Հաննա, Հովհաննես

Հաննա, Հովհաննես

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

History

Սուրբ Երուսաղեմ քաղաքի և մեր Տեր Հիսուս Քրիստոսի տնօրինական սրբավայրերի պատմությունը

Սույն աշխատությունը նվիրված է քրիստոնեական աշխարհի կարևորագույն հոգևոր կենտրոններից մեկի՝ Երուսաղեմի պատմությանը, ինչպես նաև այն սրբավայրերի նկարագրությանն ու պատմական նշանակությանը, որոնք կապված են մեր Տեր Հիսուս Քրիստոսի երկրային կյանքի, քարոզչության, չարչարանքների, խաչելության և հարության հետ։ Այն ներկայացնում է Երուսաղեմը ոչ միայն որպես պատմական և աշխարհագրական քաղաք, այլև որպես քրիստոնեական հավատքի, աստվածաշնչյան հիշողության և հոգևոր ժառանգության բացառիկ կենտրոն։ Աշխատության հիմնական թեմատիկ առանցքը սուրբ քաղաքի պատմությունն է, նրա կրոնական նշանակությունը և այն վայրերի հիշատակությունը, որոնք քրիստոնեական ավանդության մեջ հայտնի են որպես Տիրոջ տնօրինական սրբավայրեր։ Քրիստոնեական ընկալմամբ Երուսաղեմը առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում փրկագործության պատմության մեջ, քանի որ այստեղ են տեղի ունեցել Ավետարանի կարևորագույն իրադարձությունները՝ կապված Հիսուս Քրիստոսի վերջին օրերի, խաչելության, թաղման և հարության հետ։ Հետևաբար քաղաքի պատմության ներկայացումը միաժամանակ դառնում է քրիստոնեական հավատի հիմնարար իրադարձությունների, դրանց հետ կապված սրբազան վայրերի և եկեղեցական հիշողության ուսումնասիրություն։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է Երուսաղեմի սրբավայրերի ճանաչումը՝ որպես հավատացյալների հոգևոր կյանքի, աղոթքի և ուխտագնացության նշանակալի կենտրոնների։ Տիրոջ տնօրինական վայրերը քրիստոնեական ավանդության մեջ ընկալվում են որպես այն տարածքները, որտեղ տեղի են ունեցել մարդկության փրկության համար վճռորոշ նշանակություն ունեցող իրադարձությունները։ Դրանց հիշատակությունը սերունդներին փոխանցում է Ավետարանի պատմական հիշողությունը և հնարավորություն տալիս հավատացյալին ավելի խորությամբ ընկալելու Քրիստոսի երկրային առաքելության խորհուրդը։ Երուսաղեմի սրբավայրերի նկատմամբ քրիստոնյաների վերաբերմունքը դարերի ընթացքում ձևավորել է ուխտագնացության հարուստ ավանդույթ, որի շրջանակում սուրբ քաղաք այցելելը դիտվել է որպես հոգևոր վերանորոգման, հավատքի ամրապնդման և աստվածաշնչյան իրադարձությունների հետ խորհրդանշական հաղորդակցության միջոց։ Գրքի գաղափարական նշանակությունը պայմանավորված է պատմական հիշողության և կրոնական հավատքի փոխկապակցված ներկայացմամբ։ Այն ընթերցողին ուղղորդում է ճանաչելու քրիստոնեության սրբազան աշխարհագրությունը, հասկանալու Երուսաղեմի առանձնահատուկ դիրքը քրիստոնեական քաղաքակրթության մեջ և գնահատելու այն վայրերի նշանակությունը, որոնք դարեր շարունակ պահպանել են իրենց հոգևոր հեղինակությունը։ Աշխատության մեջ արտահայտված աշխարհայացքային առանցքը սրբավայրերի նկատմամբ ակնածանքն է, քրիստոնեական ավանդության պահպանումը և հավատացյալ սերունդների միջև հոգևոր ժառանգության շարունակական փոխանցումը։ Պատմական և կրոնագիտական տեսանկյունից Երուսաղեմը բազմաշերտ նշանակություն ունեցող քաղաք է։ Այն սուրբ է ոչ միայն քրիստոնյաների, այլև հուդայականության և իսլամի հետևորդների համար, սակայն քրիստոնեական ինքնության մեջ նրա բացառիկ դերը պայմանավորված է հատկապես Հիսուս Քրիստոսի կյանքի վերջին իրադարձությունների հետ ունեցած կապով։ Քաղաքի պատմական տարածքում ձևավորված սրբավայրերը դարձել են քրիստոնեական աշխարհի ամենակարևոր ուխտատեղիներից մի քանիսը՝ պահպանելով դարավոր