ՎՃԱՐՄԱՆ ՊԱՅՄԱՆՆԵՐԸ ԱՐՏԱՔԻՆ ԱՌևՏՐՈՒՄ

History

Գիրքը նվիրված է Գարեգին Նժդեհի անձին, գաղափարներին, գործունեությանը և պատմական ժառանգությանը՝ ներկայացնելով նրա կերպարը ոչ միայն որպես ռազմական ու քաղաքական գործիչ, այլև որպես մտածող, հրապարակախոս և ազգային գաղափարախոս։ Աշխատության կառուցվածքում Նժդեհի հետ մտավոր «զրույցների» ձևաչափը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալ նրա աշխարհայացքի տարբեր կողմերին, քննարկել հայրենիքի, ազգային ինքնության, պետականության, ժողովրդի պատմական առաքելության, ինքնապաշտպանության և ազգային արժեհամակարգի վերաբերյալ նրա պատկերացումները։ Հեղինակը փորձում է ընթերցողին մոտեցնել Նժդեհի մտքի տրամաբանությանը՝ նրա գործունեությունը դիտարկելով տվյալ ժամանակաշրջանի քաղաքական ու հասարակական իրադարձությունների համատեքստում։ Գրքում կարող են շոշափվել նաև Նժդեհի կյանքի կարևոր փուլերը, նրա քաղաքական պայքարը, ռազմական գործունեությունը, գաղափարական ժառանգությունը և հայ ժողովրդի պատմության բարդ ու հակասական ժամանակաշրջանների հետ կապված հարցերը։ Հատուկ նշանակություն ունի այն հանգամանքը, որ աշխատությունը ստեղծվել է Նժդեհի 125-ամյակին նվիրված հիշատակի և արժևորման համատեքստում, ուստի այն միաժամանակ ունի պատմական, հուշագրական և գաղափարական բնույթ։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել Գարեգին Նժդեհի կյանքի ու գործունեության ուսումնասիրությամբ զբաղվող ընթերցողներին, հայոց նորագույն պատմությամբ հետաքրքրվողներին, ազգային-քաղաքական մտքի հետազոտողներին և նրանց, ովքեր ցանկանում են ավելի խորությամբ ծանոթանալ Նժդեհի գաղափարների ու պատմական կերպարի մեկնաբանություններին։

Other Subjects

Գրքում ներկայացվում են երկաթբետոնի հատկությունները, նրա բաղադրիչների փոխազդեցությունը, ինչպես նաև կրող կառուցվածքների աշխատանքի սկզբունքները։ Հեղինակը բացատրում է, թե ինչպես են նախագծվում տարբեր տարրեր՝ սյուներ, հեծաններ, սալեր և հիմքեր։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կոնստրուկցիաների ամրության, կայունության և ծառայողականության հաշվարկներին, ինչպես նաև նորմատիվ պահանջներին համապատասխան նախագծման մեթոդներին։

Other Subjects

Այս տեղեկատվական բյուլետենը ներկայացնում է տեխնիկայի ոլորտին վերաբերող նոր հրատարակությունների մատենագիտական ցանկը՝ ընթերցողներին տրամադրելով արդիական տեղեկատվություն գիտատեխնիկական գրականության, մասնագիտական ուսումնասիրությունների, ուսումնական ձեռնարկների, տեղեկագրերի և այլ հրատարակությունների վերաբերյալ։ Ներառված են գրքերի համառոտ մատենագիտական տվյալները, թեմատիկ դասակարգումը և տեղեկատվություն, որը հեշտացնում է անհրաժեշտ գրականության որոնումն ու ընտրությունը։ Հրատարակությունը նպատակ ունի աջակցել գիտնականներին, ճարտարագետներին, դասախոսներին, ուսանողներին, գրադարանավարներին և տեխնիկական ոլորտով հետաքրքրվող ընթերցողներին՝ հետևելու նոր գրականության հրապարակմանը և արդյունավետորեն օգտվելու մասնագիտական տեղեկատվական ռեսուրսներից։

