Ստեփանյան, Սիրվարդ Ալբերտի

Literature

Գրականագիտական, համեմատական և փիլիսոփայագեղագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է անհատի ողբերգության հիմնախնդրի ուսումնասիրությանը Յոհան Վոլֆգանգ Գյոթեի ստեղծագործության մեջ և դրա գաղափարական ու գեղարվեստական արտացոլմանը XX դարի գերմանալեզու հեղինակների երկերում։ Քննության են առնվում Գյոթեի գրական ժառանգության մեջ մարդու ներաշխարհի, անհատական ազատության, հասարակության հետ հակասությունների և գոյության իմաստի որոնման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում «Երիտասարդ Վերթերի տառապանքները» և «Ֆաուստ» ստեղծագործություններում անհատի հոգևոր ճգնաժամի, բարոյական ընտրության, ձգտումների ու իրականության անհամապատասխանության գեղարվեստական մեկնաբանությանը։ Վերլուծվում են ողբերգական հերոսի կերպարի ձևավորման սկզբունքները, ներքին հակասությունների դրսևորումները և անհատի ու հասարակության փոխհարաբերությունների փիլիսոփայական հիմքերը։ Քննարկվում են Գյոթեի ստեղծագործական ավանդույթների շարունակականությունն ու վերաիմաստավորումը XX դարի գերմանալեզու գրականության մեջ՝ պատմական, հասարակական և մշակութային փոփոխությունների համատեքստում։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել Ֆրանց Կաֆկայի, Թոմաս Մանի, Հերման Հեսսեի և այլ հեղինակների ստեղծագործություններում մարդու օտարման, ինքնության ճգնաժամի, միայնության և հոգևոր որոնումների թեմատիկ ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Անդրադարձ է կատարվում անհատի ողբերգության ներկայացման գեղարվեստական միջոցներին, հոգեբանական կերպավորման առանձնահատկություններին, խորհրդանշական պատկերներին և փիլիսոփայական գաղափարների զարգացմանը տարբեր գրական ուղղություններում։ Կարևորվում է գերմանական դասական գրականության և XX դարի գերմանալեզու արձակի միջև գաղափարական ու գեղագիտական կապերի բացահայտումը, ինչպես նաև անհատի գոյաբանական խնդիրների գրական արտահայտության պատմական զարգացումը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել գերմանական գրականության պատմության, համեմատական գրականագիտության, գրականության տեսության, փիլիսոփայության և մշակութաբանության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։