Ապագա ուսուցչի հոգևոր զարգացման ուղիներն ու միջոցները բուհական կրթության համակարգում

History

Աշխատությունը նվիրված է XIV–XVII դարերի Հայաստանի խեցեգործական արտադրանքի պատմահնագիտական, գեղարվեստական և տեխնոլոգիական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են միջնադարյան հայկական խեցեգործության զարգացման հիմնական ուղղությունները, կավե իրերի պատրաստման եղանակները, դրանց ձևաբանական բազմազանությունը և կիրառական նշանակությունը տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական ու տնտեսական կյանքում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կենցաղային, տնտեսական և զարդարական նշանակության խեցեղենի տեսակներին, անոթների ձևերին, զարդանախշերին, ջնարակման տեխնիկային և գունային լուծումներին։ Ուսումնասիրվում են հնագիտական պեղումների արդյունքում հայտնաբերված խեցեղեն նյութերի դասակարգման, թվագրման և տարածքային առանձնահատկությունների բացահայտման մեթոդները։ Անդրադարձ է կատարվում հայկական խեցեգործական ավանդույթների շարունակականությանը, տարբեր տարածաշրջանների արհեստագործական կենտրոնների առանձնահատկություններին, ինչպես նաև հարևան մշակույթների հետ առևտրական և մշակութային փոխազդեցությունների հնարավոր արտահայտություններին։ Կարևորվում են խեցեղենի ուսումնասիրության միջոցով միջնադարյան Հայաստանի բնակչության առօրյայի, տնտեսական հարաբերությունների, արհեստագործության զարգացման և գեղագիտական պատկերացումների վերականգնման հնարավորությունները։ Աշխատությունը նշանակալի է Հայաստանի նյութական մշակույթի պատմության, հնագիտական ժառանգության և միջնադարյան կիրառական արվեստի ուսումնասիրման տեսանկյունից։ Այն կարող է օգտակար լինել հնագետների, պատմաբանների, արվեստաբանների, ազգագրագետների, թանգարանային մասնագետների, հայագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Literature

Ժողովածուն ներկայացնում է հայ միջնադարյան գրականության նշանավոր ներկայացուցիչ Մխիթար Գոշի առակագրական ժառանգությունը, որն առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում հայ գեղարվեստական և խրատական գրականության պատմության մեջ։ Նրա առակներում կենդանիների, մարդկանց և այլ կերպարների միջոցով բացահայտվում են մարդկային բնավորության առանձնահատկությունները, հասարակական հարաբերությունները, բարու և չարի հակադրությունը, արդարության, խոհեմության ու պատասխանատվության նշանակությունը։ Պատմությունները հաճախ ունեն խորհրդանշական բնույթ․ կերպարների գործողություններն ու փոխհարաբերությունները ներկայացնում են մարդկային կյանքի տարբեր իրավիճակներ և ընթերցողին հնարավորություն տալիս դրանցից հետևություններ անելու։ Հեղինակի ստեղծագործություններին բնորոշ են սեղմ պատումը, պատկերավոր արտահայտությունը, դիպուկ դիտարկումները և բարոյական եզրահանգումները։ Առակների միջոցով արծարծվում են նաև իշխանության, հասարակական կարգի, մարդկային թուլությունների, փոխադարձ վստահության և արդար դատողության հարցեր։ Մխիթար Գոշի առակագրությունը կարևոր է ոչ միայն իր գեղարվեստական արժեքով, այլև միջնադարյան հայ հասարակության մտածողության, արժեքային պատկերացումների և աշխարհայացքի ուսումնասիրության համար։ Ժողովածուն հնարավորություն է տալիս ճանաչելու հայ առակագրության հարուստ ավանդույթը և հասկանալու, թե ինչպես է գրական պատումը ծառայել բարոյական ու հասարակական գաղափարների փոխանցմանը։

