Գինեգործության թափոններից` կոնյակի բարդայից գինեթթվակրի ստացման եղանակ

Literature

Աշխատությունը նվիրված է Գրիգոր Անավարզեցու շարականագրական ժառանգության, նրա ստեղծագործությունների գաղափարական, գրական և գեղարվեստական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում հեղինակի գործունեության պատմամշակութային միջավայրը, հայ միջնադարյան հոգևոր գրականության զարգացման առանձնահատկությունները և շարականագրության մեջ նրա ունեցած տեղն ու նշանակությունը։ Վերլուծվում են նրան վերագրվող շարականների թեմատիկան, կառուցվածքը, լեզվական ու ոճական առանձնահատկությունները, պատկերային համակարգը և աստվածաբանական բովանդակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հոգևոր գաղափարների բանաստեղծական արտահայտման միջոցներին, սուրբգրային պատկերների և խորհրդանիշների կիրառմանը, ինչպես նաև եկեղեցական ավանդույթի և հեղինակային ստեղծագործական մոտեցումների փոխհարաբերությանը։ Դիտարկվում են շարականների ժանրային առանձնահատկությունները, տաղաչափական կառուցվածքը, բառապաշարը և գեղարվեստական արտահայտչամիջոցները՝ միջնադարյան հայ հոգևոր բանաստեղծության ընդհանուր զարգացման համատեքստում։ Քննարկվում են նաև ստեղծագործությունների հեղինակային պատկանելության, ձեռագրական պահպանության և բնագրագիտական ուսումնասիրության հետ կապված հարցերը։ Կարևորվում է շարականների ուսումնասիրությունը ոչ միայն որպես եկեղեցական ծիսակարգի մաս, այլև որպես միջնադարյան հայ գրականության, երաժշտական մշակույթի և հոգևոր մտածողության արժեքավոր դրսևորում։ Անդրադարձ է կատարվում Գրիգոր Անավարզեցու ստեղծագործական ժառանգության կապերին նախորդ և ժամանակակից շարականագիրների ավանդույթների հետ։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմելու հեղինակի գրական գործունեության, շարականների գեղարվեստական արժեքի և հայ միջնադարյան մշակույթում դրանց նշանակության մասին։ Այն կարող է օգտակար լինել հայ միջնադարյան գրականության, շարականագիտության, հայ եկեղեցու պատմության, երաժշտագիտության և ձեռագրագիտության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Informatics

Գրքում բացատրվում են համակարգչի հիմնական բաղադրիչները, տվյալների ներկայացման ձևերը և տեղեկատվության մշակման սկզբունքները։ Ներկայացվում են նաև ծրագրային ապահովման տեսակները, օպերացիոն համակարգերի դերը և համակարգչային ծրագրերի աշխատանքի ընդհանուր տրամաբանությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ալգորիթմական մտածողությանը և ծրագրավորման հիմունքներին՝ պարզ օրինակների միջոցով։ Բացի այդ, ներկայացվում են նաև ինտերնետի և ցանցային տեխնոլոգիաների հիմունքները, որոնք կարևոր են ժամանակակից տեղեկատվական միջավայրում։ Գիրքը նախատեսված է որպես ուսումնական հիմք և օգնում է զարգացնել թվային գրագիտություն և համակարգչային հմտություններ։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է մանկապարտեզից կրտսեր դպրոց անցումային փուլում երեխաների շարժողական պատրաստության հաջորդայնության ապահովման խնդրին։ Հետազոտության կենտրոնում նախադպրոցական և տարրական կրթության միջև այնպիսի շարունակականության ձևավորումն է, որի շնորհիվ երեխայի շարժողական կարողությունները, ֆիզիկական պատրաստվածությունը և ձեռք բերած հմտությունները դպրոցական կրթության սկզբնական փուլում ոչ թե ընդհատվում, այլ աստիճանաբար զարգանում և կատարելագործվում են։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են երեխայի տարիքային և անհատական առանձնահատկությունները, հիմնական շարժողական կարողությունների ձևավորման օրինաչափությունները, ֆիզիկական վարժությունների համակարգված կիրառման նշանակությունը և նախադպրոցական ու դպրոցական կրթական ծրագրերի փոխկապակցվածությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այնպիսի շարժողական հմտությունների զարգացմանը, ինչպիսիք են քայլքը, վազքը, ցատկը, նետումը, հավասարակշռության պահպանումը, ճկունությունը, արագությունը, ուժը և շարժումների համակարգումը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև շարժողական պատրաստության գնահատման չափանիշներին և մեթոդներին, որոնց միջոցով հնարավոր է որոշել երեխայի ֆիզիկական զարգացման մակարդակը և բացահայտել այն դժվարությունները, որոնք կարող են առաջանալ դպրոցական ուսուցման անցման ժամանակ։ Կարևոր նշանակություն ունի մանկապարտեզի և կրտսեր դպրոցի մանկավարժների համագործակցությունը, քանի որ երեխայի զարգացման շարունակականությունն ապահովելու համար անհրաժեշտ է կրթական նպատակների, մեթոդների և պահանջների համապատասխանեցում։ Հետազոտության մեջ կարող են ներկայացվել շարժողական պատրաստության կազմակերպման տարբեր ձևեր, խաղային և մարզական վարժությունների կիրառման մեթոդներ, ինչպես նաև երեխաների հետաքրքրվածությունն ու ակտիվությունը խթանող մանկավարժական մոտեցումներ։ Շարժողական զարգացման ճիշտ կազմակերպումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես ֆիզիկական կարողությունների ձևավորման միջոց, այլև որպես երեխայի ընդհանուր զարգացման կարևոր բաղադրիչ, որը կարող է նպաստել ինքնուրույնության, կարգապահության, ուշադրության, տարածական կողմնորոշման, սոցիալական փոխգործակցության և ուսումնական գործունեության պատրաստվածության զարգացմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել նախադպրոցական և տարրական դպրոցի մանկավարժներին, ֆիզիկական դաստիարակության մասնագետներին, մանկավարժական բուհերի ուսանողներին, կրթական ծրագրեր մշակող մասնագետներին և երեխաների ֆիզիկական զարգացման հարցերով զբաղվող հետազոտողներին։

