուրույնությունը, քննադատական մտածողությունը և իրական հաղորդակցական իրավիճակներում լեզուն կիրառելու կարողությունը։ Քննվում է մասնագիտական ռեֆլեքսիայի դերը՝ սեփական դասավանդման փորձը վերլուծելու, խնդիրները բացահայտելու և մասնագիտական զարգացման հետագա ուղղությունները որոշելու համատեքստում։ Ուշադրություն է դարձվում նաև թվային կրթական գործիքների, բազմամեդիա նյութերի և առցանց ուսումնական միջավայրերի նպատակային կիրառմանը՝ որպես ժամանակակից դասախոսի մասնագիտական պատրաստվածության բաղադրիչ։ Մասնագիտական կոմպետենտության զարգացումը ներկայացվում է շարունակական գործընթաց, որը ներառում է տեսական պատրաստություն, մանկավարժական պրակտիկա, ինքնակրթություն, փորձի փոխանակում և հետազոտական գործունեություն։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի օտար լեզուների դասավանդման մեթոդիկայի և բարձրագույն մանկավարժական կրթության համար՝ նպաստելով այնպիսի մասնագետների պատրաստման մոտեցումների մշակմանը, որոնք կարող են արդյունավետորեն համադրել լեզվաբանական գիտելիքը, ժամանակակից մանկավարժական մեթոդները և փոփոխվող կրթական միջավայրի պահանջները։

Updated: 2026-09-18
Стратегии формирования профессиональной компетентности преподавателя иностранного языка в лингвистическом вузе

Free

Գրիգոր Զոհրապ Գրիգոր Զոհրապ 1861 թ․ – 1915 թ․ Հայ նշանավոր գրող, հրապարակախոս, իրավաբան և քաղաքական գործիչ էր։ Նա ծնվել է 1861 թվականի հունիսի 26-ին՝ Կոստանդնուպոլսում, և մահացել 1915 թվականին՝ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ։ Զոհրապը համարվում է արևմտահայ գրականության ամենահայտնի նովելիստներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում պատկերավորվում են մարդու հոգեբանությունը, հասարակական հարաբերությունները և քաղաքային կյանքի խնդիրները։ Նա գրել է բազմաթիվ պատմվածքներ և նորավեպեր, որոնք առանձնանում են իրատեսական ոճով և խոր հոգեբանական վերլուծությամբ։ Բացի գրական գործունեությունից, Զոհրապը եղել է հայտնի իրավաբան և Օսմանյան խորհրդարանի պատգամավոր։ Նրա կյանքն ու գործունեությունը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ մշակույթի և հասարակական մտքի զարգացման վրա, իսկ նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս համարվում են հայ գրականության արժեքավոր էջերից։ menu_book5 Read more Գաբրիել Սունդուկյան Գաբրիել Սունդուկյան 1825 թ․ – 1912 թ․ Հայ մեծ դրամատուրգ, արձակագիր և հասարակական գործիչ էր, որը համարվում է հայկական ռեալիստական դրամատուրգիայի հիմնադիրը։ Նա ծնվել է 1825 թվականի հուլիսի 11-ին՝ Թիֆլիսում, և մահացել 1912 թվականի մարտի 29-ին։ Սունդուկյանի ստեղծագործություններում արտացոլված են XIX դարի հայ հասարակության կյանքը, կենցաղը, սովորույթներն ու սոցիալական խնդիրները։ Նրա ամենահայտնի պիեսներից են «Պեպո»-ն, «Խաթաբալա»-ն և «Էլի մեկ զոհ»-ը, որոնք մեծ ժողովրդականություն են վայելում մինչ օրս։ Սունդուկյանը կարևոր դեր է ունեցել հայկական թատրոնի զարգացման գործում, իսկ նրա ստեղծագործությունները դարձել են հայ դրամատուրգիայի դասական նմուշներ։ Նրա անունը կրում է Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնը, որը Հայաստանի ամենահեղինակավոր թատրոններից է։ menu_book2 Read more Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book10 Read more Վահան Թեքեյան Վահան Թեքեյան 1878 թ․ – 1945 թ․ Վահան Թեքեյանը սփյուռքահայ գրականության ամենահայտնի բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հայտնի են իրենց խորը քնարականությամբ և հայրենասիրությամբ։ Թեքեյանը գրել է սիրո, հայրենիքի և մարդկային կյանքի մասին։ Նա նաև ակտիվ լրագրող և հասարակական գործիչ էր։ Նրա պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել հայկական սփյուռքում։ Թեքեյանի լեզուն նուրբ է և արտահայտիչ։ Նա կարևոր դեր է ունեցել արևմտահայ մշակույթի պահպանման գործում։ Նրա գործերը թարգմանվել են տարբեր լեզուներով։ Շատ գրականագետներ նրան անվանում են «Սփյուռքի բանաստեղծ իշխան»։ Նրա անունը շարունակում է մնալ հայ պոեզիայի կարևոր էջերից մեկը։ menu_book2 Read more Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book18 Read more Ակսել Բակունց Ակսել Բակունց 1899 թ․ – 1937 թ․ Ակսել Բակունցը հայ արձակի ամենաբարձր մակարդակի վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական կյանքի, մարդու և բնության ներդաշնակության պատկերումը։ Բակունցը առանձնանում է նուրբ հոգեբանական դիտարկումներով և լեզվական ճշգրտությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Ալպիական մանուշակ», «Մթնաձոր» և այլ պատմվածքներ։ Նա համարվում է հայ կարճ արձակի անգերազանցելի հեղինակներից մեկը։ Բակունցի ստեղծագործությունները լի են մարդկային խորությամբ և լուռ տխրությամբ։ Նրա հերոսները հաճախ պայքարում են սոցիալական դժվարությունների հետ։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նա զոհվել է ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ։ menu_book5 Read more