Ջախջախյան, Մանվել

Ջախջախյան, Մանվել

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

Religion

Բարեպաշտորեն սիրելու արվեստը կամ Աստվածասիրության արվեստը

Գիրքը նվիրված է քրիստոնեական հավատքի կարևորագույն գաղափարներից մեկին՝ Աստծո հանդեպ սիրուն և այդ սիրո գիտակցված, անկեղծ ու հետևողական դրսևորմանը։ Այն ներկայացնում է աստվածասիրությունը ոչ միայն որպես ներքին զգացում կամ հավատքի վերացական արտահայտություն, այլև որպես հոգևոր կյանքի հիմք, որը պետք է արտահայտվի մարդու մտածողության, կամքի, վարքի և առօրյա գործերի մեջ։ Աշխատության առանցքում Աստծուն սիրելու հոգևոր արվեստի գաղափարն է՝ այն ըմբռնումը, որ ճշմարիտ սերը պահանջում է հավատարմություն, խոնարհություն, բարություն, ինքնազսպում, ներքին մաքրություն և բարոյական հետևողականություն։ Գրքի բովանդակությունը կարելի է դիտարկել որպես քրիստոնեական հոգևոր դաստիարակության և ինքնակատարելագործման ուղեցույց, որը ընթերցողին մղում է խորհելու իր հավատքի խորության, Աստծո հետ ունեցած հարաբերության և սեփական հոգևոր պարտավորությունների մասին։ Այն կարևորում է արտաքին կրոնական դրսևորումների և ներքին համոզմունքի ներդաշնակությունը՝ շեշտադրելով, որ աստվածասիրությունը պետք է դառնա մարդու կյանքի ուղղորդող սկզբունքը և ներգործի նաև ուրիշների հանդեպ նրա վերաբերմունքի վրա։ Աշխատության բարոյախրատական ուղղվածությունը կապված է քրիստոնեական առաքինությունների ձևավորման, մեղավոր հակումների հաղթահարման, հոգևոր զգոնության պահպանման և աստվածային արժեքներին հավատարիմ ապրելու ձգտման հետ։ Այն անդրադառնում է նաև մարդու ներաշխարհի դաստիարակության կարևորությանը՝ ընթերցողին հրավիրելով վերանայել իր մտքերը, ցանկություններն ու արարքները և դրանք համապատասխանեցնել քրիստոնեական բարոյական չափանիշներին։ Գիրքը ներկայացնում է հոգևոր կյանքի այնպիսի ընկալում, որի համաձայն Աստծո հանդեպ սերը չի սահմանափակվում աղոթքով կամ կրոնական ծեսերով, այլ ամբողջական կենսակերպ է՝ արտահայտված բարեպաշտության, բարեգործության, համբերության, ներողամտության և մերձավորի հանդեպ սիրո մեջ։ Այն արժեքավոր է հայ կրոնական և հոգևոր-բարոյական գրականության ուսումնասիրության համար՝ որպես աստվածասիրության, քրիստոնեական առաքինությունների և հավատացյալի ներքին դաստիարակության թեմաներին նվիրված աշխատություն։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել ինչպես աստվածաբանական և եկեղեցագիտական ուսումնասիրություններով զբաղվողներին, այնպես էլ հայ հոգևոր մշակույթի, կրոնական մտքի և բարոյական ուսուցման ավանդույթների հետազոտողներին։

