Ջախջախյան, Մանուել

Ջախջախյան, Մանուել

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

Linguistics

Իտալերենից հայերեն և թուրքերեն համառոտ բառարան

Աշխատությունը բազմալեզու բառարանագրական նշանակալի երկ է, որի նպատակն է իտալերեն լեզվի բառապաշարը ներկայացնել հայերեն և թուրքերեն համարժեքներով՝ ստեղծելով երեք լեզուների միջև բառային ու իմաստային հաղորդակցության գործնական հնարավորություն։ Այն նախատեսված է իտալերեն սովորողների, թարգմանիչների, առևտրականների, ճանապարհորդների և տարբեր լեզվամշակութային միջավայրերում հաղորդակցվելու անհրաժեշտություն ունեցող անձանց համար։ Բառարանի հիմնական առանձնահատկությունը երեք լեզուների զուգադրական ներկայացումն է, որի միջոցով ընթերցողը կարող է իտալերեն բառերի նշանակությունները հասկանալ ինչպես հայերեն, այնպես էլ թուրքերեն լեզվական համարժեքների օգնությամբ։ Այս կառուցվածքը գիրքը դարձնում է ոչ միայն բառային տեղեկատու, այլև լեզվական միջնորդ՝ տարբեր ժողովուրդների միջև հաղորդակցության և մշակութային փոխանակման համար։ Բառարանն ընդգրկում է իտալերեն բառապաշարի տարբեր շերտեր՝ հնարավորություն տալով ծանոթանալու առօրյա հաղորդակցության, հասարակական կյանքի, առևտրի, արհեստների, կրթության, մշակույթի և մարդկային գործունեության տարբեր բնագավառներին առնչվող բառային միավորներին։ Հայերեն և թուրքերեն համարժեքների ներկայացումը կարևոր նշանակություն ունի բառերի իմաստային տարբերությունները հասկանալու, դրանց գործածության համապատասխան ձևերը ճանաչելու և տարբեր լեզուներով արտահայտված հասկացությունները համադրելու տեսանկյունից։ Այսպիսի բառարանային կառուցվածքը նպաստում է ոչ միայն առանձին բառերի թարգմանությանը, այլև լեզուների միջև գոյություն ունեցող իմաստային և մշակութային կապերի բացահայտմանը։ Աշխատության գործնական նշանակությունը հատկապես դրսևորվում է բազմալեզու հասարակական և տնտեսական հարաբերությունների պայմաններում։ Իտալերենը եվրոպական մշակույթի, առևտրի, արվեստի և գիտության կարևոր լեզուներից էր, իսկ հայերենն ու թուրքերենը լայնորեն կիրառվում էին Օսմանյան կայսրության և հարակից տարածաշրջանների բազմալեզու հասարակական միջավայրում։ Այս լեզուների համադրումը հնարավորություն էր տալիս տարբեր լեզվական համայնքների ներկայացուցիչներին օգտվելու ընդհանուր բառային տեղեկատուից՝ հեշտացնելով հաղորդակցությունը, նամակագրությունը, առևտրային գործարքները և մշակութային շփումները։ Բառարանի կարևոր արժեքներից է նաև հայերեն բառային համարժեքների ներկայացումը, որը նպաստում էր հայ ընթերցողների լեզվական գիտելիքների ընդլայնմանը և եվրոպական լեզուների ուսումնասիրման հնարավորությունների զարգացմանը։ Միաժամանակ թուրքերեն համարժեքների առկայությունը գիրքը դարձնում էր կիրառելի այնպիսի միջավայրում, որտեղ հայերեն և թուրքերեն լեզուների իմացությունը կարևոր նշանակություն ուներ հասարակական, տնտեսական և վարչական հարաբերություններում։ Լեզվաբանական տեսանկյունից աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում համեմատական բառագիտության, թարգմանության տեսության, բառարանագրության և բազմալեզու հաղորդակցության ուսումնասիրության համար։ Երեք լեզուների բառային համապատասխանությունների ներկայացումը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու տարբեր լեզվական համակարգերի միջև իմաստային կապերը, հասկացությունների արտահայտման առանձնահատկությունները և թարգմանական համարժեքների ընտրության խնդիրները։ Բառարանային աշխատանքը ենթադրում է բառային նյութի ընտրություն, դասակարգում և համապատասխանությունների սահմանում, ինչը պահանջում է լեզվական գիտելիքների համակարգված կիրառում։ Գրական ու կառուցվածքային առումով այն պատկանում է գործնական թարգմանական բառարանների ավանդույթին, որտեղ առաջնային նշանակություն ունեն բառերի հստակ ներկայացումը, լեզվական համարժեքների մատչելիությունը և տեղեկությունների արագ որոնման հնարավորությունը։ Պատմական և մշակութային առումով աշխատությունը կարևոր վկայություն է տասնիններորդ դարի առաջին կեսի հայ բազմալեզու կրթական ու հրատարակչական գործունեության մասին։ Այդ ժամանակաշրջանում եվրոպական լեզուների ուսումնասիրությունը մեծ նշանակություն էր ձեռք բերում հայ մտավորականության, առևտրական շրջանակների և կրթական հաստատությունների համար։ Իտալերենի ուսուցումը հնարավորություն էր տալիս հաղորդակցվելու եվրոպական գիտական, գրական և մշակութային միջավայրի հետ, իսկ հայերենի և թուրքերենի զուգակցումը արտացոլում էր տարածաշրջանի բազմալեզու իրականությունը։ Վենետիկի Սուրբ Ղազար կղզու Մխիթարյան միաբանությունը նշանակալի դեր է ունեցել հայերեն բառարանագրության, թարգմանական գրականության և լեզվաբանական գիտելիքների զարգացման գործում։ Միաբանության հրատարակչական գործունեությունը նպաստել է եվրոպական լեզուների վերաբերյալ գիտելիքների տարածմանը, հայերեն բառապաշարի հարստացմանը և հայ ընթերցողի լեզվական ու կրթական հնարավորությունների ընդլայնմանը։ Այս աշխատությունը կարևոր է նաև հայ համայնքների միջազգային կապերի և բազմալեզու մշակութային փոխազդեցությունների պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն արժեքավոր նյութ է հայ բառարանագրության պատմությամբ, իտալերենի ուսումնասիրությամբ, հայ-իտալական և հայ-թուրքական լեզվական հարաբերություններով, թարգմանագիտությամբ ու տասնիններորդ դարի կրթական մշակույթով զբաղվող մասնագետների համար։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել նաև պատմական բառարանների ուսումնասիրողներին, լեզվաբաններին, թարգմանիչներին և բազմալեզու գրավոր ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Նրա առանձնահատուկ ընթերցողական արժեքը երեք տարբեր լեզվական աշխարհների միջև կապ ստեղծելու, բառային գիտելիքները համակարգելու և լեզուների միջոցով պատմական ու մշակութային հաղորդակցության հնարավորությունները բացահայտելու մեջ է։

