Aserbaidschan nimmt Ex-Verteidigungsminister von Bergkarabach fest

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է դպրոցականների իրավական գիտակցության, իրավական մշակույթի և պատասխանատու վարքագծի ձևավորմանը՝ դիտարկելով կրթական ու դաստիարակչական աշխատանքը որպես անչափահասների իրավախախտումների կանխարգելման կարևոր միջոց։ Հետազոտության առանցքում սովորողների կողմից իրենց իրավունքների, պարտականությունների և հասարակության մեջ գործող վարքականոնների գիտակցված ընկալման ձևավորումն է։ Իրավական դաստիարակությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես իրավական գիտելիքների փոխանցում, այլև որպես արժեքային կողմնորոշումների, պատասխանատվության զգացման, արդարության, փոխադարձ հարգանքի և սեփական գործողությունների հետևանքները գնահատելու կարողության զարգացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ընտանիքի, դպրոցի և սոցիալական միջավայրի ազդեցությանը երեխայի իրավական սոցիալականացման գործընթացում։ Քննվում է ուսուցչի և դասղեկի դերը սովորողների հետ կանխարգելիչ աշխատանքի կազմակերպման, կոնֆլիկտային իրավիճակների խաղաղ կարգավորման, համագործակցային հարաբերությունների ձևավորման և դպրոցական միջավայրում ընդունելի վարքի սկզբունքների ամրապնդման գործում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում իրավական կրթության բովանդակության և սովորողների տարիքային առանձնահատկությունների համապատասխանության հարցը, քանի որ իրավական հասկացությունների արդյունավետ յուրացումը պահանջում է դրանց ներկայացում հասկանալի և իրական կյանքին առնչվող իրավիճակների միջոցով։ Դիտարկվում են քննարկումների, իրավիճակային առաջադրանքների, դերային վարժությունների, խմբային աշխատանքի և այլ ակտիվ մանկավարժական մեթոդների հնարավորությունները, որոնք նպաստում են ոչ միայն գիտելիքի յուրացմանը, այլև որոշումների ընդունման ու պատասխանատու վարքի հմտությունների զարգացմանը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև դպրոցական միջավայրում բռնության, հակասոցիալական վարքի, կարգապահական խնդիրների և հասակակիցների միջև կոնֆլիկտների կանխարգելման ընդհանուր մանկավարժական մոտեցումներին։ Հետազոտության շրջանակում կարևորվում է ընտանիքի, կրթական հաստատության և համապատասխան մասնագետների համագործակցությունը՝ հատկապես վարքային դժվարությունների կամ սոցիալական ռիսկերի դեպքում։ Իրավախախտումների կանխարգելումը դիտարկվում է որպես երկարաժամկետ և համակարգային գործընթաց, որի արդյունավետությունը կախված է ոչ միայն վերահսկողությունից, այլև երեխայի սոցիալական պատասխանատվության և իրավական ինքնագիտակցության զարգացումից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մանկավարժության, իրավական կրթության, սոցիալականացման և կանխարգելիչ աշխատանքի մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով հիմնավորել դպրոցականների իրավական դաստիարակության նշանակությունը օրինապահ, պատասխանատու և հասարակական հարաբերություններին գիտակցաբար մասնակցող անձի ձևավորման գործում։

