Զբոսաշրջային գործունեության կառավարման հիմնախնդիրները Հայաստանի Հանրապետությունում

Geography

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության եղանակակլիմայական պայմանների ձևավորման վրա ազդող բարիկական դաշտերի և սինօպտիկական գործընթացների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել մթնոլորտային ճնշման դաշտերի տարածաժամանակային փոփոխությունների, ցիկլոնների և անտիցիկլոնների շարժի, օդային զանգվածների ներթափանցման, մթնոլորտային ճակատների անցման և Հայաստանի տարածքում դիտվող եղանակային երևույթների միջև առկա փոխկապակցվածությունը։ Ուսումնասիրության արդիականությունը պայմանավորված է Հայաստանի Հանրապետության բարդ լեռնային ռելիեֆով, բարձրությունների զգալի տարբերություններով և տարբեր ծագման օդային զանգվածների փոխազդեցությամբ, որոնք միասին ձևավորում են երկրի տարածքում եղանակային պայմանների մեծ բազմազանություն։ Բարիկական դաշտը բնութագրում է մթնոլորտային ճնշման տարածական բաշխումը և կարևոր ցուցիչ է օդի շարժման ու մթնոլորտային շրջանառության բնույթը հասկանալու համար։ Ճնշման դաշտերի կառուցվածքի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե տվյալ ժամանակահատվածում Հայաստանի վրա ինչպիսի մթնոլորտային համակարգ է գերակշռում, ինչ ուղղությամբ են տեղաշարժվում օդային զանգվածները և ինչ եղանակային հետևանքներ կարող են առաջանալ։ Սինօպտիկական վերլուծության միջոցով ուսումնասիրվում են բարձր և ցածր ճնշման կենտրոնների դիրքը, դրանց ինտենսիվությունը, շարժման ուղղությունն ու արագությունը, ինչպես նաև մթնոլորտային ճակատների և օդային հոսանքների առանձնահատկությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ցիկլոնային և անտիցիկլոնային գործընթացների ուսումնասիրությունը։ Ցիկլոնային համակարգերի ներգործությունը սովորաբար կապված է մթնոլորտի վերելքային շարժերի, ամպամածության ավելացման, տեղումների և քամու ուժգնացման հետ, մինչդեռ անտիցիկլոնային պայմանները հաճախ նպաստում են մթնոլորտի կայունացմանը, ամպամածության նվազմանը և պարզ եղանակի ձևավորմանը։ Հայաստանի բարդ ռելիեֆի պայմաններում այդ ընդհանուր օրինաչափությունները կարող են փոփոխվել տեղային ազդեցությունների հետևանքով, ինչն անհրաժեշտ է հաշվի առնել եղանակային գործընթացների գնահատման ժամանակ։ Աշխատության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բարիկական դաշտերի սեզոնային առանձնահատկություններին։ Ձմռանը Հայաստանի տարածքի եղանակային պայմանների վրա կարող են գերակշռող ազդեցություն ունենալ ցուրտ օդային զանգվածների ներթափանցումը, ցիկլոնային գործունեությունը և տարբեր ճնշման համակարգերի փոխազդեցությունը։ Գարնանը և աշնանը հաճախ դիտվում են մթնոլորտային շրջանառության արագ փոփոխություններ, օդային զանգվածների ակտիվ փոխանակություն և ճակատային գործընթացների հաճախակի զարգացում։ Ամռանը մեծանում է տաք և չոր