Архитектура школьных зданий Армении в новых социальных условиях

Religion

Աշխատությունը հայ եկեղեցական կյանքի, կրոնական կազմակերպման և դավանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը նվիրված ակադեմիական բնույթի ուսումնասիրություն է, որը ներկայացնում է Հայոց եկեղեցու վիճակը հեղինակի ժամանակաշրջանի պատմական և աստվածաբանական պատկերացումների շրջանակում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է եկեղեցու կառուցվածքի, հոգևոր իշխանության կազմակերպման, դավանաբանական սկզբունքների, ծիսական ավանդույթների և քրիստոնեական այլ եկեղեցիների հետ ունեցած հարաբերությունների վրա։ Ներկայացվում են հայ քրիստոնեական ավանդույթի ձևավորման պատմական նախադրյալները և այն առանձնահատկությունները, որոնց շնորհիվ Հայոց եկեղեցին պահպանել է իր ինքնուրույն եկեղեցական ու մշակութային դիմագիծը տարբեր քաղաքական և կրոնական միջավայրերում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում եկեղեցական նվիրապետությանը, հոգևորականության տարբեր աստիճաններին, կաթողիկոսական իշխանության նշանակությանը և համայնքային կրոնական կյանքի կազմակերպման սկզբունքներին։ Քննության են առնվում նաև պաշտամունքային արարողությունները, եկեղեցական տոները, ծիսական սովորույթները, խորհուրդների վերաբերյալ պատկերացումները և հոգևոր կյանքի այլ դրսևորումներ՝ դրանք համադրելով արևելյան ու արևմտյան քրիստոնեական ավանդույթների հետ։ Դավանական հարցերի ուսումնասիրության շրջանակում անդրադարձ է կատարվում Հայոց եկեղեցու քրիստոսաբանական դիրքորոշումների պատմական ձևավորմանը և եկեղեցական ժողովների հետ կապված խնդիրներին, որոնք կարևոր դեր են ունեցել տարբեր քրիստոնեական համայնքների միջև հարաբերությունների զարգացման մեջ։ Հետազոտությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև այն պատճառով, որ արտացոլում է եվրոպական ակադեմիական միջավայրում հայ քրիստոնեության վերաբերյալ ձևավորված գիտելիքներն ու մեկնաբանությունները։ Այդ պատճառով ներկայացված գնահատականները կարևոր է դիտարկել ոչ միայն որպես Հայոց եկեղեցու վերաբերյալ տեղեկությունների ամբողջություն, այլև որպես տվյալ ժամանակաշրջանի գիտական, դավանական և մշակութային ընկալումների արտահայտություն։ Աշխատության միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել, թե եվրոպացի հեղինակներն ինչ աղբյուրների և տեղեկությունների հիման վրա էին ներկայացնում հայկական եկեղեցական իրականությունը և ինչպիսի համեմատական մոտեցումներ էին կիրառում քրիստոնեական տարբեր ավանդույթների ուսումնասիրության ժամանակ։ Կարևորվում են նաև եկեղեցու և հայ հասարակության փոխհարաբերությունները, հոգևոր հաստատությունների դերը կրթության, մշակույթի և համայնքային ինքնության պահպանման գործում։ Եկեղեցական կառույցը դիտարկվում է ոչ միայն կրոնական հաստատության, այլև պատմական պայմաններում ազգային մշակույթի և հասարակական շարունակականության պահպանմանը մասնակցող կարևոր ինստիտուտի տեսանկյունից։ Աղբյուրագիտական առումով նման ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնել որոշակի ժամանակաշրջանում Հայոց եկեղեցու վերաբերյալ շրջանառվող տեղեկությունները և գնահատել դրանց փոխանցման ու մեկնաբանման առանձնահատկությունները։ Այն կարող է օգտակար լինել Հայոց եկեղեցու պատմության, քրիստոնեության պատմության, հայագիտության, աստվածաբանության, կրոնագիտության և եվրոպական հայագիտական մտքի զարգացման ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Pedagogy

