Դրամավարկային քաղաքականության մշակման և իրականացման հիմնախնդիրները ՀՀ-ում

Political Science

Այս աշխատանքը ուսումնասիրում է քաղաքական մշակույթի ձևավորման և զարգացման հիմնական փուլերը Հայաստանի Հանրապետությունում՝ ընդգրկելով այն սոցիալական, պատմական և ինստիտուցիոնալ գործոնները, որոնք ազդել են հասարակության քաղաքական վարքագծի, արժեքային համակարգերի և քաղաքական մասնակցության ձևերի վրա։ Նյութում վերլուծվում է, թե ինչպես են անկախության ձեռքբերումից հետո քաղաքական գործընթացները ձևավորել նոր քաղաքական մշակույթ՝ անցումային շրջանի բարդությունների, պետական ինստիտուտների կայացման և ժողովրդավարական կառավարման փորձերի համատեքստում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքացիների քաղաքական գիտակցության փոփոխություններին, կուսակցական համակարգի զարգացմանը, ընտրական վարքագծի առանձնահատկություններին և քաղաքացիական հասարակության դերակատարմանը քաղաքական կյանքում։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է ավանդական և նոր արժեքների փոխազդեցությունը, քաղաքական մասնակցության աստիճանական ինստիտուցիոնալացումը և այն մարտահրավերները, որոնք ձևավորվում են քաղաքական մշակույթի արդիականացման գործընթացում։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է հիդրավլիկական հաշվարկների կատարելագործման միջոցով հիդրոտեխնիկական կառուցվածքների շահագործման արդյունավետության բարձրացման խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում են հիդրավլիկայի հիմնական օրենքները և դրանց կիրառումը ջրային կառույցների նախագծման ու շահագործման գործընթացներում՝ ընդգրկելով հոսքի շարժման, ճնշման բաշխման և էներգիայի կորուստների հաշվարկային մոտեցումները։ Հեղինակը վերլուծում է հաշվարկային մոդելների ճշգրտության բարձրացման հնարավորությունները՝ հաշվի առնելով ոչ ստացիոնար հոսքերը, տուրբուլենտության ազդեցությունը և բարդ երկրաչափական պայմանները։ Աշխատության մեջ քննարկվում են հիդրոտեխնիկական կառույցների՝ ջրանցքների, ամբարտակների, ջրթող կառուցվածքների և ջրամատակարարման համակարգերի աշխատանքային ռեժիմների օպտիմալացման հարցերը։ Ներկայացվում են նաև թվային մոդելավորման և համակարգչային սիմուլյացիայի կիրառությունները, որոնք թույլ են տալիս ավելի ճշգրիտ կանխատեսել հիդրավլիկ վարքագիծը տարբեր շահագործման պայմաններում։ Գիրքը ընդգծում է հաշվարկների ճշգրտության բարձրացման և ինժեներական լուծումների կատարելագործման կարևորությունը ջրային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման և հիդրոտեխնիկական անվտանգության ապահովման համար։ Աշխատությունը նախատեսված է հիդրոտեխնիկների, ինժեներների, նախագծողների, հետազոտողների և ջրային կառույցների շահագործմամբ հետաքրքրվող մասնագետների համար։

Political Science

Այս մենագրությունը նվիրված է 1991–2001 թվականներին Հայաստանի և Միացյալ Նահանգների հարաբերությունների ձևավորման ու զարգացման համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ դրանք դիտարկելով Հարավային Կովկասում ԱՄՆ արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունների, տարածաշրջանային աշխարհաքաղաքական վերափոխումների և հետխորհրդային միջազգային համակարգի ձևավորման համատեքստում։ Աշխատության հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացած է այն հարցի վրա, թե ինչպիսի տեղ էր զբաղեցնում Հայաստանը ԱՄՆ տարածաշրջանային քաղաքականության մեջ Խորհրդային Միության փլուզումից հետո, ինչ գործոններով էին պայմանավորված երկկողմ հարաբերությունների զարգացումները և ինչպես էին տարածաշրջանային հակամարտությունները, էներգետիկ շահերը, անվտանգության խնդիրները, Ռուսաստանի և Իրանի գործոնները, ինչպես նաև ԱՄՆ-ում գործող հայկական համայնքի ու կազմակերպությունների գործունեությունը ազդում Վաշինգտոնի քաղաքական որոշումների վրա։ Հետազոտության ժամանակագրական շրջանակը սկսվում է 1991 թվականից, երբ Հայաստանը վերականգնեց իր անկախությունը և դարձավ միջազգային հարաբերությունների ինքնուրույն սուբյեկտ։ ԽՍՀՄ փլուզումից հետո Հարավային Կովկասում ստեղծված նոր իրավիճակը հնարավորություն տվեց ԱՄՆ-ին ակտիվացնել իր ներկայությունը տարածաշրջանում։ ԱՄՆ քաղաքականության մեջ տարածաշրջանի նշանակությունը պայմանավորված էր մի քանի փոխկապակցված հանգամանքներով՝ Ռուսաստանի ազդեցության պահպանման խնդրով, Իրանի աշխարհաքաղաքական դիրքով, Թուրքիայի և Վրաստանի հետ հարաբերություններով, Կասպից ծովի էներգետիկ պաշարների նկատմամբ հետաքրքրությամբ և տարածաշրջանային անվտանգության հարցերով։ Հետազոտություններում նշվում է, որ ԱՄՆ-ի ակտիվ հետաքրքրությունը Հարավային Կովկասի նկատմամբ հատկապես նկատելի դարձավ 1990-ականների երկրորդ կեսից, երբ տարածաշրջանային էներգետիկ նախագծերն ավելի մեծ նշանակություն ստացան ամերիկյան արտաքին քաղաքականության համար։ Հայաստանի և ԱՄՆ-ի դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատումը դարձավ երկկողմ կապերի ինստիտուցիոնալ զարգացման հիմքը։ Հետագա տարիներին հարաբերությունները աստիճանաբար ընդլայնվեցին՝ ընդգրկելով քաղաքական, տնտեսական, մարդասիրական, ժողովրդավարական զարգացման և անվտանգության ոլորտները։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է բացահայտել այն առանձնահատկությունը, որ Հայաստանի և ԱՄՆ-ի հարաբերությունները զարգանում էին ոչ միայն երկու երկրների անմիջական շահերի հիման վրա, այլև Հարավային Կովկասում ամերիկյան ավելի լայն ռազմավարության շրջանակում։ Այդ պատճառով Հայաստանի նկատմամբ Վաշինգտոնի քաղաքականությունը անհրաժեշտ է դիտարկել տարածաշրջանի մյուս պետությունների՝ Ադրբեջանի և Վրաստանի նկատմամբ ԱՄՆ քաղաքականության հետ համեմատության մեջ։ Աշխատության մեջ առանձնահատուկ նշանակություն ունի Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության խնդիրը։ 1990-ականների սկզբին հակամարտությունը դարձավ Հայաստանի արտաքին քաղաքականության և միջազգային հարաբերությունների կարևորագույն ուղղություններից մեկը, իսկ ԱՄՆ-ը ներգրավվեց դրա կարգավորման գործընթացում՝ որպես ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահ երկիր։ Հակամարտության նկատմամբ ամերիկյան դիրքորոշումը միաժամանակ առնչվում էր տարածաշրջանային անվտանգության, Հայաստանի և Ադրբեջանի հարաբերությունների, Թուրքիայի դիրքորոշման և էներգետիկ հաղորդակցության նախագծերի հարցերին։ Այդ համատեքստում աշխատանքը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էր հակամարտության կարգավորման խնդիրը փոխազդում հայ-ամերիկյան քաղաքական օրակարգի հետ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև ԱՄՆ-ում հայկական համայնքի և կազմակերպությունների դերակատարությունը։ Հայկական սփյուռքը և ամերիկահայ կազմակերպությունները կարողացել են ձևավորել քաղաքական ու հասարակական ազդեցության տարբեր մեխանիզմներ՝ ամերիկյան քաղաքական օրակարգում հայկական հարցերի