Արտադրական կազմակերպության վարկունակության գնահատման հիմնախնդիրները (ՀՀ արդյունաբերության օրինակով)

Literature

Այս աշխատությունը վերաբերում է արևմտահայ գրականության մեջ «գավառի կնոջ» կերպարի գեղարվեստական և գաղափարական ներկայացումների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով սոցիալական միջավայրի, ազգային ինքնության և կանացիության պատկերագրական առանձնահատկությունները տարբեր հեղինակների ստեղծագործություններում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել, թե ինչպես է արևմտահայ արձակում և պոեզիայում ձևավորվում գավառաբնակ կնոջ կերպարը՝ որպես սոցիալական իրականության, ընտանեկան հարաբերությունների և ավանդական արժեքների կրող։ Ուսումնասիրվում են այդ կերպարի բազմաշերտ դրսևորումները՝ աշխատավոր կին, մայր, ընտանիքի պահապան և երբեմն նաև հասարակական սահմանափակումների մեջ հայտնված անհատ, որի միջոցով արտացոլվում են ժամանակի սոցիալ-մշակութային պայմանները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում լեզվաոճական և գեղարվեստական միջոցներին, որոնց միջոցով հեղինակները ստեղծում են կանացի կերպարի հոգեբանական խորություն՝ օգտագործելով նկարագրական մանրամասներ, ներքին մենախոսություն և սոցիալական հակադրությունների պատկերում։ Աշխատությունը դիտարկում է նաև արևմտահայ գրականության զարգացման փուլերը և դրանց ազդեցությունը կնոջ կերպարի ձևավորման վրա՝ ընդգծելով ինչպես ավանդական պատկերացումների պահպանությունը, այնպես էլ նոր, ավելի քննադատական մոտեցումների առաջացումը։ Միաժամանակ վերլուծվում է գավառի կնոջ կերպարի խորհրդանշական նշանակությունը՝ որպես ազգային ինքնության, մշակութային հիշողության և սոցիալական փոփոխությունների արտացոլում։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է գրականագիտության և գենդերային ուսումնասիրությունների ոլորտում՝ բացահայտելով արևմտահայ գրականության մեջ կանացի կերպարի բազմազան և զարգացող պատկերը։

Literature

Աշխատանքը ներկայացնում է 2013 թվականի երկրորդ կիսամյակում հրատարակված նոր գրքերի վերաբերյալ համակարգված տեղեկատվական ցանկ, որի հիմնական նպատակն է ընթերցողներին, գրադարանների մասնագետներին, հետազոտողներին, ուսանողներին և այլ շահագրգիռ անձանց ծանոթացնել տվյալ ժամանակահատվածում հասանելի նոր գրականությանը։ Այն կարող է ընդգրկել տարբեր գիտությունների, հումանիտար և հասարակագիտական ոլորտների, գեղարվեստական գրականության, մշակույթի, արվեստի, կրթության, պատմության, տնտեսագիտության, իրավագիտության և այլ բնագավառների հրատարակություններ՝ ներկայացնելով դրանց վերաբերյալ անհրաժեշտ մատենագիտական տվյալները։ Նման տեղեկատվական ցանկերը կարևոր դեր են կատարում նոր հրատարակությունների մասին տեղեկության արագ տարածման և գրադարանային-տեղեկատվական սպասարկման կազմակերպման գործում։ Ցանկում գրքերի մատենագիտական նկարագրությունը հնարավորություն է տալիս նույնականացնել յուրաքանչյուր հրատարակություն, պարզել դրա հեղինակային, հրատարակչական և ծավալային տվյալները և անհրաժեշտության դեպքում օգտագործել այն հետագա ուսումնագիտական աշխատանքի համար։ Աշխատանքը արժեքավոր է նաև որպես որոշակի ժամանակաշրջանի գրահրատարակչական գործընթացի արտացոլում, քանի որ նոր հրատարակությունների ամբողջությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակահատվածում գիտական, կրթական, մշակութային և հասարակական թեմաների նկատմամբ առկա հետաքրքրությունների մասին։ Տեղեկատվական ցանկի համակարգված բնույթը նպաստում է գրականության որոնման գործընթացի պարզեցմանը և տարբեր թեմատիկ ուղղություններով աղբյուրների արագ հայտնաբերմանը։ Այն կարող է օգտագործվել ինչպես գրադարանների համալրման և մատենագիտական սպասարկման, այնպես էլ գիտական հետազոտությունների, ուսումնական աշխատանքների և ընթերցանության համար անհրաժեշտ գրականության ընտրության նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը հանդես է գալիս որպես 2013 թվականի երկրորդ կիսամյակի նոր գրքային արտադրանքի վերաբերյալ կողմնորոշիչ մատենագիտական աղբյուր, որը միավորում է տվյալ ժամանակաշրջանի նոր հրատարակությունների մասին տեղեկատվությունը և նպաստում դրանց հասանելիությանն ու արդյունավետ օգտագործմանը։ Հայաստանի ազգային գրադարանի մատենագիտական նյութերում «Նոր գրքեր» շարքը ներկայացվում է որպես տեղեկատվական ցանկերի ձևաչափով հրատարակվող մատենագիտական աշխատանք, այդ թվում՝ նախորդ տարիների երկրորդ կիսամյակների համար։