պաշտամունքային, ճարտարապետական և մշակութային ավանդույթներ։ Այս առումով աշխատությունը կարևոր է նաև սուրբ աշխարհագրության ուսումնասիրության համար, քանի որ ներկայացնում է այն հոգևոր տարածքը, որտեղ պատմությունն ու կրոնական ավանդությունը միահյուսվում են։ Գրքի գրական և ճանաչողական առանձնահատկությունը պայմանավորված է պատմական տեղեկությունների ու կրոնական բովանդակության համադրությամբ։ Նման բնույթի երկերին հատուկ է սրբավայրերի նկատմամբ ակնածալից վերաբերմունքը, պատմական իրադարձությունների աստվածաշնչյան մեկնաբանությունը և ընթերցողին հոգևոր գիտելիքներ փոխանցելու նպատակը։ Ներկայացման այս եղանակը կրոնական պատմագրությանը հաղորդում է միաժամանակ ճանաչողական, դաստիարակչական և նվիրական բնույթ։ Աշխատությունը կարող էր ծառայել որպես Երուսաղեմի և քրիստոնեական սրբավայրերի մասին գիտելիքների տարածման միջոց՝ հատկապես այն ընթերցողների համար, որոնք հնարավորություն չունեին անձամբ այցելելու սուրբ քաղաք և ծանոթանալու նրա պատմական ու կրոնական հուշարձաններին։ Հայ իրականության մեջ Երուսաղեմի նկատմամբ հետաքրքրությունն ունի խոր պատմական արմատներ։ Հայ ժողովուրդը դարեր շարունակ սերտ կապեր է պահպանել սուրբ քաղաքի հետ՝ ունենալով այնտեղ հոգևոր ներկայություն, եկեղեցական կառույցներ և ուխտագնացության ավանդույթներ։ Երուսաղեմի հայկական պատրիարքությունը, հայկական թաղամասը և Սուրբ Հարության տաճարում հայոց եկեղեցու պատմական ներկայությունը վկայում են հայերի նշանակալի մասնակցության մասին քաղաքի քրիստոնեական կյանքին։ Հայ ուխտավորների համար Երուսաղեմը եղել է ոչ միայն աստվածաշնչյան հիշատակությունների աշխարհագրական միջավայրը, այլև ազգային-եկեղեցական ինքնության կարևոր բաղադրիչ։ Հետևաբար նման աշխատությունների հրատարակությունն ու տարածումը նպաստել են հայ ընթերցողի հոգևոր կապի ամրապնդմանը Երուսաղեմի և քրիստոնեական սրբավայրերի հետ։ Պատմամշակութային առումով հրատարակությունը կարևոր տեղ ունի նաև Կոստանդնուպոլսի հայկական գրահրատարակչության պատմության մեջ։ Մայր Դպրատան տպարանում լույս տեսած այս գիրքը վկայում է հայերեն կրոնական գրականության տարածման և սրբավայրերի պատմության նկատմամբ հայ ընթերցողական հետաքրքրության մասին։ Կոստանդնուպոլիսը հայ մշակութային ու տպագրական կյանքի կարևոր կենտրոններից էր, որտեղ հրատարակվում էին եկեղեցական, պատմական, կրթական և հոգևոր նշանակության բազմաթիվ աշխատություններ։ Այս հրատարակությունը պատկանում է այն գրական ժառանգությանը, որի միջոցով հայերենով հասանելի են դարձել քրիստոնեական պատմության և սրբազան աշխարհագրության վերաբերյալ գիտելիքները։ Ընթերցողական արժեքը բազմակողմանի է․ այն կարևոր է քրիստոնեական պատմությամբ, Երուսաղեմի սրբավայրերով, ուխտագնացության ավանդույթներով և հայ եկեղեցու պատմական ժառանգությամբ հետաքրքրվողների համար։ Միաժամանակ այն կարող է օգտակար լինել կրոնագիտության, հայագիտության, եկեղեցական պատմության և հայկական տպագրության պատմության ուսումնասիրողներին։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու Երուսաղեմի տեղը քրիստոնեական հոգևոր աշխարհում և հասկանալու, թե ինչպես են սուրբ վայրերի պատմական հիշողությունն ու դրանց շուրջ ձևավորված ավանդույթները նպաստել հավատքի և մշակութային ինքնության պահպանմանը։ Իր կրոնական, պատմական և ճանաչողական նշանակությամբ այն հայ հին տպագիր գրականության արժեքավոր նմուշ է, որն արտացոլում է հայ ժողովրդի հարատև հետաքրքրությունը քրիստոնեական սրբավայրերի, աստվածաշնչյան պատմության և Երուսաղեմի հոգևոր ժառանգության նկատմամբ։

