Բանկային համակարգի կայունության վրա ազդող գործոնների տնտեսամաթեմատիկական գնահատումը

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում տնտեսության պետական կարգավորման համակարգում բյուջետային լծակների դերի, կիրառման առանձնահատկությունների և դրանց արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում պետական բյուջեն դիտարկվում է ոչ միայն որպես հանրային ֆինանսական միջոցների ձևավորման և բաշխման գործիք, այլև որպես տնտեսական գործընթացների վրա ազդեցություն գործելու կարևոր մեխանիզմ։ Քննության են առնվում պետական ծախսերի, բյուջետային ներդրումների, սուբսիդավորման, տրանսֆերտների, պետական ծրագրերի ֆինանսավորման և ֆինանսական աջակցության այլ ձևերի ազդեցությունը տնտեսական ակտիվության, արտադրության, զբաղվածության, ներդրումային գործընթացների և սոցիալական զարգացման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բյուջետային միջոցների բաշխման արդյունավետությանը, պետական ծախսերի կառուցվածքին և դրանց համապատասխանությանը տնտեսական զարգացման ռազմավարական նպատակներին։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել բյուջետային քաղաքականության և մակրոտնտեսական կայունության փոխհարաբերությունները, պետական ֆինանսական ռեսուրսների օգտագործման արդյունքայնությունը, ինչպես նաև բյուջետային ծրագրերի պլանավորման, իրականացման և վերահսկողության մեխանիզմները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում հարկաբյուջետային կարգավորման գործիքների փոխկապակցված կիրառման խնդիրը, քանի որ պետական եկամուտների և ծախսերի քաղաքականությունը կարող է տարբեր ազդեցություններ ունենալ տնտեսության առանձին ոլորտների և հասարակության տարբեր խմբերի վրա։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև ծրագրային բյուջետավորման, միջնաժամկետ ֆինանսական պլանավորման, պետական ներդրումային ծրագրերի ընտրության և ծախսերի արդյունավետության գնահատման նշանակությանը։ Բյուջետային կարգավորման կատարելագործումը դիտարկվում է պետական ֆինանսների կայունության, հանրային միջոցների նպատակային օգտագործման և տնտեսական զարգացման համար բարենպաստ պայմանների ստեղծման համատեքստում։ Առանձին ուշադրություն կարող է հատկացվել բյուջետային գործընթացի թափանցիկությանը, հաշվետվողականությանը և ֆինանսական վերահսկողությանը՝ որպես պետական կարգավորման արդյունավետության ապահովման կարևոր նախադրյալների։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է մակրոտնտեսական կարգավորման, պետական ֆինանսների և բյուջետային քաղաքականության տեսական ու կիրառական մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել այն ուղղությունները, որոնց միջոցով հնարավոր է կատարելագործել պետական բյուջետային գործիքների օգտագործումը և բարձրացնել դրանց ազդեցության արդյունավետությունը տնտեսության զարգացման գործընթացներում։

Economics

Այս աշխատանքը ուսումնասիրում է բնակչության եկամուտների անհավասարության հիմնախնդիրները և դրանց մեղմման ու հավասարեցման մեխանիզմները՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով PA (որպես օրինակային վարչական միավոր կամ տարածաշրջանային համակարգ) պայմաններում իրականացվող սոցիալ-տնտեսական քաղաքականությանը։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են եկամուտների բաշխման վրա ազդող հիմնական գործոնները՝ ներառյալ տնտեսական աճի կառուցվածքը, զբաղվածության մակարդակը, հարկային քաղաքականությունը, սոցիալական փոխանցումների համակարգը և պետական կարգավորման գործիքները։ Քննարկվում են նաև անհավասարության ձևավորման պատճառները՝ սկսած շուկայի կառուցվածքային խեղաթյուրումներից մինչև կրթական և տարածաշրջանային տարբերությունները, որոնք հանգեցնում են բնակչության տարբեր խմբերի եկամտային