Geography

Այս աշխատությունը նվիրված է Մեծ Արարատ լեռան (Արարատյան զանգվածի բարձրագույն գագաթի) ուսումնասիրությանը և նրա գագաթը նվաճելու պատմական փորձերին՝ ընդգծելով ինչպես ալպինիստական, այնպես էլ գիտական և մշակութային մոտեցումները տվյալ լեռնագագաթի նկատմամբ։ Գրքում ներկայացվում է Արարատի աշխարհագրական դիրքը, երկրաբանական կառուցվածքը, կլիմայական պայմանները և լեռնային ռելիեֆի առանձնահատկությունները, որոնք պայմանավորում են վերելքի բարդությունն ու ռիսկայնությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում առաջին հայտնի արշավախմբերին, եվրոպացի և ռուս լեռնագնացների փորձերին, ինչպես նաև այն տեխնիկական և կազմակերպչական դժվարություններին, որոնց նրանք բախվել են բարձրադիր սառցադաշտերի, եղանակային կտրուկ փոփոխությունների և լեռնային տեղանքի անկանխատեսելիության պայմաններում։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև տեղական ավանդույթները և Արարատի շուրջ ձևավորված մշակութային ու խորհրդանշական ընկալումները, որոնք լեռանը տալիս են ոչ միայն բնական, այլև պատմամշակութային առանձնահատուկ նշանակություն։ Վերլուծվում են ժամանակակից ալպինիստական տեխնոլոգիաների կիրառումը, անվտանգության միջոցները և վերելքի կազմակերպման միջազգային փորձը՝ ցույց տալու համար, թե ինչպես է զարգացել Արարատի նվաճման պատմությունը տարբեր ժամանակաշրջաններում։

