Մելիքսեթյան, Գոհար Բեժանի

Մելիքսեթյան, Գոհար Բեժանի

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

Pedagogy

Պոլիֆոնիան դպրոցականների երաժշտական բազմաձայն մտածողության ձևավորման միջոց

Աշխատությունը նվիրված է դպրոցականների երաժշտական մտածողության զարգացման գործընթացում բազմաձայն երաժշտության մանկավարժական հնարավորությունների ուսումնասիրությանը՝ հատկապես տարբեր ձայների միաժամանակյա ընկալման, տարբերակման և իմաստավորված համադրման կարողությունների ձևավորման տեսանկյունից։ Հետազոտության կենտրոնում երաժշտական լսողության այնպիսի որակների զարգացումն է, որոնք սովորողին հնարավորություն են տալիս երաժշտական ստեղծագործությունը ընկալել ոչ միայն որպես մեկ հիմնական մեղեդու հաջորդականություն, այլև որպես ինքնուրույն ձայնային գծերի փոխազդեցությամբ կառուցված ամբողջական համակարգ։ Քննվում են բազմաձայն երաժշտության ընկալման հոգեբանական և մանկավարժական առանձնահատկությունները, լսողական ուշադրության բաշխման, երաժշտական հիշողության, ինտոնացիոն լսողության և վերլուծական մտածողության զարգացման պայմանները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ուսուցման աստիճանական կազմակերպմանը՝ պարզ բազմաձայն կառուցվածքների ճանաչումից մինչև ավելի բարդ ձայնային հարաբերությունների գիտակցված ընկալում։ Դիտարկվում են երգեցողության, երաժշտության ունկնդրման, նոտային նյութի վերլուծության և ստեղծագործական առաջադրանքների հնարավորությունները՝ որպես բազմաձայն լսողության ձևավորման փոխկապակցված միջոցներ։ Կարևորվում է յուրաքանչյուր ձայնի ինքնուրույն ընթացքը լսելու և միաժամանակ ընդհանուր երաժշտական ամբողջության մեջ դրա գործառույթը հասկանալու կարողությունը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ իմիտացիոն ձևերին, կանոնին, ինվենիցիոն և այլ բազմաձայն կառուցվածքներին՝ դրանք դիտարկելով ոչ միայն երաժշտատեսական հասկացությունների յուրացման, այլև սովորողների ակտիվ լսողական գործունեության զարգացման տեսանկյունից։ Մանկավարժական առումով կարևոր է ուսումնական նյութի համապատասխանությունը սովորողների տարիքային առանձնահատկություններին և երաժշտական պատրաստվածության աստիճանին, քանի որ բազմաձայն մտածողության ձևավորումը պահանջում է հաջորդականություն և նախկինում ձեռք բերված լսողական փորձի վրա հիմնված առաջընթաց։ Ուսուցչի դերը դիտարկվում է որպես երաժշտական նյութի նպատակային ընտրության, լսողական խնդիրների աստիճանական բարդացման և սովորողների ինքնուրույն վերլուծական գործունեության կազմակերպման կարևոր գործոն։ Նման ուսուցումը նպաստում է ոչ միայն երաժշտական լսողության զարգացմանը, այլև ուշադրության կենտրոնացմանը, տարբեր երաժշտական երևույթների համեմատմանը, կառուցվածքային կապերի բացահայտմանը և ստեղծագործության ամբողջական ընկալմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է երաժշտության տեսության, երաժշտական հոգեբանության և երաժշտական կրթության մեթոդիկայի մոտեցումները՝ բազմաձայն երաժշտությունը ներկայացնելով որպես դպրոցականների երաժշտական մտածողության, լսողական մշակույթի և գեղարվեստական ընկալման զարգացման արդյունավետ մանկավարժական միջոց։

Updated: 2026-09-24
Պոլիֆոնիան դպրոցականների երաժշտական բազմաձայն մտածողության ձևավորման միջոց

