Սարգսյան, Վարդան Ալբերտի

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում բնապահպանական քաղաքականության կատարելագործման, բնական ռեսուրսների արդյունավետ և պատասխանատու օգտագործման, ինչպես նաև դրանց կառավարման տնտեսական, իրավական և կազմակերպական մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է տնտեսական զարգացման և շրջակա միջավայրի պահպանության միջև հավասարակշռության ապահովման վրա՝ բնական պաշարների երկարաժամկետ պահպանությունն ու վերականգնման հնարավորությունները դիտարկելով կայուն զարգացման կարևոր նախապայման։ Քննության են առնվում երկրի հողային, ջրային, անտառային, հանքային և կենսաբանական ռեսուրսների օգտագործման առանձնահատկությունները, դրանց վրա տնտեսական գործունեության ազդեցությունը և կառավարման ընթացքում առաջացող հիմնական խնդիրները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ջրային պաշարների արդյունավետ օգտագործմանը, հողերի դեգրադացման և անապատացման կանխարգելմանը, անտառային տարածքների պահպանությանը, կենսաբազմազանության պաշտպանությանը, ընդերքի շահագործման բնապահպանական հետևանքներին և թափոնների կառավարման համակարգերի զարգացմանը։ Վերլուծվում են արդյունաբերության, հանքարդյունաբերության, գյուղատնտեսության, էներգետիկայի, տրանսպորտի և քաղաքաշինության ազդեցությունները բնական միջավայրի վրա՝ ընդգծելով աղտոտման կանխարգելման և ռեսուրսախնայող տեխնոլոգիաների կիրառման կարևորությունը։ Բնական ռեսուրսների կառավարումը դիտարկվում է նաև տնտեսական տեսանկյունից՝ ուսումնասիրելով բնօգտագործման վճարների, բնապահպանական հարկերի, տնտեսական խթանների, ներդրումային ծրագրերի և պատասխանատու արտադրության մեխանիզմների հնարավոր ազդեցությունը։ Կարևորվում են պետական կառավարման մարմինների, տեղական ինքնակառավարման համակարգի, մասնավոր հատվածի և հասարակության միջև համագործակցության արդյունավետ ձևերը, քանի որ բնապահպանական խնդիրների լուծումը պահանջում է տարբեր շահագրգիռ կողմերի մասնակցություն։ Անդրադարձ է կատարվում բնապահպանական օրենսդրության, վերահսկողության և մոնիթորինգի համակարգերի կատարելագործմանը, շրջակա միջավայրի վերաբերյալ տվյալների հավաքագրմանն ու գնահատմանը, ինչպես նաև կառավարման որոշումների գիտական հիմնավորվածության բարձրացման անհրաժեշտությանը։ Ուսումնասիրվում են նաև բնական ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետության գնահատման չափանիշները և այն մոտեցումները, որոնք հնարավորություն են տալիս տնտեսական օգուտները համադրել բնապահպանական սահմանափակումների ու հասարակական շահերի հետ։ Հատուկ նշանակություն է տրվում կլիմայական փոփոխությունների պայմաններում ռեսուրսների կառավարման հարմարվողականության բարձրացմանը, էկոհամակարգերի պահպանմանը և բնապահպանական ռիսկերի նվազեցմանը։ Հայաստանի պայմաններում դիտարկվում են նաև տարածքային առանձնահատկությունները, բնական պաշարների սահմանափակությունը և տարբեր տարածաշրջաններում բնօգտագործման խնդիրների տարբեր դրսևորումները։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել այնպիսի կառավարման մոտեցումների մշակմանը, որոնք ուղղված են բնական ռեսուրսների խնայողաբար օգտագործմանը, բնապահպանական վնասների նվազեցմանը, էկոհամակարգերի պահպանմանը և երկրի երկարաժամկետ սոցիալ-տնտեսական զարգացման համար անհրաժեշտ բնական հիմքերի ապահովմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել բնապահպանների, տնտեսագետների, բնական ռեսուրսների կառավարման մասնագետների, պետական և տեղական կառավարման ոլորտի աշխատողների, հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։