բարձրացման, Հայաստանի նկատմամբ աջակցության, տնտեսական և մարդասիրական ծրագրերի խթանման և Հայոց ցեղասպանության ճանաչման ուղղությամբ։ Հետազոտությունների համաձայն՝ ամերիկահայ կազմակերպությունները զգալի դեր են ունեցել Հայաստանի և Լեռնային Ղարաբաղի վերաբերյալ ԱՄՆ քաղաքականության վրա հասարակական ու քաղաքական ազդեցություն գործադրելու գործում։ Տնտեսական հարաբերությունների ուսումնասիրությունը ևս կարևոր բաղադրիչ է։ Անկախության առաջին տարիներին Հայաստանը կանգնած էր տնտեսական ծանր իրավիճակի, շրջափակման և սոցիալ-տնտեսական վերափոխումների խնդիրների առջև, ինչի պայմաններում ԱՄՆ աջակցությունը ստացավ մեծ նշանակություն։ Ամերիկյան օգնության ծրագրերը, ներդրումային և առևտրային կապերը, մարդասիրական աջակցությունը և տնտեսական բարեփոխումների խթանումը դարձան երկկողմ հարաբերությունների կարևոր ուղղություններ։ Միաժամանակ ԱՄՆ-ի տնտեսական հետաքրքրությունները Հարավային Կովկասում մեծապես կապված էին տարածաշրջանի հաղորդակցային և էներգետիկ ներուժի հետ։ Այս համատեքստում Հայաստանը որոշ չափով տարբերվում էր Ադրբեջանից, քանի որ չուներ Կասպից ծովի նավթային և գազային պաշարների նման ռեսուրսային ներուժ, ինչն ազդում էր տարածաշրջանային ամերիկյան առաջնահերթությունների կառուցվածքի վրա։ ԱՄՆ քաղաքականության մեջ Ադրբեջանի նշանակությունը հատկապես աճեց էներգետիկ նախագծերի զարգացման հետ, մինչդեռ Հայաստանի նկատմամբ հարաբերությունները զգալիորեն կառուցվում էին քաղաքական, մարդասիրական և ժողովրդավարական համագործակցության հիման վրա։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է նաև անվտանգության և ռազմական համագործակցության ուսումնասիրությունը։ Հայաստանի և ԱՄՆ-ի հարաբերություններում անվտանգության ոլորտը զարգանում էր աստիճանաբար՝ հաշվի առնելով միաժամանակ Հայաստանի անդամակցությունը Ռուսաստանի գլխավորած անվտանգության համակարգերին և ԱՄՆ-ի ու ՆԱՏՕ-ի հետ համագործակցության հնարավորությունները։ Հետազոտական գրականության մեջ նշվում է, որ հայ-ամերիկյան համագործակցությունը ներառում էր ինչպես երկկողմ, այնպես էլ ՆԱՏՕ-ի շրջանակներում իրականացվող ձևաչափեր, սակայն Ռուսաստանի հետ Հայաստանի ռազմաքաղաքական կապերը սահմանափակում էին այդ ուղղության արագ խորացումը։ Մենագրության կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ Հայաստանի արտաքին քաղաքականությունը ներկայացվում է որպես տարբեր ուժային կենտրոնների միջև հավասարակշռություն պահպանելու գործընթաց։ Հայաստանի համար ԱՄՆ-ի հետ հարաբերությունների զարգացումը կարևոր էր միջազգային աջակցություն ստանալու, տնտեսական վերականգնման, ժողովրդավարական ինստիտուտների ամրապնդման և արտաքին քաղաքական այլընտրանքների ընդլայնման տեսանկյունից, մինչդեռ ԱՄՆ-ի համար Հայաստանը Հարավային Կովկասում կարևոր, բայց ոչ միակ գործընկերն էր։ Այդ պատճառով երկկողմ հարաբերությունները պետք է հասկանալ ավելի լայն տարածաշրջանային համակարգում, որտեղ փոխազդում էին ԱՄՆ-ի, Ռուսաստանի, Թուրքիայի, Իրանի և եվրոպական պետությունների շահերը։ Հետազոտության մեջ 1990-ականների երկրորդ կեսը առանձնահատուկ նշանակություն ունի, քանի որ հենց այդ շրջանում Հարավային Կովկասը ավելի հստակ սկսեց դիտարկվել որպես ԱՄՆ արտաքին քաղաքականության կարևոր ուղղություն։ Էներգետիկ նախագծերը, Կասպից ծովի պաշարների արտահանման ուղիները, տարածաշրջանային հաղորդակցությունները և Ռուսաստանի ու Իրանի ազդեցության սահմանափակման հարցերը