Խանհասսանի, Մասումեհ Օսմանվանդի

Խանհասսանի, Մասումեհ Օսմանվանդի

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

Biology

Количественная экология и пространственно-распредел модель трех видов дуба (Quercus brantii LindI., Q. libuni G. Olivier и Q. infectoria G. Olivier) в лесах Северного Загроса (Западный Иран)

Աշխատությունը նվիրված է Արևմտյան Իրանի Հյուսիսային Զագրոսի անտառներում տարածված կաղնու երեք տեսակների քանակական էկոլոգիական առանձնահատկությունների և տարածական բաշխման օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում անտառային բուսականությունը դիտարկվում է որպես բարդ էկոլոգիական համակարգ, որի կառուցվածքի և տեսակային կազմի ձևավորման վրա միաժամանակ ազդում են տեղանքի բարձրությունը, ռելիեֆը, լանջերի դիրքադրությունը, հողի հատկությունները, խոնավությունը, ջերմաստիճանը և այլ միջավայրային գործոններ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում Quercus brantii, Quercus libani և Quercus infectoria տեսակների տարածման առանձնահատկությունների համեմատական վերլուծությանը՝ նպատակ ունենալով պարզել դրանց էկոլոգիական պահանջների և բնակավայրային նախընտրությունների հնարավոր տարբերությունները։ Քանակական էկոլոգիայի մեթոդների կիրառումը հնարավորություն է տալիս գնահատելու տեսակների հանդիպման հաճախականությունը, խտությունը, տարածական կառուցվածքը և դրանց կապը միջավայրի տարբեր բնութագրերի հետ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տարածական բաշխման մոդելների ձևավորումը, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել առանձին տեսակների համար առավել համապատասխան տարածքների տեղաբաշխումը և բացահայտել դրանց տարածման վրա առավել նշանակալի ազդեցություն ունեցող էկոլոգիական գործոնները։ Կարևորվում է դաշտային դիտարկումների և աշխարհագրական տեղեկատվության համադրումը՝ բուսականության տարածման օրինաչափությունները տարածական տեսանկյունից ներկայացնելու համար։ Ուսումնասիրվում են նաև տարբեր բարձրությունների, լանջերի թեքության և կողմնադրության պայմաններում կաղնու տեսակների հանդիպման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև հողային և կլիմայական պայմանների հնարավոր ազդեցությունը դրանց տարածման սահմանների վրա։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում տեսակների միջև տարածական համընկնումներին և տարբերություններին, ինչը կարող է օգնել հասկանալու դրանց էկոլոգիական խորշերի առանձնահատկությունները և անտառային համայնքներում ունեցած դիրքը։ Տարածական մոդելավորումը կարող է կիրառվել նաև այն տարածքների բացահայտման համար, որտեղ բնական պայմանները տեսականորեն նպաստավոր են տվյալ տեսակների պահպանման կամ բնական վերականգնման համար։ Նման ուսումնասիրությունը կարևոր է հատկապես Զագրոսի անտառային էկոհամակարգերի կառուցվածքի և կենսաբազմազանության պահպանման տեսանկյունից, քանի որ ծառատեսակների տարածման օրինաչափությունների իմացությունը կարող է նպաստել անտառային ռեսուրսների գիտականորեն հիմնավորված կառավարմանը։ Քանակական տվյալների, էկոլոգիական ցուցանիշների և տարածական վերլուծության համադրումը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել ուսումնասիրվող տեսակների տարածման պայմանների և միջավայրի հետ դրանց փոխհարաբերությունների մասին։ Աշխատությունը կարող է ունենալ կիրառական նշանակություն անտառների պահպանության, բնական վերականգնման, տարածքային պլանավորման և կենսաբազմազանության կառավարման համար՝ հետաքրքրություն ներկայացնելով անտառագիտության, բույսերի էկոլոգիայի, կենսաաշխարհագրության և տարածական էկոլոգիական մոդելավորման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Updated: 2026-09-17
Количественная экология и пространственно-распредел модель трех видов дуба (Quercus brantii LindI., Q. libuni G. Olivier и Q. infectoria G. Olivier) в лесах Северного Загроса (Западный Иран)

