Թովմասյան, Լուսինե Գառնիկի

Թովմասյան, Լուսինե Գառնիկի

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

Economics

Մարդկային ռեսուրսների կառավարման արդյունավետության բարձրացման հիմնահարցերը (ՀՀ առողջապահական կազմակերպությունների նյութերով)

Աշխատությունը նվիրված է առողջապահական կազմակերպություններում մարդկային ռեսուրսների կառավարման համակարգի արդյունավետության գնահատմանը և դրա կատարելագործման կազմակերպական ու կառավարչական ուղղությունների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության ոլորտային առանձնահատկությունների համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում աշխատուժի պլանավորման, մասնագետների ընտրության և տեղաբաշխման, աշխատանքի գնահատման, մասնագիտական զարգացման, մոտիվացիայի և կազմակերպության ներսում աշխատակիցների պահպանման մեխանիզմներն են։ Առողջապահության ոլորտում մարդկային ռեսուրսները դիտարկվում են որպես կազմակերպության գործունեության կարևորագույն բաղադրիչներից մեկը, քանի որ ծառայությունների կազմակերպումը և կառավարման արդյունավետությունը զգալիորեն պայմանավորված են մասնագիտական կարողությունների, աշխատանքային գործընթացների համակարգման և անձնակազմի նպատակային կառավարման մակարդակով։ Քննության են առնվում մարդկային ռեսուրսների պահանջարկի գնահատման, հաստիքային կառուցվածքի ձևավորման, պարտականությունների բաշխման, աշխատանքի ծանրաբեռնվածության և կազմակերպական կառուցվածքի փոխկապակցվածության հարցերը։ Կարևորվում է նաև աշխատակիցների գործունեության գնահատման չափանիշների ձևավորումը և գնահատման արդյունքների կիրառումը կառավարչական որոշումների ընդունման, վերապատրաստման կարիքների բացահայտման և մասնագիտական առաջընթացի խթանման համար։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում նյութական և ոչ նյութական մոտիվացիայի գործիքներին, աշխատանքային միջավայրին, կազմակերպական մշակույթին, ղեկավարության և աշխատակիցների միջև հաղորդակցությանը, ինչպես նաև թիմային աշխատանքի զարգացմանը։ Հետազոտությունը կարող է ներառել առողջապահական կազմակերպությունների մարդկային ռեսուրսների կառավարման գործող համակարգերի համեմատական գնահատում՝ բացահայտելով կազմակերպական սահմանափակումները, կառավարման թերությունները և արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները։ Մարդկային ռեսուրսների կառավարման թվայնացումը ևս դիտարկվում է որպես զարգացման ուղղություն՝ անձնակազմի վերաբերյալ տվյալների համակարգման, աշխատանքի գնահատման և կառավարչական տեղեկատվության հասանելիության բարելավման տեսանկյունից։ Կարևորվում է նաև աշխատակիցների շարունակական մասնագիտական զարգացման և կազմակերպության ռազմավարական նպատակների միջև կապի ապահովումը։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը մարդկային ռեսուրսների կառավարումը դիտարկում է որպես առողջապահական կազմակերպությունների ռազմավարական կառավարման բաղադրիչ՝ նպատակ ունենալով ձևավորել այնպիսի մոտեցումներ, որոնք կարող են նպաստել անձնակազմի ներուժի առավել արդյունավետ օգտագործմանը, կազմակերպական գործընթացների կատարելագործմանը և առողջապահական կառույցների կառավարման արդյունավետության բարձրացմանը։

Updated: 2026-09-25
Մարդկային ռեսուրսների կառավարման արդյունավետության բարձրացման հիմնահարցերը (ՀՀ առողջապահական կազմակերպությունների նյութերով)