Economics

Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության էներգետիկ անվտանգության հիմնախնդիրներին, տարածաշրջանային ռազմավարությանը և անվտանգության հեռանկարներին՝ ընդգծելով էներգետիկ համակարգի կայունության, արտաքին ռիսկերի և քաղաքական-տնտեսական պայմանների դերակատարությունը։ Աշխատությունը վերլուծում է Հայաստանի էներգետիկ ռեսուրսների կառուցվածքը, ներկրող և արտահանող էներգետիկ շուկաները, էներգետիկ կախվածության խնդիրները, ենթակառուցվածքների հուսալիությունը և սպառողական պահանջարկի աճի հետ կապված մարտահրավերները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում տարածաշրջանային համագործակցության հնարավորություններին, էներգետիկ միջանցքների, մատակարարման ռիսկերի և այլ երկրների ներդրումների ազդեցությանը էներգետիկ անվտանգության ապահովման գործում։ Ուսումնասիրությունը ներկայացնում է անվտանգության ռազմավարության ձևավորման սկզբունքները, սպառողների և արտադրողների շահերի պաշտպանությունը, էներգետիկ քաղաքականության արդիականացման ուղիները և երկարաժամկետ հեռանկարները՝ ներառելով նոր տեխնոլոգիաների կիրառումը և վերականգնվող էներգիայի զարգացման հնարավորությունները։ Աշխատությունը կարևոր է քաղաքական վերլուծաբանների, տնտեսագետների, էներգետիկ համակարգի մասնագետների և պետական կառավարման մարմինների համար՝ նպաստելով Հայաստանի էներգետիկ անվտանգության ապահովման, տարածաշրջանային ինտեգրացիայի և կայուն զարգացման ռազմավարությունների մշակմանը։

