Ալավերդու պղնձաձուլական կոմբինատի թափոնների հիման վրա լցոնային խառնուրդներ հորային փորվածքների լցման համար

Literature

Այս աշխատանքը ուսումնասիրում է հետհեղափոխական շրջանի պարսից արձակում պատմավեպ ժանրի դերը և առանձնահատկությունները՝ առանձնացնելով սոցիալ-քաղաքական, մշակութային և գրական ազդեցությունները՝ Իսլամական հեղափոխությունից հետո ստեղծված գրականությունում։ Նյութում վերլուծվում են պատմավեպի թեմատիկ ընտրանքները՝ ազգային ինքնության, սոցիալական փոփոխությունների, սոցիալական ճգնաժամերի և բարոյական խնդիրների շուրջ, ինչպես նաև կերպարների և սյուժետային կառուցվածքի առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը դիտարկում է, թե ինչպես հեղափոխական և հետհեղափոխական գաղափարներն ու իրողությունները ձևավորում են պատմավեպի լեզուն, նարատիվի դինամիկան և հուզական ազդեցությունը ընթերցողի վրա։ Վերլուծվում է նաև պարսից գրականության ավանդույթների և ժամանակակից արձակ ստեղծագործությունների փոխհարաբերությունը, գրական ոճերի և ստեղծագործական միջոցների ներդաշնակումը՝ ցուցադրելով պատմավեպի առաքելությունը ժամանակակից մշակութային և սոցիալական քննարկումներում։ Աշխատությունը կարևոր է գրականագիտության, համաշխարհային գրականության և մշակութաբանության ոլորտների մասնագետների համար, ովքեր ուսումնասիրում են հետհեղափոխական գրական զարգացումները և ժանրային նորարարությունները պարսկական արձակում։