Law

Աշխատությունը ներկայացնում է Հայաստանի Սուրբ Գրիգոր Լուսավորչի անվան Մարդասիրական ընկերության կանոնադրությունը՝ կազմակերպության գործունեությունը կարգավորող հիմնարար փաստաթուղթը։ Կանոնադրության հիմնական նշանակությունը նմանատիպ ընկերության նպատակների, կազմակերպական կառուցվածքի, անդամակցության պայմանների, կառավարման սկզբունքների և գործունեության իրականացման կարգի սահմանումն է։ Վերնագրից կարելի է ենթադրել, որ ընկերությունը հիմնված էր մարդասիրական ու բարեգործական գաղափարների վրա և նպատակ ուներ աջակցելու կարիքավորներին կամ նպաստելու հասարակական օգտակար նախաձեռնությունների իրականացմանը։ Այդպիսի կազմակերպությունների գործունեությունը կարող էր առնչվել կրթությանն ու լուսավորությանը, սոցիալական օգնությանը, համայնքային խնդիրների լուծմանը և հասարակության խոցելի խմբերի աջակցությանը, սակայն տվյալ ընկերության կոնկրետ նպատակներն ու աշխատանքային ուղղությունները հնարավոր է հաստատել միայն կանոնադրության բովանդակությունն ուսումնասիրելու միջոցով։ Փաստաթուղթը կարող է պարունակել դրույթներ ընկերության անդամների իրավունքների ու պարտականությունների, անդամավճարների կամ նվիրատվությունների, միջոցների տնօրինման, ժողովների անցկացման, ղեկավար մարմինների ընտրության և հաշվետվողականության վերաբերյալ։ Այսպիսի կանոնադրությունները կարևոր աղբյուրներ են 19-րդ դարի հայ հասարակական կազմակերպությունների ձևավորման, բարեգործության ավանդույթների և համայնքային ինքնակազմակերպման պատմությունն ուսումնասիրելու համար։ Դրանք հնարավորություն են տալիս հասկանալու, թե ինչ սկզբունքներով էին կազմակերպվում հասարակական նախաձեռնությունները և ինչպես էին սահմանվում դրանց գործունեության իրավական ու վարչական հիմքերը։ Հրատարակությունը կարող է արժեքավոր լինել նաև հայ բարեգործական ընկերությունների պատմությամբ, հասարակական հաստատությունների զարգացմամբ և ժամանակաշրջանի սոցիալական մտքի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։ Այնուամենայնիվ, առանց փաստաթղթի ամբողջական տեքստին ծանոթանալու հնարավոր չէ հստակ նշել ընկերության գործունեության աշխարհագրական շրջանակը, շահառուների խմբերը, կառավարման մանրամասները կամ կանոնադրությամբ սահմանված կոնկրետ պարտավորությունները։

Literature

«Ճանապարհ դեպի ներս» (The Journey Inward) գրքի մեջ Հեսսեն ներկայացնում է մարդու հոգևոր և մտավոր աճի ուղին, կենտրոնանալով ինքնաճանաչման, մտավոր հանդուրժողականության և ներքին ազատության վրա։ Գիրքը համադրում է փիլիսոփայություն, հոգեբանություն և գրականություն՝ ընթերցողին ոգեշնչելով խորհել կյանքի կարևոր հարցերի և սեփական անձի մասին։ Հիմնական թեմաները․ Անհատի հոգևոր և մտավոր աճ Ներքին ազատություն և ինքնաճանաչում Մարդկային հոգեբանության խոր ուսումնասիրություն Բարոյականության, ընտրության և պատասխանատվության հարցեր Ֆիլոսոֆիական և հոգեբանական մոտեցումներ կյանքին Գրքի առանձնահատկությունները․ Փիլիսոփայական և հոգեբանական գրականություն, որը ներգրավում է ընթերցողին մտածել և մտորել Հարմար է հոգեբանության, փիլիսոփայության և ինքնաճանաչման սիրահարների համար Օգտագործում է գրական ոճ՝ խորացող ներքին ուղիների և մտածողության արտահայտման համար Ներառում է ինքնազարգացման և մարդու ներքին կյանքի խորհրդանշական ուղիներ

