Հովհաննիսյան, Մարիաննա Էդուարդի

Հովհաննիսյան, Մարիաննա Էդուարդի

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

Economics

Ձեռնարկատիրության զարգացման հիմնահարցերը ՀՀ սննդարդյունաբերության հաց և հրուշակեղենի արտադրության ոլորտում

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության սննդարդյունաբերության մեջ ձեռնարկատիրության զարգացման հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը՝ մասնավորապես հացի, հացաբուլկեղենի և հրուշակեղենի արտադրության ոլորտների օրինակով։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են այս ոլորտներում ձեռնարկատիրական գործունեության կազմակերպման առանձնահատկությունները, արտադրական ներուժը, շուկայական միջավայրը, մրցակցային հարաբերությունները և զարգացման հնարավորությունները։ Սննդի արդյունաբերությունը Հայաստանի մշակող արդյունաբերության կարևորագույն և բազմապրոֆիլ ճյուղերից է, իսկ հացաբուլկեղենի ու հրուշակեղենի արտադրությունը դրա նշանակալի ուղղություններից են։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել ձեռնարկությունների ստեղծման և ընդլայնման տնտեսական պայմանները, արտադրության կազմակերպման արդյունավետությունը, հումքի և նյութերի ապահովումը, տեխնոլոգիական հագեցվածությունը, արտադրանքի ինքնարժեքի ձևավորումը և գնային քաղաքականությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում փոքր և միջին ձեռնարկատիրության դերին, քանի որ հացի և հրուշակեղենի արտադրության ոլորտներում գործում են տարբեր չափերի արտադրողներ, իսկ արտադրության ճկուն կազմակերպումը, տեսականու արագ փոփոխությունը և սպառողական պահանջարկին համապատասխանեցումը կարևոր մրցակցային գործոններ են։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է շուկայի պահանջարկի և սպառողների նախասիրությունների վերլուծությունը, քանի որ արտադրողների մրցունակությունը մեծապես կախված է արտադրանքի որակից, տեսականու բազմազանությունից, գնից, փաթեթավորումից և վաճառքի կազմակերպումից։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև արտադրության տեխնոլոգիական արդիականացմանը, էներգախնայող սարքավորումների ներդրմանը, նոր արտադրատեսակների մշակմանը և սննդային արժեքով բարելավված արտադրանքի ստեղծմանը։ Ժամանակակից հետազոտական ուղղություններից են ֆունկցիոնալ բաղադրիչներով հացաբուլկեղենի և ալրային հրուշակեղենի մշակումը, ինչը նոր հնարավորություններ է ստեղծում ոլորտի նորարարական ձեռնարկությունների համար։ Կարևոր տեղ է հատկացվում արտադրանքի որակի և սննդամթերքի անվտանգության ապահովմանը, միջազգային չափանիշների ներդրմանը, սերտիֆիկացմանը և շուկայի ընդլայնմանը։ Հայաստանի արդյունաբերության զարգացման պետական մոտեցումներում սննդի արդյունաբերությունը դիտարկվում է որպես գերակա ուղղություն, որի զարգացման հիմնական նպատակներից են արտադրանքի որակի բարձրացումը, նոր շուկաներ մուտք գործելը, արտահանման ընդլայնումը, նոր տեխնոլոգիաների կիրառումը և տեղական հումքի առավել խոր վերամշակումը։ Հետազոտությունը կարող է բացահայտել նաև ոլորտում ձեռնարկատիրության զարգացմանը խոչընդոտող խնդիրները՝ ֆինանսական միջոցների սահմանափակ հասանելիությունը, արտադրական ծախսերի աճը, տեխնոլոգիական վերազինման անհրաժեշտությունը, շուկայավարման և լոգիստիկայի խնդիրները, մրցակցության պայմանները և արտահանման շուկաներ մուտք գործելու դժվարությունները։ Միաժամանակ կարող են ուսումնասիրվել զարգացման այնպիսի հնարավորություններ, ինչպիսիք են հայկական ավանդական հացատեսակների և հրուշակեղենի արտադրության ընդլայնումը, նոր ապրանքանիշերի ստեղծումը, թվային մարքեթինգի կիրառումը, արտահանման աշխարհագրության ընդլայնումը և տեղական հումքի օգտագործման մեծացումը։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ հացի և հրուշակեղենի արտադրության ոլորտում ձեռնարկատիրական գործունեության արդյունավետության բարձրացման, մրցունակության ամրապնդման, նորարարությունների խթանման և կայուն զարգացման ուղղությունների մշակման համար։ Այն կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ձեռնարկատերերին, սննդարդյունաբերության մասնագետներին, բիզնեսի կառավարման և շուկայավարման ոլորտի հետազոտողներին, պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Updated: 2026-09-23
Ձեռնարկատիրության զարգացման հիմնահարցերը ՀՀ սննդարդյունաբերության հաց և հրուշակեղենի արտադրության ոլորտում

