Այս աշխատությունը նվիրված է արտերկրում գործող հայկական քաղաքական կուսակցությունների ձևավորման, զարգացման և գործունեության ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով սփյուռքյան քաղաքական կյանքի առանձնահատկությունները և դրա կապը հայրենիքում տեղի ունեցող քաղաքական գործընթացների հետ։ Գրքում վերլուծվում են տարբեր պատմական փուլերում ձևավորված հայկական կուսակցական կառույցները՝ հատկապես Եվրոպայում, Մերձավոր Արևելքում և Ամերիկայում, դրանց գաղափարական ուղղությունները, կազմակերպչական կառուցվածքը և գործունեության հիմնական նպատակները՝ ներառյալ ազգային ինքնության պահպանումը, համայնքային համախմբումը և քաղաքական լոբբինգի իրականացումը միջազգային հարթակներում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, թե ինչպես են այդ կուսակցությունները արձագանքել Հայաստանի ներքաղաքական զարգացումներին, անկախության գործընթացին և տարածաշրջանային հակամարտություններին՝ ձևավորելով քաղաքական դիրքորոշումներ և համագործակցության ցանցեր։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև սփյուռքյան քաղաքական կառույցների ազդեցության սահմանները, նրանց հարաբերությունները տեղական պետությունների քաղաքական համակարգերի հետ և ներհամայնքային մրցակցությունների ու գաղափարական տարբերությունների ազդեցությունը ընդհանուր գործունեության վրա։ Վերլուծվում է նաև սփյուռքի քաղաքականացման գործընթացը որպես ազգային ինքնության պահպանման և վերարտադրման մեխանիզմ։ Գրքի նպատակն է ներկայացնել արտերկրում հայկական քաղաքական կուսակցությունների բազմաշերտ դերը և նրանց ազդեցությունը համաշխարհային հայկական քաղաքական մտքի ձևավորման վրա։