Philosophy

Այս աշխատանքը նվիրված է ադապտացիայի պրոբլեմի սոցիալ-փիլիսոփայական վերլուծությանը՝ դիտարկելով ադապտացիան որպես մարդու և հասարակության փոխազդեցության հիմնարար գործընթաց, որը պայմանավորում է անհատի, սոցիալական խմբերի և հասարակական համակարգերի կենսունակությունն ու զարգացումը փոփոխվող միջավայրում։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են ադապտացիայի տեսական հիմքերը, դրա սոցիալական, մշակութային և հոգեբանական չափումները, ինչպես նաև մարդու՝ հասարակական նորմերին, արժեքներին, ինստիտուտներին և սոցիալական փոփոխություններին հարմարվելու մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սոցիալականացման, ինքնության ձևավորման և հասարակական ինտեգրման գործընթացներին, որոնք կարևոր դեր են խաղում անհատի հաջող ադապտացիայի գործում։ Քննարկվում են նաև գլոբալացման, տեխնոլոգիական առաջընթացի, մշակութային փոխազդեցությունների և հասարակական վերափոխումների պայմաններում առաջացող նոր մարտահրավերները, որոնք պահանջում են ադապտացիոն կարողությունների շարունակական զարգացում։ Աշխատությունը վերլուծում է տարբեր փիլիսոփայական և սոցիոլոգիական մոտեցումներ՝ բացահայտելով ադապտացիայի դերը հասարակական կայունության, սոցիալական փոփոխությունների և մարդկային գործունեության արդյունավետության ապահովման մեջ։ Եզրակացվում է, որ ադապտացիան ոչ միայն արտաքին պայմաններին հարմարվելու գործընթաց է, այլև ակտիվ փոխակերպման և ինքնազարգացման միջոց, որը նպաստում է անհատի և հասարակության միջև ներդաշնակ հարաբերությունների ձևավորմանը:

Literature

Աշխատությունը նվիրված է 1990–2015 թվականների հայ գրականության մեջ կենսագրական վեպի զարգացման առանձնահատկությունների, ժանրային կառուցվածքի և գեղարվեստական միտումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում իրական պատմական, մշակութային կամ հասարակական անհատների կյանքի նյութի գեղարվեստական վերակերտման սկզբունքներն են, փաստագրական հիմքի և հեղինակային երևակայության փոխհարաբերությունը, ինչպես նաև կենսագրական փաստի՝ գրական պատումի վերածվելու մեխանիզմները։ Քննվում է, թե ինչպես է գրողը պատմական աղբյուրներից, հուշագրություններից, նամակներից, վկայություններից և այլ փաստագրական նյութերից ստացված տեղեկությունները ներառում վիպական կառուցվածքի մեջ՝ ստեղծելով հերոսի ամբողջական գեղարվեստական կերպար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կենսագրական վեպի և հարակից ժանրերի՝ պատմավեպի, հուշագրության, վավերագրական արձակի ու գեղարվեստական կենսագրության սահմանների և փոխազդեցությունների խնդրին։ Ուսումնասիրվում են ժամանակի կազմակերպման, պատմողական տեսանկյան, հեղինակային ներկայության, հոգեբանական կերպավորման, փաստի և հորինվածքի հարաբերակցության առանձնահատկությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում գլխավոր կերպարի ներաշխարհի վերակազմությունը, քանի որ կենսագրական արձակը ձգտում է ոչ միայն ներկայացնել անձի կյանքի իրադարձությունները, այլև գեղարվեստական միջոցներով մեկնաբանել նրա ընտրությունները, գաղափարական աշխարհը, ստեղծագործական գործունեությունն ու հարաբերությունները ժամանակաշրջանի հետ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև հետխորհրդային շրջանի մշակութային փոփոխությունների ազդեցությանը ժանրի զարգացման վրա, պատմական հիշողության վերարժևորմանը և ազգային անցյալի նշանավոր դեմքերի նկատմամբ նոր հետաքրքրության ձևավորմանը։ Վերլուծվում է անհատի կենսագրության և պատմական ժամանակի փոխկապակցվածությունը՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող է մեկ անձի կյանքի պատմությունը դառնալ ավելի լայն հասարակական, քաղաքական և մշակութային գործընթացների գեղարվեստական արտացոլման միջոց։ Ժամանակաշրջանի ստեղծագործությունների համադրական քննությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ժանրի ներսում ձևավորված տարբեր պատմողական ռազմավարությունները և գեղագիտական միտումները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը նպաստում է ժամանակակից հայ արձակի ժանրային համակարգի ուսումնասիրությանը՝ կենսագրական վեպը դիտարկելով որպես փաստագրական հիշողությունը, պատմական փորձը և գեղարվեստական երևակայությունը միավորող գրական ձև։

Other Subjects

Հրատարակությունը նվիրված է Հայաստանի ազգային գրադարանում պահպանվող ադրբեջաներեն մամուլի հավաքածուի ներկայացմանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով Հայաստանում և Ադրբեջանում հրատարակված պարբերականներին։ Նյութը կարևոր տեղեկատու աղբյուր է ադրբեջաներեն մամուլի պատմության, դրա հրատարակման վայրերի, ժամանակագրական ընդգրկման և թեմատիկ բազմազանության ուսումնասիրության համար։ Ներկայացվում են գրադարանի ֆոնդերում պահպանվող պարբերականների վերաբերյալ մատենագիտական տվյալներ, որոնք կարող են ներառել հրատարակությունների անվանումները, հրատարակման վայրն ու ժամանակաշրջանը, պարբերականության բնույթը և այլ գրադարանագիտական տեղեկություններ։ Հավաքածուի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու Հայաստանում և Ադրբեջանում ադրբեջաներեն պարբերական մամուլի ձևավորման ու զարգացման, մամուլի տարբեր տեսակների և դրանց պատմական նշանակության մասին։ Հրատարակությունը արժեքավոր է նաև տարածաշրջանի բազմալեզու մամուլի ժառանգության, տեղեկատվական և մշակութային միջավայրի, ինչպես նաև պատմական ժամանակաշրջանների հասարակական կյանքի ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Այն կարող է օգտակար լինել մատենագետների, գրադարանագետների, մամուլի պատմությամբ զբաղվող պատմաբանների, լեզվաբանների, մշակութաբանների և հետազոտողների համար՝ որպես համապատասխան պարբերականների որոնման և ուսումնասիրության հուսալի տեղեկատու։ Նյութը կարող է ծառայել նաև գրադարանային ֆոնդերի հետազոտության, հին պարբերականների նույնականացման և տարածաշրջանի մամուլի պատմության վերաբերյալ գիտական աշխատանքների համար։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է բարդ բեռնվածության պայմաններում և կոռոզիոն միջավայրերում աշխատող լիսեռների (վալերի) ամրության և երկարակեցության հաշվարկների կատարելագործման խնդիրներին։ Գրքում ներկայացվում են ժամանակակից մոտեցումներ և հաշվարկային մոդելներ, որոնք թույլ են տալիս ավելի ճշգրիտ գնահատել մեխանիկական տարրերի դիմացկունությունը փոփոխական և համակցված բեռնվածությունների ազդեցության տակ։ Հեղինակը մանրամասն վերլուծում է լարվածությունների բաշխումը, հոգնածային քայքայման գործընթացները և նյութերի վարքագիծը երկարատև շահագործման ընթացքում՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով կոռոզիայի ազդեցությանը կառուցվածքային ամրության վրա։ Աշխատության մեջ քննարկվում են նաև անվտանգության գործակիցների ընտրության, հաշվարկային սխեմաների ճշգրտման և նախագծման օպտիմալացման հարցերը՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել մեքենայական հանգույցների հուսալիությունն ու ծառայության ժամկետը։ Ներկայացվում են տեսական հիմքեր, փորձարարական տվյալներ և ինժեներական կիրառություններ, որոնք օգտագործվում են արդյունաբերական սարքավորումների նախագծման և շահագործման մեջ։ Գիրքը ընդգրկում է նաև նյութագիտության և կոռոզիոն գործընթացների ուսումնասիրության արդյունքներ՝ ցույց տալով դրանց ազդեցությունը մեխանիկական համակարգերի երկարաժամկետ կայունության վրա։ Աշխատությունը նախատեսված է ինժեներ-մեխանիկների, նախագծողների, գիտահետազոտողների, ասպիրանտների և մեքենաշինության ոլորտի մասնագետների համար, ովքեր զբաղվում են բարդ բեռնված մեխանիկական համակարգերի հաշվարկով և նախագծմամբ։