Ֆրանսիայի և Մեծ Բրիտանիայի նորագույն պատմություն

History

Մեթոդական ձեռնարկը նվիրված է ԽՄԿԿ Կենտկոմի 1987 թվականի հունվարյան պլենումի ուսումնասիրությանը և դրա նյութերի կիրառմանը գրադարանային տեղեկատվական աշխատանքի գործընթացում։ Գրքում ներկայացվում է պլենումի պատմաքաղաքական համատեքստը՝ ընդգծելով 1980-ականների կեսերին Խորհրդային Միությունում սկսված վերակառուցման (պերեստրոյկա) և հրապարակայնության (գլասնոստ) քաղաքական գործընթացները, որոնք ազդել են պետական կառավարման և հասարակական կյանքի տարբեր ոլորտների վրա։ Հեղինակը վերլուծում է պլենումի որոշումների հիմնական ուղղությունները՝ տնտեսական կառավարման բարեփոխումներ, կուսակցական կարգապահության հարցեր և սոցիալ-քաղաքական համակարգի արդիականացման փորձեր։ Աշխատության մեջ հատուկ ուշադրություն է դարձվում գրադարանավարների համար տեղեկատվական սպասարկման կազմակերպման մեթոդներին՝ ինչպես օգտագործել պլենումի նյութերը ընթերցողների քաղաքական և պատմական իրազեկվածության բարձրացման նպատակով։ Ներկայացվում են մեթոդական ցուցումներ՝ թեմատիկ ցուցադրությունների, մատենագիտական ցանկերի, տեղեկատու նյութերի և կրթական միջոցառումների կազմակերպման համար։ Գիրքը նաև առաջարկում է աղբյուրների ընտրության և տեղեկատվության համակարգման ուղիներ՝ ապահովելու համար պատմաքաղաքական նյութերի արդյունավետ մատուցումը գրադարանային միջավայրում։ Աշխատությունը նախատեսված է գրադարանավարների, մեթոդիստների, տեղեկատվական մասնագետների, ուսանողների և խորհրդային պատմության թեմայով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Other Subjects

Սույն հրատարակությունը ներկայացնում է 1910 թվականի ընթացքում Էրիվանի գանձապետական պալատի ենթակայության հարկային տեսուչների համագումարի նիստերի արձանագրությունները և այդ ժամանակաշրջանի վարչական գործունեությանը վերաբերող նյութերը։ Փաստաթղթերում արտացոլվում են հարկային համակարգի կազմակերպման, պետական եկամուտների հավաքագրման, հարկերի հաշվարկման և գանձման, հարկատուների հետ հարաբերությունների, վարչական վերահսկողության և հարկային ծառայության առջև ծառացած գործնական խնդիրների վերաբերյալ քննարկումները։ Նյութերը հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու Ռուսական կայսրության վարչական և ֆինանսական կառավարման առանձնահատկությունները Էրիվանի նահանգում՝ ներկայացնելով պետական կառույցների աշխատանքի ընթացքը, պաշտոնատար անձանց փոխհարաբերությունները և տվյալ ժամանակաշրջանի հարկային քաղաքականության իրականացման մեխանիզմները։ Արձանագրությունները կարևոր սկզբնաղբյուր են պատմաբանների, տնտեսագետների, իրավաբանների և տարածաշրջանի վարչական պատմությամբ հետաքրքրվող հետազոտողների համար, քանի որ դրանք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմելու 20-րդ դարի սկզբի Էրիվանի նահանգի պետական ֆինանսների կառավարման, հարկային վարչարարության և տեղական իշխանական համակարգի գործունեության մասին։

