Հրատարակությունը նվիրված է հայկական եկեղեցական ասեղնագործության նմուշների ներկայացմանը և ուսումնասիրությանը՝ որպես հայ կիրառական արվեստի, քրիստոնեական մշակույթի և եկեղեցական ծիսական ավանդույթի կարևոր բաղադրիչների։ Նյութի առանցքում տարբեր ժամանակաշրջաններում ստեղծված ասեղնագործ գործերն են, որոնք կարող են ընդգրկել եկեղեցական հանդերձանքի մասեր, խորանի և սրբազան առարկաների ծածկոցներ, վարագույրներ, զարդարված գործվածքներ ու ծիսական նշանակություն ունեցող այլ իրեր։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում դրանց գեղարվեստական ձևավորմանը, զարդանախշային համակարգին, պատկերագրությանը և կատարման տեխնիկայի առանձնահատկություններին։ Ուսումնասիրվում են բուսական ու երկրաչափական զարդերը, խաչային հորինվածքները, քրիստոնեական խորհրդանիշները և պատկերային այլ տարրերը, որոնց միջոցով արտահայտվում էին կրոնական գաղափարներ և գեղարվեստական պատկերացումներ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում գործվածքի, թելի և զարդարման նյութերի ընտրության քննությունը, ինչպես նաև տարբեր ասեղնագործական եղանակների համադրությունը՝ որպես վարպետության և տեղական գեղարվեստական ավանդույթների արտահայտություն։ Նմուշները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու հայկական եկեղեցական արվեստի կապերը մանրանկարչության, որմնանկարչության, քանդակագործության և մետաղագործության հետ, քանի որ տարբեր արվեստաձևերում հաճախ հանդիպում են ընդհանուր պատկերագրական ու զարդարվեստային մոտիվներ։ Հետաքրքրություն են ներկայացնում նաև նվիրատվական արձանագրությունները և հիշատակագրերը, երբ դրանք պահպանվել են գործվածքների վրա, քանի որ կարող են տեղեկություններ հաղորդել պատվիրատուների, նվիրատուների, վարպետների, ստեղծման վայրի կամ եկեղեցական միջավայրի մասին։ Եկեղեցական ասեղնագործությունը դիտարկվում է նաև որպես մշակութային ժառանգության պահպանման ոլորտ, քանի որ գործվածքները հատկապես զգայուն են ժամանակի, լուսավորության, խոնավության և ֆիզիկական ազդեցությունների նկատմամբ։ Նման հավաքածուների փաստագրումն ու գիտական նկարագրությունը կարևոր են ինչպես արվեստագիտական հետազոտությունների, այնպես էլ թանգարանային պահպանության համար։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հայկական ասեղնագործության գեղարվեստական բազմազանությունը, ծիսական նշանակությունը և պատմամշակութային արժեքը՝ այն ներկայացնելով որպես հայ քրիստոնեական նյութական մշակույթի ինքնատիպ և արժեքավոր ժառանգություն։