Geography

Այս ուղղությունը վերաբերում է բնական ջրերի՝ գետերի, լճերի, ստորերկրյա և աղբյուրային ջրերի որակի համալիր ուսումնասիրությանը, որի նպատակն է գնահատել դրանց քիմիական, ֆիզիկական և կենսաբանական վիճակը երկրաբնապահպանական տեսանկյունից։ Ուսումնասիրությունները ներառում են ջրերի աղտոտվածության աղբյուրների բացահայտում, ծանր մետաղների, աղային կազմի և այլ աղտոտիչների կոնցենտրացիաների վերլուծություն, ինչպես նաև դրանց ազդեցության գնահատում էկոհամակարգերի և մարդու առողջության վրա։ Դասակարգման փուլում ջրերը բաժանվում են ըստ որակի աստիճանի՝ մաքուր, թույլ աղտոտված, միջին կամ ուժեղ աղտոտված խմբերի, ինչը թույլ է տալիս համեմատել տարբեր տարածաշրջանների ջրային ռեսուրսները։ Կանխատեսման բաղադրիչը հիմնված է մաթեմատիկական մոդելավորման, վիճակագրական տվյալների և ժամանակային շարքերի վերլուծության վրա, որի միջոցով գնահատվում են ապագա փոփոխությունները՝ հաշվի առնելով կլիմայական գործոնները, մարդկային գործունեության ազդեցությունը և բնական ինքնամաքրման գործընթացները։ Այս մոտեցումը կարևոր դեր ունի ջրային ռեսուրսների կառավարման, բնապահպանական քաղաքականության մշակման և կայուն զարգացման ապահովման գործում։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է XIX դարի վերջին քառորդում հայ պատմագիտական մտքի զարգացման հիմնական ուղղությունների, մեթոդաբանական առանձնահատկությունների և պատմության ուսումնասիրման նոր մոտեցումների ձևավորման քննությանը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում տվյալ ժամանակաշրջանի պատմագիտական ժառանգությունն է՝ դիտարկված հասարակական-քաղաքական, մշակութային և գիտական փոփոխությունների համատեքստում։ Քննության են առնվում այն պայմանները, որոնց ազդեցությամբ պատմության ուսումնասիրությունը աստիճանաբար ձեռք էր բերում առավել համակարգված և գիտական բնույթ՝ ընդլայնելով օգտագործվող սկզբնաղբյուրների շրջանակը և մեծացնելով փաստերի քննադատական վերլուծության նշանակությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հայ ժողովրդի անցյալի վերաբերյալ աշխատությունների թեմատիկ ուղղություններին, պատմական իրադարձությունների մեկնաբանության սկզբունքներին և ազգային պատմության ամբողջական պատկեր ստեղծելու փորձերին։ Դիտարկվում է պատմագրության կապը ժամանակաշրջանի ազգային ինքնագիտակցության զարգացման, կրթական և մշակութային շարժումների, մամուլի ու գիտական հրապարակումների տարածման հետ։ Պատմական գիտելիքը ներկայացվում է ոչ միայն որպես անցյալի իրադարձությունների նկարագրություն, այլև որպես հասարակության կողմից սեփական պատմական փորձը հասկանալու և ազգային մշակութային ժառանգությունը համակարգելու կարևոր միջոց։ Ուսումնասիրվում է միջնադարյան հայկական մատենագրության, ձեռագրական նյութերի, վիմագրական արձանագրությունների, արխիվային փաստաթղթերի, եկեղեցական աղբյուրների և օտարալեզու տեղեկությունների օգտագործման ընդլայնումը։ Կարևորվում է սկզբնաղբյուրների համեմատական քննությունը, դրանց արժանահավատության գնահատումը և տարբեր վկայությունների համադրման միջոցով պատմական իրադարձությունների առավել հիմնավորված վերականգնման ձգտումը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում պատմագիտական աշխատանքի և բանասիրության, հնագիտության, ազգագրության, աշխարհագրության ու լեզվաբանության փոխհարաբերություններին, քանի որ հայագիտական ուսումնասիրությունների զարգացումը նպաստում էր պատմության վերաբերյալ նոր տվյալների շրջանառությանը։ Քննության են առնվում հայ ժողովրդի հին և միջնադարյան պատմության, եկեղեցու պատմության, քաղաքական հարաբերությունների, մշակույթի, հասարակական կյանքի և նոր ժամանակների պատմական զարգացումների ուսումնասիրության առանձնահատկությունները։ Կարևորվում է նաև պատմական աշխարհագրության դերը՝ բնակավայրերի, պատմական նահանգների, քաղաքական սահմանների և մշակութային կենտրոնների վերաբերյալ տեղեկությունների ճշգրտման գործում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևել պատմագրության մեջ փաստագրական և քննադատական մոտեցումների ամրապնդմանը, ինչպես նաև պատմական շարադրանքի ավանդական ձևերից դեպի գիտական հիմնավորման առավել հետևողական մեթոդներ անցման գործընթացին։ Դիտարկվում են պատմաբանների աշխարհայացքային և գաղափարական դիրքորոշումների ազդեցությունները պատմական նյութի ընտրության ու մեկնաբանության վրա՝ հաշվի առնելով տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական խնդիրները և ազգային կյանքի զարգացումները։ Առանձին նշանակություն է տրվում հայկական պարբերական մամուլին և գիտական հրատարակություններին, որոնք նպաստում էին նոր ուսումնասիրությունների տարածմանը, պատմագիտական բանավեճերի ձևավորմանը և աղբյուրագիտական նյութերի հրապարակմանը։ Քննության են առնվում նաև հայկական գիտական կենտրոնների ու մտավորական շրջանակների կապերը ռուսական և եվրոպական գիտական միջավայրերի հետ, որոնց միջոցով հայ հետազոտողները ծանոթանում էին պատմագիտական նոր տեսություններին, աղբյուրների քննության եղանակներին և գիտական աշխատանքի կազմակերպման սկզբունքներին։ Այդ փոխազդեցությունները նպաստում էին հայագիտական հետազոտությունների մեթոդական գործիքակազմի ընդլայնմանը՝ միաժամանակ պահպանելով ազգային պատմության ուսումնասիրության առանձնահատուկ խնդիրները։ Կարևորվում է նաև անհատ պատմաբանների և գիտնականների ներդրման գնահատումը՝ նրանց աշխատությունները համադրելով ժամանակաշրջանի ընդհանուր գիտական միտումների հետ։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել ինչպես տարբեր հեղինակների հայեցակարգային առանձնահատկությունները, այնպես էլ նրանց միջև առկա շարունակականությունն ու գիտական բանավեճերը։ Աշխատությունը լուսաբանում է պատմագիտության աստիճանական մասնագիտացման ընթացքը և այն նախադրյալները, որոնք հետագայում նպաստեցին հայ պատմագիտական դպրոցների ու գիտական հաստատությունների զարգացմանը։ XIX դարի վերջին տասնամյակների պատմագիտական ժառանգության ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև հայ ազգային մտքի պատմության տեսանկյունից, քանի որ պատմական գիտելիքի ձևավորումն ու տարածումը սերտորեն կապված էին ինքնության, մշակութային ժառանգության և ժողովրդի պատմական շարունակականության վերաբերյալ պատկերացումների հետ։ Հետազոտության նշանակությունը պայմանավորված է տվյալ ժամանակաշրջանի պատմագիտական աշխատությունների ոչ միայն փաստական բովանդակության, այլև դրանց մեթոդաբանության, աղբյուրագիտական հիմքի և գիտական արժեքի գնահատմամբ։ Այն հնարավորություն է տալիս հասկանալ հայ պատմագիտության զարգացման այն փուլը, որի ընթացքում ձևավորվեցին պատմության մասնագիտական ուսումնասիրության մի շարք կարևոր սկզբունքներ և ամրապնդվեց պատմական սկզբնաղբյուրների քննադատական օգտագործման մշակույթը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել հայոց պատմության, պատմագրության, աղբյուրագիտության, հայագիտության և XIX դարի հայկական հասարակական ու մշակութային մտքի ուսումնասիրությամբ զբաղվող պատմաբանների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Literature