Updated: 2026-11-13
Սուրբ Երուսաղեմ քաղաքի և մեր Տեր Հիսուս Քրիստոսի տնօրինական սրբավայրերի պատմությունը

Free

Ալեքսանդր Շիրվանզադե Ալեքսանդր Շիրվանզադե 1858 թ․ – 1935 թ․ Ալեքսանդր Շիրվանզադեն հայ ռեալիստական արձակի մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են հասարակության տարբեր խավերի կյանքը և սոցիալական խնդիրները։ Նա գրել է վեպեր, պատմվածքներ և դրամատիկական գործեր։ Շիրվանզադեն մեծ ուշադրություն է դարձրել մարդկային հարաբերություններին։ Նրա հերոսները հոգեբանորեն խորն են մշակված։ Նա համարձակորեն քննադատել է հասարակական անարդարությունները։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև թատերական բեմերում։ Շիրվանզադեն համարվում է հայ արձակի դասականներից մեկը։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հետագա գրողների ստեղծագործություններում։ Նա շարունակում է մնալ հայ գրականության կարևորագույն անուններից մեկը։ menu_book17 Read more Վահան Թեքեյան Վահան Թեքեյան 1878 թ․ – 1945 թ․ Վահան Թեքեյանը սփյուռքահայ գրականության ամենահայտնի բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հայտնի են իրենց խորը քնարականությամբ և հայրենասիրությամբ։ Թեքեյանը գրել է սիրո, հայրենիքի և մարդկային կյանքի մասին։ Նա նաև ակտիվ լրագրող և հասարակական գործիչ էր։ Նրա պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել հայկական սփյուռքում։ Թեքեյանի լեզուն նուրբ է և արտահայտիչ։ Նա կարևոր դեր է ունեցել արևմտահայ մշակույթի պահպանման գործում։ Նրա գործերը թարգմանվել են տարբեր լեզուներով։ Շատ գրականագետներ նրան անվանում են «Սփյուռքի բանաստեղծ իշխան»։ Նրա անունը շարունակում է մնալ հայ պոեզիայի կարևոր էջերից մեկը։ menu_book2 Read more Ղազարոս Աղայան Ղազարոս Աղայան 1840 թ․ – 1911 թ․ Ղազարոս Աղայանը մանկական գրականության հիմնադիրներից է։ Նա գրել է բազմաթիվ հեքիաթներ, պատմվածքներ և կրթական նյութեր երեխաների համար։ Նրա ստեղծագործություններն ունեն դաստիարակչական և բարոյական նշանակություն։ Աղայանը նաև ակտիվ մանկավարժ էր։ Նա մեծ դեր է ունեցել ազգային կրթության զարգացման գործում։ Նրա հերոսները սովորեցնում են ազնվություն, աշխատասիրություն և բարություն։ Աղայանի լեզուն պարզ և հասկանալի է երեխաների համար։ Նրա հեքիաթները մինչ օրս ընդգրկված են դպրոցական ծրագրերում։ Մի քանի սերունդ մեծացել է նրա գրքերով։ Նա համարվում է հայ մանկական գրականության դասականներից մեկը։ menu_book5 Read more Դերենիկ Դեմիրճյան Դերենիկ Դեմիրճյան 1877 թ․ – 1956 թ․ Դերենիկ Դեմիրճյանը գրող, դրամատուրգ և հասարակական գործիչ էր։ Նա առավել հայտնի է իր «Վարդանանք» պատմական վեպով, որը հայ գրականության կարևորագույն ստեղծագործություններից