մեծացրին ԱՄՆ-ի հետաքրքրությունը տարածաշրջանի նկատմամբ։ Այս պայմաններում Հայաստանը հայտնվեց բարդ աշխարհաքաղաքական միջավայրում, որտեղ իր արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունները միշտ չէ, որ համընկնում էին ամերիկյան ռազմավարական նպատակների հետ։ Աշխատանքի մատենագիտական տվյալների համաձայն՝ Նորա Վ. Գևորգյանի ուսումնասիրությունը սկզբնապես ներկայացվել է որպես քաղաքական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճանի համար նախատեսված ատենախոսություն՝ 23.00.04 մասնագիտությամբ, և 2009 թվականին հրատարակվել է 27 էջանոց սեղմագրով։ Հետագայում այն լույս է տեսել ընդարձակ մենագրության ձևով՝ Երևանում, «Լիմուշ» հրատարակչությունում, 2012 թվականին, 194 էջ ծավալով։ Հայաստանի ազգային գրադարանի մատենագիտական գրառման համաձայն՝ գրքում ընդգրկված է 174–188-րդ էջերի մատենագիտություն՝ 190 աղբյուրով, ինչպես նաև բազմաթիվ տողատակի հղումներ։ Ռուս-հայկական համալսարանի տվյալները հաստատում են, որ Նորա Գևորգյանը քաղաքական գիտությունների թեկնածու է, դոցենտ և միջազգային հարաբերությունների մասնագետ, իսկ այս աշխատությունը նրա հիմնական գիտական մենագրություններից մեկն է։ Նրա հետազոտական հետաքրքրությունների մեջ ներառված են ԱՄՆ արտաքին քաղաքական շահերը Հարավային Կովկասում, հայ-ամերիկյան հարաբերությունները, փոքր պետությունների դերը մեծ տերությունների աշխարհաքաղաքականության մեջ և տարածաշրջանային միջազգային հարաբերությունները։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը արժեքավոր է հետխորհրդային առաջին տասնամյակում Հայաստանի արտաքին քաղաքականության և ԱՄՆ-ի տարածաշրջանային ռազմավարության փոխազդեցությունը հասկանալու համար։ Այն հնարավորություն է տալիս միաժամանակ ուսումնասիրել դիվանագիտական հարաբերությունները, տնտեսական և մարդասիրական համագործակցությունը, Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության միջազգային ասպեկտները, ամերիկահայ համայնքի քաղաքական ազդեցությունը, տարածաշրջանային էներգետիկ շահերը և Հարավային Կովկասում ձևավորվող նոր աշխարհաքաղաքական հավասարակշռությունը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել միջազգային հարաբերությունների, քաղաքագիտության, դիվանագիտության, Հայաստանի արտաքին քաղաքականության, ԱՄՆ արտաքին քաղաքականության և Հարավային Կովկասի աշխարհաքաղաքականության հարցերով զբաղվող հետազոտողներին, դասախոսներին, ուսանողներին և ընթերցողներին։

Mathematics

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է անագի երկօքսիդի մակերևույթի վրա գազային մոլեկուլների ադսորբցիայի գործընթացների տեսական ուսումնասիրությանը՝ խտության ֆունկցիոնալ տեսության մեթոդների կիրառմամբ։ Հետազոտության հիմքում ընկած է պինդ մարմնի մակերևույթի և գազային միջավայրի փոխազդեցության մանրամասն վերլուծությունը, որը կարևոր նշանակություն ունի մակերևութային երևույթների, կիսահաղորդչային նյութերի և գազազգայուն համակարգերի հատկությունների հասկացման համար։ Անագի երկօքսիդը լայնորեն ուսումնասիրվող մետաղական օքսիդային կիսահաղորդիչ է, որի մակերևութային հատկությունները մեծապես պայմանավորում են դրա վարքագիծը տարբեր գազային միջավայրերում։ Աշխատանքում տեսական հաշվարկների միջոցով ուսումնասիրվում են անագի երկօքսիդի մակերևույթի կառուցվածքային և էլեկտրոնային առանձնահատկությունները, մակերևութային ատոմների դասավորությունը, հնարավոր ակտիվ կենտրոնները և դրանց փոխազդեցությունը գազային մոլեկուլների հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ադսորբցիայի էներգետիկ բնութագրերին, քանի որ դրանք հնարավորություն են տալիս գնահատելու գազի մոլեկուլի և մակերևույթի միջև կապի ուժգնությունը և որոշելու փոխազդեցության բնույթը։ Խտության ֆունկցիոնալ տեսությունը հնարավորություն է տալիս քվանտամեխանիկական մակարդակով ուսումնասիրել էլեկտրոնային կառուցվածքը և հաշվարկել համակարգի էներգետիկ ու երկրաչափական պարամետրերը՝ առանց ամբողջ համակարգի փորձարարական հետազոտության անհրաժեշտության։ Այդ մոտեցմամբ հնարավոր է համեմատել գազային տարբեր մոլեկուլների ադսորբցիայի սցենարները, ուսումնասիրել դրանց նախընտրելի դիրքերը մակերևույթի վրա և պարզել, թե ինչպիսի փոփոխություններ են տեղի ունենում ինչպես գազային մոլեկուլի, այնպես էլ մակերևույթի էլեկտրոնային կառուցվածքում։ Աշխատանքում կարևոր տեղ է զբաղեցնում լիցքի վերաբաշխման ուսումնասիրությունը։ Գազային մոլեկուլի մակերևույթին միանալը կարող է առաջացնել էլեկտրոնային խտության փոփոխություն, լիցքի փոխանցում կամ բևեռացում, ինչն իր հերթին կարող է ազդել նյութի էլեկտրական և մակերևութային հատկությունների վրա։ Այս երևույթների վերլուծությունը հատկապես կարևոր է կիսահաղորդչային գազային սենսորների աշխատանքի մեխանիզմների հասկացման համար, քանի որ գազի մոլեկուլների ադսորբցիան կարող է փոխել նյութի հաղորդականությունը և առաջացնել չափելի էլեկտրական ազդանշան։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են գնահատվել նաև մակերևույթի էլեկտրոնային վիճակների, էներգետիկ մակարդակների և աշխատանքային ֆունկցիայի փոփոխությունները գազային մոլեկուլների ադսորբցիայից առաջ և հետո։ Այս տվյալները հնարավորություն են տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել ադսորբցիայի մեխանիզմների և դրա ազդեցության մասին նյութի ֆիզիկական հատկությունների վրա։ Հետազոտության կարևոր կողմերից է նաև տեսական մոդելավորման և հաշվողական մեթոդների կիրառումը՝ տարբեր մակերևութային կառուցվածքների ու փոխազդեցության հնարավոր տարբերակների համեմատության համար։ Ստացված արդյունքները կարող են օգտագործվել նյութի մակերևութային ակտիվության, գազային զգայունության և տարբեր մոլեկուլների նկատմամբ ընտրողականության վերաբերյալ եզրակացություններ կատարելու համար։ Աշխատանքը միավորում է պինդ մարմնի ֆիզիկան, մակերևութային քիմիան, քվանտային մեխանիկան և հաշվողական նյութագիտությունը՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող են ատոմային և էլեկտրոնային մակարդակում տեղի ունեցող գործընթացները կապված լինել նյութի մակրոսկոպիկ հատկությունների հետ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպաստում է անագի երկօքսիդի մակերևույթում գազերի ադսորբցիայի հիմնարար օրինաչափությունների բացահայտմանը և կարող է տեսական հիմք հանդիսանալ գազային սենսորների, մակերևութային էլեկտրոնիկայի և ֆունկցիոնալ կիսահաղորդչային նյութերի հետագա զարգացման համար։ Այն կարող է հետաքրքրել ֆիզիկոսներին, քիմիկոսներին, նյութագետներին, քվանտային և հաշվողական քիմիայի մասնագետներին, ինչպես նաև մակերևութային երևույթների և գազազգայուն կիսահաղորդիչների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է Սևանա լճի ֆիտոպլանկտոնային համայնքի ալոգենային սուկցեսիայի ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով ջրային էկոհամակարգում