Free

Գուրգեն Մահարի Գուրգեն Մահարի 1903 թ․ – 1969 թ․ Գուրգեն Մահարին հայ արձակի և հուշագրության կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ հիմնված են սեփական կյանքի փորձի վրա։ Նա նկարագրել է խորհրդային ժամանակների դժվարությունները և բանտային կյանքը։ Նրա հայտնի գործերից է «Ծաղկած փշալարեր» վեպը։ Մահարու լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նրա ստեղծագործություններում կարևոր տեղ ունի մարդու ազատության գաղափարը։ Նա նաև անդրադարձել է պատմական և սոցիալական թեմաներին։ Մահարու գործերը արժեքավոր վկայություն են ժամանակաշրջանի մասին։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից արձակի վրա։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել այսօր։ menu_book4 Read more Գրիգոր Զոհրապ Գրիգոր Զոհրապ 1861 թ․ – 1915 թ․ Հայ նշանավոր գրող, հրապարակախոս, իրավաբան և քաղաքական գործիչ էր։ Նա ծնվել է 1861 թվականի հունիսի 26-ին՝ Կոստանդնուպոլսում, և մահացել 1915 թվականին՝ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ։ Զոհրապը համարվում է արևմտահայ գրականության ամենահայտնի նովելիստներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում պատկերավորվում են մարդու հոգեբանությունը, հասարակական հարաբերությունները և քաղաքային կյանքի խնդիրները։ Նա գրել է բազմաթիվ պատմվածքներ և նորավեպեր, որոնք առանձնանում են իրատեսական ոճով և խոր հոգեբանական վերլուծությամբ։ Բացի գրական գործունեությունից, Զոհրապը եղել է հայտնի իրավաբան և Օսմանյան խորհրդարանի պատգամավոր։ Նրա կյանքն ու գործունեությունը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ մշակույթի և հասարակական մտքի զարգացման վրա, իսկ նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս համարվում են հայ գրականության արժեքավոր էջերից։ menu_book4 Read more Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book19 Read more Դերենիկ Դեմիրճյան Դերենիկ Դեմիրճյան 1877 թ․ – 1956 թ․ Դերենիկ Դեմիրճյանը գրող, դրամատուրգ և հասարակական գործիչ էր։ Նա առավել հայտնի է իր «Վարդանանք» պատմական վեպով, որը հայ գրականության կարևորագույն ստեղծագործություններից է։ Դեմիրճյանը մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերել հայկական պատմության և ազգային հերոսների նկատմամբ։ Նրա գործերում հաճախ հանդիպում են հայրենասիրական գաղափարներ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ պիեսներ և պատմվածքներ։ Դեմիրճյանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պատմական արձակի զարգացման վրա։ Նա կարևոր դեր է ունեցել նաև հայկական թատրոնի զարգացման գործում։ Նրա աշխատանքները մինչ օրս լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Դեմիրճյանը համարվում է հայ դասական գրականության կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը։ menu_book6 Read more Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Read more Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book5 Read more