Երևան քաղաքի կանաչ գոտիներում հասարակական տարածքների ճարտարապետահատակագծային խնդիրները

Culture

Այս թեման վերաբերում է հայ ժողովրդի պատմության ամենակարևոր իրադարձություններից մեկին՝ հայ գրերի ստեղծմանը և դրա հեղինակ Մեսրոպ Մաշտոցի գործունեությանը, որը համարվում է ազգային մշակույթի և ինքնության հիմնադիրներից մեկը։ Մեսրոպ Մաշտոցը ծնվել է մոտ 362 թվականին Տարոնում և կրթություն ստացել հունարեն, ասորերեն ու պարսկերեն լեզուներով՝ դառնալով բարձր կրթված հոգևորական և պետական գործիչ։ Նրա հիմնական նպատակն էր ստեղծել հայոց լեզվի համար սեփական այբուբեն, քանի որ մինչ այդ հայերենը գրավոր համակարգ չուներ, և կրոնական ու կրթական տեքստերը հիմնականում գրվում էին օտար լեզուներով, ինչը դժվարացնում էր ժողովրդի կրթությունը և ազգային ինքնության պահպանումը։ Մաշտոցը, համագործակցելով կաթողիկոս Սահակ Պարթևի հետ, ձեռնամուխ եղավ հայոց գրերի ստեղծմանը և մոտ 405 թվականին ստեղծեց հայոց այբուբենը, որը բաղկացած էր 36 տառից (հետագայում ավելացվել են ևս 2-ը)։ Հայոց գրերի ստեղծումը դարձավ շրջադարձային իրադարձություն, քանի որ այն հնարավորություն տվեց թարգմանել Աստվածաշունչը հայերեն, զարգացնել գրականությունը, կրթությունը և գիտությունը։ Այս գործընթացը հայտնի է որպես «Ոսկեդար» հայ մշակույթի մեջ, երբ ձևավորվեցին առաջին հայ պատմիչները, թարգմանիչները և գրական գործերը։ Մեսրոպ Մաշտոցը նաև հիմնել է բազմաթիվ դպրոցներ Հայաստանի տարբեր շրջաններում՝ նպաստելով գրագիտության տարածմանը և ազգային կրթական համակարգի ձևավորմանը։ Նրա գործունեությունը ոչ միայն կրոնական, այլև քաղաքական և մշակութային մեծ նշանակություն ուներ, քանի որ այն ամրապնդեց հայ ժողովրդի ինքնությունը օտար ազդեցությունների պայմաններում։ Մեսրոպ Մաշտոցը մահացել է 440 թվականին, սակայն նրա ստեղծած այբուբենը մինչ այսօր շարունակում է օգտագործվել և հանդիսանում է հայ ժողովրդի մշակութային և ազգային ինքնության անբաժանելի մասը։ Նրա ժառանգությունը համարվում է հայ ժողովրդի պատմության ամենախոշոր նվաճումներից մեկը, որը ապահովեց լեզվի պահպանությունը և մշակույթի շարունակական զարգացումը դարերի ընթացքում։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է լեզվաբանական ուղղվածություն ունեցող բարձրագույն ուսումնական հաստատությունում օտար լեզվի դասախոսի մասնագիտական կոմպետենտության ձևավորման տեսական, մեթոդաբանական և գործնական ռազմավարությունների ուսումնասիրությանը։ Մասնագիտական կոմպետենտությունը դիտարկվում է որպես փոխկապակցված գիտելիքների, կարողությունների, մանկավարժական հմտությունների, հաղորդակցական ունակությունների և մասնագիտական արժեքների ամբողջություն, որն անհրաժեշտ է օտար լեզվի արդյունավետ դասավանդման համար։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևորվում է դասախոսի լեզվական պատրաստվածության և մանկավարժական վարպետության համադրումը, քանի որ լեզվի բարձր մակարդակի իմացությունը ինքնին բավարար չէ արդյունավետ ուսումնական գործընթաց կազմակերպելու համար։ Քննվում են լեզվական, հաղորդակցական, մեթոդական, սոցիալ-մշակութային, հոգեբանամանկավարժական, հետազոտական և տեղեկատվական-տեխնոլոգիական կոմպետենտությունների ձևավորման ու զարգացման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ապագա կամ գործող դասախոսի՝ ուսուցման նպատակները սահմանելու, դասընթացը պլանավորելու, համապատասխան մեթոդներ և ուսումնական նյութեր ընտրելու, սովորողների առաջընթացը գնահատելու և ստացված արդյունքների հիման վրա սեփական աշխատանքը կատարելագործելու կարողություններին։ Լեզվաբանական բուհի առանձնահատկությունները դիտարկվում են այն տեսանկյունից, որ այստեղ մասնագիտական պատրաստությունը ենթադրում է լեզվի համակարգի խորքային ուսումնասիրության և դրա դասավանդման մեթոդաբանության փոխկապակցում։ Կարևորվում են նաև միջմշակութային հաղորդակցության կարողությունները, քանի որ օտար լեզվի դասախոսը հանդես է գալիս ոչ միայն լեզվական գիտելիքի փոխանցողի, այլև տարբեր լեզվամշակութային համակարգերի միջև հաղորդակցությունը կազմակերպող մասնագետի դերում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ուսանողակենտրոն և հաղորդակցական ուսուցման ռազմավարությունների կիրառումը, որոնք հնարավորություն են տալիս զարգացնելու սովորողների ինքնուրույնությունը, քննադատական մտածողությունը և իրական հաղորդակցական իրավիճակներում լեզուն կիրառելու կարողությունը։ Քննվում է մասնագիտական ռեֆլեքսիայի դերը՝ սեփական դասավանդման փորձը վերլուծելու, խնդիրները բացահայտելու և մասնագիտական զարգացման հետագա ուղղությունները որոշելու համատեքստում։ Ուշադրություն է դարձվում նաև թվային կրթական գործիքների, բազմամեդիա նյութերի և առցանց ուսումնական միջավայրերի նպատակային կիրառմանը՝ որպես ժամանակակից դասախոսի մասնագիտական պատրաստվածության բաղադրիչ։ Մասնագիտական կոմպետենտության զարգացումը ներկայացվում է շարունակական գործընթաց, որը ներառում է տեսական պատրաստություն, մանկավարժական պրակտիկա, ինքնակրթություն, փորձի փոխանակում և հետազոտական գործունեություն։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի օտար լեզուների դասավանդման մեթոդիկայի և բարձրագույն մանկավարժական կրթության համար՝ նպաստելով այնպիսի մասնագետների պատրաստման մոտեցումների մշակմանը, որոնք կարող են արդյունավետորեն համադրել լեզվաբանական գիտելիքը, ժամանակակից մանկավարժական մեթոդները և փոփոխվող կրթական միջավայրի պահանջները։