Psychology

Այս ուսումնասիրությունը վերլուծում է արտակարգ իրավիճակներում սոցիալ-հոգեբանական ադապտացիայի և հոգեբանական ռեսուրսների փոխկապակցվածությունը՝ ընդգծելով անհատի դիմակայունության ձևավորման ներքին և արտաքին մեխանիզմները։ Նշվում է, որ արտակարգ իրավիճակներում՝ լինի դա բնական աղետ, ռազմական կոնֆլիկտ կամ սոցիալական ճգնաժամ, անձի ադապտացիոն կարողությունները մեծապես պայմանավորված են նրա հոգեբանական ռեսուրսների մակարդակով, որոնք ներառում են դիմակայունություն, սթրեսակայունություն, ինքնակարգավորում, հուզական կայունություն և ինքնարդյունավետության զգացում։ Վերլուծվում է, որ սոցիալ-հոգեբանական ադապտացիան արտահայտվում է այնպիսի վարքային և ճանաչողական ռազմավարություններով, որոնք օգնում են անհատին պահպանել գործունակությունը, ձևավորել աջակցող սոցիալական կապեր և նվազեցնել ճգնաժամի բացասական հոգեբանական հետևանքները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սոցիալական աջակցության դերին՝ ընտանիքի, խմբի և համայնքի մակարդակում, որը կարող է էականորեն ուժեղացնել անհատի ներքին ռեսուրսները և նպաստել ավելի արագ վերականգնմանը։ Նշվում է նաև, որ հոգեբանական ռեսուրսների պակասը կարող է հանգեցնել դեզադապտացիայի, տագնապային և դեպրեսիվ վիճակների, ինչպես նաև սոցիալական մեկուսացման։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ արտակարգ իրավիճակներում արդյունավետ ադապտացիան կախված է անձի ներքին հոգեբանական ռեսուրսների և սոցիալական միջավայրի աջակցող գործոնների համադրությունից, որոնք միասին ձևավորում են ճգնաժամային դիմակայության մակարդակը։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է հատուկ ուղղվածության ֆիզիկական վարժությունների ազդեցության պայմաններում մարդու մարմնի կազմության և ներքին միջավայրի մի շարք ցուցանիշների դինամիկայի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել նպատակային ընտրված և համակարգված ֆիզիկական ծանրաբեռնվածության ազդեցությունը օրգանիզմի կառուցվածքային ու ֆունկցիոնալ փոփոխությունների վրա և գնահատել այդ փոփոխությունների դրսևորման առանձնահատկությունները մարզումային գործընթացի տարբեր փուլերում։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են մարմնի զանգվածի, ճարպային և մկանային բաղադրիչների, մարմնի զանգվածի ինդեքսի և մարմնի կազմությունը բնութագրող այլ ցուցանիշների հնարավոր փոփոխությունները՝ կախված կիրառվող վարժությունների բնույթից, ինտենսիվությունից, տևողությունից և պարբերականությունից։ Միաժամանակ ուշադրություն է դարձվում ներքին միջավայրի ցուցանիշներին, որոնք արտացոլում են օրգանիզմի ֆիզիոլոգիական վիճակը և հարմարվողական հնարավորությունները։ Այդպիսի ցուցանիշների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել ֆիզիկական ծանրաբեռնվածության նկատմամբ օրգանիզմի արձագանքը, վերականգնման ընթացքը և մարզումային ազդեցության արդյունավետությունը։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել ցուցանիշների սկզբնական և հետագա արժեքների համեմատությունը՝ պարզելու համար, թե հատուկ ուղղվածության վարժությունների կիրառման արդյունքում ինչպիսի փոփոխություններ են տեղի ունենում և որքանով են դրանք կապված մարզման ծրագրի առանձնահատկությունների հետ։ Կարող են դիտարկվել նաև տարբեր սեռի, տարիքի կամ ֆիզիկական պատրաստվածության մակարդակ ունեցող անձանց արձագանքների տարբերությունները՝ հնարավորություն տալով գնահատել կիրառվող մեթոդիկայի անհատականացման անհրաժեշտությունը։ Աշխատությունը կարևորում է ֆիզիկական վարժությունների ոչ միայն արտաքին արդյունքը, այլև դրանց ազդեցությունը օրգանիզմի ներքին հավասարակշռության և ֆունկցիոնալ վիճակի վրա։ Մարմնի կազմության և ներքին միջավայրի ցուցանիշների համատեղ գնահատումը թույլ է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել ֆիզիկական պատրաստության գործընթացում տեղի ունեցող փոփոխությունների մասին և որոշել կիրառվող վարժությունների արդյունավետության ու նպատակահարմարության աստիճանը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտագործվել մարզումների ծրագրավորման, ֆիզիկական պատրաստության մակարդակի գնահատման, առողջարարական և սպորտային ծրագրերի կատարելագործման, ինչպես նաև անհատական մարզումային ծանրաբեռնվածությունների ընտրության համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել սպորտային ֆիզիոլոգներին, մարզիչներին, ֆիզիկական դաստիարակության մասնագետներին, ֆիթնեսի ոլորտի մասնագետներին, մարզիկներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու հատուկ ուղղվածության վարժությունների ազդեցության բազմակողմանի բնույթը՝ միաժամանակ դիտարկելով մարմնի կազմության փոփոխությունները և օրգանիզմի ներքին միջավայրի ֆիզիոլոգիական արձագանքը, ինչը կարևոր հիմք է ֆիզիկական պատրաստության գործընթացի գիտական հիմնավորման և արդյունավետության բարձրացման համար։