Agriculture

Այս աշխատությունը նվիրված է Արարատյան հարթավայրում երկրորդային աղակալման և ալկալիացման ենթարկված հողերի մելիորատիվ վիճակի համակողմանի գնահատմանը։ Ուսումնասիրության հիմնական նպատակն է բացահայտել հողերի աղակալման և ալկալիացման աստիճանը, դրանց տարածական առանձնահատկությունները, առաջացման պատճառներն ու զարգացման օրինաչափությունները, ինչպես նաև գնահատել այդ գործընթացների ազդեցությունը հողերի բերրիության և գյուղատնտեսական օգտագործման հնարավորությունների վրա։ Արարատյան հարթավայրի չոր և կիսաչոր կլիմայական պայմանները, ոռոգման ինտենսիվ կիրառումը, ստորերկրյա ջրերի մակարդակի փոփոխությունները, ջրահեռացման համակարգերի արդյունավետության խնդիրները և ջրային ռեժիմի խախտումները կարող են նպաստել հողում լուծելի աղերի կուտակմանը և ալկալիության բարձրացմանը։ Այդ պատճառով նման հողերի վիճակի գնահատումը կարևոր նշանակություն ունի ինչպես գյուղատնտեսական արտադրողականության պահպանման, այնպես էլ հողային ռեսուրսների երկարաժամկետ օգտագործման տեսանկյունից։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել հողի քիմիական և ֆիզիկաքիմիական հատկությունները, ջրային և աղային ռեժիմը, լուծելի աղերի կազմն ու քանակությունը, փոխանակային նատրիումի պարունակությունը, հողի ռեակցիան, կառուցվածքը, ջրաթափանցելիությունը և այլ ցուցանիշներ, որոնք հնարավորություն են տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել հողի մելիորատիվ վիճակի վերաբերյալ։ Կարևոր է նաև տարբեր աստիճանի աղակալված և ալկալիացված հողերի համեմատական գնահատումը, որի միջոցով հնարավոր է որոշել դրանց գյուղատնտեսական պիտանելիությունը, վերականգնման անհրաժեշտությունը և կիրառելի մելիորատիվ միջոցառումների ուղղությունները։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ աղակալված հողերի բարելավման նպատակով համապատասխան միջոցառումների ընտրության համար՝ ներառյալ արդյունավետ դրենաժի կազմակերպումը, ոռոգման ռեժիմի կատարելագործումը, հողի լվացումը, անհրաժեշտության դեպքում քիմիական մելիորանտների կիրառումը և ագրոտեխնիկական միջոցառումների իրականացումը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի համալիր մոտեցումը, քանի որ հողի աղակալման և ալկալիացման խնդիրները փոխկապակցված են ջրային ռեժիմի, ստորերկրյա ջրերի, ոռոգման համակարգերի և գյուղատնտեսական գործունեության հետ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հողագետների, ագրոնոմների, մելիորատորների, բնապահպանների, գյուղատնտեսության ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների և հողային ռեսուրսների կառավարման խնդիրներով զբաղվող կառույցների համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը կարևոր գիտական և կիրառական նշանակություն ունի Արարատյան հարթավայրի հողային ռեսուրսների վիճակի գնահատման, դեգրադացված հողերի արդյունավետ վերականգնման և գյուղատնտեսական նշանակության հողերի բերրիության ու արտադրողականության պահպանման տեսանկյունից։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բանկային համակարգում իրացվելիության կառավարման արդյունավետության բարձրացման և դրա բարելավման հնարավոր ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում իրացվելիությունը դիտարկվում է որպես առևտրային բանկերի ֆինանսական կայունության կարևոր բաղադրիչ, որը բնութագրում է բանկի՝ իր ընթացիկ և առաջիկա պարտավորությունները ժամանակին կատարելու կարողությունը՝ առանց գործունեության բնականոն ընթացքի էական խախտման։ Վերլուծվում են բանկերի ակտիվների և պարտավորությունների կառուցվածքը, դրամական միջոցների հոսքերը, ավանդների ու վարկային պորտֆելի հարաբերակցությունը, բարձր իրացվելի ակտիվների ձևավորումը և ֆինանսավորման աղբյուրների կայունությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում իրացվելիության ռիսկի առաջացման պատճառներին, այդ թվում՝ ավանդների հնարավոր արտահոսքին, ակտիվների ու պարտավորությունների մարման ժամկետների անհամապատասխանությանը, վարկային պորտֆելի որակի փոփոխություններին և ֆինանսական շուկաների անկայունության ազդեցությանը։ Քննության են առնվում իրացվելիության գնահատման հիմնական ցուցանիշներն ու մեթոդները, ինչպես նաև բանկերի կողմից կիրառվող ակտիվների և պարտավորությունների կառավարման գործիքները։ Կարևորվում է Հայաստանի Հանրապետության կենտրոնական բանկի կարգավորող և վերահսկողական դերը, քանի որ բանկային համակարգի կայունության ապահովումը կապված է իրացվելիության նկատմամբ սահմանվող պահանջների, ռիսկերի կառավարման համակարգերի և վերահսկողական մեխանիզմների արդյունավետ կիրառման հետ։ Հետազոտության ընթացքում դիտարկվում են կարճաժամկետ և երկարաժամկետ իրացվելիության կառավարման մոտեցումները, սթրեսային իրավիճակների գնահատումը, իրացվելիության հնարավոր ճգնաժամերի կանխատեսումը և արտակարգ ֆինանսավորման ծրագրերի ձևավորումը։ Վերլուծվում են նաև միջբանկային շուկայի, վերաֆինանսավորման հնարավորությունների, ավանդային բազայի ընդլայնման և ֆինանսավորման աղբյուրների բազմազանեցման նշանակությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում իրացվելիության ու շահութաբերության միջև հավասարակշռությանը, քանի որ չափազանց մեծ իրացվելի պաշարների պահպանումը կարող է սահմանափակել բանկի եկամտաբերությունը, իսկ դրանց անբավարար մակարդակը՝ մեծացնել ֆինանսական ռիսկերը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի բանկերի ֆինանսական կայունության ամրապնդման, իրացվելիության ռիսկերի վաղ բացահայտման և կառավարման մեխանիզմների կատարելագործման, ինչպես նաև Հայաստանի բանկային համակարգի հուսալի ու կայուն գործունեության ապահովման հնարավորությունների ուսումնասիրության համար։