History

Հրատարակությունը ներկայացնում է Ազգային ժողովի իններորդ նիստի արձանագրությունը՝ փաստագրելով ժողովական աշխատանքի ընթացքը, քննարկման ներկայացված հարցերը և պաշտոնական գրառումները։ Այն կարևոր սկզբնաղբյուր է 19-րդ դարի հայ հասարակական ու քաղաքական կյանքի, ազգային հաստատությունների գործունեության և համայնքային ինքնակառավարման համակարգի ուսումնասիրության համար։ Արձանագրությունը հնարավորություն է տալիս ծանոթանալու ժողովի օրակարգին, քննարկումների կազմակերպման ձևին, մասնակիցների արտահայտած տեսակետներին և որոշումների կայացման ընթացակարգերին։ Նման փաստաթղթերը կարևոր տեղեկություններ են պահպանում հայ համայնքի կառավարման, հասարակական խնդիրների քննարկման և ազգային ներկայացուցչական մարմնի գործունեության մասին։ Դրանք նաև արտացոլում են ժամանակաշրջանի պաշտոնական լեզվի, վարչական գրագրության և ժողովական մշակույթի առանձնահատկությունները։ Այլ նիստերի արձանագրությունների հետ համադրությամբ այս նյութը կարող է օգնել վերականգնելու ժողովի գործունեության հաջորդականությունը, բացահայտելու քննարկումների շարունակականությունն ու համայնքային կառավարման առաջնահերթությունները։ Հրատարակությունը արժեքավոր փաստաթղթային նյութ է հայ քաղաքական պատմության, ազգային ինքնակառավարման ավանդույթների և 19-րդ դարի հայ հասարակական կյանքի ուսումնասիրության համար։

