Արժեթղթերի շուկայի պետական կարգավորման համակարգի կատարելագործման ուղիները Հայաստանի Հանրապետությունում

Environmental Science

Բնական միջավայրի մարդածին աղտոտումը այն գործընթացն է, երբ մարդու տնտեսական, արդյունաբերական և կենցաղային գործունեության արդյունքում վնասակար նյութեր և էներգիա են ներմուծվում շրջակա միջավայր՝ խախտելով նրա բնական հավասարակշռությունը։ Այս աղտոտումը համարվում է ժամանակակից էկոլոգիական ամենալուրջ խնդիրներից մեկը, քանի որ այն ազդում է օդի, ջրի, հողի, կենդանի օրգանիզմների և ամբողջ էկոհամակարգերի վրա։ Մարդածին աղտոտման հիմնական աղբյուրներն են արդյունաբերական ձեռնարկությունները, տրանսպորտը, գյուղատնտեսությունը և կենցաղային թափոնները։ Արդյունաբերական գործարանները արտանետում են վնասակար գազեր և քիմիական նյութեր, որոնք աղտոտում են մթնոլորտը և նպաստում ջերմոցային էֆեկտի ու կլիմայական փոփոխությունների առաջացմանը։ Տրանսպորտը նույնպես զգալի աղբյուր է օդի աղտոտման, քանի որ մեքենաների արտանետումները պարունակում են ածխածնի մոնօքսիդ, ազոտի օքսիդներ և այլ վնասակար միացություններ։ Գյուղատնտեսության մեջ օգտագործվող պարարտանյութերն ու թունաքիմիկատները կարող են ներթափանցել հող և ջրային համակարգեր՝ վնասելով ինչպես էկոհամակարգերին, այնպես էլ մարդու առողջությանը։ Կենցաղային թափոնների ոչ ճիշտ կառավարումը նույնպես հանգեցնում է հողի և ջրի աղտոտման։ Մարդածին աղտոտման հետևանքները բազմազան են՝ ներառում են օդի որակի վատթարացում, հիվանդությունների աճ, կենսաբազմազանության կորուստ և բնական ռեսուրսների սպառում։ Այս խնդիրների լուծման համար անհրաժեշտ է կիրառել բնապահպանական քաղաքականություն, զարգացնել մաքուր տեխնոլոգիաներ, խթանել վերամշակումը և բարձրացնել հասարակության էկոլոգիական գիտակցությունը։

Economics

Աշխատանքը նվիրված է առևտրային բանկի կապիտալի ձևավորման և գնահատման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության բանկային համակարգի նյութերի հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում բանկի կապիտալի՝ որպես ֆինանսական կայունության, ռիսկերի կլանման, վարկավորման ընդլայնման և բանկային գործունեության շարունակականության ապահովման հիմնական գործոնի ուսումնասիրությունն է։ Բանկային կապիտալը կարևոր դեր ունի ոչ միայն բանկի սեփական ֆինանսական հնարավորությունների ձևավորման, այլև ավանդատուների և այլ պարտատերերի շահերի պաշտպանության, հնարավոր կորուստների ծածկման և բանկի նկատմամբ վստահության պահպանման գործում։ ՀՀ-ում բանկերի կապիտալի նկատմամբ սահմանվում են կարգավորող պահանջներ, իսկ կապիտալի համարժեքությունը գնահատվում է հիմնական և ընդհանուր կապիտալի ու ռիսկով կշռված ակտիվների հարաբերակցության միջոցով։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել բանկային կապիտալի տնտեսական էությունը, կառուցվածքը և ձևավորման աղբյուրները։ Կապիտալի հիմնական բաղադրիչները կարող են ձևավորվել բաժնետերերի ներդրումներից, թողարկված բաժնետոմսերից, կուտակված շահույթից և այլ կապիտալային տարրերից։ Հետազոտության կարևոր խնդիր է տարբեր աղբյուրների հարաբերակցության գնահատումը և դրանց ազդեցության ուսումնասիրությունը բանկի ֆինանսական կայունության ու շահութաբերության վրա։ Սեփական միջոցների բավարար մակարդակը բանկին հնարավորություն է տալիս ընդլայնել ակտիվային գործառնությունները, ներգրավել նոր հաճախորդներ և մեծացնել վարկավորման ծավալները՝ միաժամանակ պահպանելով ռիսկերի նկատմամբ անհրաժեշտ պաշտպանական բուֆերը։ ՀՀ բանկային համակարգի առանձնահատկությունների ուսումնասիրության ընթացքում կարևոր է դիտարկել նաև կարգավորող միջավայրը։ ՀՀ Կենտրոնական բանկը բանկերի համար սահմանում է կապիտալի համարժեքության նվազագույն պահանջներ և դրանցից բարձր լրացուցիչ շեմեր, որոնք նպատակ ունեն ուժեղացնելու բանկերի դիմակայունությունը տարբեր տնտեսական և ֆինանսական ցնցումների նկատմամբ։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև բանկի կապիտալի գնահատման մեթոդաբանությանը։ Կապիտալի գնահատումը չի սահմանափակվում դրա բացարձակ մեծության որոշմամբ․ անհրաժեշտ է ուսումնասիրել դրա հարաբերակցությունը ռիսկով կշռված ակտիվներին, բանկի ակտիվների կառուցվածքին, պարտավորություններին, շահույթին և հնարավոր կորուստներին։ Այս համատեքստում կապիտալի համարժեքության ցուցանիշը կարևոր գործիք է, քանի որ ցույց է տալիս, թե որքանով է բանկի կապիտալը բավարար իր ստանձնած ռիսկերի հնարավոր հետևանքները կլանելու համար։ ՀՀ-ում ընդհանուր կապիտալի նվազագույն չափը ներկայում սահմանված է 30 միլիարդ դրամ, իսկ կապիտալի համարժեքության կարգավորումը ներառում է առաջին մակարդակի հիմնական և ընդհանուր կապիտալի նկատմամբ պահանջներ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է բանկի կապիտալի և ռիսկերի փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը։ Բանկի ակտիվների աճը, հատկապես վարկային պորտֆելի ընդլայնումը, սովորաբար մեծացնում է ռիսկով կշռված ակտիվների ծավալը և համապատասխանաբար պահանջում է կապիտալի համարժեք մակարդակի պահպանում։ Եթե կապիտալի աճը չի համընթաց ակտիվների և ռիսկերի աճին, կարող է նվազել կապիտալի համարժեքության ցուցանիշը և մեծանալ ֆինանսական խոցելիությունը։ Այդ պատճառով կապիտալի կառավարումը պետք է իրականացվի բանկի ռազմավարական պլանավորման և ռիսկերի կառավարման համակարգի հետ սերտ կապի մեջ։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել նաև կապիտալի շահութաբերության և բավարարության միջև առկա հակասությունները։ Կապիտալի չափազանց բարձր մակարդակը կարող է բարձրացնել բանկի կայունությունը, սակայն միաժամանակ կարող է նվազեցնել սեփական կապիտալի օգտագործման արդյունավետությունը և սահմանափակել շահութաբերության հնարավոր մակարդակը։ Հակառակ դեպքում՝ չափազանց ցածր կապիտալացումը կարող է բարձրացնել ռիսկայնությունը և սահմանափակել բանկի դիմակայունությունը կորուստների նկատմամբ։ Հետևաբար արդյունավետ կապիտալային քաղաքականության նպատակն է գտնել կայունության, ռիսկերի և շահութաբերության միջև օպտիմալ հարաբերակցություն։ Հետազոտությունը կարող է ներառել ՀՀ առևտրային բանկերի ֆինանսական ցուցանիշների համեմատական վերլուծություն՝ տարբեր ժամանակահատվածներում կապիտալի չափի, կառուցվածքի, կապիտալի համարժեքության և շահութաբերության փոփոխությունները բացահայտելու համար։ Նման վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու բանկերի կապիտալացման մակարդակի տարբերությունները և բացահայտելու այն գործոնները, որոնք պայմանավորում են դրանց ֆինանսական կայունության առանձնահատկությունները։ ՀՀ առևտրային բանկերի կապիտալի համարժեքության վերաբերյալ ուսումնասիրություններում կիրառվում են նաև սթրես-թեստավորման սցենարներ, որոնց միջոցով գնահատվում է կապիտալի դիմակայունությունը վարկային պորտֆելի հնարավոր վատթարացման