Բանկերի հուսալիության աստիճանի բարձրացման հիմնախնդիրները ՀՀ-ում

Technology

Աշխատությունը նվիրված է ցրված և հազվագյուտ տարրեր պարունակող ֆտորբորատային ապակիների ստացման, կառուցվածքի, ֆիզիկաքիմիական հատկությունների և կիրառական հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում ընկած է ապակենման նյութերի բաղադրության և հատկությունների փոխկապակցվածության բացահայտումը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով ֆտորային և բորատային բաղադրիչների համատեղ ազդեցությանը, ինչպես նաև ապակու մեջ հազվագյուտ և ցրված տարրերի ներմուծման հետևանքով առաջացող կառուցվածքային ու ֆիզիկական փոփոխություններին։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են տարբեր բաղադրություններով ապակիների ստացման պայմանները, դրանց ապակենման ունակությունը, կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ջերմային և օպտիկական բնութագրերը, ինչպես նաև քիմիական և ֆիզիկական կայունությունը։ Հազվագյուտ և ցրված տարրերի առկայությունը հատկապես կարևոր է այն պատճառով, որ նույնիսկ փոքր քանակությամբ հավելումները կարող են էապես փոփոխել ապակու հատկությունները՝ ազդելով բեկման ցուցիչի, լուսաթափանցելիության, կլանման սպեկտրի, լյումինեսցենտային վարքի, էլեկտրական հատկությունների և ջերմային կայունության վրա։ Հետազոտության ընթացքում կարևոր նշանակություն է տրվում ապակու կառուցվածքում տարբեր տարրերի փոխազդեցությանը և դրանց տեղաբաշխման առանձնահատկություններին, քանի որ այդ գործոնները պայմանավորում են նյութի վերջնական հատկությունները։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են նպաստել ֆունկցիոնալ ապակենյութերի ստեղծմանը, որոնք կարող են կիրառություն գտնել օպտիկական և օպտոէլեկտրոնային սարքերում, ճառագայթման հետ աշխատող նյութերում, հատուկ նշանակության ապակիների արտադրության և նյութագիտության տարբեր ոլորտներում։ Աշխատանքում կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել նաև ապակիների կազմի օպտիմալացումը՝ նպատակ ունենալով ստանալ կանխատեսելի և անհրաժեշտ հատկություններով նյութեր։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը միավորում է անօրգանական քիմիայի, նյութագիտության և ապակու ֆիզիկաքիմիայի մոտեցումները՝ ուսումնասիրելով նոր բաղադրությամբ ֆտորբորատային ապակիների կառուցվածք–հատկություն կապը և դրանց հնարավոր տեխնոլոգիական նշանակությունը։ Այն կարող է հետաքրքրել քիմիկոսներին, նյութագետներին, ապակու և կերամիկական նյութերի տեխնոլոգներին, ֆիզիկոսներին, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին և հետազոտողներին։

