Книги автора (1)

Онлайн

Религия

Բարեպաշտորեն սիրելու արվեստը կամ Աստվածասիրության արվեստը

Գիրքը նվիրված է քրիստոնեական հավատքի կարևորագույն գաղափարներից մեկին՝ Աստծո հանդեպ սիրուն և այդ սիրո գիտակցված, անկեղծ ու հետևողական դրսևորմանը։ Այն ներկայացնում է աստվածասիրությունը ոչ միայն որպես ներքին զգացում կամ հավատքի վերացական արտահայտություն, այլև որպես հոգևոր կյանքի հիմք, որը պետք է արտահայտվի մարդու մտածողության, կամքի, վարքի և առօրյա գործերի մեջ։ Աշխատության առանցքում Աստծուն սիրելու հոգևոր արվեստի գաղափարն է՝ այն ըմբռնումը, որ ճշմարիտ սերը պահանջում է հավատարմություն, խոնարհություն, բարություն, ինքնազսպում, ներքին մաքրություն և բարոյական հետևողականություն։ Գրքի բովանդակությունը կարելի է դիտարկել որպես քրիստոնեական հոգևոր դաստիարակության և ինքնակատարելագործման ուղեցույց, որը ընթերցողին մղում է խորհելու իր հավատքի խորության, Աստծո հետ ունեցած հարաբերության և սեփական հոգևոր պարտավորությունների մասին։ Այն կարևորում է արտաքին կրոնական դրսևորումների և ներքին համոզմունքի ներդաշնակությունը՝ շեշտադրելով, որ աստվածասիրությունը պետք է դառնա մարդու կյանքի ուղղորդող սկզբունքը և ներգործի նաև ուրիշների հանդեպ նրա վերաբերմունքի վրա։ Աշխատության բարոյախրատական ուղղվածությունը կապված է քրիստոնեական առաքինությունների ձևավորման, մեղավոր հակումների հաղթահարման, հոգևոր զգոնության պահպանման և աստվածային արժեքներին հավատարիմ ապրելու ձգտման հետ։ Այն անդրադառնում է նաև մարդու ներաշխարհի դաստիարակության կարևորությանը՝ ընթերցողին հրավիրելով վերանայել իր մտքերը, ցանկություններն ու արարքները և դրանք համապատասխանեցնել քրիստոնեական բարոյական չափանիշներին։ Գիրքը ներկայացնում է հոգևոր կյանքի այնպիսի ընկալում, որի համաձայն Աստծո հանդեպ սերը չի սահմանափակվում աղոթքով կամ կրոնական ծեսերով, այլ ամբողջական կենսակերպ է՝ արտահայտված բարեպաշտության, բարեգործության, համբերության, ներողամտության և մերձավորի հանդեպ սիրո մեջ։ Այն արժեքավոր է հայ կրոնական և հոգևոր-բարոյական գրականության ուսումնասիրության համար՝ որպես աստվածասիրության, քրիստոնեական առաքինությունների և հավատացյալի ներքին դաստիարակության թեմաներին նվիրված աշխատություն։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել ինչպես աստվածաբանական և եկեղեցագիտական ուսումնասիրություններով զբաղվողներին, այնպես էլ հայ հոգևոր մշակույթի, կրոնական մտքի և բարոյական ուսուցման ավանդույթների հետազոտողներին։

Обновлено. 2026-11-16
Բարեպաշտորեն սիրելու արվեստը կամ Աստվածասիրության արվեստը

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book9 Подробнее Գրիգոր Զոհրապ Գրիգոր Զոհրապ 1861 թ․ – 1915 թ․ Հայ նշանավոր գրող, հրապարակախոս, իրավաբան և քաղաքական գործիչ էր։ Նա ծնվել է 1861 թվականի հունիսի 26-ին՝ Կոստանդնուպոլսում, և մահացել 1915 թվականին՝ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ։ Զոհրապը համարվում է արևմտահայ գրականության ամենահայտնի նովելիստներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում պատկերավորվում են մարդու հոգեբանությունը, հասարակական հարաբերությունները և քաղաքային կյանքի խնդիրները։ Նա գրել է բազմաթիվ պատմվածքներ և նորավեպեր, որոնք առանձնանում են իրատեսական ոճով և խոր հոգեբանական վերլուծությամբ։ Բացի գրական գործունեությունից, Զոհրապը եղել է հայտնի իրավաբան և Օսմանյան խորհրդարանի պատգամավոր։ Նրա կյանքն ու գործունեությունը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ մշակույթի և հասարակական մտքի զարգացման վրա, իսկ նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս համարվում են հայ գրականության արժեքավոր էջերից։ menu_book5 Подробнее Ակսել Բակունց Ակսել Բակունց 1899 թ․ – 1937 թ․ Ակսել Բակունցը հայ արձակի ամենաբարձր մակարդակի վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական կյանքի, մարդու և բնության ներդաշնակության պատկերումը։ Բակունցը առանձնանում է նուրբ հոգեբանական դիտարկումներով և լեզվական ճշգրտությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Ալպիական մանուշակ», «Մթնաձոր» և այլ պատմվածքներ։ Նա համարվում է հայ կարճ արձակի անգերազանցելի հեղինակներից մեկը։ Բակունցի ստեղծագործությունները լի են մարդկային խորությամբ և լուռ տխրությամբ։ Նրա հերոսները հաճախ պայքարում են սոցիալական դժվարությունների հետ։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նա զոհվել է ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ։ menu_book5 Подробнее Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) 1835 թ․ – 1888 թ․ Րաֆֆին հայ պատմավեպի ամենահայտնի ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում ազգային ազատագրության և հայրենասիրության թեմաները։ «Սամվել», «Խենթը» և «Դավիթ Բեկ» վեպերը համարվում են հայ գրականության դասականներ։ Նա ստեղծել է ուժեղ և հիշվող հերոսներ։ Րաֆֆու կերպարները պայքարում են հանուն ազատության և արդարության։ Նրա գրքերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ երիտասարդության վրա։ Նա կարողացել է պատմությունը ներկայացնել հետաքրքիր և կենդանի ձևով։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Րաֆֆին համարվում է ազգային մտածողության ձևավորման կարևոր գործիչ։ Նրա անունը մշտապես կապված է հայրենասիրական գրականության հետ։ menu_book18 Подробнее Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book10 Подробнее Պերճ Պռոշյան Պերճ Պռոշյան 1837 թ․ – 1907 թ․ Պերճ Պռոշյանը հայ ռեալիստական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում պատկերել է գյուղական կյանքը և հասարակ մարդկանց առօրյան։ Նրա հերոսները սովորական մարդիկ են՝ իրենց խնդիրներով ու երազանքներով։ Պռոշյանը մեծ ուշադրություն է դարձրել սոցիալական հարցերին։ Նրա գրքերը արժեքավոր տեղեկություններ են տալիս 19-րդ դարի հայկական կյանքի մասին։ Նա կարևորել է կրթության և լուսավորության դերը։ Նրա լեզուն պարզ է և բնական։ Պռոշյանի ստեղծագործությունները աչքի են ընկնում իրատեսական նկարագրություններով։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա անունը շարունակում է հիշվել որպես ռեալիզմի կարևոր ներկայացուցիչ։ menu_book3 Подробнее