պայմաններում։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել շահույթի՝ որպես կապիտալի ձևավորման ներքին աղբյուրի դերին։ Բանկի կողմից ստացված և չբաշխված շահույթը կարող է ուղղվել կապիտալի ավելացմանը՝ դրանով մեծացնելով սեփական ֆինանսական բազան։ Այս մեխանիզմը հատկապես կարևոր է այն պայմաններում, երբ բանկը ցանկանում է ընդլայնել ակտիվային գործառնությունները՝ առանց արտաքին կապիտալի ներգրավման չափազանց մեծ կախվածության։ Միաժամանակ շահույթի բաշխման քաղաքականությունը պետք է հավասարակշռի բաժնետերերի եկամտի ակնկալիքները և բանկի կապիտալի հետագա ամրապնդման անհրաժեշտությունը։ Աշխատանքի շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել նաև լրացուցիչ կապիտալի ներգրավման խնդիրը։ Բանկը կարող է կապիտալը մեծացնել նոր բաժնետոմսերի թողարկման, սեփականատերերի լրացուցիչ ներդրումների կամ այլ թույլատրելի գործիքների միջոցով։ Սակայն նման քայլերի արդյունավետությունը կախված է շուկայական պայմաններից, ներդրողների հետաքրքրվածությունից, բանկի ֆինանսական վիճակից և կապիտալի ներգրավման արժեքից։ Հետևաբար կապիտալի ձևավորման յուրաքանչյուր աղբյուր պետք է գնահատվի ոչ միայն դրա ծավալի, այլև արժեքի և երկարաժամկետ ազդեցության տեսանկյունից։ Կարևոր է նաև կապիտալի կառավարման հակացիկլիկ մոտեցումը։ Տնտեսական վերելքի ժամանակ բանկերը կարող են ավելի արագ ընդլայնել վարկավորումը, մինչդեռ տնտեսական անկման պայմաններում աճում է վարկային կորուստների և կապիտալի նվազման վտանգը։ ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից կիրառվող կապիտալի լրացուցիչ շեմերի համակարգը հենց այդպիսի համակարգային ռիսկերի նկատմամբ բանկային համակարգի դիմակայունությունը բարձրացնելու նպատակ ունի։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը կայանում է ՀՀ առևտրային բանկերի կապիտալի ձևավորման և գնահատման արդյունավետ մեխանիզմների բացահայտման մեջ։ Աշխատանքը կարող է առաջարկել կապիտալի կառավարման կատարելագործման ուղղություններ՝ կապիտալի կառուցվածքի օպտիմալացում, շահույթի վերաներդրման արդյունավետ քաղաքականություն, ռիսկերի ավելի ճշգրիտ գնահատում, կապիտալի բավարարության կանխատեսում, սթրես-թեստավորման կիրառում և տնտեսական ցիկլերի նկատմամբ կապիտալային բուֆերների ձևավորում։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը բանկի կապիտալը դիտարկում է որպես ոչ միայն հաշվապահական կամ կարգավորող ցուցանիշ, այլև բանկի ռազմավարական կառավարման առանցքային ռեսուրս։ Դրա ճիշտ ձևավորումն ու գնահատումը հնարավորություն են տալիս ապահովելու բանկի ֆինանսական կայունությունը, նվազեցնելու ռիսկերի նկատմամբ խոցելիությունը, ընդլայնելու վարկային գործունեությունը և պահպանելու մրցունակությունը ՀՀ ֆինանսական շուկայում։

Medicine

Այս աշխատությունը նվիրված է նախադաշտանադադարային և հետդաշտանադադարային շրջանի կանանց միզասեռական խանգարումների ախտորոշման և շտկման ժամանակակից մոտեցումների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով գինեկոլոգիայի և ուրոգինեկոլոգիայի միջդիսցիպլինար կապը և հորմոնալ փոփոխությունների ազդեցությունը կանանց օրգանիզմի ֆունկցիոնալ վիճակի վրա։ Գրքում վերլուծվում են այդ տարիքային փուլերին բնորոշ հիմնական կլինիկական խնդիրները՝ ներառյալ միզային անզսպությունը, կոնքի հատակի թուլությունը, վագինալ ատրոֆիկ փոփոխությունները, սեռական ֆունկցիայի խանգարումները և կրկնվող միզուղիների ինֆեկցիաները՝ դրանց պաթոգենեզի