Law

Այս աշխատությունը նվիրված է հայերի սովորութային ընտանեկան իրավունքի ուսումնասիրությանը և այն իրավական ու հասարակական նորմերի բացահայտմանը, որոնք պատմականորեն կարգավորել են ընտանիքի ձևավորման, ամուսնության, ազգակցական հարաբերությունների, գույքային հարցերի և ընտանեկան պարտականությունների հետ կապված հարաբերությունները։ Հետազոտության կենտրոնում սովորութային իրավունքն է՝ որպես հասարակության մեջ երկար ժամանակ ձևավորված և պահպանված վարքականոնների ամբողջություն, որը պետական օրենսդրությունից անկախ կամ դրան զուգահեռ կարող էր կարևոր դեր ունենալ ընտանեկան կյանքի կազմակերպման գործում։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են հայկական ընտանեկան կենցաղի և իրավական սովորույթների առանձնահատկությունները, դրանց ձևավորման պատմական պայմանները և հասարակական նշանակությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ամուսնության կնքման և ընտանիքի ստեղծման հետ կապված սովորույթներին, ամուսինների իրավունքներին ու պարտականություններին, ծնողների և երեխաների փոխհարաբերություններին, ինչպես նաև ընտանիքի ներսում պատասխանատվության և հեղինակության հարցերին։ Կարևոր ուղղություն է նաև գույքային հարաբերությունների ուսումնասիրությունը՝ ներառյալ ամուսնական գույքի, ժառանգության, օժիտի և ընտանիքի անդամների միջև գույքային պարտավորությունների հետ կապված ավանդական կանոնները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել, թե ինչպես էին իրավական պատկերացումները փոխկապակցվում հայկական համայնքների սոցիալական կառուցվածքի, բարոյական նորմերի, կրոնական համոզմունքների և կենցաղային ավանդույթների հետ։ Սովորութային իրավունքի ուսումնասիրության միջոցով հնարավոր է բացահայտել այն մեխանիզմները, որոնց օգնությամբ համայնքը կարգավորում էր ընտանեկան վեճերը, սահմանում փոխադարձ պարտականությունները և ապահովում հասարակական ընդունված վարքականոնների պահպանումը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև տարբեր ժամանակաշրջաններում և համայնքային միջավայրերում ընտանեկան սովորույթների փոփոխություններին՝ ցույց տալով դրանց հարմարվողականությունը սոցիալական և տնտեսական պայմանների փոփոխությանը։ Կարևոր է նաև սովորութային և պաշտոնական իրավական նորմերի փոխհարաբերության հարցը, քանի որ ընտանեկան կյանքի իրական կարգավորումը հաճախ ձևավորվում էր պետական օրենքների, եկեղեցական կանոնների և տեղական սովորույթների փոխազդեցության արդյունքում։ Աշխատության արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ այն ընտանեկան իրավունքը դիտարկում է ոչ միայն որպես իրավական կանոնների համակարգ, այլև որպես հասարակության պատմական զարգացման և մշակութային ինքնության արտահայտություն։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել հայկական ավանդական հասարակության կառուցվածքի, ընտանեկան հարաբերությունների և իրավական մշակույթի ավելի ամբողջական ըմբռնմանը։ Նյութը կարող է հետաքրքրել իրավաբաններին, պատմաբաններին, ազգագրագետներին, հայագետներին, սոցիալական և մշակութային պատմության մասնագետներին, ինչպես նաև հայոց իրավական և ընտանեկան ավանդույթներով հետաքրքրվող հետազոտողներին ու ուսանողներին։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է Պերճ Զեյթունցյանի դրամատիկական ստեղծագործությունների լեզվական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում դրամատիկական խոսքի կառուցվածքը, բառապաշարը, շարահյուսական կազմակերպումը, ոճական միջոցները և կերպարների խոսքային անհատականացման եղանակներն են։ Ուսումնասիրության ընթացքում դիտարկվում է հեղինակի լեզվական համակարգի առանձնահատկությունը՝ հաշվի առնելով դրամատիկական ժանրի պահանջները, որտեղ խոսքը միաժամանակ իրականացնում է գործողություն առաջ տանելու, կերպար ստեղծելու, գաղափար արտահայտելու և կոնֆլիկտը բացահայտելու գործառույթներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երկխոսությունների և մենախոսությունների կառուցվածքին, դրանց ռիթմին, հուզական լարվածությանը և խոսքային փոխազդեցության ձևերին։ Վերլուծվում են տարբեր սոցիալական, հոգեբանական և անհատական հատկանիշներ ունեցող կերպարների խոսքի առանձնահատկությունները, որոնց միջոցով բացահայտվում են նրանց աշխարհայացքը, բնավորությունը, արժեքային համակարգը և միջանձնային հարաբերությունները։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում է բառապաշարի ընտրությունը, խոսակցական, գրական, հուզական-արտահայտչական և այլ շերտերի կիրառությունը, ինչպես նաև դարձվածքների, պատկերավոր արտահայտությունների, փոխաբերությունների, համեմատությունների և այլ ոճական միջոցների գործածությունը։ Կարևորվում է նաև լեզվի և պատմական-մշակութային միջավայրի կապը, քանի որ դրամատիկական երկերի լեզվական կառուցվածքը հաճախ պայմանավորված է պատկերվող ժամանակաշրջանի, հասարակական հարաբերությունների և գաղափարական խնդիրների առանձնահատկություններով։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հեղինակի կողմից ժամանակակից հայերենի արտահայտչական հնարավորությունների օգտագործման ուսումնասիրությունը և այն միջոցների բացահայտումը, որոնց շնորհիվ դրամատիկական խոսքը ձեռք է բերում բնականություն, կենդանություն և բեմական ազդեցիկություն։ Քննարկվում են նաև հեգնանքի, հակադրության, ենթատեքստի և լեզվական այլ հնարքների դերը՝ կերպարների և կոնֆլիկտային իրավիճակների բացահայտման գործում։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս Պերճ Զեյթունցյանի դրամատուրգիան դիտարկել նաև լեզվաոճական տեսանկյունից՝ բացահայտելով հեղինակի անհատական ոճի ձևավորման հիմնական առանձնահատկությունները։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել գրականագետների, լեզվաբանների, հայագետների, դրամատուրգիայի և թատերագիտության մասնագետների, դասախոսների, ուսուցիչների, գիտաշխատողների և բուհերի համապատասխան մասնագիտություններով ուսանողների համար։ Ուսումնասիրության արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ այն միավորում է գրականագիտական և լեզվաբանական մոտեցումները՝ ցույց տալով, թե ինչպես է լեզվական արտահայտչամիջոցների համակարգը նպաստում դրամատիկական ստեղծագործությունների գաղափարական, գեղարվեստական և հոգեբանական ամբողջականության ձևավորմանը։