Free

Վահան Թոթովենց Վահան Թոթովենց 1894 թ․ – 1938 թ․ Վահան Թոթովենց հայ արձակագիր, դրամատուրգ և լրագրող է, որը համարվում է XX դարի հայ գրականության կարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները առանձնանում են իրականության խոր ու պատկերավոր նկարագրություններով, որտեղ արտացոլված են հայ ժողովրդի կյանքը, ցավը և դիմադրողականությունը պատմական ծանր ժամանակներում։ Թոթովենցի գրականության հիմնական թեմաներն են արևմտահայ կյանքի պատկերումը, պատերազմները, գաղթը և մարդու ճակատագիրը բարդ սոցիալական ու քաղաքական պայմաններում։ Նրա գործերում հաճախ զգացվում է անձնական փորձի ազդեցությունը, ինչը դրանք դարձնում է ավելի անկեղծ և ազդեցիկ։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործություններից է «Հին Հռոմեական ճանապարհի վրա» վեպը, որտեղ նա նկարագրում է իր մանկությունը և արևմտահայ իրականությունը՝ հարուստ ու կենդանի լեզվով։ Թոթովենցը նաև զբաղվել է լրագրությամբ և հասարակական գործունեությամբ՝ մասնակցելով ժամանակի մտավոր ու քաղաքական կյանքին։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին նա կապեր է ունեցել հայկական ռազմական ու ազգային շրջանակների հետ, ինչը մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա աշխարհայացքի վրա։ 1938 թվականին, ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ, նա ձերբակալվել և գնդակահարվել է։ Չնայած իր կյանքի ողբերգական ավարտին, Վահան Թոթովենցի ստեղծագործությունները այսօր համարվում են հայ գրականության արժեքավոր մաս՝ իրենց պատմական և գեղարվեստական նշանակությամբ։ menu_book2 Read more Ներսես Շնորհալի Ներսես Շնորհալի 1102 թ․ – 1173 թ․ Ներսես Շնորհալին եղել է հայ եկեղեցու կաթողիկոս, բանաստեղծ և աստվածաբան։ Նա հայտնի է իր հոգևոր երգերով, աղոթքներով և բանաստեղծություններով։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում բարությունը, սերը և մարդասիրությունը։ Շնորհալին ձգտել է միավորել մարդկանց և ամրապնդել քրիստոնեական արժեքները։ Նրա գրական լեզուն պարզ է, բայց միևնույն ժամանակ խորիմաստ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ եկեղեցական շարականներ։ Ներսես Շնորհալու ստեղծագործությունները մինչ օրս օգտագործվում են հայկական եկեղեցական կյանքում։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հայ մշակույթի և կրթության զարգացման մեջ։ Նա համարվում է հայ միջնադարյան գրականության ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա անունը շարունակում է մնալ ազգային հպարտության աղբյուր։ menu_book3 Read more Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book18 Read more Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան 1875 թ․ – 1957 թ․ Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա պոեզիան լի է սիրո, հայրենիքի, կարոտի և մարդկային զգացմունքների թեմաներով։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև արտերկրում։Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում սերը, հայրենիքը, կարոտը և մարդու ներաշխարհը։ Իսահակյանի լեզուն առանձնանում է մեղմությամբ, երաժշտականությամբ և խոր զգացմունքայնությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Աբու Լալա Մահարին» և բազմաթիվ քնարական բանաստեղծություններ։ Նա երկար տարիներ ապրել է արտասահմանում, սակայն մշտապես կապված է եղել հայրենիքի հետ։ Իսահակյանի պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել նաև միջազգային մակարդակով։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Նա եղել է նաև հասարակական և մշակութային ակտիվ գործիչ։ Իսահակյանի ստեղծագործությունները շարունակում են սիրել տարբեր սերունդներ։ Նա համարվում է հայ պոեզիայի մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book3 Read more Հակոբ Պարոնյան Հակոբ Պարոնյան 1843 թ․ – 1891 թ․ Հակոբ Պարոնյանը հայ երգիծական գրականության ամենամեծ ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում քննադատել է հասարակական արատները, կեղծավորությունը և անարդարությունը։ Նրա հումորը սուր է և հաճախ շատ արդիական նույնիսկ այսօր։ Պարոնյանը ստեղծել է բազմաթիվ հիշարժան կերպարներ։ Նրա գործերը համատեղում են ծիծաղն ու հասարակական քննադատությունը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ երգիծանքի զարգացման վրա։ Նրա լեզուն կենդանի է և արտահայտիչ։ Պարոնյանի ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են դպրոցներում և համալսարաններում։ Նա համարվում է հայ սատիրայի դասականը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է հետաքրքրել ընթերցողներին։ menu_book2 Read more Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book5 Read more