Մկրտչյան, Գնել Միքայելի

Chemistry

Աշխատությունը նվիրված է օպտիկապես ակտիվ նոր ոչ սպիտակուցային ամինաթթուների ստացմանը՝ ասիմետրիկ սինթեզի ժամանակակից մեթոդների կիրառմամբ։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այնպիսի կառուցվածքային միացությունների ձևավորման և ուսումնասիրության վրա, որոնց կողքային ռադիկալներում առկա են հետերոցիկլիկ տեղակալիչներ և ացետիլենային խմբեր։ Նման կառուցվածքային տարրերի ներմուծումը հնարավորություն է տալիս ստանալ բնական ամինաթթուներից տարբերվող ֆիզիկաքիմիական, տարածական և ռեակցիոն հատկություններով նոր քիրալ միացություններ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նպատակային մոլեկուլների ստերեոքիմիական կառուցվածքի վերահսկումը, քանի որ օպտիկական ակտիվությունը և համապատասխան էնանտիոմերների ընտրողական առաջացումը էական նշանակություն ունեն կենսաբանական ակտիվություն ցուցաբերող նյութերի նախագծման և հետագա կիրառությունների համար։ Ուսումնասիրվում են ասիմետրիկ սինթեզի տարբեր մոտեցումներ, սկզբնական նյութերի և միջանկյալ միացությունների փոխակերպումները, քիրալ կենտրոնների ձևավորման օրինաչափությունները, ինչպես նաև ստացված միացությունների կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սինթեզված նյութերի քիմիական կառուցվածքի և ստերեոքիմիական մաքրության հաստատմանը համապատասխան ֆիզիկաքիմիական և սպեկտրային հետազոտությունների միջոցով։ Հետերոցիկլիկ համակարգերի առկայությունը կարող է զգալիորեն փոփոխել մոլեկուլների էլեկտրոնային և տարածական հատկությունները, իսկ ացետիլենային խմբերը կարող են ծառայել որպես հետագա քիմիական փոխակերպումների համար կարևոր ֆունկցիոնալ հատվածներ։ Այդ պատճառով ստացված միացությունները հետաքրքրություն են ներկայացնում ոչ միայն հիմնարար օրգանական քիմիայի, այլև կենսաօրգանական և դեղագործական քիմիայի տեսանկյունից։ Ոչ սպիտակուցային ամինաթթուները կարող են օգտագործվել որպես նոր պեպտիդային կառուցվածքների, կենսաբանորեն ակտիվ միացությունների և այլ բարդ օրգանական համակարգերի կառուցման բաղադրիչներ՝ հնարավորություն տալով նպատակային կերպով փոփոխել դրանց հատկությունները։ Աշխատությունում կարևորվում է նաև սինթեզի ընտրողականության և արդյունավետության բարձրացումը, նոր կառուցվածքային տարբերակների ստացումը և կառուցվածք–հատկություն փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել քիրալ օրգանական միացությունների սինթեզի մեթոդաբանության զարգացմանը և նոր ամինաթթվային ածանցյալների ստեղծմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել օրգանական և կենսաօրգանական քիմիայի, ստերեոքիմիայի, ամինաթթուների և պեպտիդների քիմիայի, ինչպես նաև դեղագործական նյութերի նախագծման ոլորտներում աշխատող հետազոտողների, մասնագետների և ուսանողների համար։