օդային զանգվածների ազդեցությունը, ինչպես նաև տեղային ջերմային և կոնվեկտիվ գործընթացների դերը։ Այս սեզոնային տարբերությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու Հայաստանի եղանակային ռեժիմի ձևավորման հիմնական օրինաչափությունները։ Կարևոր նշանակություն ունի օդային զանգվածների ծագման և տեղաշարժի ուսումնասիրությունը։ Հայաստանի տարածք տարբեր ժամանակահատվածներում կարող են ներթափանցել տարբեր ջերմաստիճանային և խոնավային հատկություններ ունեցող օդային զանգվածներ, որոնց փոխազդեցությունը կարող է առաջացնել եղանակային կտրուկ փոփոխություններ։ Օդային զանգվածների շարժման ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս գնահատել ցուրտ ներխուժումների, տաք օդի հոսքերի, խոնավ օդի ներթափանցման և չոր օդի տարածման ազդեցությունը Հայաստանի տարբեր շրջանների վրա։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչ է մթնոլորտային ճակատների ուսումնասիրությունը։ Տարբեր հատկություններով օդային զանգվածների սահմանային գոտիներում առաջացող ճակատային գործընթացները կարող են ուղեկցվել տեղումների, ամպամածության, քամու և ջերմաստիճանի արագ փոփոխություններով։ Ճակատների տեղաշարժի ուղղությունը և արագությունը, ինչպես նաև դրանց փոխազդեցությունը լեռնային ռելիեֆի հետ, կարևոր նշանակություն ունեն Հայաստանի տարածքում տեղումների և այլ եղանակային երևույթների տարածական բաշխման համար։ Ուսումնասիրության առանձնահատկություններից մեկն այն է, որ խոշորամասշտաբ սինօպտիկական գործընթացները դիտարկվում են Հայաստանի լեռնային ռելիեֆի ազդեցության հետ փոխկապակցված։ Լեռները կարող են խոչընդոտել օդային զանգվածների ազատ շարժին, փոխել քամու ուղղությունը, առաջացնել վերելքային և վայրէջքային օդաշարժեր, ինչպես նաև պայմանավորել տեղումների տարածական տարբերությունները։ Հովիտներում և միջլեռնային գոգավորություններում կարող են ձևավորվել տեղային շրջանառություններ, որոնք որոշակի դեպքերում էապես փոփոխում են ընդհանուր սինօպտիկական իրավիճակի ազդեցությունը։ Այս հանգամանքը հատկապես կարևոր է Հայաստանի տարբեր բարձրադիր գոտիների եղանակային պայմանների համեմատական ուսումնասիրության համար։ Բարիկական դաշտերի և եղանակային երևույթների միջև կապի բացահայտումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու նաև վտանգավոր և անբարենպաստ եղանակային երևույթների ձևավորման պայմանները։ Ուժեղ քամիները, առատ տեղումները, ամպրոպները, ձյան առատ տեղումները, մառախուղները, ջերմաստիճանի կտրուկ անկումները, շոգերը և երաշտային պայմանները կարող են կապված լինել որոշակի սինօպտիկական իրավիճակների հետ։ Դրանց կրկնվող ձևերի բացահայտումը կարող է նպաստել վտանգավոր երևույթների առաջացման նախադրյալների ավելի վաղ հայտնաբերմանը և կանխատեսումների կատարելագործմանը։ Առանձին կարևորություն ունի սինօպտիկական գործընթացների ուսումնասիրությունը