Տերտերյանց, Ղուկաս

Տերտերյանց, Ղուկաս

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

History

Ժաննա դ’Արկ կամ Օռլեանի կույսի պատմությունը

Այս աշխատությունը նվիրված է Ֆրանսիայի ազգային պատմության ամենանշանավոր և խորհրդանշական դեմքերից մեկի՝ Ժաննա դ’Արկի կյանքին, գործունեությանը և պատմական առաքելությանը։ Օռլեանի կույս անունով հայտնի Ժաննա դ’Արկը ֆրանսիական պատմության մեջ առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում որպես հայրենասիրության, անձնազոհության, հավատքի, խիզախության և ազգային ազատագրական պայքարի խորհրդանիշ։ Նրա կյանքի պատմությունը ներկայացնում է 15-րդ դարի Ֆրանսիայի քաղաքական ու ռազմական բարդ իրադրությունը, երբ երկիրը գտնվում էր Անգլիայի և Ֆրանսիայի միջև երկարատև պատերազմի՝ Հարյուրամյա պատերազմի վճռորոշ փուլում։ Պատմական այդ ժամանակաշրջանում Ֆրանսիան բաժանված էր ներքին հակամարտություններով, քաղաքական անկայունությամբ և արտաքին ռազմական սպառնալիքներով, իսկ թագավորական իշխանության օրինականության հարցը դարձել էր ազգային կյանքի կարևորագույն խնդիրներից մեկը։ Այս բարդ պայմաններում հանդես եկավ երիտասարդ Ժաննա դ’Արկը՝ գյուղացիական ընտանիքից սերող մի աղջիկ, որի համոզմունքը սեփական աստվածային առաքելության վերաբերյալ վճռորոշ ազդեցություն ունեցավ ֆրանսիական ազատագրական շարժման ընթացքի վրա։ Աշխատության կենտրոնական թեման նրա արտասովոր կյանքի ուղին է՝ համեստ ծագումից մինչև ազգային պայքարի առաջնորդներից մեկի վերածվելը։ Ժաննան իր գործունեությունը կապում էր աստվածային կոչման և հայրենիքի ազատագրման գաղափարի հետ։ Նրա պատմական առաքելության ամենանշանակալի դրվագներից մեկը Օռլեանի պաշարման վերացումն էր, որը դարձավ ֆրանսիական ռազմական և քաղաքական պայքարի կարևոր շրջադարձային իրադարձություն։ Նրա ներկայությունը ոգեշնչեց ֆրանսիական զորքերին, ամրապնդեց ժողովրդի հավատը հաղթանակի հնարավորության նկատմամբ և նպաստեց թագավորական իշխանության դիրքերի ամրապնդմանը։ Ժաննայի գործունեության մյուս կարևոր հանգրվանը Կառլոս Է-ի թագադրության ճանապարհի բացումն էր, որի միջոցով նա նպաստեց Ֆրանսիայի ազգային միասնության և պետական իշխանության վերականգնման գործընթացին։ Ստեղծագործության գաղափարական առանցքում անհատի և պատմության փոխհարաբերությունն է։ Ժաննա դ’Արկի կերպարը ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող է մեկ մարդու անսասան հավատը, բարոյական համոզմունքը և անձնազոհությունը վճռական ազդեցություն ունենալ ամբողջ ժողովրդի պատմական ճակատագրի վրա։ Նրա կյանքը բացահայտում է նաև այն հակասությունները, որոնք առաջանում են անձնական համոզմունքների, կրոնական հեղինակության, քաղաքական շահերի և պետական իշխանության միջև։ Ժաննայի գործունեությունը միաժամանակ կրում էր կրոնական և ազգային բնույթ. նա իր առաքելությունը համարում էր աստվածային կամքի իրականացում, իսկ Ֆրանսիայի ազատագրումը՝ հոգևոր և հայրենասիրական պարտականություն։ Նրա կերպարի միջոցով ընդգծվում են հավատարմության, քաջության, պատասխանատվության, արդարության և սեփական համոզմունքների համար պայքարելու գաղափարները։ Պատմության ողբերգական հանգուցալուծումը՝ Ժաննայի գերեվարությունը, եկեղեցական դատարանի առաջ կանգնելը և մահապատիժը, ստեղծագործությանը հաղորդում է խորապես դրամատիկ ու