անհամաչափությունների։ Աշխատությունը հատուկ ուշադրություն է դարձնում եկամուտների վերաբաշխման մեխանիզմներին՝ հարկային պրոգրեսիվ համակարգերի, սոցիալական աջակցության ծրագրերի և աշխատաշուկայի կարգավորման քաղաքականությունների արդյունավետության գնահատմամբ։ Միաժամանակ իրականացվում է միջազգային փորձի համեմատական վերլուծություն՝ պարզելու, թե որ մոտեցումներն են առավել արդյունավետ անհավասարության նվազեցման համար և ինչպես կարող են դրանք հարմարեցվել PA-ի սոցիալ-տնտեսական պայմաններին։ Հետազոտության նպատակն է ձևավորել համակարգային պատկերացում եկամուտների հավասարեցման քաղաքականությունների մասին և առաջարկել գործնական լուծումներ սոցիալական արդարության և տնտեսական կայունության բարձրացման համար։

History

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Գերմանիայի և Թուրքիայի միջև հարաբերությունների զարգացմանն ու փոխակերպումներին 1918–1939 թվականների ընթացքում՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ավարտից մինչև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի նախօրեն։ Ուսումնասիրության հիմնական նպատակն է բացահայտել, թե ինչպես փոխվեցին երկու երկրների քաղաքական, դիվանագիտական, ռազմական և տնտեսական կապերը համաշխարհային պատերազմի և նախապատերազմյան միջազգային համակարգի պայմաններում, ինչպես նաև պարզել այն գործոնները, որոնք ազդեցին նախկին դաշնակցային հարաբերությունների վերափոխման վրա։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին ձևավորված համագործակցությունը պատերազմի ավարտից հետո հայտնվեց նոր աշխարհաքաղաքական պայմաններում․ երկու պետություններն էլ ստիպված էին վերանայել իրենց արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունները և հարմարվել միջազգային հարաբերությունների նոր իրողություններին։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել Օսմանյան կայսրության փլուզումից և Գերմանական կայսրության պարտությունից հետո ստեղծված իրավիճակը, Վերսալյան համակարգի ձևավորումը, Թուրքիայի Հանրապետության ստեղծումը և այդ իրադարձությունների ազդեցությունը երկկողմ հարաբերությունների հետագա զարգացման վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Մուստաֆա Քեմալի գլխավորած թուրքական ազգային շարժման և նոր Թուրքիայի արտաքին քաղաքականության ձևավորմանը, ինչպես նաև Գերմանիայի՝ Վայմարյան հանրապետության և հետագայում նացիստական վարչակարգի պայմաններում արտաքին քաղաքականության փոփոխություններին։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է դիվանագիտական կապերի վերականգնման և ամրապնդման գործընթացը, որի ընթացքում նախկին ռազմական դաշնակցությունը աստիճանաբար վերածվեց ավելի բազմակողմանի քաղաքական ու տնտեսական համագործակցության։ Ուսումնասիրվում են նաև ռազմական համագործակցության, զենքի մատակարարումների, ռազմական մասնագետների գործունեության, տնտեսական փոխանակումների և առևտրային կապերի նշանակությունը երկու երկրների հարաբերություններում։ Միաժամանակ աշխատանքը ցույց է տալիս, որ այդ կապերը մշտապես չէին զարգանում նույն ուղղությամբ․ Թուրքիայի կողմից հավասարակշռված արտաքին քաղաքականության վարումը և եվրոպական տարբեր ուժերի հետ հարաբերությունների պահպանումը սահմանափակում էին Գերմանիայի հետ լիարժեք ռազմաքաղաքական մերձեցման հնարավորությունները։ 1930-ական թվականներին Գերմանիայում նացիստների իշխանության գալուց հետո երկկողմ հարաբերությունները ստացան նոր բովանդակություն, քանի որ Բեռլինը ձգտում էր ընդլայնել իր քաղաքական և տնտեսական ազդեցությունը Եվրոպայում ու Մերձավոր Արևելքում, մինչդեռ Թուրքիան փորձում էր պահպանել իր ռազմավարական ինքնուրույնությունը և խուսափել որևէ մեկ մեծ տերությունից չափազանց մեծ կախվածությունից։ Այդ ժամանակաշրջանում հատկապես կարևոր դարձան տնտեսական հարաբերությունները, հումքի և արդյունաբերական ապրանքների փոխանակումը, ռազմական տեխնիկայի ձեռքբերումը և տարածաշրջանային քաղաքական շահերի համադրումը։ Աշխատության մեջ հարաբերությունների զարգացումը դիտարկվում է նաև միջազգային ավելի լայն գործընթացների համատեքստում՝ հաշվի առնելով Ազգերի լիգայի գործունեությունը, եվրոպական ուժերի մրցակցությունը, Խորհրդային Միության գործոնը, Բալկանների և Մերձավոր Արևելքի ռազմավարական նշանակությունը և Եվրոպայում պատերազմի վտանգի աճը։ Ուսումնասիրության գիտական արժեքը կայանում է նրանում, որ այն թույլ է տալիս հետևել դաշնակցային հարաբերությունների փոխակերպման ամբողջ գործընթացին՝ պատերազմական համագործակցությունից մինչև խաղաղ ժամանակաշրջանի դիվանագիտական և տնտեսական հարաբերություններ, իսկ այնուհետև՝ նախապատերազմյան բարդ ռազմավարական փոխազդեցություններ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել միջազգային հարաբերությունների պատմությամբ, եվրոպական և մերձավորարևելյան քաղաքականությամբ, դիվանագիտության պատմությամբ և XX դարի առաջին կեսի աշխարհաքաղաքական գործընթացներով զբաղվող մասնագետներին ու հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է երկու պետությունների հարաբերությունների բազմաշերտ զարգացումը 1918–1939 թվականներին՝ բացահայտելով քաղաքական շահերի, տնտեսական կապերի, ռազմական համագործակցության և փոփոխվող միջազգային միջավայրի ազդեցությունը նրանց փոխհարաբերությունների ձևավորման վրա։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի տարբեր տարածքներից ընտրված բիոինդիկատոր օրգանիզմների վրա քսենոբիոտիկների ազդեցության գենետիկական և էպիգենետիկական հետևանքների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ շրջակա միջավայրում մարդու գործունեության հետևանքով կուտակվող օտարածին քիմիական միացությունները կարող են ազդել կենդանի օրգանիզմների ժառանգական նյութի, բջջային գործընթացների և ֆիզիոլոգիական վիճակի վրա, իսկ այդ փոփոխությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել էկոհամակարգերի աղտոտվածության մակարդակն ու կենսաբանական վտանգները։ Աշխատության շրջանակում տարբեր շրջաններից հավաքված բիոինդիկատոր օրգանիզմներն օգտագործվում են որպես շրջակա միջավայրի վիճակի կենսաբանական ցուցիչներ՝ համեմատելու աղտոտվածության տարբեր պայմաններում գտնվող տարածքների ազդեցությունը կենդանի համակարգերի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քսենոբիոտիկների առաջացրած գենետիկական փոփոխություններին, այդ թվում՝ ԴՆԹ-ի վնասմանը, գենոմի կայունության խախտումներին և ժառանգական նյութի այլ հնարավոր փոփոխություններին։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են էպիգենետիկական ազդեցությունները, որոնք կարող են փոփոխել գեների ակտիվությունը՝ առանց ԴՆԹ-ի նուկլեոտիդային հաջորդականության անմիջական փոփոխության։ Այս մոտեցումը թույլ է տալիս շրջակա միջավայրի ազդեցությունները դիտարկել ավելի լայն տեսանկյունից՝ բացահայտելով ոչ միայն արդեն ձևավորված գենետիկական վնասները, այլև այն կարգավորիչ փոփոխությունները, որոնք կարող են ազդել օրգանիզմի կենսագործունեության և հարմարվողականության վրա։ Հետազոտության կարևոր կողմերից է Հայաստանի տարբեր աշխարհագրական և էկոլոգիական պայմաններ ունեցող տարածքների համեմատական ուսումնասիրությունը, ինչը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տարածքային առանձնահատկություններ և գնահատելու տարբեր աղտոտիչների ազդեցության հնարավոր տարբերությունները։ Ստացված տվյալները կարող են նշանակություն ունենալ շրջակա միջավայրի մոնիթորինգի, էկոլոգիական ռիսկերի գնահատման և բիոինդիկացիոն մեթոդների կատարելագործման համար։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է գենետիկական և էպիգենետիկական մեխանիզմների ուսումնասիրության կարևորությունը շրջակա միջավայրի աղտոտվածության կենսաբանական հետևանքները հասկանալու գործում և կարող է օգտակար լինել գենետիկայի, էկոտոքսիկոլոգիայի, մոլեկուլային կենսաբանության, էկոլոգիայի և շրջակա միջավայրի պահպանության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Mathematics