Free

Ակսել Բակունց Ակսել Բակունց 1899 թ․ – 1937 թ․ Ակսել Բակունցը հայ արձակի ամենաբարձր մակարդակի վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական կյանքի, մարդու և բնության ներդաշնակության պատկերումը։ Բակունցը առանձնանում է նուրբ հոգեբանական դիտարկումներով և լեզվական ճշգրտությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Ալպիական մանուշակ», «Մթնաձոր» և այլ պատմվածքներ։ Նա համարվում է հայ կարճ արձակի անգերազանցելի հեղինակներից մեկը։ Բակունցի ստեղծագործությունները լի են մարդկային խորությամբ և լուռ տխրությամբ։ Նրա հերոսները հաճախ պայքարում են սոցիալական դժվարությունների հետ։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նա զոհվել է ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ։ menu_book5 Read more Խաչատուր Աբովյան Խաչատուր Աբովյան 1809 թ․ – 1848 թ․ Խաչատուր Աբովյանը նոր հայ գրականության հիմնադիրն է։ Նա առաջիններից էր, ով գրական ստեղծագործություններ գրեց աշխարհաբար հայերենով։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Վերք Հայաստանի» վեպն է։ Այդ վեպը նկարագրում է հայ ժողովրդի պայքարը և ազգային ոգին։ Աբովյանը եղել է նաև մանկավարժ և լուսավորիչ։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել կրթության զարգացմանը։ Իր գործունեությամբ նպաստել է ժամանակակից հայ մշակույթի ձևավորմանը։ Նրա գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել հետագա գրողների վրա։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է հարուստ գրական ժառանգություն։ Նրա անհետացումը մինչև այսօր մնում է հայկական պատմության առեղծվածներից մեկը։ menu_book4 Read more Մովսես Խորենացի Մովսես Խորենացի 410 թ․ – 490 թ․ Մովսես Խորենացին հայ պատմագրության հիմնադիրն է և հայտնի է որպես «Հայ պատմության հայր»։ Նրա «Հայոց պատմություն» աշխատությունը համարվում է հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից մեկը։ Այն նկարագրում է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունները, մշակույթը և պատմական զարգացումը։Մովսես Խորենացին համարվում է հայ պատմագրության հիմնադիրը և հաճախ կոչվում է «Հայ պատմության հայր»։ Նրա գլխավոր աշխատությունը՝ «Հայոց պատմությունը», հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից է։ Այս գրքում նա ներկայացրել է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունների պատմությունը և ազգային ավանդույթները։ Խորենացին օգտագործել է ինչպես գրավոր, այնպես էլ բանավոր աղբյուրներ։ Նրա աշխատությունը մեծ նշանակություն ունի ոչ միայն պատմաբանների, այլև գրականագետների համար։ Գրքի լեզուն հարուստ է և պատկերավոր։ Նա կարևոր դեր է ունեցել հայկական ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման մեջ։ Խորենացու ազդեցությունը զգացվում է հետագա դարերի գրականության և պատմագրության վրա։ Նրա անունը դարձել է հայկական գիտական մտքի խորհրդանիշ։ Այսօր նա շարունակում է մնալ հայ մշակույթի ամենահարգված դեմքերից մեկը։ menu_book4 Read more Ալեքսանդր Շիրվանզադե Ալեքսանդր Շիրվանզադե 1858 թ․ – 1935 թ․ Ալեքսանդր Շիրվանզադեն հայ ռեալիստական արձակի մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են հասարակության տարբեր խավերի կյանքը և սոցիալական խնդիրները։ Նա գրել է վեպեր, պատմվածքներ և դրամատիկական գործեր։ Շիրվանզադեն մեծ ուշադրություն է դարձրել մարդկային հարաբերություններին։ Նրա հերոսները հոգեբանորեն խորն են մշակված։ Նա համարձակորեն քննադատել է հասարակական անարդարությունները։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև թատերական բեմերում։ Շիրվանզադեն համարվում է հայ արձակի դասականներից մեկը։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հետագա գրողների ստեղծագործություններում։ Նա շարունակում է մնալ հայ գրականության կարևորագույն անուններից մեկը։ menu_book17 Read more Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) 1835 թ․ – 1888 թ․ Րաֆֆին հայ պատմավեպի ամենահայտնի ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում ազգային ազատագրության և հայրենասիրության թեմաները։ «Սամվել», «Խենթը» և «Դավիթ Բեկ» վեպերը համարվում են հայ գրականության դասականներ։ Նա ստեղծել է ուժեղ և հիշվող հերոսներ։ Րաֆֆու կերպարները պայքարում են հանուն ազատության և արդարության։ Նրա գրքերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ երիտասարդության վրա։ Նա կարողացել է պատմությունը ներկայացնել հետաքրքիր և կենդանի ձևով։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Րաֆֆին համարվում է ազգային մտածողության ձևավորման կարևոր գործիչ։ Նրա անունը մշտապես կապված է հայրենասիրական գրականության հետ։ menu_book18 Read more Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Read more