Economics

Տնտեսագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության լեռնամետալուրգիական արդյունաբերության արտաքին տնտեսական կապերի զարգացման առանձնահատկությունների, առկա հիմնախնդիրների և դրանց բարելավման հնարավոր ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում լեռնամետալուրգիական ոլորտի նշանակությունը ազգային տնտեսության կառուցվածքում, հանքահումքային ռեսուրսների օգտագործման տնտեսական առանձնահատկությունները և ոլորտի մասնակցությունը միջազգային առևտրատնտեսական հարաբերություններին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հանքարդյունաբերական և մետալուրգիական արտադրանքի արտահանման կառուցվածքին, արտաքին շուկաներից կախվածությանը, միջազգային մրցունակությանը և առևտրային գործընկերների հետ համագործակցության զարգացման հնարավորություններին։ Վերլուծվում են արտաքին տնտեսական գործունեության վրա ազդող արտադրական, ֆինանսական, տեխնոլոգիական և կազմակերպական գործոնները, ինչպես նաև միջազգային շուկաներում գների տատանումների և փոխարժեքային փոփոխությունների հնարավոր ազդեցությունները։ Քննարկվում են նաև օտարերկրյա ներդրումների ներգրավման, արտադրանքի վերամշակման խորության բարձրացման, արտահանման շուկաների բազմազանեցման և միջազգային տնտեսական համագործակցության ընդլայնման հիմնախնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են պետական տնտեսական քաղաքականության, մաքսային կարգավորման, տրանսպորտային ենթակառուցվածքների և միջազգային առևտրային պայմանագրերի նշանակությունը ոլորտի զարգացման համար։ Անդրադարձ է կատարվում լեռնամետալուրգիական ձեռնարկությունների արտաքին տնտեսական կապերի արդյունավետության բարձրացման, ավելացված արժեքի ստեղծման և կայուն զարգացման հնարավոր ուղղություններին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել արդյունաբերության տնտեսագիտության, միջազգային տնտեսական հարաբերությունների, արտաքին առևտրի և լեռնահանքային արդյունաբերության կառավարման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Linguistics

Գրքում ներկայացված են հայ բարբառների տարբերակների, պատմական և համեմատական ուսումնասիրությունների, քերականական, բառարանական և ֆոնետիկ առանձնահատկությունների վերաբերյալ գիտական նյութեր։ Այն ծառայում է որպես արժեքավոր աղբյուր լեզվաբանների, հետազոտողների և ուսանողների համար, ովքեր ուսումնասիրում են հայերենի բարբառային տարբերությունները և զարգացման պատմությունը։ Հիմնական թեմաները․ Հայ գիտական բարբառագիտության 100-ամյակի պատմություն և կարևորություն Հայ բարբառների համեմատական ուսումնասիրություններ Քերականական, բառարանական և ֆոնետիկ առանձնահատկություններ Բարբառների սոցիալ-մշակութային և լեզվաբանական ազդեցությունը Հայերենի պահպանության և զարգացումն ապահովող մեթոդներ Գրքի առանձնահատկությունները․ Հավաքածու է գիտական հոդվածների և զեկուցումների Նպատակ է ծառայում հայ բարբառագիտության գիտական ավանդույթների ամփոփմանը Հարմար է լեզվաբանների, հայագիտական հետազոտողների և ուսանողների համար Միավորում է պատմական, տեսական և կիրառական մոտեցումներ