Updated: 2026-11-12
Իտալերենից հայերեն և թուրքերեն համառոտ բառարան

Free

Դերենիկ Դեմիրճյան Դերենիկ Դեմիրճյան 1877 թ․ – 1956 թ․ Դերենիկ Դեմիրճյանը գրող, դրամատուրգ և հասարակական գործիչ էր։ Նա առավել հայտնի է իր «Վարդանանք» պատմական վեպով, որը հայ գրականության կարևորագույն ստեղծագործություններից է։ Դեմիրճյանը մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերել հայկական պատմության և ազգային հերոսների նկատմամբ։ Նրա գործերում հաճախ հանդիպում են հայրենասիրական գաղափարներ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ պիեսներ և պատմվածքներ։ Դեմիրճյանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պատմական արձակի զարգացման վրա։ Նա կարևոր դեր է ունեցել նաև հայկական թատրոնի զարգացման գործում։ Նրա աշխատանքները մինչ օրս լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Դեմիրճյանը համարվում է հայ դասական գրականության կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը։ menu_book7 Read more Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան 1869 թ․ – 1923 թ․ Հովհաննես Թումանյանը հայ ժողովրդի ամենասիրված գրողներից և բանաստեղծներից է։ Նա ծնվել է Լոռու Դսեղ գյուղում և իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերել է ժողովրդական կյանքն ու ավանդույթները։ Թումանյանը գրել է հեքիաթներ, պոեմներ, պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են «Գիքոր», «Անուշ», «Քաջ Նազար» և «Թմկաբերդի առումը»։ Նրա լեզուն պարզ է, բնական և հասկանալի բոլոր սերունդների համար։ Թումանյանի ստեղծագործությունները լի են հումորով, իմաստությամբ և մարդասիրությամբ։ Նա նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր և զբաղվել է բարեգործությամբ։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Թումանյանը հաճախ անվանվում է «Ամենայն հայոց բանաստեղծ»։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ հայկական մշակույթի հիմնասյուներից մեկը։ menu_book11 Read more Պերճ Պռոշյան Պերճ Պռոշյան 1837 թ․ – 1907 թ․ Պերճ Պռոշյանը հայ ռեալիստական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում պատկերել է գյուղական կյանքը և հասարակ մարդկանց առօրյան։ Նրա հերոսները սովորական մարդիկ են՝ իրենց խնդիրներով ու երազանքներով։ Պռոշյանը մեծ ուշադրություն է դարձրել սոցիալական հարցերին։ Նրա գրքերը արժեքավոր տեղեկություններ են տալիս 19-րդ դարի հայկական կյանքի մասին։ Նա կարևորել է կրթության և լուսավորության դերը։ Նրա լեզուն պարզ է և բնական։ Պռոշյանի ստեղծագործությունները աչքի են ընկնում իրատեսական նկարագրություններով։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա անունը շարունակում է հիշվել որպես ռեալիզմի կարևոր ներկայացուցիչ։ menu_book3 Read more Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book8 Read more Գաբրիել Սունդուկյան Գաբրիել Սունդուկյան 1825 թ․ – 1912 թ․ Հայ մեծ դրամատուրգ, արձակագիր և հասարակական գործիչ էր, որը համարվում է հայկական ռեալիստական դրամատուրգիայի հիմնադիրը։ Նա ծնվել է 1825 թվականի հուլիսի 11-ին՝ Թիֆլիսում, և մահացել 1912 թվականի մարտի 29-ին։ Սունդուկյանի ստեղծագործություններում արտացոլված են XIX դարի հայ հասարակության կյանքը, կենցաղը, սովորույթներն ու սոցիալական խնդիրները։ Նրա ամենահայտնի պիեսներից են «Պեպո»-ն, «Խաթաբալա»-ն և «Էլի մեկ զոհ»-ը, որոնք մեծ ժողովրդականություն են վայելում մինչ օրս։ Սունդուկյանը կարևոր դեր է ունեցել հայկական թատրոնի զարգացման գործում, իսկ նրա ստեղծագործությունները դարձել են հայ դրամատուրգիայի դասական նմուշներ։ Նրա անունը կրում է Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնը, որը Հայաստանի ամենահեղինակավոր թատրոններից է։ menu_book2 Read more Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book10 Read more