Հարկեր

Informatics

Այս աշխատությունը վերաբերում է տեղեկատվատեխնոլոգիական ենթակառուցվածքների և ծառայությունների տրամադրման ավտոմատացված համակարգի նախագծման և մշակման հիմնախնդիրներին՝ ընդգծելով ժամանակակից կազմակերպությունների թվային փոխակերպման գործընթացում IT ծառայությունների կառավարման արդյունավետության բարձրացման անհրաժեշտությունը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է մշակել և վերլուծել ավտոմատացված համակարգի ճարտարապետություն, որը հնարավորություն է տալիս կենտրոնացված կերպով կառավարել IT ենթակառուցվածքները, ծառայությունների հարցումները, ռեսուրսների բաշխումը և տեխնիկական աջակցությունը՝ ապահովելով բարձր հասանելիություն, արագ արձագանք և ծառայությունների որակի վերահսկում։ Ուսումնասիրվում են IT ծառայությունների կառավարման հիմնական մոդելները, մասնավորապես ITIL մոտեցումները, ինչպես նաև դրանց կիրառումը ավտոմատացված հարթակների ստեղծման գործընթացում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում համակարգի ծրագրային ճարտարապետությանը՝ ներառյալ մոդուլային կառուցվածքը, տվյալների բազաների կազմակերպումը, API ինտեգրացիաները և օգտատիրոջ միջերեսի նախագծման սկզբունքները։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է ավտոմատացման տեխնոլոգիաների կիրառումը՝ workflow համակարգեր, monitoring գործիքներ, incident և problem management լուծումներ, որոնք թույլ են տալիս նվազեցնել մարդկային միջամտությունը և բարձրացնել ծառայությունների մատուցման արդյունավետությունը։ Միաժամանակ վերլուծվում են համակարգի անվտանգության, մասշտաբայնության և հուսալիության ապահովման մեխանիզմները, որոնք կարևոր են խոշոր կազմակերպությունների IT ենթակառուցվածքների կայուն աշխատանքի համար։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կառավարման և ծրագրային ինժեներիայի ոլորտներում՝ նպաստելով ավտոմատացված IT ծառայությունների համակարգերի արդյունավետ նախագծման և ներդրման զարգացմանը։

Finance

Աշխատությունը ագրարային տնտեսության ֆինանսավորման և ֆինանսական կառավարման ոլորտի մասնագիտական-ուսումնական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության գյուղատնտեսական հատվածում ֆինանսական միջոցների ձևավորման աղբյուրների, դրանց օգտագործման արդյունավետության և բարելավման հնարավորությունների համակողմանի վերլուծությանը՝ նախատեսված տնտեսագիտության, ագրարային տնտեսագիտության, ֆինանսների և պետական քաղաքականության ոլորտներում սովորող ուսանողների ու մասնագետների համար, գրքում ներկայացվում են ագրարային ոլորտի ֆինանսավորման հիմնական աղբյուրները՝ պետական բյուջետային աջակցություն, վարկային միջոցներ, սուբսիդիաներ, ներդրումներ և սեփական միջոցներ, բացատրվում են դրանց ձևավորման առանձնահատկությունները և ազդեցությունը գյուղատնտեսական արտադրության զարգացման վրա, մանրամասն քննարկվում են ֆինանսական միջոցների օգտագործման արդյունավետության գնահատման մեթոդները՝ արտադրողականության, շահութաբերության և ծախսերի կառուցվածքի վերլուծության միջոցով, աշխատությունը անդրադառնում է նաև ագրարային ֆինանսավորման խնդիրներին՝ սեզոնայնություն, բարձր ռիսկայնություն, եկամտաբերության տատանումներ և ներդրումային սահմանափակումներ, ինչպես նաև դրանց հաղթահարման գործիքներին՝ պետական աջակցություն, ապահովագրական մեխանիզմներ և արտոնյալ վարկավորում, ներկայացվում են ֆինանսական կառավարման բարելավման ուղիներ՝ ռեսուրսների օպտիմալ բաշխում, բյուջետավորում, ներդրումային քաղաքականության կատարելագործում և նոր ֆինանսական գործիքների կիրառություն, գրքում ընդգծվում է ֆինանսական միջոցների արդյունավետ կառավարման դերը գյուղատնտեսության կայուն զարգացման, մրցունակության բարձրացման և գյուղական տնտեսությունների կենսունակության ապահովման գործում, աշխատությունը համադրում է տեսական տնտեսագիտական հիմքերը և ագրարային ոլորտի գործնական ֆինանսական խնդիրների վերլուծությունը՝ հանդիսանալով կարևոր աղբյուր գյուղատնտեսական ֆինանսների ուսումնասիրության համար։