գյուղատնտեսության տեսանկյունից։ Ջերմաստիճանի կտրուկ փոփոխությունները, ուշ գարնանային կամ վաղ աշնանային ցրտահարությունները, երաշտները, կարկտային և առատ տեղումների հետ կապված երևույթները կարող են զգալի վնաս հասցնել գյուղատնտեսական արտադրությանը։ Սինօպտիկական իրավիճակների և նման երևույթների միջև կապերի բացահայտումը կարող է հնարավորություն տալ ավելի արդյունավետ կազմակերպելու գյուղատնտեսական աշխատանքների պլանավորումը և նվազեցնելու եղանակային ռիսկերը։ Ուսումնասիրության մեթոդական հիմքում կարող են ներառվել բազմամյա օդերևութաբանական դիտարկումների, բարիկական քարտեզների, ջերմաստիճանի, տեղումների, քամու և մթնոլորտային ճնշման տվյալների համադրական վերլուծությունը։ Տարբեր ժամանակահատվածների տվյալների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնելու Հայաստանի տարածքի համար առավել բնորոշ սինօպտիկական իրավիճակները, գնահատելու դրանց կրկնելիությունը և ուսումնասիրելու եղանակային հետևանքները։ Ժամանակակից մոտեցումների կիրառմամբ հնարավոր է համադրել նաև տարբեր բարձրությունների վրա մթնոլորտային վիճակի վերաբերյալ տվյալները՝ բացահայտելու մթնոլորտի ուղղաձիգ կառուցվածքը և օդային հոսանքների զարգացումը։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է նաև սինօպտիկական գործընթացների երկարաժամկետ փոփոխությունների գնահատումը։ Բազմամյա դիտարկումների հիման վրա հնարավոր է ուսումնասիրել որոշակի բարիկական իրավիճակների հաճախականության փոփոխությունները, դրանց սեզոնային դրսևորումները և եղանակային ռեժիմի վրա ունեցած ազդեցության հնարավոր փոփոխությունները։ Նման ուսումնասիրությունը կարևոր է կլիմայական փոփոխությունների պայմաններում Հայաստանի տարածքի եղանակային և կլիմայական ռիսկերի գնահատման համար։ Աշխատության գործնական նշանակությունը պայմանավորված է ստացված արդյունքների կիրառման լայն հնարավորություններով։ Սինօպտիկական օրինաչափությունների բացահայտումը կարող է օգտակար լինել եղանակի կանխատեսման, վտանգավոր օդերևութաբանական երևույթների նախազգուշացման, գյուղատնտեսական պլանավորման, ջրային ռեսուրսների կառավարման, տրանսպորտի կազմակերպման և տարբեր տնտեսական ոլորտներում եղանակային ռիսկերի նվազեցման համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս Հայաստանի Հանրապետության եղանակակլիմայական պայմանները դիտարկել որպես խոշորամասշտաբ մթնոլորտային շրջանառության և տեղային աշխարհագրական գործոնների փոխազդեցության արդյունք։ Բարիկական դաշտերի, ցիկլոնային և անտիցիկլոնային գործունեության, օդային զանգվածների, մթնոլորտային ճակատների և լեռնային ռելիեֆի փոխկապակցված ուսումնասիրությունը նպաստում է Հայաստանի եղանակային ռեժիմի ձևավորման մեխանիզմների առավել ամբողջական բացահայտմանը և կարող է հիմք հանդիսանալ եղանակային կանխատեսումների ու կլիմայական ռիսկերի գնահատման մեթոդների կատարելագործման համար։