Այս ստեղծագործությունը՝ Odyssey, համարվում է անտիկ հունական էպիկական պոեզիայի հիմնարար գործերից մեկը և ներկայացնում է հերոս Ոդիսևսի երկար ու վտանգավոր վերադարձը Տրոյական պատերազմից հետո դեպի հայրենիք՝ Իթակա։ Պոեմը կառուցված է բազմաթիվ արկածային և խորհրդանշական դրվագներից, որտեղ հերոսը բախվում է առասպելական արարածների, աստվածների միջամտության և մարդկային փորձությունների հետ։ Ստեղծագործության կենտրոնական թեմաներն են խելքը, համբերությունը, հավատարմությունը և մարդու պայքարը ճակատագրի դեմ։ Հեղինակը՝ Homer, վարպետորեն համադրում է հերոսական էպոսը և մարդկային հոգեբանական խորությունը՝ ստեղծելով պատմություն, որտեղ ճանապարհորդությունը դառնում է ինքնաճանաչման գործընթաց։ «Ոդիսականը» նաև արտացոլում է հին հունական աշխարհի արժեքները, ընտանիքի և հայրենիքի գաղափարների կարևորությունը, ինչպես նաև աստվածների և մարդկանց հարաբերությունների բարդ համակարգը՝ համարվելով համաշխարհային գրականության ամենաազդեցիկ ստեղծագործություններից մեկը։