և ռիսկի գործոնների համատեքստում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ժամանակակից ախտորոշիչ մեթոդներին՝ ուլտրաձայնային և ֆունկցիոնալ հետազոտություններ, ուրոդինամիկ թեստեր, լաբորատոր հորմոնալ գնահատում, ինչպես նաև կլինիկական սքորավորման համակարգեր, որոնք թույլ են տալիս օբյեկտիվ գնահատել հիվանդության ծանրությունը և ընթացքը։ Աշխատությունում ներկայացվում են նաև բուժման և շտկման ժամանակակից մոտեցումները՝ հորմոնալ փոխարինող թերապիա, տեղային էստրոգենային բուժում, կոնսերվատիվ վերականգնողական մեթոդներ, կոնքի հատակի մկանների մարզում, ֆիզիոթերապիա, ինչպես նաև վիրաբուժական միջամտությունների ցուցումներ և արդյունավետության գնահատում։ Վերլուծվում է նաև կանխարգելման ռազմավարությունը՝ ուղղված կյանքի որակի բարելավմանը և բարդությունների նվազեցմանը, ինչպես նաև անհատականացված բուժման մոդելների կիրառման կարևորությունը։ Գրքի նպատակն է ձևավորել գիտահեն, համալիր մոտեցում այս տարիքային խմբի կանանց միզասեռական խանգարումների արդյունավետ կառավարման համար։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է անգլերենում ածականի առկայացման (attributive realization) իմաստագործառական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով ածականների դերը գոյականական խմբերի կառուցվածքում և դրանց իմաստային բեռնվածության ձևավորման մեխանիզմները։ Հեղինակը վերլուծում է այն դեպքերը, երբ ածականը հանդես է գալիս որպես գոյականին նախորդող որոշիչ բաղադրիչ՝ ձևավորելով անվանական բառակապակցություններ, և ուսումնասիրում է դրանց ազդեցությունը հաղորդակցական իմաստի ճշգրտման վրա։ Գրքում դիտարկվում են ածականների սեմանտիկ դասերը՝ որակական, հարաբերական և գնահատողական, ինչպես նաև դրանց համադրման և կարգավորման օրինաչափությունները բազմաբաղադրիչ կառուցվածքներում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ածականների գործառական բազմազանությանը՝ ընդգծելով նրանց դերը նկարագրության, դասակարգման, գնահատման և տեղեկատվության կոնկրետացման գործընթացներում։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև ածականների դիրքային վարքագիծը, շարահյուսական սահմանափակումները և համատեղելիությունը այլ խոսքի մասերի հետ՝ կորպուսային լեզվաբանության և գործառական-հաղորդակցական մոտեցումների համադրությամբ։ Աշխատությունը ընդգծում է ածականի առկայացման կարևորությունը անգլերենի իմաստային ճշգրտության և խոսքային տնտեսման ապահովման գործում։ Այն օգտակար է լեզվաբանների, անգլերենի ուսուցիչների և թարգմանաբանության ոլորտի մասնագետների համար։

Culture

Այս աշխատությունը ներկայացնում է Կոնստանտին Օրբելյանի ստեղծագործական ուղին և բազմակողմանի գործունեությունը՝ անդրադառնալով նրա ավանդին երաժշտական արվեստի զարգացման, կատարողական մշակույթի և մշակութային կյանքի կազմակերպման ոլորտներում։ Վերլուծվում են նրա ստեղծագործական սկզբունքները, երաժշտական մտածողության առանձնահատկությունները, գեղարվեստական ոճը և արվեստի նկատմամբ ունեցած մոտեցումները՝ գնահատելով դրանց ազդեցությունը ազգային և միջազգային երաժշտական միջավայրում։ Աշխատությունում լուսաբանվում են նրա գործունեության տարբեր փուլերը, ստեղծագործական համագործակցությունները, համերգային և կազմակերպչական աշխատանքը, ինչպես նաև նրա դերը երաժշտական կրթության, մշակութային քաղաքականության և նոր սերնդի արվեստագետների ձևավորման գործում։ Հեղինակը