Economics

Принципы корпоративных финансов աշխատությունը ֆինանսների և տնտեսական կառավարման հիմնարար ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է կորպորատիվ ֆինանսների հիմնական սկզբունքները և դրանց կիրառությունը բիզնես կազմակերպություններում, այն բացատրում է ընկերության արժեքի ձևավորման տրամաբանությունը, ներդրումային որոշումների ընդունման մեթոդները, կապիտալի կառուցվածքի օպտիմալացման մոտեցումները և ֆինանսական շուկաների դերը ընկերությունների գործունեության մեջ, գիրքը անդրադառնում է ռիսկի և եկամտաբերության հարաբերությանը, դրամական հոսքերի գնահատմանը, դիվիդենտային քաղաքականությանը և ֆինանսական պլանավորմանը, միաժամանակ ընդգրկելով գործնական օրինակներ և հաշվարկային մոդելներ, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր տնտեսագիտության, ֆինանսների և բիզնես կառավարման ուսանողների ու մասնագետների համար։

Literature

Էդգար Ալլան Պոյի ստեղծագործությունը Շառլ Բոդլերի ընկալմամբ առանձնահատուկ երևույթ է XIX դարի եվրոպական գրականության մեջ, քանի որ Բոդլերը ոչ միայն բարձր գնահատեց ամերիկացի գրողի ստեղծագործական աշխարհը, այլև դարձավ նրա ամենաակնառու թարգմանիչն ու մեկնաբանողը Ֆրանսիայում՝ ձևավորելով Պոյի կերպարի ընկալումը եվրոպական ընթերցողի համար։ Բոդլերի համար Պոն բացառիկ հոգեբանական խորությամբ, մռայլ էսթետիկայով և մարդկային հոգու մութ կողմերի բացահայտմամբ օժտված հեղինակ էր, որի ստեղծագործություններում նա տեսնում էր ոչ թե պարզապես գոթական սարսափ, այլ մտավոր և հոգեբանական ճշգրտությամբ կառուցված արվեստ, որտեղ սարսափը, մելանխոլիան և գեղեցկությունը միավորվում են միասնական գեղագիտական համակարգում։ Բոդլերը հատկապես կարևորում էր Պոյի ստեղծագործությունների ինտելեկտուալ բնույթը՝ համարելով, որ նա գիտակցաբար կառուցում է իր պատմությունները՝ հիմնվելով տրամաբանության, հոգեբանական վերլուծության և ներքին լարվածության վրա, ինչը հակադրվում էր այն ժամանակվա շատ գրողների պատահական կամ զգացմունքային գրողական ոճին։ Նրա ընկալմամբ Պոն ոչ միայն գրող էր, այլև «կորսված հանճարի» խորհրդանիշ, որի կյանքն ու ճակատագիրը արտացոլում էին մարդկային գոյության ողբերգական կողմերը, ներքին մենությունը և օտարացումը հասարակությունից։ Բոդլերը նաև կարևոր դեր խաղաց Պոյի եվրոպական ճանաչման մեջ՝ թարգմանելով նրա պատմվածքներն ու էսսեները ֆրանսերեն, ինչի շնորհիվ Պոն դարձավ սիմվոլիզմի և դեկադանսի ուղղությունների վրա մեծ ազդեցություն թողած հեղինակ, իսկ Բոդլերի ընկալմամբ նրա արվեստը վերածվեց ժամանակակից գեղագիտական մտածողության կարևոր աղբյուրի, որտեղ գեղեցկությունը հաճախ ծնվում է ցավից, մահվանից և հոգեբանական ճգնաժամից։

Law

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի սահմանադրաիրավական կարգավիճակի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ դրա իրավական բնույթի, լիազորությունների, գործառույթների և պետական իշխանության համակարգում ունեցած դերի վերլուծությամբ։ Գրքում ուսումնասիրվում է Ազգային ժողովի՝ որպես ժողովրդի ներկայացուցչական և օրենսդիր մարմնի, տեղը սահմանադրական համակարգում, դրա ձևավորման և գործունեության իրավական հիմքերը, ինչպես նաև խորհրդարանի փոխհարաբերությունները պետական իշխանության մյուս մարմինների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Ազգային ժողովի հիմնական գործառույթներին՝ օրենսդրական գործունեությանը, պետական քաղաքականության նկատմամբ խորհրդարանական վերահսկողությանը, պետական բյուջեի քննարկմանն ու հաստատմանը և սահմանադրությամբ նախատեսված այլ լիազորությունների իրականացմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են պատգամավորների սահմանադրաիրավական կարգավիճակը, նրանց իրավունքներն ու պարտականությունները, պատգամավորական գործունեության երաշխիքները, խմբակցությունների դերը և խորհրդարանական աշխատանքի կազմակերպման առանձնահատկությունները։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև Ազգային ժողովի և կառավարության, Հանրապետության նախագահի, դատական իշխանության ու այլ պետական մարմինների փոխհարաբերություններին՝ իշխանությունների տարանջատման, փոխզսպումների և հակակշիռների սկզբունքների համատեքստում։ Քննության են առնվում խորհրդարանական վերահսկողության ձևերը, հանձնաժողովների և այլ կառուցվածքային մարմինների գործունեությունը, ինչպես նաև օրենսդրական գործընթացի կազմակերպման և արդյունավետության հետ կապված խնդիրները։ Կարևորվում է Ազգային ժողովի գործունեության թափանցիկության, հաշվետվողականության, քաղաքական բազմակարծության և հանրային ներկայացուցչականության ապահովումը՝ որպես ժողովրդավարական կառավարման կարևոր նախապայմաններ։ Աշխատությունը նաև անդրադառնում է խորհրդարանի սահմանադրաիրավական կարգավիճակի զարգացմանը, սահմանադրական փոփոխությունների ազդեցությանը և իրավակիրառ պրակտիկայում առաջացող խնդիրներին։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել Հայաստանի խորհրդարանի իրավական դիրքի, լիազորությունների և պետական իշխանության համակարգում նրա դերի վերաբերյալ։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել սահմանադրական և խորհրդարանական իրավունքի մասնագետների, իրավաբանների, պատգամավորների և պետական ծառայողների, իրավագիտության ու քաղաքագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և խորհրդարանական կառավարման հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Culture