History

Կիլիկյան Հայաստանը միջնադարյան հայկական պետականություն էր, որը գոյություն է ունեցել 11-14-րդ դարերում Կիլիկիա տարածաշրջանում՝ Միջերկրական ծովի արևելյան ափին, և ձևավորվել է այն ժամանակ, երբ Armenia-ի բնակչության մի մասը սելջուկյան արշավանքների և քաղաքական ճնշումների հետևանքով տեղափոխվել է այդ տարածք։ Կիլիկյան Հայաստանի հիմքում կանգնած էր հայ իշխանական տների և ռազմաքաղաքական առաջնորդների գործունեությունը, որոնք աստիճանաբար ստեղծեցին ինքնուրույն պետական համակարգ, իսկ հետագայում այն վերածվեց թագավորության՝ հայտնի որպես Cilician Armenia։ Այս պետությունը կարևոր դեր է խաղացել տարածաշրջանային քաղաքականության մեջ՝ համագործակցելով խաչակիրների հետ, ինչպես նաև պայքարելով Բյուզանդիայի, սելջուկների և այլ ուժերի դեմ։ Կիլիկիան դարձել էր տնտեսական և մշակութային զարգացած կենտրոն, որտեղ զարգացել են առևտուրը, ծովային կապերը և հայկական միջնադարյան մշակույթը՝ ձեռագրերի արվեստը, ճարտարապետությունը և իրավական համակարգը։ Մայրաքաղաքներն էին Տարսոնը, Սիսը և այլ քաղաքներ, որոնք դարձել էին քաղաքական և մշակութային կենտրոններ։ Կիլիկյան Հայաստանը նաև կարևոր դեր է ունեցել որպես միջնորդ Արևելքի և Արևմուտքի միջև՝ հատկապես խաչակրաց արշավանքների ժամանակաշրջանում, ինչը նպաստել է նրա միջազգային կապերի ընդլայնմանը։ Սակայն 14-րդ դարում ներքին թուլացման, արտաքին հարձակումների և աշխարհաքաղաքական փոփոխությունների հետևանքով Կիլիկյան հայկական թագավորությունը կորցրեց իր անկախությունը և վերջնականապես անկում ապրեց։ Ընդհանուր առմամբ, Կիլիկյան Հայաստանը համարվում է հայկական պետականության կարևոր փուլերից մեկը, որը շարունակել է հայկական պետական և մշակութային ավանդույթները նոր աշխարհագրական և քաղաքական պայմաններում։

Philosophy

Աշխատությունը նվիրված է ճշմարտության գոյաբանական կարգավիճակի և դրա ճանաչման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը Հանս-Գեորգ Գադամերի փիլիսոփայական հերմենևտիկայի շրջանակում։ Հետազոտության առանցքում այն հարցն է, թե ինչպես է ճշմարտությունը բացահայտվում հասկացման, մեկնաբանության և լեզվական հաղորդակցության գործընթացներում, և ինչ հարաբերություն ունի այն գիտական մեթոդով ստացվող գիտելիքի հետ։ Քննվում է այն հիմնադրույթը, ըստ որի մարդկային ճանաչողությունը չի սահմանափակվում միայն մեթոդաբանական կանոններով ստուգվող գիտելիքով, քանի որ արվեստի, պատմության, լեզվի և մշակութային փորձի ոլորտներում մարդը կարող է հանդիպել այնպիսի իմաստների, որոնք չեն ենթարկվում բնական գիտություններին բնորոշ ապացուցման եղանակներին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հասկացման պատմական պայմանավորվածությանը․ մեկնաբանող սուբյեկտը երբեք ամբողջությամբ դուրս չէ իր ժամանակաշրջանից, մշակույթից և լեզվական միջավայրից, ուստի ցանկացած ըմբռնում ձևավորվում է նախնական պատկերացումների և պատմական փորձի ազդեցությամբ։ Այս համատեքստում ուսումնասիրվում է «նախապաշարման» գաղափարի վերաիմաստավորումը, երբ այն դիտարկվում է ոչ միայն որպես ճանաչողությունը խանգարող գործոն, այլև որպես հասկացման հնարավոր նախապայման։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում «հորիզոնների միաձուլման» գաղափարը, որով նկարագրվում է մեկնաբանողի և մեկնաբանվող տեքստի, ավանդույթի կամ պատմական երևույթի միջև երկխոսական փոխհարաբերությունը։ Ճշմարտությունն այս մոտեցմամբ ներկայանում է ոչ թե որպես պատրաստի բովանդակության մեխանիկական վերարտադրում, այլ որպես հասկացման ընթացքում բացահայտվող իմաստային իրադարձություն։ Քննվում է նաև հերմենևտիկական շրջանի նշանակությունը, որի համաձայն ամբողջի ըմբռնումը կապված է նրա մասերի մեկնաբանության հետ, իսկ առանձին մասերի իմաստը բացահայտվում է ամբողջի համատեքստում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում լեզվին՝ որպես հասկացման հիմնարար միջավայրի, որտեղ ձևավորվում և արտահայտվում է մարդու հարաբերությունը աշխարհի, պատմության և մյուս մարդկանց հետ։ Վերլուծվում են նաև արվեստի փորձը և ավանդույթի դերը՝ ցույց տալու համար, որ ճշմարտության փորձառությունը կարող է ունենալ ոչ միայն գիտական, այլև պատմական, գեղագիտական և լեզվական ձևեր։ Աշխատությունն ընդհանուր առմամբ ներկայացնում է ճշմարտության խնդիրը որպես գոյաբանական և հերմենևտիկական հարց՝ բացահայտելով հասկացման պատմականությունը, լեզվականությունը և երկխոսական բնույթը, ինչպես նաև մեկնաբանության նշանակությունը մարդու աշխարհընկալման և ինքնաճանաչման գործընթացներում։