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է 1960–2000 թվականների ընթացքում անգլերենի ուսուցման տեսության և մեթոդիկայի զարգացման ընթացքի ուսումնասիրությանը՝ ուշադրություն դարձնելով օտար լեզվի դասավանդման նպատակների, սկզբունքների, մեթոդների և ուսուցման կազմակերպման վերաբերյալ պատկերացումների փոփոխությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն մանկավարժական և լեզվաբանական մոտեցումներն են, որոնք տարբեր փուլերում ազդել են բառապաշարի, քերականության, արտասանության, ընթերցանության, գրավոր և բանավոր խոսքի ուսուցման կազմակերպման վրա։ Քննվում է լեզվի ուսուցման աստիճանական անցումը հիմնականում կառուցվածքային և ձևաբանական գիտելիքների յուրացման վրա կենտրոնացած մոտեցումներից դեպի սովորողի հաղորդակցական կարողությունների զարգացումը կարևորող մեթոդական համակարգեր։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հաղորդակցական մոտեցման ձևավորմանն ու տարածմանը, որի պայմաններում լեզուն դիտարկվում է ոչ միայն որպես քերականական կանոնների և բառային միավորների համակարգ, այլև որպես իրական հաղորդակցության միջոց։ Ուսումնասիրվում են գիտակցականության, մատչելիության, հաջորդականության, ակտիվության, անհատականացման և գործնական ուղղվածության սկզբունքների դրսևորումները տարբեր մեթոդական համակարգերում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում սովորողի դերի փոփոխությունը՝ ուսուցչակենտրոն կազմակերպումից դեպի սովորողի ավելի ակտիվ մասնակցություն, ինքնուրույն աշխատանք և լեզվական գիտելիքների գործնական կիրառում խրախուսող ուսուցում։ Դիտարկվում են նաև լսողական ընկալման, խոսելու, ընթերցանության և գրելու փոխկապակցված զարգացման վերաբերյալ մոտեցումները, իսկ լեզվական նյութի ընտրությունը ներկայացվում է հաղորդակցական նպատակների և սովորողների կարիքների հետ կապի տեսանկյունից։ Հետազոտության ժամանակագրական շրջանակը հնարավորություն է տալիս հետևելու նաև տեխնիկական միջոցների աստիճանական ներգրավմանը լեզվի դասավանդման մեջ՝ ձայնային և տեսողական նյութերից մինչև համակարգչային տեխնոլոգիաների սկզբնական կիրառություններ։ Անդրադարձ է կատարվում կիրառական լեզվաբանության, հոգեբանության և մանկավարժության զարգացման ազդեցությանը օտար լեզուների դասավանդման մեթոդաբանության վրա։ Տարբեր ժամանակաշրջանների մեթոդական սկզբունքների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել ինչպես փոփոխությունները, այնպես էլ այն գաղափարները, որոնք պահպանել են իրենց նշանակությունը հետագա ուսուցման համակարգերում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է օտար լեզուների դասավանդման մեթոդիկայի, մանկավարժության, կիրառական լեզվաբանության և լեզվակրթության պատմության մոտեցումները՝ ներկայացնելով անգլերենի ուսուցման սկզբունքների քառասնամյա զարգացման հիմնական ուղղությունները։

Economics

Այս թեման վերաբերում է Հայաստանի Հանրապետությունում օտարերկրյա ուղղակի ներդրումների (ՕՈւՆ) ներգրավման քաղաքականության հիմնական մարտահրավերներին և դրանց վրա ազդող կառուցվածքային, ինստիտուցիոնալ ու տնտեսական գործոններին։ Հայաստանի ներդրումային միջավայրը, թեև ձևականորեն բաց է և օրենսդրությամբ ապահովում է օտարերկրյա և տեղական ներդրողների հավասար վերաբերմունք, գործնականում բախվում է մի շարք համակարգային խնդիրների, որոնք սահմանափակում են կապիտալի կայուն և երկարաժամկետ ներհոսքը։ Դրանց թվում առանձնանում են շուկայի փոքր չափը, սահմանափակ ներքին պահանջարկը և աշխարհագրական մեկուսացվածությունը, ինչը բարձրացնում է լոգիստիկ ծախսերը և նվազեցնում ներդրումային գրավչությունը։ Միևնույն ժամանակ, ներդրողները հաճախ ընդգծում են ինստիտուցիոնալ թուլությունները՝ դատական համակարգի ոչ բավարար անկախությունը, իրավական կանխատեսելիության ցածր մակարդակը և պետական կառույցների հետ հաղորդակցության բարդությունները, որոնք ազդում են վստահության վրա և մեծացնում ներդրումային ռիսկերը ։