Finance

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում արտահանման խթանման ֆինանսական մեխանիզմների զարգացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում ներկայացվում է արտահանման նշանակությունը ազգային տնտեսության զարգացման, տնտեսական աճի, արտաքին առևտրի ընդլայնման և միջազգային շուկաներում երկրի մրցունակության բարձրացման գործընթացներում։ Քննության են առնվում այն ֆինանսական գործիքներն ու մեխանիզմները, որոնց միջոցով հնարավոր է աջակցել արտահանող կազմակերպություններին, բարձրացնել նրանց ֆինանսական հասանելիությունը և նվազեցնել արտաքին շուկաներ մուտք գործելու հետ կապված ռիսկերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արտահանման վարկավորմանը, ապահովագրությանը, պետական աջակցության ծրագրերին, ֆինանսական երաշխիքներին և այլ գործիքներին, որոնք կարող են նպաստել արտահանման ծավալների ավելացմանը և արտահանողների գործունեության ընդլայնմանը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են Հայաստանի տնտեսության առանձնահատկությունները, արտահանող ձեռնարկությունների ֆինանսավորման առկա պայմանները և այն հիմնական խոչընդոտները, որոնք սահմանափակում են ֆինանսական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործումն ու արտահանման ներուժի լիարժեք իրացումը։ Ուսումնասիրվում է նաև պետական և ֆինանսական կառույցների փոխգործակցության դերը՝ արտահանմանն ուղղված ֆինանսական աջակցության համակարգի ձևավորման և կատարելագործման գործում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է միջազգային փորձի ուսումնասիրությունը և տարբեր երկրների կիրառած ֆինանսական խթանների համադրումը Հայաստանի Հանրապետության տնտեսական պայմանների հետ։ Այդ համատեքստում դիտարկվում են արտահանման ֆինանսավորման ժամանակակից մոտեցումները, ռիսկերի կառավարման գործիքները և այն հնարավորությունները, որոնք կարող են նպաստել հայկական արտադրողների միջազգային շուկաներում դիրքերի ամրապնդմանը։ Աշխատության մեջ ուշադրություն է դարձվում նաև ֆինանսական մեխանիզմների արդյունավետության գնահատմանը և դրանց կատարելագործման ուղղությունների մշակմանը՝ հաշվի առնելով տնտեսության կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ձեռնարկությունների կարիքները և արտաքին տնտեսական միջավայրի փոփոխությունները։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ֆինանսական ոլորտի մասնագետների, արտահանող ընկերությունների ղեկավարների, պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչների, հետազոտողների, ուսանողների և արտաքին առևտրի զարգացման խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։