Աշխատությունը երեխաների տարրական կրթության համար նախատեսված ուսումնական ձեռնարկ է, որի հիմնական նպատակը ընթերցանության հմտությունների զարգացումն ու նախնական գիտելիքների փոխանցումն է։ Այն նախատեսված է ուսուցման սկզբնական փուլում գտնվող երեխաների համար՝ աջակցելու նրանց գրավոր խոսքի ընկալմանը, բառապաշարի հարստացմանը և ընթերցած նյութի իմաստը հասկանալու կարողության ձևավորմանը։ Նման դասագրքերը կարևոր դեր են ունեցել տարրական կրթության կազմակերպման գործում, քանի որ ընթերցանությունը ծառայում է որպես մյուս առարկաների ուսումնասիրման և ինքնուրույն գիտելիք ձեռք բերելու հիմնական միջոց։ Ձեռնարկի կառուցվածքը, ըստ վերնագրի, միավորում է ընթերցանության ուսուցումն ու նախնական գիտելիքների ներկայացումը՝ հնարավորություն տալով սովորողներին աստիճանաբար զարգացնել լեզվական և ճանաչողական կարողությունները։ Այս բնույթի գրքերում ընթերցանության նյութերը կարող են լրացվել պարզ բացատրություններով, ուսուցողական պատմություններով և դաստիարակչական բովանդակությամբ, որոնք նպաստում են երեխաների մտածողության, ուշադրության ու խոսքի զարգացմանը։ Ձեռնարկը կարևոր նշանակություն ունի հայերենով տարրական կրթության տարածման և երեխաների համար նախատեսված ուսումնական նյութերի ձևավորման պատմության ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Այն նաև արտացոլում է 19-րդ դարի կրթական մոտեցումները, երբ ընթերցանության ուսուցումն ու ընդհանուր գիտելիքների փոխանցումը դիտարկվում էին որպես գրագիտության և անձի զարգացման կարևոր հիմքեր։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել մանկավարժությամբ, հայալեզու դասագրքերի պատմությամբ և հայկական դպրոցական կրթության զարգացմամբ զբաղվող հետազոտողներին։

History

Աշխատությունը նվիրված է XIX–XX դարերում արևելահայ հասարակության մեջ անձնանունների ընտրության ավանդույթների, սկզբունքների և դրանց փոփոխությունների ազգաբանական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում անվանակոչությունն է որպես ընտանեկան, հասարակական և մշակութային երևույթ, որի միջոցով արտահայտվում են ազգակցական հարաբերությունները, պատմական հիշողությունը, կրոնական պատկերացումները, տեղական ավանդույթները և տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական փոփոխությունները։ Քննվում են նորածնի անվան ընտրության վրա ազդող գործոնները՝ ընտանիքի ավագ անդամների անունների ժառանգումը, նախնիների հիշատակի պահպանումը, սրբերի և աստվածաշնչյան կերպարների անունների կիրառությունը, ինչպես նաև պատմական ու մշակութային հեղինակություն ունեցող անձանց անունների տարածումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում անվանակոչության ընտանեկան կանոններին և ազգակցական համակարգի նշանակությանը՝ պարզելու համար, թե տարբեր սոցիալական միջավայրերում ով է մասնակցել անվան ընտրությանը և ինչ արժեքային պատկերացումներ են պայմանավորել այդ որոշումը։ Ժամանակագրական լայն շրջանակը հնարավորություն է տալիս հետևելու անվանացանկի փոփոխություններին՝ ավանդական անունների պահպանմանը, որոշ անունների գործածության նվազմանը և նոր անունների տարածմանը։ Ուսումնասիրվում է նաև պատմական իրադարձությունների, քաղաքային մշակույթի զարգացման, կրթության տարածման, միգրացիոն գործընթացների և այլ ժողովուրդների հետ մշակութային շփումների ազդեցությունը անձնանունների ընտրության վրա։ Կարևորվում են տարածաշրջանային տարբերությունները՝ գյուղական ու քաղաքային բնակավայրերում, ինչպես նաև արևելահայ տարբեր համայնքներում ձևավորված անվանակոչության առանձնահատկությունները։ Հետազոտության աղբյուրագիտական հիմք կարող են կազմել եկեղեցական գրանցամատյանները, մարդահամարները, տոհմական ու ընտանեկան փաստաթղթերը, գերեզմանաքարերի արձանագրությունները, ազգագրական նյութերը և բանավոր պատմությունները։ Անձնանունների վիճակագրական և համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տարբեր ժամանակաշրջաններում առավել տարածված անվանական շերտերը և դրանց փոփոխության միտումները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը անվանակոչությունը ներկայացնում է որպես մշակութային ինքնության և սոցիալական հիշողության կարևոր բաղադրիչ՝ հնարավորություն տալով անձնանունների պատմության միջոցով ուսումնասիրել արևելահայ հասարակության ընտանեկան հարաբերությունների, արժեքային համակարգի և մշակութային միջավայրի փոխակերպումները XIX–XX դարերում։