Sociology

Աշխատությունը նվիրված է ժողովրդավարական անցման գործընթացների սոցիոլոգիական ուսումնասիրման տեսական և մեթոդաբանական հիմքերի վերլուծությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով հասարակությունների քաղաքական ու սոցիալական վերափոխումների բացատրության համար կիրառվող հասկացություններին, հետազոտական մոտեցումներին և գնահատման չափանիշներին։ Ժողովրդավարական անցումը դիտարկվում է որպես բազմաշերտ հասարակական գործընթաց, որը չի սահմանափակվում միայն քաղաքական իշխանության կամ պետական կառավարման ձևերի փոփոխությամբ, այլ ներառում է սոցիալական ինստիտուտների, հասարակական հարաբերությունների, քաղաքական մշակույթի, արժեքային համակարգերի և քաղաքացիների վարքագծի վերափոխումներ։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն մեթոդաբանական խնդիրների վրա, որոնք առաջանում են տարբեր հասարակություններում ժողովրդավարացման ընթացքը նկարագրելու, համեմատելու և գնահատելու ժամանակ։ Քննության են առնվում ժողովրդավարություն, ժողովրդավարացում, քաղաքական անցում, ինստիտուցիոնալ փոփոխություն, քաղաքացիական հասարակություն, քաղաքական մասնակցություն և հասարակական վստահություն հասկացությունների սահմանման ու գործառնականացման խնդիրները։ Կարևորվում է ժողովրդավարական գործընթացների գնահատման համար տեսական հասկացությունները չափելի սոցիոլոգիական ցուցանիշների վերածելու անհրաժեշտությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե ինչպիսի չափանիշներով կարելի է գնահատել ժողովրդավարական վերափոխումների խորությունը, կայունությունը և հասարակական ազդեցությունը։ Այդ նպատակով կարող են դիտարկվել քաղաքացիների քաղաքական մասնակցության մակարդակը, ընտրական վարքագիծը, պետական և հասարակական ինստիտուտների նկատմամբ վստահությունը, քաղաքական հանդուրժողականությունը, հասարակական կազմակերպությունների գործունեությունը, տեղեկատվության հասանելիությունը, հասարակական երկխոսությունը և քաղաքացիների ազդեցությունը որոշումների ընդունման գործընթացների վրա։ Ժողովրդավարացումը ներկայացվում է ոչ թե որպես միագիծ և բոլոր հասարակությունների համար նույնական ընթացք, այլ որպես պատմական, մշակութային, տնտեսական և քաղաքական պայմաններից կախված գործընթաց։ Այս մոտեցումը կարևորում է տարբեր երկրների զարգացման փորձի մեխանիկական համեմատությունից խուսափելու և յուրաքանչյուր հասարակության առանձնահատկությունները հաշվի առնելու անհրաժեշտությունը։ Քննության են առնվում կառուցվածքային և գործակալակենտրոն մոտեցումների փոխհարաբերությունները։ Մի դեպքում ժողովրդավարական փոփոխությունները բացատրվում են հասարակության տնտեսական կառուցվածքով, սոցիալական շերտավորմամբ, կրթության մակարդակով, ինստիտուցիոնալ համակարգով և պատմական զարգացման առանձնահատկություններով, իսկ մյուս դեպքում առաջնային նշանակություն է տրվում քաղաքական ու հասարակական դերակատարների ընտրություններին, ռազմավարություններին և փոխհարաբերություններին։ Մեթոդաբանական կարևոր խնդիր է այս երկու մակարդակների համադրումը՝ հասկանալու համար, թե ինչպես են ընդհանուր կառուցվածքային պայմանները սահմանափակում կամ ընդլայնում մարդկանց և կազմակերպությունների գործողությունների հնարավորությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում քաղաքական մշակույթի և արժեքային փոփոխությունների ուսումնասիրմանը։ Ժողովրդավարական ինստիտուտների արդյունավետ գործունեությունը կապվում է ոչ միայն դրանց իրավական ամրագրման, այլև հասարակության անդամների վերաբերմունքների, քաղաքական նորմերի ընդունման, փոխադարձ վստահության, հանդուրժողականության և քաղաքացիական պատասխանատվության զարգացման հետ։ Այդ պատճառով սոցիոլոգիական հետազոտության կարևոր ուղղություն է հասարակական կարծիքի ուսումնասիրությունը՝ հարցումների, հարցազրույցների և այլ մեթոդների միջոցով։ Դիտարկվում են քանակական և որակական հետազոտական մեթոդների հնարավորություններն ու սահմանափակումները։ Զանգվածային հարցումները հնարավորություն են տալիս բացահայտել հասարակական դիրքորոշումների տարածվածությունը և դրանց փոփոխության միտումները, մինչդեռ խորքային հարցազրույցները, ֆոկուս խմբերը, դեպքերի ուսումնասիրությունը և որակական այլ մեթոդները կարող են ավելի մանրամասն բացահայտել մարդկանց պատկերացումների, քաղաքական փորձի և վարքագծի հիմքում ընկած պատճառները։ Կարևորվում է տարբեր մեթոդների համակցված կիրառումը, քանի որ ժողովրդավարական անցման նման բարդ գործընթացը միայն մեկ տեսակի տվյալներով ամբողջականորեն ուսումնասիրելը դժվար է։ Քննության է առնվում նաև համեմատական սոցիոլոգիական վերլուծության խնդիրը։ Տարբեր երկրների և ժամանակաշրջանների ժողովրդավարացման փորձի համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել ընդհանուր օրինաչափություններ և առանձնահատկություններ, սակայն պահանջում է համադրելի ցուցանիշների և հստակ ընտրված չափանիշների կիրառում։ Հակառակ դեպքում տարբեր պատմական ու մշակութային միջավայրերում ձևավորված երևույթները կարող են սխալ կերպով նույնացվել։ Առանձին նշանակություն է տրվում ժամանակային գործոնին, քանի որ ժողովրդավարական փոփոխությունների արդյունքները հաճախ հնարավոր չէ գնահատել միայն կարճաժամկետ դիտարկումների միջոցով։ Երկարաժամկետ ուսումնասիրությունները հնարավորություն են տալիս հետևել հասարակական արժեքների, քաղաքական մասնակցության, վստահության և ինստիտուցիոնալ վարքագծի փոփոխություններին և տարբերակել ժամանակավոր տատանումները կայուն միտումներից։ Քաղաքացիական հասարակությունը դիտարկվում է որպես ժողովրդավարացման սոցիոլոգիական վերլուծության կարևոր բաղադրիչ։ Ուսումնասիրվում են հասարակական կազմակերպությունների, մասնագիտական միավորումների, նախաձեռնությունների, զանգվածային հաղորդակցության միջոցների և քաղաքացիների ոչ ֆորմալ համագործակցության դերը հանրային շահերի արտահայտման ու հասարակական վերահսկողության ձևավորման գործում։ Միաժամանակ քննության է առնվում պետության և հասարակության փոխհարաբերությունը՝ ուշադրություն դարձնելով իշխանության նկատմամբ վստահության, քաղաքական մասնակցության և հանրային որոշումների ընդունման գործընթացներում քաղաքացիների ներգրավվածության խնդիրներին։ Կարևորվում է նաև սոցիալական անհավասարության ազդեցությունը ժողովրդավարական մասնակցության վրա։ Տնտեսական հնարավորությունների, կրթության, սոցիալական կարգավիճակի և տեղեկատվական ռեսուրսների անհավասար բաշխումը կարող է տարբեր հասարակական խմբերի համար ստեղծել քաղաքական մասնակցության անհավասար հնարավորություններ։ Հետևաբար ժողովրդավարական անցման սոցիոլոգիական գնահատումը պահանջում է ուսումնասիրել ոչ միայն պաշտոնական քաղաքական ինստիտուտները, այլև այն սոցիալական պայմանները, որոնց շրջանակում քաղաքացիներն իրականացնում են իրենց իրավունքները և մասնակցում հասարակական կյանքին։ Մեթոդաբանական առումով կարևոր է նաև հետազոտողի դիրքի և գնահատողական մոտեցումների խնդիրը։ Ժողովրդավարության վերաբերյալ նախապես ընդունված պատկերացումները կարող են ազդել հետազոտական չափանիշների ընտրության և արդյունքների մեկնաբանության վրա, ուստի կարևորվում են հասկացությունների հստակ սահմանումը, տվյալների ստուգելիությունը և տարբեր տեսական մոտեցումների համադրումը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված կերպով դիտարկել ժողովրդավարացման ուսումնասիրության հիմնական սոցիոլոգիական գործիքները, բացահայտել դրանց ճանաչողական հնարավորություններն ու սահմանափակումները և ձևավորել հասարակական անցումների բազմագործոն վերլուծության մեթոդաբանական հիմք։ Նյութը կարող է օգտակար լինել սոցիոլոգիայի, քաղաքական սոցիոլոգիայի, քաղաքագիտության, ժողովրդավարացման տեսության և հասարակական վերափոխումների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Linguistics