արտաքին գործոնների ազդեցությամբ տեղի ունեցող կառուցվածքային և գործառութային փոփոխությունների վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են ֆիտոպլանկտոնի կազմը, տեսակային բազմազանությունը, տարածական և ժամանակային փոփոխությունները, ինչպես նաև տարբեր խմբերի ներկայացուցիչների հարաբերակցությունը լճի էկոլոգիական պայմանների փոփոխության ընթացքում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն արտաքին ազդեցություններին, որոնք կարող են պայմանավորել ֆիտոպլանկտոնային համայնքի վերակազմավորումը՝ ջրի ֆիզիկաքիմիական հատկությունների, սննդանյութերի պարունակության, ջերմաստիճանային ռեժիմի, ջրաբանական պայմանների և մարդածին ազդեցության փոփոխությունների միջոցով։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են արտաքին միջավայրի գործոնները ներգործում ֆիտոպլանկտոնային օրգանիզմների տարածման, զարգացման և համայնքային կառուցվածքի վրա, ինչպես նաև ինչպես են այդ փոփոխություններն անդրադառնում ամբողջ լճային էկոհամակարգի կենսաբանական հավասարակշռության վրա։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է Սևանա լճի էկոլոգիական վիճակի գնահատումը ֆիտոպլանկտոնի ցուցանիշների միջոցով, քանի որ այդ համայնքները զգայուն արձագանքում են ջրային միջավայրի փոփոխություններին և կարող են ծառայել որպես էկոհամակարգային գործընթացների կարևոր կենսաբանական ցուցիչներ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել հիդրոբիոլոգիայի, ջրային էկոլոգիայի, կենսաբանության, բնապահպանության և լիմնոլոգիայի ոլորտների ուսանողների, հետազոտողների և մասնագետների համար՝ նպաստելով Սևանա լճի կենսաբազմազանության, էկոլոգիական գործընթացների և արտաքին ազդեցությունների նկատմամբ համայնքային արձագանքների ավելի խորքային ըմբռնմանը։

Economics

ՉՀ ձեռնարկատիրությունը (չպլանային/շուկայական ձեռնարկատիրություն՝ երբեմն դպրոցական գրականության մեջ օգտագործվում է որպես «չհիմնադիր պետական վերահսկողությամբ» կամ ազատ ձեռնարկատիրության ձև) տնտեսագիտական հասկացություն է, որը բնութագրում է այն գործունեությունը, երբ արտադրությունն ու բիզնեսը իրականացվում են հիմնականում շուկայի օրենքների՝ առաջարկի և պահանջարկի հիման վրա, առանց կենտրոնացված պետական պլանավորման ուղղակի ղեկավարության։ Դրա էությունը կայանում է նրանում, որ ձեռնարկատերը ինքնուրույն է որոշում՝ ինչ արտադրել, ինչպես արտադրել և ում համար արտադրել՝ կրելով տնտեսական ռիսկերը և պատասխանատվությունը։ Այս համակարգում կարևոր դեր ունեն մասնավոր սեփականությունը, մրցակցությունը և ազատ գների ձևավորումը։ Ձեռնարկատիրությունը զարգանում է շուկայի պահանջարկին համապատասխան, և հաջողությունը կախված է արդյունավետ կառավարման, նորարարության և ճիշտ բիզնես որոշումների ընդունումից։ ՉՀ ձեռնարկատիրության պայմաններում պետությունը սովորաբար կատարում է կարգավորող դեր՝ ապահովելով օրենքների պահպանումը, մրցակցության պաշտպանությունը և տնտեսական կայունությունը, սակայն չի միջամտում բիզնեսի ամենօրյա կառավարմանը։ Այս ձևը խթանում է նախաձեռնողականությունը, նոր տեխնոլոգիաների կիրառումը և տնտեսական աճը, սակայն կարող է բերել նաև սոցիալական անհավասարության և շուկայական տատանումների։ Այսպիսով, ՉՀ ձեռնարկատիրությունը համարվում է շուկայական տնտեսության հիմնական ձևերից մեկը, որտեղ տնտեսական գործունեությունը հիմնված է ազատ ընտրության և մրցակցության սկզբունքների վրա։