Դասական հայերենի քերականություն

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է հայերենում ռազմական ոլորտին բնորոշ լեզվական համակարգի, մասնագիտական բառապաշարի և հաղորդակցական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Վերլուծվում են ռազմական տերմինների ձևավորման և գործածության սկզբունքները, դրանց իմաստային կառուցվածքը, ծագումնաբանությունը և ընդհանուր գրական լեզվի հետ ունեցած փոխհարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ռազմական մասնագիտական խոսքում կիրառվող եզրույթներին, հրամաններին, կոչումներին, ստորաբաժանումների ու ռազմական տեխնիկայի անվանումներին, ինչպես նաև գործողություններ, գործընթացներ և կազմակերպական հարաբերություններ արտահայտող լեզվական միավորներին։ Քննարկվում են ռազմական հաղորդակցության համար բնորոշ հակիրճությունը, ճշգրտությունը, միանշանակությունը և տեղեկատվության արագ փոխանցման անհրաժեշտությամբ պայմանավորված լեզվական առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրվում են նաև ռազմական բառապաշարի համալրման աղբյուրները, նոր հասկացությունների անվանման եղանակները, փոխառությունների կիրառումը և օտարալեզու տերմինների հայերեն համարժեքների ձևավորման խնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում ռազմական պաշտոնական փաստաթղթերի, հրամանների, կանոնադրական խոսքի և մասնագիտական հաղորդակցության լեզվաոճական առանձնահատկություններին։ Կարևորվում են տերմինների միասնականացման և նորմավորման հարցերը, քանի որ մասնագիտական բառապաշարի հստակ ու հետևողական կիրառումը կարևոր նշանակություն ունի ռազմական հաղորդակցության արդյունավետության համար։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել ռազմական ոլորտի հայերեն բառապաշարի կառուցվածքի, զարգացման միտումների և գործառական առանձնահատկությունների մասին։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել լեզվաբանների, տերմինաբանների, թարգմանիչների, խմբագիրների, ռազմական կրթության ոլորտի մասնագետների և մասնագիտական հայերենի ուսումնասիրությամբ զբաղվող ուսանողների համար։

Sociology

Այս աշխատությունը նվիրված է ընտանիքում սերունդների միջև փոխհարաբերությունների և կապերի զարգացման միտումների ու հեռանկարների ուսումնասիրությանը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում տարբեր տարիքային խմբերի ներկայացուցիչների միջև ձևավորվող հարաբերություններն են, փոխադարձ ազդեցությունը, հաղորդակցությունը, արժեքների փոխանցումը և ընտանիքի ներսում սոցիալական ու հոգեբանական կապերի պահպանման մեխանիզմները։ Աշխատանքում ընտանիքը դիտարկվում է որպես այն հիմնական սոցիալական միջավայրը, որտեղ տեղի է ունենում սերունդների միջև փորձի, գիտելիքների, ավանդույթների և արժեքների փոխանցումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ծնողների, երեխաների և ավագ սերնդի ներկայացուցիչների փոխհարաբերություններին, նրանց դերերի փոփոխությանը և ընտանիքի ներսում փոխադարձ ակնկալիքների ձևավորմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել ժամանակակից սոցիալական փոփոխությունների ազդեցությունը միջսերնդային կապերի վրա, այդ թվում՝ ընտանիքի կառուցվածքի փոփոխությունը, քաղաքային կենսակերպի տարածումը, միգրացիոն գործընթացները, թվային տեխնոլոգիաների զարգացումը և արժեքային համակարգերի վերափոխումը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում սերունդների միջև հնարավոր արժեքային տարբերություններին, հաղորդակցական դժվարություններին և դրանց հաղթահարման ուղիներին։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են այն գործոնները, որոնք նպաստում են փոխադարձ վստահության, հարգանքի, հոգատարության և համագործակցության ձևավորմանը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև երիտասարդ և ավագ սերունդների փոխադարձ աջակցության ձևերին, ընտանիքում խնամքի և պատասխանատվության բաշխմանը, ինչպես նաև ավանդական և ժամանակակից արժեքների համադրման հնարավորություններին։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ապագա միջսերնդային հարաբերությունների զարգացման հեռանկարների գնահատումը՝ հաշվի առնելով հասարակության ժողովրդագրական և սոցիալ-տնտեսական փոփոխությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ընտանիքում սերունդների կապերի պահպանմանն ու ամրապնդմանը նպաստող պայմանները, ինչպես նաև այն խնդիրները, որոնք կարող են առաջանալ արագ փոփոխվող հասարակական միջավայրում։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ ընտանեկան քաղաքականության, սոցիալական աջակցության ծրագրերի, տարեցների և երիտասարդների հետ աշխատանքի, ինչպես նաև միջսերնդային փոխըմբռնման և ընտանիքի կայունությանն ուղղված սոցիալական ծրագրերի մշակման համար։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է ուրեոթելիկ և ոչ ուրեոթելիկ արգինազների դերի համակողմանի ուսումնասիրությանը պոլիամինների կենսասինթեզի գործընթացում՝ ընդգծելով արգինինի նյութափոխանակության կենտրոնական տեղը բջջային կենսաքիմիական ուղիներում։ Վերլուծվում են արգինազ ֆերմենտների իզոֆորմները, դրանց արտահայտման առանձնահատկությունները տարբեր հյուսվածքներում և օրգանիզմներում, ինչպես նաև նրանց մասնակցությունը օրնիտինի ձևավորմանը՝ որպես պոլիամինների (պուտրեսցին, սպերմիդին, սպերմին) կենսասինթեզի նախանյութի։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուրեոթելիկ և ոչ ուրեոթելիկ օրգանիզմներում ազոտի փոխանակության տարբերություններին, ֆերմենտային կարգավորման մեխանիզմներին և նյութափոխանակային հոսքերի վերահսկման առանձնահատկություններին։ Ուսումնասիրությունը նաև քննարկում է պոլիամինների կենսաբանական դերը՝ բջջային աճի, տարբերակման, ԴՆԹ-ի կայունության և սթրեսային պատասխանների կարգավորման գործընթացներում։ Աշխատությունը ներկայացնում է փորձարարական և տեսական տվյալների համադրություն՝ բացահայտելով արգինազների ֆունկցիոնալ նշանակությունը կենսասինթետիկ ուղիների կարգավորման և բջջային հոմեոստազի պահպանման մեջ։

Journalism

Մեդիա և քաղաքական հաղորդակցության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է 1991–1999 թվականներին Հայաստանում ռադիոյի և քաղաքական գործընթացների փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությանը՝ ազգային ռադիոյի գործունեության օրինակով։ Քննության են առնվում տվյալ ժամանակաշրջանում ռադիոհեռարձակման դերը հասարակական և քաղաքական տեղեկատվության տարածման, հանրային հաղորդակցության և քաղաքական օրակարգի ներկայացման գործընթացներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքական թեմաների լուսաբանման ձևերին, տեղեկատվական հաղորդումների բովանդակությանը, պաշտոնական և հասարակական տեսակետների ներկայացման առանձնահատկություններին։ Վերլուծվում են քաղաքական փոփոխությունների պայմաններում ռադիոյի գործառույթների վերափոխումը, լրագրողական գործունեության առանձնահատկությունները և զանգվածային լրատվության միջոցների ու պետական ինստիտուտների փոխհարաբերությունները։ Քննարկվում են նաև հանրային կարծիքի ձևավորման, քաղաքական հաղորդակցության և տեղեկատվական դաշտի զարգացման գործընթացներում ռադիոհեռարձակման նշանակության ուսումնասիրման մոտեցումները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված պատկերացում կազմելու նշված ժամանակահատվածում Հայաստանի մեդիա միջավայրի և քաղաքական կյանքի փոխազդեցության առանձնահատկությունների վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել լրագրության, մեդիա ուսումնասիրությունների, քաղաքական հաղորդակցության և Հայաստանի նորագույն պատմության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Medicine

Այս գրքույկը նվիրված է խոլերայի կանխարգելմանը և վարակիչ հիվանդության տարածումից մարդկանց պաշտպանելու միջոցների ներկայացմանը։ Խոլերան սուր աղիքային վարակ է, որը կարող է տարածվել հիմնականում վարակված ջրի և սննդի միջոցով և առաջացնել ծանր ջրազրկում, ուստի հիվանդության կանխարգելումը, հիգիենայի պահպանումը և վարակի տարածման ուղիների սահմանափակումը հանրային առողջապահության կարևոր խնդիրներից են։ Աշխատության թեման ընդգրկում է հիվանդության վտանգների մասին բնակչության իրազեկման, առօրյա կենցաղում մաքրության կանոնների պահպանման և համաճարակային իրավիճակներում անհրաժեշտ զգուշավորության նշանակությունը։ Նմանատիպ բժշկագիտական ու առողջապահական հրատարակությունները նպատակ ունեին ընթերցողներին մատչելի ձևով ներկայացնելու վարակիչ հիվանդությունների տարածման պայմանները, անձնական և հասարակական հիգիենայի դերը, ինչպես նաև կանխարգելիչ վարքագծի անհրաժեշտությունը։ Խոլերայի դեմ պայքարում առանձնահատուկ կարևորություն ունեն անվտանգ խմելու ջրի օգտագործումը, սննդամթերքի պատշաճ պահպանումն ու պատրաստումը, ձեռքերի լվացումը, աղտոտված ջրից խուսափելը և հիվանդության կասկածի դեպքում ժամանակին բժշկական օգնության դիմելը։ Այս թեմաների հանրամատչելի ներկայացումը նպաստում է առողջապահական գիտելիքների տարածմանը և ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող են անհատական սովորություններն ու համայնքային սանիտարական պայմանները ազդել համաճարակների կանխարգելման վրա։ Հրատարակությունը կարևոր է նաև բժշկական գիտելիքների պատմության տեսանկյունից՝ որպես հայերեն տպագիր առողջապահական գրականության օրինակ, որն անդրադառնում է հասարակության համար լուրջ վտանգ ներկայացրած վարակիչ հիվանդությանը։ Այն կարող է հետաքրքրել բժշկության պատմությամբ, համաճարակաբանությամբ, հանրային առողջապահության զարգացման և հայերեն բժշկագիտական գրականության ուսումնասիրությամբ զբաղվողներին՝ հնարավորություն տալով դիտարկելու, թե ինչպես են առողջապահական խնդիրները ներկայացվել հայ ընթերցողին և ինչպես է տարածվել հիվանդությունների կանխարգելման գաղափարը։

Literature

Գիրքը նվիրված է հայ ավանդության մեջ Արամի կերպարի և նրա հետ կապված առասպելական պատումների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով այդ կերպարի ձևավորման, զարգացման և մշակութային նշանակության հիմնական առանձնահատկությունները։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են Արամի մասին պահպանված ավանդազրույցները, դրանց տարբերակները, կառուցվածքային և բովանդակային առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց տեղը հայ ժողովրդական բանահյուսության և առասպելաբանության համակարգում։ Հեղինակը վերլուծում է հերոսի կերպարի հիմնական գծերը՝ անդրադառնալով նրա ծագմանը, գործունեությանը, հերոսական հատկանիշներին, հակառակորդների հետ պայքարին և այն արժեքներին, որոնք մարմնավորվում են տվյալ կերպարի միջոցով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում առասպելի և պատմական հիշողության փոխհարաբերությանը՝ ուսումնասիրելով, թե ինչպես են առասպելական պատկերացումները միահյուսվում ժողովրդի անցյալի մասին պատկերացումներին և ազգային ինքնության ձևավորմանը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են նաև Արամի կերպարի հնարավոր զուգահեռները այլ ժողովուրդների առասպելական ավանդույթներում, ինչը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ընդհանուր հնդեվրոպական և տարածաշրջանային առասպելաբանական մոտիվների դրսևորումները։ Վերլուծության ընթացքում ուշադրություն է դարձվում անվան, կերպարի և առասպելական սյուժեների տարբեր մեկնաբանություններին, ինչպես նաև դրանց փոխանցման և վերափոխման գործընթացներին տարբեր ժամանակաշրջաններում։ Գիրքը ցույց է տալիս, որ առասպելական պատումները կարող են հանդես գալ ոչ միայն որպես հնագույն հավատալիքների արտահայտություն, այլև որպես հասարակության արժեքային պատկերացումների, աշխարհընկալման և պատմական հիշողության պահպանման կարևոր միջոց։ Արամի կերպարի ուսումնասիրության միջոցով բացահայտվում են հայ ավանդության մեջ հերոսության, իշխանության, հայրենիքի պաշտպանության, համայնքային միասնության և մշակութային ինքնության վերաբերյալ պատկերացումները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել բանագետների, պատմաբանների, հայագետների, դիցաբանության և մշակութաբանության մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար, ինչպես նաև այն ընթերցողների, ովքեր հետաքրքրված են հայկական առասպելաբանությամբ, ժողովրդական ավանդություններով և ազգային մշակույթի հնագույն շերտերով։