Literature

Աշխատանքը նվիրված է հայ ժողովրդական զրույցներում չար ոգիների կերպարների ուսումնասիրությանը և դրանց դասակարգմանը՝ ըստ կատարած գործառույթների։ Հետազոտության հիմքում ընկած է ժողովրդական պատկերացումների, հավատալիքների և բանավոր ավանդության մեջ արտացոլված գերբնական էակների համակարգային ուսումնասիրությունը՝ բացահայտելու համար, թե ինչպես են տարբեր չար ոգիներ ներկայացվում, ինչ դեր են կատարում պատմությունների կառուցվածքում և ինչ հասարակական, բարոյական, հոգեբանական կամ բնապաշտական գաղափարներ են արտահայտում։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է չար ոգիների բազմազանության բացահայտումն ու դրանց գործառութային դասակարգումը։ Ժողովրդական զրույցներում գերբնական բացասական կերպարները կարող են հանդես գալ տարբեր իրավիճակներում՝ մարդկանց վախեցնելու, մոլորեցնելու, պատժելու, հիվանդություն կամ դժբախտություն պատճառելու, ճանապարհորդներին խանգարելու, սահմանված վարքականոնների խախտման հետևանքները ցուցադրելու կամ վտանգավոր վայրերի նկատմամբ զգուշություն ձևավորելու նպատակով։ Նման կերպարների միջոցով ժողովրդական բանահյուսությունը հաճախ բացատրում է այն երևույթները, որոնց համար ավանդական հասարակությունը չուներ ռացիոնալ կամ գիտական մեկնաբանություն։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել չար ոգիների արտաքին նկարագրությունները, բնակության վայրերը, վարքագիծը, մարդու հետ փոխհարաբերությունները և նրանց վերագրվող գերբնական հատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն տարածական միջավայրերին, որոնց հետ կապված են նման կերպարները։ Անտառները, քարանձավները, ջրային տարածքները, լքված վայրերը, ճանապարհները, գիշերային տարածությունը և բնակավայրերից հեռու վայրերը ժողովրդական պատկերացումներում հաճախ հանդես են գալիս որպես վտանգի և անորոշության միջավայր, որտեղ կարող են հայտնվել գերբնական էակներ։ Գործառութային դասակարգումը հնարավորություն է տալիս չար ոգիների մասին պատկերացումները դիտարկել ոչ միայն որպես առանձին կերպարների նկարագրությունների ամբողջություն, այլև որպես որոշակի կառուցվածք ունեցող համակարգ։ Կարելի է առանձնացնել, օրինակ, վախեցնող և հետապնդող, վնաս պատճառող, հիվանդություններ առաջացնող, մոլորեցնող կամ ճանապարհը շեղող, մարդկանց պատժող և արգելքներ սահմանող կերպարների խմբեր։ Միևնույն կերպարը կարող է միաժամանակ ունենալ մի քանի գործառույթ, ինչը ցույց է տալիս ժողովրդական հավատալիքների բազմաշերտ բնույթը։ Հետազոտության ընթացքում կարևոր է նաև չար և բարեգործական կամ երկակի բնույթ ունեցող գերբնական էակների սահմանազատման խնդիրը։ Ժողովրդական մշակույթում գերբնական կերպարի բնույթը միշտ չէ, որ միանշանակ է․ որոշ էակներ կարող են վտանգավոր լինել մի իրավիճակում, բայց այլ հանգամանքներում հանդես գալ որպես պաշտպանող կամ պատժող ուժ։ Այդ երկակիությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել ժողովրդական աշխարհընկալման մեջ բարու և չարի հարաբերակցության ավելի բարդ պատկերացումները։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև չար ոգիների և սոցիալական նորմերի կապին։ Շատ զրույցներում գերբնական պատժի կամ վտանգի սպառնալիքը ծառայում է որպես վարքականոնների պահպանման միջոց։ Մարդկանց զգուշացվում է գիշերով որոշ վայրեր այցելելուց, անծանոթներին վստահելուց, արգելված գործողություններ կատարելուց կամ համայնքի կողմից անընդունելի վարք դրսևորելուց։ Այս առումով չար ոգիների կերպարները կատարում են ոչ միայն գեղարվեստական, այլև դաստիարակչական և սոցիալական վերահսկողության գործառույթ։ Կարևոր է նաև ուսումնասիրել դրանց կապը ժողովրդական բժշկության և հիվանդությունների մասին ավանդական պատկերացումների հետ։ Հիվանդությունը կամ մարմնական անբացատրելի վիճակները որոշ ավանդույթներում կարող էին վերագրվել գերբնական ազդեցության, իսկ համապատասխան զրույցներում ձևավորվում էին պաշտպանական ծեսերի, աղոթքների, հմայությունների կամ այլ միջոցների մասին պատկերացումներ։ Այդ նյութը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել բանահյուսության և ժողովրդական բժշկական գիտելիքների փոխկապակցվածությունը։ Ուսումնասիրությունը կարող է ընդգրկել տարբեր տարածաշրջաններից հավաքված ժողովրդական զրույցների համեմատական վերլուծություն՝ պարզելու համար, թե նույնատիպ չար ոգիների պատկերացումները ինչպես են փոփոխվում տեղական միջավայրի, բարբառային ավանդույթի, կենցաղային պայմանների և մշակութային առանձնահատկությունների ազդեցությամբ։ Տարբերակների համադրումը կարող է բացահայտել ինչպես ընդհանուր հայկական բանահյուսական մոտիվներ, այնպես էլ առանձին տեղական ավանդույթներին բնորոշ տարրեր։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը չար ոգիների կերպարները դիտարկում է որպես հայ ժողովրդական աշխարհընկալման կարևոր բաղադրիչ՝ ուսումնասիրելով դրանց գործառույթները, կառուցվածքային առանձնահատկությունները, տարածական կապերը և սոցիալ-մշակութային նշանակությունը։ Գործառութային դասակարգումը հնարավորություն է տալիս համակարգել բանահյուսական բազմազան նյութը և բացահայտել, թե ինչ դեր են ունեցել գերբնական կերպարները վախի, վտանգի, հիվանդության, բարոյական նորմերի, արգելքների և անհայտ երևույթների ժողովրդական մեկնաբանության մեջ։ Թեման կարևոր է հայ բանահյուսության, ժողովրդական դիցաբանության, ազգագրության և ավանդական աշխարհայացքի ուսումնասիրության համար։