Աշխատությունը նվիրված է անհամասեռ միջավայրերի տեղային հատկությունների օպտիկական մեթոդներով ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով դրանց կառուցվածքային և ֆիզիկական առանձնահատկությունները։ Վերլուծվում են լույսի տարածման, կլանման, բեկման և ցրման գործընթացները տարբեր կառուցվածք ունեցող միջավայրերում, ինչպես նաև դրանց կապը նյութի տեղային հատկությունների հետ։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են օպտիկական չափումների և փորձարարական հետազոտությունների մեթոդները, տվյալների մշակման մոտեցումները և մոդելավորման սկզբունքները, որոնք հնարավորություն են տալիս գնահատել նյութերի միկրոկառուցվածքը, անհամասեռությունների բնույթը և դրանց ազդեցությունը օպտիկական բնութագրերի վրա։ Քննարկվում են հետազոտության արդյունքների կիրառական նշանակությունը նյութագիտության, ֆիզիկայի, օպտոէլեկտրոնիկայի և ժամանակակից չափիչ տեխնոլոգիաների զարգացման համատեքստում։ Հետազոտությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում ֆիզիկոսների, նյութագետների, օպտիկայի ոլորտի մասնագետների և գիտահետազոտական գործունեությամբ զբաղվող ընթերցողների համար։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է դիսպերս լցանյութեր պարունակող խառնուրդներում ճակատային պոլիմերացման գործընթացի օրինաչափությունների և առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության է առնվում պոլիմերացման ռեակցիայի տարածումը տեղայնացված ռեակցիոն գոտու՝ ճակատի ձևով, ինչպես նաև համակարգի բաղադրության և ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ազդեցությունը այդ գործընթացի կայունության վրա։ Վերլուծվում են մոնոմերային միջավայրի, նախաձեռնիչների և տարբեր բնույթի դիսպերս լցանյութերի փոխազդեցությունները, դրանց ազդեցությունը ջերմության առաջացման ու փոխանցման, ռեակցիայի արագության և պոլիմերացման ճակատի շարժման առանձնահատկությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում լցանյութի քանակի, մասնիկների չափերի և բաշխվածության, սկզբնական ջերմաստիճանի ու խառնուրդի ջերմաֆիզիկական հատկությունների ազդեցությանը գործընթացի հիմնական պարամետրերի վրա։ Քննարկվում են կայուն և անկայուն ճակատային ռեժիմների առաջացման պայմանները, ջերմաստիճանային դաշտի ձևավորումը և ռեակցիոն գոտում տեղի ունեցող կառուցվածքային փոփոխությունները։ Ուսումնասիրվում է նաև սկզբնական խառնուրդի բաղադրության և պոլիմերացման պայմանների կապը ստացվող պոլիմերային ու կոմպոզիտային նյութերի կառուցվածքի, համասեռության և ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների հետ։ Կարևորվում է գործընթացի պարամետրերի նպատակային կարգավորման հնարավորությունը՝ անհրաժեշտ հատկություններով նյութեր ստանալու և տեխնոլոգիական գործընթացի արդյունավետությունը բարձրացնելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում ճակատային պոլիմերացման տեսական նկարագրության, փորձարարական ուսումնասիրության և գործընթացի օպտիմալացման մոտեցումներին։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառվել լցանյութերով փոփոխված պոլիմերային և կոմպոզիտային նյութերի ստացման տեխնոլոգիաների մշակման ու կատարելագործման համար՝ նպաստելով նյութերի հատկությունների վերահսկելի ձևավորմանը և արտադրական գործընթացների արդյունավետ կազմակերպմանը։