Free

Գրիգոր Զոհրապ Գրիգոր Զոհրապ 1861 թ․ – 1915 թ․ Հայ նշանավոր գրող, հրապարակախոս, իրավաբան և քաղաքական գործիչ էր։ Նա ծնվել է 1861 թվականի հունիսի 26-ին՝ Կոստանդնուպոլսում, և մահացել 1915 թվականին՝ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ։ Զոհրապը համարվում է արևմտահայ գրականության ամենահայտնի նովելիստներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում պատկերավորվում են մարդու հոգեբանությունը, հասարակական հարաբերությունները և քաղաքային կյանքի խնդիրները։ Նա գրել է բազմաթիվ պատմվածքներ և նորավեպեր, որոնք առանձնանում են իրատեսական ոճով և խոր հոգեբանական վերլուծությամբ։ Բացի գրական գործունեությունից, Զոհրապը եղել է հայտնի իրավաբան և Օսմանյան խորհրդարանի պատգամավոր։ Նրա կյանքն ու գործունեությունը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ մշակույթի և հասարակական մտքի զարգացման վրա, իսկ նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս համարվում են հայ գրականության արժեքավոր էջերից։ menu_book5 Read more Վահան Թոթովենց Վահան Թոթովենց 1894 թ․ – 1938 թ․ Վահան Թոթովենց հայ արձակագիր, դրամատուրգ և լրագրող է, որը համարվում է XX դարի հայ գրականության կարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները առանձնանում են իրականության խոր ու պատկերավոր նկարագրություններով, որտեղ արտացոլված են հայ ժողովրդի կյանքը, ցավը և դիմադրողականությունը պատմական ծանր ժամանակներում։ Թոթովենցի գրականության հիմնական թեմաներն են արևմտահայ կյանքի պատկերումը, պատերազմները, գաղթը և մարդու ճակատագիրը բարդ սոցիալական ու քաղաքական պայմաններում։ Նրա գործերում հաճախ զգացվում է անձնական փորձի ազդեցությունը, ինչը դրանք դարձնում է ավելի անկեղծ և ազդեցիկ։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործություններից է «Հին Հռոմեական ճանապարհի վրա» վեպը, որտեղ նա նկարագրում է իր մանկությունը և արևմտահայ իրականությունը՝ հարուստ ու կենդանի լեզվով։ Թոթովենցը նաև զբաղվել է լրագրությամբ և հասարակական գործունեությամբ՝ մասնակցելով ժամանակի մտավոր ու քաղաքական կյանքին։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին նա կապեր է ունեցել հայկական ռազմական ու ազգային շրջանակների հետ, ինչը մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա աշխարհայացքի վրա։ 1938 թվականին, ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ, նա ձերբակալվել և գնդակահարվել է։ Չնայած իր կյանքի ողբերգական ավարտին, Վահան Թոթովենցի ստեղծագործությունները այսօր համարվում են հայ գրականության արժեքավոր մաս՝ իրենց պատմական և գեղարվեստական նշանակությամբ։ menu_book2 Read more Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան 1869 թ․ – 1923 թ․ Հովհաննես Թումանյանը հայ ժողովրդի ամենասիրված գրողներից և բանաստեղծներից է։ Նա ծնվել է Լոռու Դսեղ գյուղում և իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերել է ժողովրդական կյանքն ու ավանդույթները։ Թումանյանը գրել է հեքիաթներ, պոեմներ, պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են «Գիքոր», «Անուշ», «Քաջ Նազար» և «Թմկաբերդի առումը»։ Նրա լեզուն պարզ է, բնական և հասկանալի բոլոր սերունդների համար։ Թումանյանի ստեղծագործությունները լի են հումորով, իմաստությամբ և մարդասիրությամբ։ Նա նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր և զբաղվել է բարեգործությամբ։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Թումանյանը հաճախ անվանվում է «Ամենայն հայոց բանաստեղծ»։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ հայկական մշակույթի հիմնասյուներից մեկը։ menu_book9 Read more Գաբրիել Սունդուկյան Գաբրիել Սունդուկյան 1825 թ․ – 1912 թ․ Հայ մեծ դրամատուրգ, արձակագիր և հասարակական գործիչ էր, որը համարվում է հայկական ռեալիստական դրամատուրգիայի հիմնադիրը։ Նա ծնվել է 1825 թվականի հուլիսի 11-ին՝ Թիֆլիսում, և մահացել 1912 թվականի մարտի 29-ին։ Սունդուկյանի ստեղծագործություններում արտացոլված են XIX դարի հայ հասարակության կյանքը, կենցաղը, սովորույթներն ու սոցիալական խնդիրները։ Նրա ամենահայտնի պիեսներից են «Պեպո»-ն, «Խաթաբալա»-ն և «Էլի մեկ զոհ»-ը, որոնք մեծ ժողովրդականություն են վայելում մինչ օրս։ Սունդուկյանը կարևոր դեր է ունեցել հայկական թատրոնի զարգացման գործում, իսկ նրա ստեղծագործությունները դարձել են հայ դրամատուրգիայի դասական նմուշներ։ Նրա անունը կրում է Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնը, որը Հայաստանի ամենահեղինակավոր թատրոններից է։ menu_book2 Read more Միսաք Մեծարենց Միսաք Մեծարենց 1886 թ․ – 1908 թ․ Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարական պոեզիայի ամենապայծառ ներկայացուցիչներից է։ Չնայած կարճ կյանքին, նա ստեղծել է բարձրարժեք գրական ժառանգություն։Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարերգության ամենապայծառ անուններից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, սերը և կյանքի գեղեցկությունը։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա հասցրել է ստեղծել բարձրարժեք պոեզիա։ Նրա լեզուն երաժշտական է և նուրբ։ Մեծարենցը մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ռոմանտիկ պոեզիայի վրա։ Նրա բանաստեղծությունները լի են լույսով և զգացմունքայնությամբ։ Նա համարվում է արևմտահայ պոեզիայի ամենաքնարական ձայներից մեկը։ Նրա գործերը մինչ օրս սիրով ընթերցվում են։ Նրա ժառանգությունը փոքր ծավալով, բայց մեծ արժեք ունի։ Նա հայ գրականության բացառիկ տաղանդներից է։ menu_book2 Read more Դերենիկ Դեմիրճյան Դերենիկ Դեմիրճյան 1877 թ․ – 1956 թ․ Դերենիկ Դեմիրճյանը գրող, դրամատուրգ և հասարակական գործիչ էր։ Նա առավել հայտնի է իր «Վարդանանք» պատմական վեպով, որը հայ գրականության կարևորագույն ստեղծագործություններից է։ Դեմիրճյանը մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերել հայկական պատմության և ազգային հերոսների նկատմամբ։ Նրա գործերում հաճախ հանդիպում են հայրենասիրական գաղափարներ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ պիեսներ և պատմվածքներ։ Դեմիրճյանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պատմական արձակի զարգացման վրա։ Նա կարևոր դեր է ունեցել նաև հայկական թատրոնի զարգացման գործում։ Նրա աշխատանքները մինչ օրս լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Դեմիրճյանը համարվում է հայ դասական գրականության կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը։ menu_book6 Read more