History

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է XIX դարի վերջին տասնամյակում Հայկական հարցի և ռուս հասարակական մտքի փոխհարաբերությունների քննությանը՝ բացահայտելով, թե ինչպես էր հայ ժողովրդի ազգային-քաղաքական և սոցիալական դրությունը ընկալվում Ռուսաստանի հասարակական ու մտավոր շրջանակներում։ Աշխատության առանցքում այն ժամանակաշրջանն է, երբ Օսմանյան կայսրության հայաբնակ նահանգներում խորանում էին քաղաքական և սոցիալական ճգնաժամերը, իսկ հայության անվտանգության, բարենորոգումների և ինքնապաշտպանության խնդիրները աստիճանաբար վերածվում էին միջազգային քաղաքականության կարևոր հարցի։ 1890-ական թվականներին այս խնդիրը հատկապես սրվեց՝ կապված Օսմանյան կայսրության հայ բնակչության նկատմամբ իրականացվող բռնությունների, բարենորոգումների ձախողման և եվրոպական տերությունների քաղաքականության հետ։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է ռուս հասարակական կարծիքի ձևավորման գործընթացի բացահայտումը։ Ռուսաստանում Հայկական հարցի նկատմամբ վերաբերմունքը միատարր չէր․ տարբեր հասարակական և քաղաքական խմբեր այն գնահատում էին տարբեր տեսանկյուններից՝ ելնելով ազգային, կրոնական, մարդասիրական, քաղաքական և աշխարհաքաղաքական պատկերացումներից։ Մի կողմից՝ ռուս մտավորականության և հասարակական գործիչների մի մասը հայերի վիճակը դիտարկում էր որպես քրիստոնյա բնակչության պաշտպանության և մարդկային իրավունքների խնդիր, մյուս կողմից՝ Ռուսական կայսրության արտաքին և ներքին քաղաքական շահերը հաճախ պայմանավորում էին այդ հարցի նկատմամբ պաշտոնական վերաբերմունքի սահմանափակ ու հակասական բնույթը։ Ուսումնասիրության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Ռուսաստանի հասարակական մամուլին, հրապարակախոսությանը և քաղաքական մտքին, քանի որ այդ ժամանակաշրջանում մամուլը հասարակական կարծիքի ձևավորման կարևորագույն միջոցներից էր։ Հայկական հարցի վերաբերյալ հոդվածները, հրապարակումները, գրական-հրապարակախոսական արձագանքներն ու քննարկումները նպաստում էին ռուս ընթերցողին Օսմանյան կայսրության հայ բնակչության դրությանը ծանոթացնելուն։ Միաժամանակ այդ հրապարակումները արտացոլում էին հենց ռուսական հասարակության ներսում գոյություն ունեցող քաղաքական հակասությունները։ Հայկական հարցի ընկալման կարևոր բաղադրիչ էր Օսմանյան կայսրության արևելյան նահանգներում տիրող իրավիճակի մասին տեղեկատվությունը։ Ռուս հասարակական գործիչների և հրապարակախոսների ուշադրության կենտրոնում էին բռնությունները, հարկային ճնշումները, վարչական կամայականությունները, բնակչության անվտանգության խնդիրը և բարենորոգումների անհրաժեշտությունը։ Այս իրողությունները քննարկվում էին ոչ միայն հայերի ազգային պահանջների, այլև Օսմանյան կայսրության ընդհանուր քաղաքական համակարգի և նրա քրիստոնյա ժողովուրդների դրության համատեքստում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, որ Հայկական հարցը ռուսական հասարակական մտքում հաճախ ձեռք էր բերում ավելի լայն նշանակություն՝ կապվելով արևելյան քրիստոնյաների պաշտպանության և Ռուսաստանի՝ որպես տարածաշրջանային տերության դերի հետ։ Միևնույն ժամանակ կարևոր է տարբերակել ռուսական հասարակական կարծիքը ցարական կառավարության պաշտոնական քաղաքականությունից։ Պաշտոնական իշխանությունները Հայկական հարցը դիտարկում էին նախևառաջ Ռուսական կայսրության արտաքին քաղաքական և ռազմավարական շահերի տեսանկյունից։ Կովկասի նկատմամբ վերահսկողությունը, Օսմանյան կայսրության հետ հարաբերությունները և տարածաշրջանում ռուսական ազդեցության ընդլայնման հնարավորությունները նշանակալի գործոններ էին։ Հետևաբար հասարակական շրջանակներում հայերի պաշտպանության վերաբերյալ հնչող մարդասիրական կամ քաղաքական կոչերը միշտ չէ, որ համընկնում էին պետական քաղաքականության առաջնահերթությունների հետ։ Առանձին ուշադրության է արժանի ռուսական հասարակական մտքի տարբեր ուղղությունների վերաբերմունքը հայ ազգային շարժմանը։ Հայ քաղաքական կազմակերպությունների