Finance

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Թեհրանի ֆոնդային բորսայում գրանցված ընկերությունների ֆինանսական դրության վրա մտավոր կապիտալի ազդեցության վիճակագրական վերլուծությանը։ Գրքում ներկայացվում են մտավոր կապիտալի կառուցվածքային բաղադրիչները՝ մարդկային կապիտալ, կառուցվածքային կապիտալ և հարաբերական կապիտալ, ինչպես նաև դրանց դերը ընկերությունների արժեքի ստեղծման գործընթացում։ Հեղինակը վերլուծում է ֆինանսական ցուցանիշների և մտավոր կապիտալի միջև փոխկապակցվածությունը՝ օգտագործելով էկոնոմետրիկ մոդելներ, ռեգրեսիոն վերլուծություն և վիճակագրական գնահատման մեթոդներ։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև ընկերությունների շահութաբերության, շուկայական արժեքի, ակտիվների վերադարձի և ֆինանսական կայունության վրա ոչ նյութական ակտիվների ազդեցության մեխանիզմները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում զարգացող շուկաների առանձնահատկություններին, տեղեկատվական ասիմետրիայի խնդիրներին և կորպորատիվ կառավարման որակի դերին մտավոր կապիտալի արդյունավետ օգտագործման գործում։ Գիրքը նախատեսված է տնտեսագետների, ֆինանսիստների, կառավարման մասնագետների, վերլուծաբանների և հետազոտողների համար՝ առաջարկելով համապարփակ վիճակագրական մոտեցում մտավոր կապիտալի ազդեցության գնահատման վերաբերյալ ֆինանսական արդյունքների վրա։