Շարունակելով շարքի առաջին հատորի գաղափարական ուղղությունը՝ խորությամբ ներկայացնում է խոսքի մշակույթի և ոճագիտության տեսական հիմքերը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով խոսքի կառուցվածքային, գործառական և հաղորդակցական կողմերին։ Գիրքը քննարկում է լեզվի և խոսքի փոխհարաբերությունը, խոսքի մշակույթի հիմնական չափանիշները՝ ճշտություն, հստակություն, արտահայտչականություն և համապատասխանություն հաղորդակցական իրավիճակին, ինչպես նաև ոճական համակարգի ձևավորման սկզբունքները տարբեր գործառական ոլորտներում։ Հեղինակը վերլուծում է նաև խոսքի տեսության հիմնարար հասկացությունները՝ ներառյալ տեքստի կառուցվածքը, իմաստային կապերը, ոճական շերտավորումը և լեզվական միջոցների ընտրության տրամաբանությունը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են դրանք ազդում խոսքի արդյունավետության վրա։ Աշխատությունում հատուկ ուշադրություն է դարձվում գրական, գիտական, պաշտոնական և խոսակցական ոճերի տարբերակմանն ու կիրառական առանձնահատկություններին՝ ընդգծելով դրանց գործնական նշանակությունը հանրային հաղորդակցության մեջ։ Գիրքը նախատեսված է բանասերների, լեզվաբանների, ուսանողների, լրագրողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր զբաղվում են խոսքի մշակմամբ և լեզվական հաղորդակցության կատարելագործմամբ՝ ծառայելով որպես տեսական և գործնական կարևոր ուղեցույց։