գործունեության ակտիվացումը և ազգային ինքնապաշտպանության գաղափարների տարածումը ռուս հասարակության մի մասի կողմից կարող էին ընկալվել որպես ազատագրական շարժման դրսևորում, մինչդեռ այլ շրջանակներ դրանք դիտարկում էին կայսրության ներքին կայունության և արտաքին քաղաքական շահերի տեսանկյունից։ Այս հակասական գնահատականները ցույց են տալիս, որ Հայկական հարցի ընկալումը սերտորեն կապված էր նաև XIX դարի վերջին Ռուսաստանի սեփական քաղաքական ու գաղափարական խնդիրների հետ։ Ուսումնասիրության կարևոր թեման է 1890-ական թվականների հայկական կոտորածների ազդեցությունը ռուս հասարակական կարծիքի վրա։ Այդ իրադարձությունների մասին տեղեկությունների տարածումը մեծացրեց հայերի նկատմամբ համակրանքը ռուս հասարակության որոշ շրջանակներում և առաջ բերեց բողոքի ու դատապարտման արձագանքներ։ Հայկական բնակչության զանգվածային բռնությունների և տեղահանությունների մասին հաղորդումները Հայկական հարցը վերածում էին ոչ միայն դիվանագիտական, այլև բարոյական և մարդասիրական խնդրի։ Այս գործընթացում կարևոր դեր ունեին ռուս մտավորականները, գրողները, հրապարակախոսները և հասարակական գործիչները, որոնք իրենց հրապարակումներով փորձում էին ազդել հասարակական կարծիքի վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում Հայկական հարցը դիտարկվում է նաև ռուս-հայկական հասարակական և մշակութային կապերի համատեքստում։ XIX դարի ընթացքում ձևավորված կրթական, մշակութային և մտավոր կապերը նպաստում էին նրան, որ ռուսական հասարակության որոշ շրջանակներ ավելի լավ ճանաչեին հայ ժողովրդի պատմությունը, մշակույթը և ազգային խնդիրները։ Հայ մտավորականության ներկայացուցիչների գործունեությունը Ռուսաստանում ևս նպաստում էր հայկական ազգային խնդիրների ներկայացմանը ռուս հասարակությանը։ Այդ կապերը Հայկական հարցի շուրջ ձևավորվող հասարակական քննարկումների կարևոր նախադրյալներից էին։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու նաև եվրոպական տերությունների քաղաքականության նկատմամբ ռուսական հասարակության վերաբերմունքը։ Հայկական հարցը XIX դարի վերջին արդեն դուրս էր եկել միայն ռուս-թուրքական հարաբերությունների շրջանակից և դարձել եվրոպական դիվանագիտության բաղադրիչ։ Ռուս հասարակական միտքը տարբեր կերպ էր գնահատում Մեծ Բրիտանիայի, Ֆրանսիայի, Գերմանիայի և մյուս տերությունների դիրքորոշումները՝ հատկապես բարենորոգումների իրականացման և Օսմանյան կայսրության նկատմամբ քաղաքականության հարցերում։ Այս համատեքստում Հայկական հարցը միաժամանակ ընկալվում էր որպես ազգային ազատագրության, մարդասիրության և միջազգային քաղաքականության խնդիր։ Ուսումնասիրության կարևոր արդյունքն այն է, որ 1890-ական թվականների ռուս հասարակական մտքի վերաբերմունքը Հայկական հարցի նկատմամբ անհրաժեշտ է դիտարկել բազմաշերտ կերպով։ Այն ներառում էր մարդասիրական համակրանք, կրոնական և մշակութային ընդհանրությունների գիտակցում, քաղաքական համերաշխություն, Ռուսաստանի աշխարհաքաղաքական շահերի հաշվարկ և երբեմն նաև կայսերական մտածողության սահմանափակումներ։ Հենց այս գործոնների փոխազդեցությունն էր ձևավորում ռուս հասարակության վերաբերմունքը հայ ժողովրդի ազգային և քաղաքական խնդիրների նկատմամբ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը կարևոր է XIX դարի վերջին Հայկական հարցի միջազգային պատմությունը և ռուսական հասարակական-քաղաքական միտքը փոխկապակցված դիտարկելու համար։ Այն ցույց է տալիս, թե ինչպես էր հայ ժողովրդի ճակատագիրը դառնում ռուսական հասարակական քննարկումների առարկա, ինչպիսի գաղափարական դիրքորոշումներ էին ձևավորվում այդ խնդրի շուրջ և ինչ հակասություններ գոյություն ունեին հասարակական համակրանքի ու պետական քաղաքականության միջև։ Նյութը կարող է հետաքրքրել հայոց պատմությամբ, ռուսական հասարակական մտքի պատմությամբ, միջազգային հարաբերություններով, Հայկական հարցով և XIX դարի վերջի ազգային-ազատագրական շարժումների պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Medicine

