Nalbandian, Louise, 1926-1974

Nalbandian, Louise, 1926-1974

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

History

The Armenian revolutionary movement

Աշխատությունը նվիրված է 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի սկզբի հայ ազգային-ազատագրական ու հեղափոխական շարժումների ձևավորման, զարգացման և քաղաքական նշանակության ուսումնասիրությանը։ Այն անդրադառնում է Օսմանյան կայսրության հայաբնակ տարածքներում ստեղծված քաղաքական, սոցիալական և տնտեսական պայմաններին, որոնք նպաստեցին ազգային-քաղաքական կազմակերպությունների և հեղափոխական գաղափարների տարածմանը։ Հեղինակը փորձում է ներկայացնել այն միջավայրը, որտեղ հայ հասարակության տարբեր շրջանակներում աստիճանաբար ձևավորվեցին ինքնապաշտպանության, քաղաքական իրավունքների, ազգային ինքնորոշման և բարեփոխումների պահանջներ։ Ուսումնասիրության կարևոր հատվածներից մեկը հայկական հեղափոխական կազմակերպությունների ձևավորման և գործունեության վերլուծությունն է։ Քննության են առնվում Հնչակյան և Հայ հեղափոխական դաշնակցություն կուսակցությունների առաջացումը, նրանց գաղափարական մոտեցումները, կազմակերպչական կառուցվածքը և քաղաքական նպատակները, ինչպես նաև դրանց փոխհարաբերությունները միմյանց և օսմանյան իշխանությունների հետ։ Աշխատանքը ուշադրություն է դարձնում նաև հայ բնակչության ինքնապաշտպանական գործողություններին, ընդվզումներին, ցույցերին և զինված դիմադրության տարբեր դրսևորումներին՝ դրանք դիտարկելով ժամանակաշրջանի ընդհանուր քաղաքական գործընթացների համատեքստում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում եվրոպական տերությունների և Ռուսաստանի քաղաքականությանը Հայկական հարցի նկատմամբ, ինչպես նաև Օսմանյան կայսրության ներքին քաղաքականությանը և դրա ազդեցությանը հայ հեղափոխական շարժման զարգացման վրա։ Հեղինակը փորձում է բացահայտել նաև հեղափոխական շարժման ներքին հակասությունները՝ գաղափարական տարաձայնությունները, սոցիալական տարբեր խմբերի շահերի բախումները և քաղաքական նպատակների իրագործման շուրջ եղած բանավեճերը։ Աշխատության արժեքավոր կողմերից է այն, որ հայ հեղափոխական շարժումը ներկայացվում է ոչ միայն որպես առանձին կազմակերպությունների գործունեության պատմություն, այլև որպես ավելի լայն հասարակական գործընթաց, որում ներգրավված էին մտավորականներ, գյուղացիներ, արհեստավորներ, երիտասարդներ և ազգային համայնքի այլ խմբեր։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել հայ ազգային-ազատագրական շարժումների, Օսմանյան կայսրության պատմության, Հայկական հարցի, հայկական քաղաքական կուսակցությունների ձևավորման և 19-րդ դարի վերջի միջազգային հարաբերությունների ուսումնասիրության համար։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում պատմաբանների, քաղաքագետների, հայագետների, ուսանողների և այդ ժամանակաշրջանի հայ հասարակական-քաղաքական կյանքի նկատմամբ հետաքրքրություն ունեցող ընթերցողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու հայ հեղափոխական շարժման առաջացման պատճառների, հիմնական փուլերի, գաղափարական ուղղությունների և պատմական հետևանքների մասին՝ այն դիտարկելով իր ժամանակաշրջանի բարդ ազգային, կայսերական և միջազգային քաղաքական միջավայրում։

Updated: 2026-09-10
The Armenian revolutionary movement

Free

Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1924 թ․ – 1971 թ․ Պարույր Սևակը հայ գրականության ամենախոր և վերլուծական մտածող բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն մարդու ներաշխարհը, հասարակությունը և պատմական հիշողությունը։ Սևակը հայտնի է իր «Անլռելի զանգակատուն» պոեմով, որը նվիրված է Կոմիտասին։ Նրա լեզուն համարձակ է, նորարարական և մտավոր։ Սևակը հաճախ քննադատել է հասարակական խնդիրները և կեղծ արժեքները։ Նրա պոեզիան համադրում է զգացմունքներն ու ինտելեկտը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից պոեզիայի վրա։ Նրա ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Սևակը համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book9 Read more Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան 1869 թ․ – 1923 թ․ Հովհաննես Թումանյանը հայ ժողովրդի ամենասիրված գրողներից և բանաստեղծներից է։ Նա ծնվել է Լոռու Դսեղ գյուղում և իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերել է ժողովրդական կյանքն ու ավանդույթները։ Թումանյանը գրել է հեքիաթներ, պոեմներ, պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են «Գիքոր», «Անուշ», «Քաջ Նազար» և «Թմկաբերդի առումը»։ Նրա լեզուն պարզ է, բնական և հասկանալի բոլոր սերունդների համար։ Թումանյանի ստեղծագործությունները լի են հումորով, իմաստությամբ և մարդասիրությամբ։ Նա նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր և զբաղվել է բարեգործությամբ։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Թումանյանը հաճախ անվանվում է «Ամենայն հայոց բանաստեղծ»։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ հայկական մշակույթի հիմնասյուներից մեկը։ menu_book11 Read more Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book5 Read more Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Read more Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book10 Read more Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book8 Read more