Psychology

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է կառավարման գործունեության ազդեցության ուսումնասիրությանը անձնակազմի ընտրության չափանիշների ձևավորման գործընթացում՝ բացահայտելով կազմակերպության կառավարման համակարգի և մարդկային ռեսուրսների արդյունավետ կառավարման փոխկապակցվածությունը։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են անձնակազմի հավաքագրման և ընտրության տեսական հիմքերը, կառավարչական որոշումների դերը, կազմակերպության նպատակների և արժեքների ազդեցությունը աշխատակիցների ընտրության չափանիշների ձևավորման վրա։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են մասնագիտական գիտելիքների, հմտությունների, անձնային հատկանիշների, հաղորդակցական կարողությունների և կազմակերպչական վարքագծի գնահատման մեթոդները՝ որպես արդյունավետ կադրային քաղաքականության կարևոր բաղադրիչներ։ Հեղինակը դիտարկում է ղեկավարների կառավարչական ոճի, կազմակերպության ռազմավարության և աշխատանքային միջավայրի ազդեցությունը անձնակազմի ընտրության գործընթացի վրա՝ ներկայացնելով համապատասխան մեթոդական մոտեցումներ և գործնական առաջարկություններ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ ճիշտ ձևավորված ընտրության չափանիշները նպաստում են աշխատակիցների արդյունավետ ներգրավմանը, կազմակերպության մրցունակության բարձրացմանը և երկարաժամկետ զարգացման ապահովմանը։ Աշխատությունը նախատեսված է կառավարման մասնագետների, մարդկային ռեսուրսների կառավարման ոլորտի աշխատակիցների, կազմակերպչական հոգեբանների, տնտեսագետների, հետազոտողների, բուհերի դասախոսների և ուսանողների համար, ինչպես նաև բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են անձնակազմի կառավարման ժամանակակից մոտեցումներով։

Linguistics

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է անգլալեզու առցանց հաղորդագրություններում հապավումների և համառոտագրությունների լեզվաոճական առանձնահատկությունների վերլուծությանը՝ դիտարկելով դրանք որպես ժամանակակից թվային հաղորդակցության կարևոր բաղադրիչ։ Վերլուծության մեջ ընդգծվում է, որ ինտերնետային միջավայրում ձևավորված հաղորդակցական արագությունը և սահմանափակ նշանային տարածքը նպաստում են տարբեր տիպի կրճատումների լայն կիրառմանը՝ ներառյալ բառային հապավումները, սկզբնատառային ձևերը և խոսակցական սլենգային կրճատումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում դրանց ոճական գործառույթներին՝ էմոցիոնալ արտահայտչականության բարձրացում, հաղորդագրության արագացում, խմբային նույնականության ձևավորում և ոչ պաշտոնական հաղորդակցության տոնայնության ստեղծում։ Աշխատությունում վերլուծվում է նաև համատեքստի դերը հապավումների ընկալման գործընթացում, քանի որ դրանց իմաստը հաճախ կախված է սոցիալական միջավայրից, հաղորդակցական իրավիճակից և խոսողների փոխհարաբերություններից։ Միաժամանակ դիտարկվում են տարբեր առցանց հարթակներում՝ սոցիալական ցանցերում, չատերում և ֆորումներում հապավումների կիրառման տարբերությունները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը լեզվի զարգացման և նորմատիվ համակարգի վրա։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ հապավումներն ու համառոտագրությունները ժամանակակից անգլալեզու առցանց հաղորդակցության մեջ ոչ միայն լեզվական տնտեսման միջոց են, այլև կարևոր ոճական և սոցիալ-լեզվական գործիքներ։