բարոյախոսական բնույթ։ Նրա դատավարությունն ու մահը ներկայացնում են միջնադարյան Եվրոպայի կրոնական և քաղաքական բարդ հարաբերությունները, ինչպես նաև այն վտանգները, որոնց կարող էր ենթարկվել անհատը՝ իշխանական շահերի և գաղափարական հակամարտությունների պայմաններում։ Ժաննայի կերպարը հետագայում դարձավ անմեղության, արդարության և հավատի համար նահատակության խորհրդանիշ, իսկ նրա պատմությունը շարունակեց ներշնչել գրողներին, պատմաբաններին, արվեստագետներին և հասարակական մտածողներին։ Գրական առումով աշխատությունը պատկանում է պատմակենսագրական և բարոյախոսական արձակի ավանդույթին։ Այս ժանրին բնորոշ է պատմական անձի կյանքի ներկայացումը՝ նրա գործունեության, բնավորության, գաղափարների և ժամանակաշրջանի հասարակական պայմանների համադրությամբ։ Ժաննա դ’Արկի կյանքի պատմությունը հնարավորություն է տալիս միավորելու պատմական իրադարձությունների նկարագրությունը, անհատական ճակատագրի դրամատիզմը և բարոյական խորհրդածությունը։ Հեղինակի ուշադրության կենտրոնում ոչ միայն ռազմական հաջողություններն ու քաղաքական իրադարձություններն են, այլև հերոսուհու ներքին աշխարհը, հավատքի ուժը և դժվարությունների առաջ նրա ցուցաբերած հաստատակամությունը։ Այս մոտեցումը ստեղծագործությանը հաղորդում է դաստիարակչական նշանակություն՝ ընթերցողին ներկայացնելով պատմական օրինակը որպես մարդկային առաքինությունների ճանաչման միջոց։ Պատմամշակութային տեսանկյունից աշխատությունը կարևոր է նաև 19-րդ դարի հայ ընթերցողական մշակույթի և եվրոպական պատմության նկատմամբ հետաքրքրության ուսումնասիրության համար։ Ժաննա դ’Արկի կերպարը 19-րդ դարում արդեն լայն ճանաչում ուներ եվրոպական պատմագրության և գրականության մեջ՝ ընկալվելով որպես ազգային ինքնագիտակցության, ազատության և հայրենասիրության խորհրդանիշ։ Նրա պատմության հայերեն ներկայացումը նպաստում էր եվրոպական պատմական հիշողության և հերոսական կերպարների ճանաչմանը հայ ընթերցողների շրջանում։ Վիեննայի Մխիթարյան միաբանության հրատարակչական գործունեությունը կարևոր դեր ուներ հայ հասարակությանը համաշխարհային պատմության, կենսագրական գրականության և եվրոպական մշակույթի նշանակալի նմուշներին հաղորդակից դարձնելու գործում։ Միաբանության կրթական և գրական ծրագրերում կարևոր տեղ էր զբաղեցնում ոչ միայն հայոց պատմության ու մշակույթի ուսումնասիրությունը, այլև համաշխարհային պատմական փորձի ներկայացումը՝ որպես կրթության և հասարակական ինքնագիտակցության ընդլայնման միջոց։ Այս հրատարակությունը արժեքավոր է համաշխարհային պատմության հայերեն մատուցման, պատմակենսագրական գրականության, 19-րդ դարի հայ կրթական և մշակութային կյանքի, ինչպես նաև Մխիթարյան միաբանության հրատարակչական ժառանգության ուսումնասիրության համար։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում հատկապես Ֆրանսիայի միջնադարյան պատմությամբ, Հարյուրամյա պատերազմով, ազգային հերոսների կերպարներով և պատմության մեջ կանանց դերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Ժաննա դ’Արկի կյանքի պատմությունը շարունակում է պահպանել իր ընթերցողական արժեքը՝ որպես հավատքի, հայրենասիրության, բարոյական ուժի և անձնազոհության բացառիկ օրինակ, որը բացահայտում է անհատի վճռականության նշանակությունը պատմական մեծ իրադարձությունների ընթացքի մեջ։