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է խոզերի ակնթարթային և երկարատև պաշտպանությանը խոզերի ժանտախտից և դասական խոզերի մարաղից։ Գրքում ներկայացված են վերջին տարիների հետազոտությունների արդյունքները, նորագույն մեթոդները, դեղաբանական և սանիտարահիգիենիկ միջոցառումները, որոնք կարող են արդյունավետորեն կանխարգելել վարակների տարածումը, նվազեցնել կենդանիների մահացությունը և բարձրացնել մսի արտադրության անվտանգությունը։ Ներկայացված է հիվանդությունների էպիդեմիոլոգիան, հարուցիչների բնույթը, տարածման մեխանիզմները, ինչպես նաև արտակարգ պաշտպանության միջոցների մշակման գործընթացները՝ ներառելով պատվաստումների, հակամարմինների կիրառման և կենսապաշտպանիչ տեխնոլոգիաների համակցությունները։ Գիրքը նախատեսված է անասնաբույծների, գյուղատնտեսական մասնագետների, հետազոտողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են կենդանիների առողջության պահպանմամբ և վարակիչ հիվանդությունների կանխարգելմամբ։ Այն համարվում է կարևոր ուղեցույց` համակարգված գիտելիքներ տրամադրելով արտակարգ իրավիճակներում խոզերի երկարատև պաշտպանությունը կազմակերպելու համար։