Medicine

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է պարբերական հիվանդությամբ (Familial Mediterranean Fever) տառապող հայ ազգության հիվանդների արյան իմունոգենետիկ մարկերների ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում են իմունոգենետիկայի և մարդու իմունային համակարգի հիմնական սկզբունքները, ինչպես նաև HLA համակարգի դերը հիվանդությունների նկատմամբ գենետիկական նախատրամադրվածության ձևավորման մեջ։ Հեղինակը վերլուծում է պարբերական հիվանդության կլինիկական և գենետիկական առանձնահատկությունները՝ կենտրոնանալով իմունոգենետիկ մարկերների՝ հատկապես HLA-հապլոտիպերի, ալելային տարբերակների և դրանց հաճախականության ուսումնասիրության վրա հայ պացիենտների շրջանում։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև հիվանդության պաթոգենեզի իմունաբանական մեխանիզմները, բորբոքային պատասխանների կարգավորումը և գեն-միջավայր փոխազդեցությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ստացված տվյալների վիճակագրական վերլուծությանը, պոպուլյացիոն առանձնահատկություններին և կլինիկական նշանակությանը՝ հիվանդության վաղ ախտորոշման և ռիսկի գնահատման համատեքստում։ Գիրքը նախատեսված է իմունոլոգների, գենետիկների, ռևմատոլոգների, լաբորատոր ախտորոշման մասնագետների, բժշկական հետազոտողների և ուսանողների համար՝ առաջարկելով տեսական և կիրառական մոտեցումներ իմունոգենետիկ հետազոտությունների ոլորտում։