Medicine

Բժշկակենսաբանական գիտությունների, նյարդաբանության և փորձարարական դեղաբանության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է նոոպեպտի ազդեցության ուսումնասիրությանը գլխուղեղի արյան շրջանառության և ուղեղի իշեմիկ խանգարումներից հետո առաջացող նյարդավարքային փոփոխությունների վրա։ Քննության են առնվում գլխուղեղի իշեմիայի առաջացման հիմնական մեխանիզմները, ուղեղային արյունամատակարարման խանգարումները և դրանց հետևանքով զարգացող նյարդաբանական ու վարքային փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նոոպեպտի դեղաբանական հատկություններին, կենտրոնական նյարդային համակարգի վրա դրա հնարավոր ազդեցություններին և նյարդային հյուսվածքի ֆունկցիոնալ վիճակի կարգավորման մեխանիզմներին։ Վերլուծվում են ուղեղային հեմոդինամիկայի ցուցանիշները, արյան հոսքի փոփոխությունները և իշեմիկ պայմաններում նյարդային բջիջների գործունեության խանգարման առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են նյարդապաշտպանական ազդեցության հնարավոր մեխանիզմները, օքսիդատիվ սթրեսի, բջջային նյութափոխանակության և նեյրոնային ազդանշանային գործընթացների նշանակությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել փորձարարական իշեմիայի մոդելների, ուղեղային արյան շրջանառության գնահատման և նյարդավարքային ցուցանիշների հետազոտման մեթոդները։ Անդրադարձ է կատարվում շարժողական ակտիվության, հիշողության, ուսուցման և վարքային արձագանքների հնարավոր փոփոխություններին՝ գլխուղեղի իշեմիկ վնասման պայմաններում։ Կարևորվում է նոոպեպտի ազդեցության գնահատումը տարբեր փորձարարական խմբերի համեմատությամբ՝ հաշվի առնելով կիրառվող չափաբաժինները, ազդեցության տևողությունը և արդյունքների վիճակագրական հավաստիությունը։ Աշխատանքը կարող է նպաստել ուղեղային իշեմիայի պայմաններում դեղաբանական ազդեցությունների մեխանիզմների պարզաբանմանը և նյարդաբանական խանգարումների փորձարարական հետազոտության մեթոդների զարգացմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել նյարդաբանության, նեյրոֆիզիոլոգիայի, փորձարարական դեղաբանության, ուղեղային հեմոդինամիկայի և բժշկակենսաբանական հետազոտությունների ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

History

Աշխատությունը նվիրված է Հայ եկեղեցու պատմական զարգացման ուսումնասիրությանը՝ քրիստոնեության տարածման վաղ շրջանից մինչև XVIII դարի ավարտը՝ այն դիտարկելով Հայաստանի քաղաքական, հասարակական և մշակութային պատմության լայն համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում ներկայացվում են քրիստոնեության սկզբնական տարածման վերաբերյալ եկեղեցական ավանդույթներն ու պատմական աղբյուրները, Հայաստանի քրիստոնեացման գործընթացը, եկեղեցական կառույցների ձևավորումը և հոգևոր իշխանության հաստատումը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հայ գրերի ստեղծմանը, Աստվածաշնչի հայերեն թարգմանությանը, կրթական ու թարգմանական շարժմանը և եկեղեցու մասնակցությանը հայ գրավոր մշակույթի զարգացմանը։ Քննության են առնվում նաև վաղ միջնադարում ձևավորված դավանական հարաբերությունները, եկեղեցական ժողովների նշանակությունը և Հայ եկեղեցու աստվածաբանական ու ծիսական առանձնահատկությունների աստիճանական ձևավորումը։ Հետագա ժամանակաշրջանների ուսումնասիրության ընթացքում ուշադրություն է դարձվում օտար տիրապետությունների և հայկական պետական կազմավորումների փոփոխությունների պայմաններում եկեղեցու կազմակերպական գործունեությանը, կաթողիկոսական կենտրոնների տեղափոխություններին և հոգևոր հաստատությունների դերակատարությանը հասարակական կյանքում։ Առանձին նշանակություն ունեն Բագրատունյաց և Կիլիկյան Հայաստանի ժամանակաշրջանները, երբ եկեղեցական կառույցները փոխգործակցում էին հայկական պետականության, կրթական կենտրոնների և արտաքին քրիստոնեական աշխարհի հետ։ Քննարկվում են նաև տարբեր քրիստոնեական ավանդույթների հետ աստվածաբանական ու եկեղեցական հարաբերությունները՝ դրանք դիտարկելով համապատասխան պատմական պայմանների շրջանակում։ Ուշ միջնադարի և վաղ նոր շրջանի պատմությունը ներկայացվում է քաղաքական անկայունության, հայկական բնակչության տարածքային տեղաշարժերի, վանական կենտրոնների գործունեության և եկեղեցական կառույցների պահպանման տեսանկյունից։ Կարևոր ուղղություն է եկեղեցու դերի ուսումնասիրությունը ձեռագրերի ընդօրինակման, կրթության, պատմագրության, ճարտարապետության և մշակութային ժառանգության պահպանման գործում։ XVIII դարի զարգացումները հնարավորություն են տալիս դիտարկել նաև հայկական տպագրության, կրթական նախաձեռնությունների, սփյուռքյան համայնքների և հոգևոր կենտրոնների փոխհարաբերությունները։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է եկեղեցական պատմության, հայագիտության, կրոնագիտության և մշակույթի պատմության մոտեցումները՝ ներկայացնելով Հայ եկեղեցու բազմադարյա զարգացումը և նրա տեղը հայ ժողովրդի պատմամշակութային ժառանգության ձևավորման գործընթացում։