Literature

Հրատարակությունը պատկանում է հայատառ թուրքերեն գրականության այն ստեղծագործությունների շարքին, որոնք նախատեսված էին թուրքերեն խոսող, սակայն հայերեն տառերին ծանոթ ընթերցողների համար։ Վերնագրի «Թէֆթիշի» և «պէնի ատէմ» բաղադրիչները թուրքերեն ծագում ունեցող բառային ձևեր են, որոնք պահպանվել են հայատառ գրությամբ։ Այսպիսի հրատարակությունները կարևոր տեղ են զբաղեցրել Օսմանյան կայսրության հայ համայնքների գրական ու մշակութային կյանքում՝ հնարավորություն տալով ընթերցողներին իրենց առօրյա լեզվով ծանոթանալու տարբեր գրական և աշխարհիկ թեմաների։ Հայատառ թուրքերեն գրականությունը ձևավորվել է բազմալեզու մշակութային միջավայրում և արտացոլում է հայ համայնքների լեզվական փորձառության առանձնահատկությունները։ Այն միաժամանակ վկայում է հայերեն այբուբենի կիրառության մասին այնպիսի ընթերցողական շրջանակներում, որոնց հաղորդակցական հիմնական լեզուն թուրքերենն էր։ Այս գրքերը նշանակալի աղբյուր են լեզվական շփումների, գրագիտության, ընթերցանության սովորույթների և համայնքային մշակույթի պատմության ուսումնասիրության համար։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել հայատառ թուրքերեն գրականությամբ, հայ-թուրքական լեզվական ու մշակութային առնչություններով, հայ տպագրության պատմությամբ և Օսմանյան կայսրության հայ համայնքների գրական ժառանգությամբ զբաղվող հետազոտողներին։

Mathematics

Գիրքը նախատեսված է թվաբանության ուսումնասիրության և մաթեմատիկական գիտելիքների գործնական ամրապնդման համար։ Այն ներառում է թվաբանական խնդիրներ, որոնց լուծումը պահանջում է թվերի հետ գործողություններ կատարելու, հաշվարկներ իրականացնելու և մաթեմատիկական օրինաչափություններ կիրառելու կարողություններ։ Նման ուսումնական ժողովածուները կարևոր դեր են ունեցել դպրոցական կրթության մեջ՝ սովորողներին օգնելով զարգացնել տրամաբանական մտածողությունը, հաշվարկային հմտությունները և խնդիրներ լուծելու ինքնուրույնությունը։ Նյութը կարող է ընդգրկել թվաբանական հիմնական գործողություններին, թվային հարաբերություններին, համեմատություններին և տարբեր գործնական հաշվարկներին վերաբերող վարժություններ, սակայն կոնկրետ թեմաների ամբողջական ցանկը հնարավոր չէ հաստատել առանց գրքի բովանդակությունն ուսումնասիրելու։ Այս հրատարակությունը արժեքավոր է նաև XIX դարի հայալեզու կրթական գրականության և մաթեմատիկայի դասավանդման պատմության ուսումնասիրության համար։

History

ARMENO – CLASSICA ԶՈՒԳԱԿՇԻՌ աշխատությունը երաժշտագիտական և մշակութային բնույթի ժողովածու է, որը ներկայացնում է հայկական և դասական երաժշտության փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությունը՝ ընդգրկելով տարբեր ստեղծագործական օրինակներ, մշակումներ և կատարողական մոտեցումներ, այն բացատրում է հայկական մեղեդիական մտածողության կապը եվրոպական դասական երաժշտության կառուցվածքային ձևերի հետ՝ զուգահեռներ անցկացնելով ռիթմի, հարմոնիայի և ձևի կազմակերպման միջև, գիրքը անդրադառնում է նաև ազգային երաժշտական ժառանգության վերամշակման և ժամանակակից մեկնաբանությունների խնդիրներին, ինչպես նաև կատարողական արվեստի զարգացման միտումներին, միաժամանակ ընդգծելով «զուգակշիռ» գաղափարը՝ որպես ավանդականի և դասականի, ազգայինի և համաշխարհայինի հավասարակշռված համադրություն, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր երաժշտագետների, կատարողների և մշակութաբանների համար։