Updated: 2026-11-11
Ժաննա դ’Արկ կամ Օռլեանի կույսի պատմությունը

Free

Ակսել Բակունց Ակսել Բակունց 1899 թ․ – 1937 թ․ Ակսել Բակունցը հայ արձակի ամենաբարձր մակարդակի վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական կյանքի, մարդու և բնության ներդաշնակության պատկերումը։ Բակունցը առանձնանում է նուրբ հոգեբանական դիտարկումներով և լեզվական ճշգրտությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Ալպիական մանուշակ», «Մթնաձոր» և այլ պատմվածքներ։ Նա համարվում է հայ կարճ արձակի անգերազանցելի հեղինակներից մեկը։ Բակունցի ստեղծագործությունները լի են մարդկային խորությամբ և լուռ տխրությամբ։ Նրա հերոսները հաճախ պայքարում են սոցիալական դժվարությունների հետ։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նա զոհվել է ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ։ menu_book5 Read more Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book10 Read more Գաբրիել Սունդուկյան Գաբրիել Սունդուկյան 1825 թ․ – 1912 թ․ Հայ մեծ դրամատուրգ, արձակագիր և հասարակական գործիչ էր, որը համարվում է հայկական ռեալիստական դրամատուրգիայի հիմնադիրը։ Նա ծնվել է 1825 թվականի հուլիսի 11-ին՝ Թիֆլիսում, և մահացել 1912 թվականի մարտի 29-ին։ Սունդուկյանի ստեղծագործություններում արտացոլված են XIX դարի հայ հասարակության կյանքը, կենցաղը, սովորույթներն ու սոցիալական խնդիրները։ Նրա ամենահայտնի պիեսներից են «Պեպո»-ն, «Խաթաբալա»-ն և «Էլի մեկ զոհ»-ը, որոնք մեծ ժողովրդականություն են վայելում մինչ օրս։ Սունդուկյանը կարևոր դեր է ունեցել հայկական թատրոնի զարգացման գործում, իսկ նրա ստեղծագործությունները դարձել են հայ դրամատուրգիայի դասական նմուշներ։ Նրա անունը կրում է Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնը, որը Հայաստանի ամենահեղինակավոր թատրոններից է։ menu_book2 Read more Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) 1867 թ․ – 1933 թ․ Նար-Դոսը հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունի մարդու ներաշխարհի վերլուծությունը և հոգեբանական հակասությունները։ Նա նկարագրել է քաղաքային կյանքը և հասարակության տարբեր խավերը։ Նրա վեպերն ու պատմվածքները աչքի են ընկնում իրատեսականությամբ։ Նար-Դոսի լեզուն պարզ է, բայց խորքային և դիտողական։ Նրա հերոսները հաճախ կանգնած են բարոյական ընտրությունների առաջ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս դասական են համարվում։ Նար-Դոսը համարվում է հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել։ menu_book14 Read more Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) 1835 թ․ – 1888 թ․ Րաֆֆին հայ պատմավեպի ամենահայտնի ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում ազգային ազատագրության և հայրենասիրության թեմաները։ «Սամվել», «Խենթը» և «Դավիթ Բեկ» վեպերը համարվում են հայ գրականության դասականներ։ Նա ստեղծել է ուժեղ և հիշվող հերոսներ։ Րաֆֆու կերպարները պայքարում են հանուն ազատության և արդարության։ Նրա գրքերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ երիտասարդության վրա։ Նա կարողացել է պատմությունը ներկայացնել հետաքրքիր և կենդանի ձևով։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Րաֆֆին համարվում է ազգային մտածողության ձևավորման կարևոր գործիչ։ Նրա անունը մշտապես կապված է հայրենասիրական գրականության հետ։ menu_book18 Read more Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book8 Read more