History

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Կիլիկյան Հայաստանի և Այյուբյան պետությունների միջև քաղաքական, ռազմական, դիվանագիտական, տնտեսական և մշակութային հարաբերությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում միջնադարյան Մերձավոր Արևելքի այն ժամանակաշրջանն է, երբ Կիլիկյան Հայաստանը և տարածաշրջանի մահմեդական քաղաքական միավորները, հատկապես Այյուբյան իշխանությունները, գտնվում էին բարդ և փոփոխական աշխարհաքաղաքական միջավայրում։ Աշխատությունը նպատակ ունի բացահայտելու երկու կողմերի հարաբերությունների զարգացման հիմնական փուլերը, դրանց վրա ազդող գործոնները և փոխադարձ կապերի առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է տարածաշրջանի քաղաքական իրավիճակի վերլուծությունը, քանի որ Կիլիկյան Հայաստանի և Այյուբյան պետությունների հարաբերությունները պայմանավորված էին ոչ միայն երկկողմ շահերով, այլև Մերձավոր Արևելքում ձևավորվող ուժերի հարաբերակցությամբ, խաչակրաց արշավանքների ընթացքով, սելջուկյան և այլ իշխանությունների ազդեցությամբ ու տարածքային մրցակցությամբ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ռազմական բախումներին և դաշինքներին, սահմանային տարածքների նկատմամբ վերահսկողության խնդիրներին, ամրոցների և ռազմավարական ճանապարհների նշանակությանը։ Կիլիկյան Հայաստանի աշխարհագրական դիրքը այն դարձնում էր տարածաշրջանային կարևոր դերակատար, իսկ Այյուբյան պետությունների ընդարձակ քաղաքական ազդեցությունը նրանց հարաբերությունները վերածում էր Մերձավոր Արևելքի ընդհանուր ռազմաքաղաքական գործընթացների կարևոր բաղադրիչի։ Դիվանագիտական հարաբերությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել բանակցությունների, խաղաղության պայմանավորվածությունների, փոխադարձ համաձայնությունների և քաղաքական շահերի համադրման մեխանիզմները։ Միաժամանակ աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել այն իրավիճակները, երբ ռազմական հակամարտությունը փոխարինվել է ժամանակավոր համագործակցությամբ կամ քաղաքական փոխզիջումներով։ Տնտեսական կապերի տեսանկյունից կարևոր են առևտրական ուղիները, քաղաքների և նավահանգիստների նշանակությունը, ապրանքների շրջանառությունը և տարածաշրջանային տնտեսական փոխկապակցվածությունը։ Մշակութային շփումների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալ տարբեր հասարակությունների միջև հաղորդակցությանը, փոխազդեցություններին և փոխադարձ ազդեցություններին՝ չսահմանափակվելով միայն ռազմական ու քաղաքական հարաբերություններով։ Աշխատության աղբյուրագիտական հիմքը կարող են կազմել հայկական, արաբական, ինչպես նաև այլ միջնադարյան հեղինակների վկայությունները, տարեգրությունները, ժամանակագրությունները և պատմական այլ նյութեր, որոնց համադրումը հնարավորություն է տալիս վերականգնել ուսումնասիրվող ժամանակաշրջանի իրադարձությունների ավելի ամբողջական պատկերը։ Հետազոտության կարևոր արժեքներից է տարբեր աղբյուրների համեմատական քննությունը, քանի որ նույն իրադարձությունները տարբեր քաղաքական և մշակութային միջավայրերում կարող էին ներկայացվել տարբեր մեկնաբանություններով։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել Կիլիկյան Հայաստանի պատմությամբ, միջնադարյան Հայաստանի, Մերձավոր Արևելքի և իսլամական աշխարհի պատմությամբ, ինչպես նաև խաչակրաց ժամանակաշրջանի միջազգային հարաբերություններով զբաղվող մասնագետներին և ընթերցողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը Կիլիկյան Հայաստանի և Այյուբյան պետությունների հարաբերությունները ներկայացնում է որպես միջնադարյան Մերձավոր Արևելքի բազմաշերտ քաղաքական համակարգի մաս՝ միաժամանակ դիտարկելով ռազմական հակամարտությունները, դիվանագիտական փոխհարաբերությունները, տնտեսական կապերը և տարածաշրջանային ուժերի փոխազդեցությունը։