Updated: 2026-11-16
Բարեպաշտորեն սիրելու արվեստը կամ Աստվածասիրության արվեստը

Free

Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book9 Read more Գուրգեն Մահարի Գուրգեն Մահարի 1903 թ․ – 1969 թ․ Գուրգեն Մահարին հայ արձակի և հուշագրության կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ հիմնված են սեփական կյանքի փորձի վրա։ Նա նկարագրել է խորհրդային ժամանակների դժվարությունները և բանտային կյանքը։ Նրա հայտնի գործերից է «Ծաղկած փշալարեր» վեպը։ Մահարու լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նրա ստեղծագործություններում կարևոր տեղ ունի մարդու ազատության գաղափարը։ Նա նաև անդրադարձել է պատմական և սոցիալական թեմաներին։ Մահարու գործերը արժեքավոր վկայություն են ժամանակաշրջանի մասին։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից արձակի վրա։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել այսօր։ menu_book4 Read more Ներսես Շնորհալի Ներսես Շնորհալի 1102 թ․ – 1173 թ․ Ներսես Շնորհալին եղել է հայ եկեղեցու կաթողիկոս, բանաստեղծ և աստվածաբան։ Նա հայտնի է իր հոգևոր երգերով, աղոթքներով և բանաստեղծություններով։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում բարությունը, սերը և մարդասիրությունը։ Շնորհալին ձգտել է միավորել մարդկանց և ամրապնդել քրիստոնեական արժեքները։ Նրա գրական լեզուն պարզ է, բայց միևնույն ժամանակ խորիմաստ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ եկեղեցական շարականներ։ Ներսես Շնորհալու ստեղծագործությունները մինչ օրս օգտագործվում են հայկական եկեղեցական կյանքում։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հայ մշակույթի և կրթության զարգացման մեջ։ Նա համարվում է հայ միջնադարյան գրականության ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա անունը շարունակում է մնալ ազգային հպարտության աղբյուր։ menu_book13 Read more Ղազարոս Աղայան Ղազարոս Աղայան 1840 թ․ – 1911 թ․ Ղազարոս Աղայանը մանկական գրականության հիմնադիրներից է։ Նա գրել է բազմաթիվ հեքիաթներ, պատմվածքներ և կրթական նյութեր երեխաների համար։ Նրա ստեղծագործություններն ունեն դաստիարակչական և բարոյական նշանակություն։ Աղայանը նաև ակտիվ մանկավարժ էր։ Նա մեծ դեր է ունեցել ազգային կրթության զարգացման գործում։ Նրա հերոսները սովորեցնում են ազնվություն, աշխատասիրություն և բարություն։ Աղայանի լեզուն պարզ և հասկանալի է երեխաների համար։ Նրա հեքիաթները մինչ օրս ընդգրկված են դպրոցական ծրագրերում։ Մի քանի սերունդ մեծացել է նրա գրքերով։ Նա համարվում է հայ մանկական գրականության դասականներից մեկը։ menu_book5 Read more Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) 1867 թ․ – 1933 թ․ Նար-Դոսը հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունի մարդու ներաշխարհի վերլուծությունը և հոգեբանական հակասությունները։ Նա նկարագրել է քաղաքային կյանքը և հասարակության տարբեր խավերը։ Նրա վեպերն ու պատմվածքները աչքի են ընկնում իրատեսականությամբ։ Նար-Դոսի լեզուն պարզ է, բայց խորքային և դիտողական։ Նրա հերոսները հաճախ կանգնած են բարոյական ընտրությունների առաջ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս դասական են համարվում։ Նար-Դոսը համարվում է հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել։ menu_book14 Read more Գրիգոր Նարեկացի Գրիգոր Նարեկացի 951 թ․ – 1003 թ․ Գրիգոր Նարեկացին միջնադարյան հայ գրականության և քրիստոնեական մտքի ամենամեծ ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Մատյան ողբերգությունն» է, որը հաճախ կոչվում է պարզապես «Նարեկ»։ Գիրքը բաղկացած է աղոթքներից և հոգևոր խորհրդածություններից։ Նարեկացին խորությամբ ուսումնասիրել է մարդու հոգին, մեղքը, ապաշխարությունն ու հավատքը։ Նրա լեզուն չափազանց հարուստ և պատկերավոր է։ Նարեկացու ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ հոգևոր մշակույթի վրա։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ 2015 թվականին նա հռչակվել է Կաթոլիկ եկեղեցու Վարդապետ։ Նարեկացին համարվում է համաշխարհային քրիստոնեական գրականության կարևոր հեղինակներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել ամբողջ աշխարհում։ menu_book28 Read more