Ղազարյան, Արթուր Սևոյի

Political Science

Պատմագիտական, քաղաքագիտական և սփյուռքագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է հայկական սփյուռքի գաղափարաքաղաքական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը 1991–2012 թվականներին՝ Հայաստանի Հանրապետության անկախության վերականգնումից հետո ձևավորված նոր քաղաքական և հասարակական իրողությունների համատեքստում։ Քննության են առնվում հայկական սփյուռքի քաղաքական կազմակերպությունների, հասարակական կառույցների և համայնքային հաստատությունների գործունեության հիմնական ուղղությունները, ինչպես նաև դրանց գաղափարական մոտեցումների զարգացման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստան–սփյուռք հարաբերությունների վերափոխմանը, համազգային առաջնահերթությունների ձևավորմանը և հայկական համայնքների քաղաքական մասնակցության խնդիրներին։ Վերլուծվում են Հայոց ցեղասպանության միջազգային ճանաչման, Արցախի հիմնահարցի, Հայաստանի պետականության ամրապնդման և ազգային ինքնության պահպանման շուրջ ձևավորված գաղափարաքաղաքական դիրքորոշումները։ Քննարկվում են սփյուռքյան ավանդական կուսակցությունների, նորաստեղծ կազմակերպությունների և համայնքային կառույցների միջև համագործակցության, մրցակցության ու գաղափարական տարաձայնությունների դրսևորումները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել տարբեր երկրներում գործող հայկական համայնքների քաղաքական գործունեության առանձնահատկությունները՝ պայմանավորված բնակության երկրների ներքին քաղաքականությամբ և միջազգային հարաբերություններով։ Անդրադարձ է կատարվում սփյուռքի քաղաքական ինքնակազմակերպման, լոբբիստական գործունեության, հայրենիքի հետ կապերի ամրապնդման և համահայկական օրակարգի ձևավորման գործընթացներին։ Կարևորվում է Հայաստանի անկախ պետականության գոյության ազդեցությունը սփյուռքահայության քաղաքական ինքնագիտակցության, գաղափարական կողմնորոշումների և ազգային նպատակների վերաիմաստավորման վրա։ Աշխատանքը կարող է հիմնվել պատմական փաստաթղթերի, քաղաքական հայտարարությունների, մամուլի հրապարակումների և հասարակական կազմակերպությունների գործունեության վերաբերյալ նյութերի համեմատական վերլուծության վրա։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել հետխորհրդային ժամանակաշրջանի հայկական սփյուռքի քաղաքական պատմության և Հայաստան–սփյուռք փոխհարաբերությունների զարգացման օրինաչափությունների առավել ամբողջական լուսաբանմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել սփյուռքագիտության, հայոց նորագույն պատմության, քաղաքագիտության և միջազգային հարաբերությունների ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։