Mathematics

Այս աշխատությունը վերաբերում է հզոր լազերային դաշտերում ատոմային և պլազմային երևույթների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով ժամանակակից ֆիզիկայի, լազերային տեխնոլոգիաների և պլազմայի տեսության փոխկապակցվածությունը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել այն ֆիզիկական գործընթացները, որոնք տեղի են ունենում նյութի հետ հզոր, բարձր ինտենսիվության լազերային ճառագայթման փոխազդեցության ժամանակ, ներառյալ ատոմների իոնացումը, էլեկտրոնային դինամիկան և պլազմայի ձևավորումը։ Ուսումնասիրվում են ոչ գծային օպտիկական երևույթները, բազմաֆոտոնային իոնացումը, թունելային իոնացումը և բարձր հարմոնիկների գեներացումը, որոնք բնորոշ են ուժեղ լազերային դաշտերին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պլազմային ալիքների առաջացմանը, էլեկտրոն-իոն փոխազդեցություններին և էներգիայի փոխանցման մեխանիզմներին լազեր-մատերիա համակարգերում։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է տեսական մոդելները և հաշվարկային մեթոդները, որոնք կիրառվում են այս երևույթների նկարագրության համար՝ ներառյալ քվանտային մեխանիկական և դասական մոտեցումները։ Միաժամանակ վերլուծվում են կիրառական ասպեկտները՝ լազերային սպեկտրոսկոպիա, պլազմային տեխնոլոգիաներ, ինչպես նաև բարձր էներգիաների ֆիզիկայի և վերահսկվող ջերմամիջուկային սինթեզի հետ կապերը։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է լազերային ֆիզիկայի և պլազմայի գիտության ոլորտում՝ նպաստելով հզոր լազերային դաշտերում նյութի վարքի ավելի խորքային ընկալմանը։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է հայերենի, իսպաներենի և անգլերենի բայի անդեմ ձևերի զուգադրական-տիպաբանական ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել երեք լեզուներում դրանց կառուցվածքային, իմաստային և գործառական ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Հետազոտության առանցքում այն բայական ձևերն են, որոնք չունեն դիմային խոնարհման ամբողջական հատկանիշներ, սակայն պահպանում են բային բնորոշ մի շարք իմաստային ու շարահյուսական հատկություններ և տարբեր համատեքստերում կարող են հանդես գալ գոյականական, ածականական կամ մակբայական գործառույթներով։ Քննվում են անորոշ դերբայական, մասնակցային և այլ ոչ դիմավոր կառույցների ձևաբանական առանձնահատկությունները, դրանց կազմության միջոցները, քերականական կարգերի արտահայտման հնարավորությունները և նախադասության կառուցվածքում ունեցած դերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հանգամանքին, որ երեք լեզուները պատկանում են տարբեր լեզվական համակարգերի, ուստի արտաքին կառուցվածքով նման ձևերը միշտ չէ, որ ունեն ամբողջությամբ համարժեք գործառույթներ։ Զուգադրական վերլուծության միջոցով բացահայտվում է, թե մի լեզվի որոշակի անդեմ բայական ձևին մյուս լեզուներում ինչպիսի քերականական կառուցվածքներ կարող են համապատասխանել։ Ուսումնասիրվում են դրանց ժամանակային, կերպային և սեռային նշանակությունների արտահայտման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև բայական և անվանական հատկությունների փոխհարաբերությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում անդեմ ձևերի շարահյուսական կապակցելիությանը՝ լրացումներ ընդունելու, ստորադաս կառույցներ ձևավորելու և բարդ նախադասությունների իմաստային հարաբերությունների արտահայտմանը մասնակցելու տեսանկյունից։ Իսպաներենի և անգլերենի համապատասխան ձևերի համեմատությունը հայերենի համակարգի հետ հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ոչ միայն ձևական համապատասխանությունները, այլև այն դեպքերը, երբ նույն հաղորդակցական իմաստը երեք լեզուներում արտահայտվում է տարբեր քերականական միջոցներով։ Հետազոտության տիպաբանական ուղղվածությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել լեզվական ընդհանուր օրինաչափությունները և յուրաքանչյուր լեզվին բնորոշ կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Քննվում են նաև թարգմանության ընթացքում առաջացող համապատասխանության խնդիրները, քանի որ անդեմ բայական կառույցների բառացի փոխանցումը միշտ չէ, որ ապահովում է բնական և քերականորեն համարժեք արտահայտություն թիրախային լեզվում։ Նման ուսումնասիրությունը կիրառական նշանակություն ունի նաև օտար լեզուների դասավանդման համար՝ նպաստելով սովորողների կողմից տարբեր լեզուների բայական համակարգերի գիտակցված համեմատությանը և բնորոշ սխալների կանխարգելմանը։ Աշխատությունն ընդհանուր առմամբ համադրում է ձևաբանության, շարահյուսության, իմաստաբանության և լեզվական տիպաբանության մոտեցումները՝ ներկայացնելով երեք լեզուների բայական համակարգերի փոխհարաբերությունների բազմակողմանի նկարագիրը։