ներկայացնում է փաստագրական նյութեր, պատմական աղբյուրներ և մասնագիտական վերլուծություններ, որոնք հնարավորություն են տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել երաժշտի արվեստագիտական ժառանգության և նրա թողած նշանակալի ազդեցության մասին։ Գիրքը նախատեսված է երաժշտագետների, արվեստաբանների, ուսանողների, մշակույթի ոլորտի մասնագետների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են հայկական երաժշտարվեստի պատմությամբ և նշանավոր մշակութային գործիչների գործունեությամբ։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է կատիոնային պորֆիրինների և արյան պլազմայի սպիտակուցների՝ ցերուլոպլազմինի ու տրանսֆերինի միջև համալիրների ստացման, ուսումնասիրման և ֆոտոդինամիկ թերապիայի նպատակով դրանց հնարավոր կիրառության հետազոտությանը։ Հետազոտության հիմքում ֆոտոսենսիտիզատորների հատկությունների և կենսաբանական մակրոմոլեկուլների հետ դրանց փոխազդեցության ուսումնասիրությունն է, քանի որ նման համալիրների ստեղծումը կարող է նպաստել ակտիվ նյութերի տեղափոխմանը և դրանց կենսաբանական հասանելիության ու թիրախային ազդեցության բարելավմանը։ Կատիոնային պորֆիրինները հետաքրքրություն են ներկայացնում որպես ֆոտոսենսիտիզատորներ, որոնք լուսային ճառագայթման ազդեցությամբ կարող են առաջացնել ռեակտիվ թթվածնային ձևեր և առաջացնել թիրախային բջիջների վնասում, ինչը ֆոտոդինամիկ թերապիայի հիմնական մեխանիզմներից է։ P PubMed Central (PMC) Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են սպիտակուցների հետ պորֆիրինների կապման առանձնահատկությունները, համալիրների առաջացման պայմանները, դրանց ֆիզիկաքիմիական բնութագրերը և կայունությունը։ Ցերուլոպլազմինի հետ կատարված հետազոտությունները ցույց են տվել, որ կատիոնային պորֆիրինները և մետաղապորֆիրինները կարող են ոչ կովալենտ կապվել այդ սպիտակուցի հետ, իսկ միջավայրի աղային կազմի և pH-ի փոփոխությունը կարող է ազդել համալիրի վիճակի և ֆոտոսենսիտիզատորի ազատման վրա։ V vestnik.rau.am +1 Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նաև ստացված համալիրների կենսաբանական ակտիվության գնահատումը՝ ինչպես բջջային մոդելներում, այնպես էլ կենդանի օրգանիզմում։ Հետազոտական տվյալները ցույց են տալիս, որ որոշ մետաղապորֆիրինների և ցերուլոպլազմինի համալիրներ ցածր կոնցենտրացիաներում չեն ցուցաբերել նշանակալի մթնային թունավորություն, մինչդեռ լուսային ազդեցությունից հետո առանձին համալիրներ ցուցաբերել են արտահայտված ֆոտոտոքսիկ ազդեցություն ուռուցքային բջիջների նկատմամբ։ P Pan-Armenian Digital Library Այսպիսով, աշխատանքը միավորում է կենսաքիմիական, ֆիզիկաքիմիական և բժշկակենսաբանական մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով մշակել պորֆիրինային ֆոտոսենսիտիզատորների սպիտակուցային համալիրներ, որոնք ապագայում կարող են կիրառվել ուռուցքային հիվանդությունների ֆոտոդինամիկ բուժման արդյունավետության բարձրացման համար։ Այն կարող է արժեքավոր լինել կենսաքիմիկոսների, կենսաֆիզիկոսների, մոլեկուլային կենսաբանների, դեղաքիմիկոսների և ֆոտոդինամիկ թերապիայի ուղղությամբ աշխատող հետազոտողների համար։ Աշխատանքի վերաբերյալ պաշտոնական տվյալները ցույց են տալիս, որ այն ներկայացված է որպես կենսաբանական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճանի հայցման ատենախոսություն՝ «Կենսաքիմիա» մասնագիտությամբ, և հրատարակվել է Երևանում 2022 թվականին։