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է հայ և իտալական ճարտարապետական ավանդույթների փոխազդեցության, պատմական կապերի և գեղարվեստական առնչությունների ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են երկու մշակույթների ճարտարապետական ժառանգության ընդհանրություններն ու տարբերությունները, շինարարական մտածողության առանձնահատկությունները, ոճական ազդեցությունները և պատմական փոխհարաբերությունները։ Հեղինակը անդրադառնում է տարբեր ժամանակաշրջաններում ձևավորված ճարտարապետական կապերին, ճարտարապետների գործունեությանը, շինությունների գեղարվեստական լուծումներին և այն փոխանակումներին, որոնք նպաստել են հայկական ու իտալական ճարտարապետական փորձի զարգացմանը։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են եկեղեցական, քաղաքացիական և այլ նշանակության կառույցներ՝ բացահայտելով դրանցում արտահայտված մշակութային ընդհանրություններն ու ստեղծագործական ազդեցությունները։ Ներկայացված նյութը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալ եվրոպական և հայկական ճարտարապետական ժառանգությունների փոխկապակցվածությունը և դրանց դերը համաշխարհային մշակույթի պատմության մեջ։ Գիրքը նախատեսված է ճարտարապետների, արվեստաբանների, մշակույթի պատմաբանների, հետազոտողների, ուսանողների և հայկական ու իտալական ճարտարապետական ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

History

1920–1930-ական թվականներին Թուրքիայի քաղաքական համակարգը ձևավորվում և արմատական կերպով վերափոխվում էր Օսմանյան կայսրության անկումից հետո ստեղծված նոր պետականության՝ Թուրքիայի Հանրապետության շրջանակներում։ Այս շրջանը կապված է Մուստաֆա Քեմալ Աթաթուրքի ղեկավարությամբ իրականացված պետականաշինության գործընթացի հետ, որի հիմքում դրված էր կենտրոնացված, աշխարհիկ և ազգայնական պետության ստեղծումը։ 1920 թվականին ձևավորվեց Թուրքիայի Ազգային Մեծ Ժողովը Անկարայում, որը դարձավ նոր քաղաքական իշխանության հիմնական կենտրոնը և աստիճանաբար փոխարինեց սուլթանական համակարգին։ 1922 թվականին վերացվեց սուլթանությունը, իսկ 1923 թվականին հռչակվեց Թուրքիայի Հանրապետությունը, ինչը նշանավորեց նոր պետական կարգի իրավական հաստատումը։ Քաղաքական համակարգը փաստացի դարձավ միակուսակցական՝ հիմնված Հանրապետական Ժողովրդական կուսակցության վրա, որը ղեկավարում էր պետական կառավարման բոլոր հիմնական ուղղությունները։ Պետությունը որդեգրեց խիստ կենտրոնացված կառավարման մոդել, որտեղ գործադիր իշխանությունը գերակշռում էր օրենսդիրի նկատմամբ, իսկ կուսակցությունը և պետական ինստիտուտները գործնականում միաձուլված էին։ 1920–1930-ականներին իրականացվեցին լայնածավալ բարեփոխումներ՝ իրավական համակարգի աշխարհիկացում, կրոնական ինստիտուտների ազդեցության սահմանափակում, կրթական համակարգի միավորում և արևմտյան իրավական մոդելների ընդունում։