է։ Դեմիրճյանը մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերել հայկական պատմության և ազգային հերոսների նկատմամբ։ Նրա գործերում հաճախ հանդիպում են հայրենասիրական գաղափարներ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ պիեսներ և պատմվածքներ։ Դեմիրճյանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պատմական արձակի զարգացման վրա։ Նա կարևոր դեր է ունեցել նաև հայկական թատրոնի զարգացման գործում։ Նրա աշխատանքները մինչ օրս լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Դեմիրճյանը համարվում է հայ դասական գրականության կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը։ menu_book7 Read more Գրիգոր Նարեկացի Գրիգոր Նարեկացի 951 թ․ – 1003 թ․ Գրիգոր Նարեկացին միջնադարյան հայ գրականության և քրիստոնեական մտքի ամենամեծ ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Մատյան ողբերգությունն» է, որը հաճախ կոչվում է պարզապես «Նարեկ»։ Գիրքը բաղկացած է աղոթքներից և հոգևոր խորհրդածություններից։ Նարեկացին խորությամբ ուսումնասիրել է մարդու հոգին, մեղքը, ապաշխարությունն ու հավատքը։ Նրա լեզուն չափազանց հարուստ և պատկերավոր է։ Նարեկացու ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ հոգևոր մշակույթի վրա։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ 2015 թվականին նա հռչակվել է Կաթոլիկ եկեղեցու Վարդապետ։ Նարեկացին համարվում է համաշխարհային քրիստոնեական գրականության կարևոր հեղինակներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել ամբողջ աշխարհում։ menu_book23 Read more Հրանտ Մաթևոսյան Հրանտ Մաթևոսյան 1935 թ․ – 2002 թ․ Հրանտ Մաթևոսյանը համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի մեծագույն վարպետներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում խորությամբ ներկայացված են գյուղական կյանքը, մարդկային հարաբերությունները և ազգային մտածողությունը։Հրանտ Մաթևոսյանը հայ արձակի ամենամեծ վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական աշխարհի, մարդու և բնության փոխհարաբերությունը։ Նա հայտնի է իր խորը հոգեբանական դիտարկումներով և յուրահատուկ լեզվով։ Նրա գործերը հաճախ ներկայացնում են մարդու ներքին պայքարը և ազգային մտածողությունը։ Մաթևոսյանի հայտնի գործերից են «Մենք ենք, մեր սարերը» և բազմաթիվ պատմվածքներ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից գրականության վրա։ Նրա լեզուն պատկերավոր և փիլիսոփայական է։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս ուսումնասիրվում են։ Նա համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի հիմնասյուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book4 Read more