Chemistry

Աշխատությունը նվիրված է բոքսիտային հումքի վերամշակման և ալյումինի արտադրության ընթացքում ձևավորվող արդյունաբերական թափոնների էլեկտրաքիմիական եղանակներով վերամշակման, արժեքավոր բաղադրիչների առանձնացման և երկրորդային օգտագործման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են արտադրական մնացորդների ֆիզիկաքիմիական հատկությունները, հանքային և տարրային կազմը, դրանցում առկա մետաղական ու ոչ մետաղական բաղադրիչները, ինչպես նաև այն գործոնները, որոնք պայմանավորում են թափոնների հետագա մշակման տեխնոլոգիական արդյունավետությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում էլեկտրաքիմիական գործընթացների կիրառմանը՝ որպես հումքի համալիր վերամշակման և օգտակար նյութերի կորզման հնարավոր ուղղություն։ Ուսումնասիրվում են էլեկտրոլիզի պայմանները, էլեկտրոլիտի բաղադրությունը, հոսանքի խտությունը, ջերմաստիճանը, գործընթացի տևողությունը և այլ տեխնոլոգիական պարամետրեր, որոնք կարող են ազդել առանձին բաղադրիչների լուծման, նստեցման կամ տարանջատման արդյունավետության վրա։ Վերլուծվում են էլեկտրոդային գործընթացների առանձնահատկությունները և դրանց միջոցով արժեքավոր տարրերի ընտրողական կորզման հնարավորությունները։ Կարևորվում է տեխնոլոգիական ռեժիմների օպտիմալացումը՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել օգտակար բաղադրիչների կորզման աստիճանը, նվազեցնել էներգիայի և նյութերի ծախսը և ապահովել ստացվող արտադրանքի անհրաժեշտ որակը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են համադրվել քիմիական վերլուծության, էլեկտրաքիմիական չափումների և փորձարարական մշակման արդյունքները՝ պարզելու հումքի բաղադրության և գործընթացի պարամետրերի միջև գոյություն ունեցող փոխկապակցվածությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում արդյունաբերական մնացորդների կուտակման հետ կապված բնապահպանական խնդիրներին, քանի որ դրանց արդյունավետ վերամշակումը կարող է նպաստել թափոնների ծավալների և շրջակա միջավայրի վրա հնարավոր բացասական ազդեցության նվազեցմանը։ Երկրորդային հումքի օգտագործումը դիտարկվում է նաև ռեսուրսախնայողության և շրջանաձև տնտեսության տեսանկյունից՝ հնարավորություն տալով արտադրական մնացորդներում պարունակվող արժեքավոր նյութերը վերադարձնել տնտեսական շրջանառության մեջ։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են հիմք ծառայել համապատասխան տեխնոլոգիական սխեմաների մշակման, արտադրական գործընթացների կատարելագործման և արդյունաբերական թափոնների համալիր վերամշակման արդյունավետության բարձրացման համար։ Նման մոտեցումը կարող է միաժամանակ ունենալ տեխնոլոգիական, տնտեսական և բնապահպանական նշանակություն՝ նպաստելով հումքային ռեսուրսների առավել ամբողջական օգտագործմանը և մետալուրգիական արտադրության կայունության բարձրացմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել մետալուրգիայի, էլեկտրաքիմիայի, քիմիական տեխնոլոգիայի, հանքահումքային ռեսուրսների վերամշակման և արդյունաբերական թափոնների կառավարման ոլորտներում աշխատող մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Political Science

Այս թեման վերաբերում է Հայաստանի ազգային գրադարանի 2016 թվականի գործունեության ծրագրային ուղղություններին և այդ տարվա ընթացքում իրականացված մշակութային, գիտական և կազմակերպչական նախաձեռնություններին, որոնք ուղղված էին ազգային գրավոր ժառանգության պահպանմանն ու թվայնացմանը, տեղեկատվական ռեսուրսների ընդլայնմանը և գրադարանային համակարգի արդիականացմանը։ Այդ ժամանակահատվածում գրադարանն իրականացրել է բազմաբնույթ ծրագրեր՝ ներառելով մատենագիտական աշխատանքի կատարելագործում, հազվագյուտ և արժեքավոր հավաքածուների պահպանություն, ինչպես նաև էլեկտրոնային շտեմարանների զարգացում, որոնք նպաստում էին գիտական հետազոտությունների համար ավելի մատչելի տեղեկատվական միջավայրի ստեղծմանը։ Կարևոր ուղղություններից էր նաև միջազգային համագործակցության ակտիվացումը, մասնավորապես՝ հայկական գրադարանների միջազգային համաժողովների շրջանակում գիտական քննարկումների կազմակերպումը, որտեղ ներկայացվել են թվային գրադարանների զարգացման, հին տպագիր նյութերի պահպանման և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառման հարցեր։ Այդ տարի գրադարանի գործունեության մեջ նկատելի էր նաև կառուցվածքային փոփոխությունների և համակարգային բարեփոխումների միտումը, ներառյալ տարբեր մշակութային կազմակերպությունների միավորման և ռեսուրսների կենտրոնացման գործընթացները, որոնք նպատակ ունեին բարձրացնել ազգային գրադարանի արդյունավետությունը որպես գիտական և մշակութային խոշոր կենտրոն։ Ընդհանուր առմամբ, 2016 թվականի ծրագիրը արտացոլում էր գրադարանի դերը որպես Հայաստանի մշակութային ժառանգության պահպանման, գիտական տեղեկատվության տարածման և ժամանակակից թվային գրադարանային համակարգի զարգացման առանցքային հաստատություն։