Գիտահետազոտական աշխատանքների ներդրումների արդյունավետության գնահատումը շաքարի ճակնդեղի արտադրության ոլորտում (Իրանի Իսլամական Հանրապետության oրինակով)

Literature

Գիրքը նվիրված է XVII դարի հայկական ուղեգրությունների ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով հայ հեղինակների ճանապարհորդական գրառումները որպես գրական, պատմական, աշխարհագրական և ազգագրական արժեքավոր աղբյուրներ։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են հայ ճանապարհորդների ու ուղեգիրների նկարագրությունները, նրանց այցելած վայրերը, ճանապարհորդությունների նպատակները և այն հասարակական ու մշակութային միջավայրը, որն արտացոլված է այդ երկերում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուղեգրությունների՝ որպես պատմական սկզբնաղբյուրների նշանակությանը, քանի որ դրանք հաճախ պարունակում են անմիջական դիտարկումներ քաղաքների, բնակավայրերի, առևտրական ճանապարհների, ժողովուրդների կենցաղի, սովորույթների, տնտեսական կյանքի և քաղաքական իրադրության վերաբերյալ։ Գիրքը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու XVII դարի հայկական աշխարհընկալման և ճանապարհորդական փորձառության մասին՝ միաժամանակ բացահայտելով այդ ժամանակաշրջանի հայ համայնքների ու տարբեր երկրների միջև գոյություն ունեցող կապերը։ Ուսումնասիրվում են նաև ուղեգրությունների լեզվական և գրական առանձնահատկությունները, պատմողական ձևերը, նկարագրական մեթոդները, հեղինակների վերաբերմունքը տարբեր ժողովուրդների ու մշակույթների նկատմամբ և օտար միջավայրի ընկալման եղանակները։ Առանձին տեղ է հատկացվում Հայաստանից դուրս գտնվող հայկական համայնքների կյանքին, առևտրական ու մշակութային փոխհարաբերություններին և հայերի միջազգային կապերին։ Ուղեգրությունների միջոցով ներկայացվում են տարբեր տարածաշրջանների քաղաքային կյանքը, պատմական հուշարձանները, կրոնական հաստատությունները, տեղական սովորույթներն ու հասարակական հարաբերությունները՝ դրանք համադրելով XVII դարի ընդհանուր պատմական իրողությունների հետ։ Աշխատությունը կարևոր է նաև հայ ճանապարհորդական գրականության զարգացման ընթացքն ուսումնասիրելու համար, քանի որ ցույց է տալիս, թե ինչպես է ճանապարհորդական նկարագրությունը միավորում փաստագրական տեղեկությունը, անձնական տպավորությունը և գրական պատումը։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել հայագետներին, պատմաբաններին, գրականագետներին, աշխարհագրագետներին, ազգագրագետներին, մշակութաբաններին, մատենագետներին, ինչպես նաև հայ միջնադարյան և վաղ նոր շրջանի գրական-պատմական ժառանգությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին ու հետազոտողներին։

Economics

Տնտեսագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում գործարար գործունեության ընդլայնմանը նպաստող տնտեսական խթանների և դրանց կիրառման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ձեռնարկատիրական միջավայրի ձևավորման պայմանները, ներդրումային ակտիվության, հարկային քաղաքականության, ֆինանսավորման հասանելիության և մրցակցային հարաբերությունների ազդեցությունը գործարարության զարգացման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում փոքր և միջին ձեռնարկությունների գործունեության խթանմանը, նոր բիզնես նախաձեռնությունների իրականացմանը և մասնավոր հատվածի տնտեսական ակտիվության բարձրացման հնարավորություններին։ Վերլուծվում են պետական աջակցության գործիքները, վարկային և ներդրումային ռեսուրսների ներգրավման պայմանները, հարկային արտոնությունների և այլ տնտեսական լծակների կիրառման արդյունավետությունը։ Քննարկվում են նաև գործարար միջավայրում առկա տնտեսական խոչընդոտները, ձեռնարկությունների մրցունակության բարձրացման և ներդրումային գրավչության բարելավման հնարավոր ուղղությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու տնտեսական խթանների դերը ձեռնարկատիրության զարգացման, նոր տնտեսական նախաձեռնությունների ձևավորման և մասնավոր հատվածի ընդլայնման գործում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել տնտեսագիտության, ձեռնարկատիրության, տնտեսական քաղաքականության և բիզնեսի կառավարման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

History

Աշխատությունը նվիրված է 1890–1920 թվականներին հայկական ազգային-քաղաքական կազմակերպություններից մեկի արտաքին քաղաքական պատկերացումների և ռազմավարական կողմնորոշումների ձևավորման ու փոփոխության պատմական ուսումնասիրությանը։ Քննվող ժամանակաշրջանը ներառում է կազմակերպության հիմնադրումից մինչև Հայաստանի Առաջին Հանրապետության գոյության վերջին փուլը՝ ընդգրկելով Օսմանյան և Ռուսական կայսրություններում տեղի ունեցող քաղաքական զարգացումները, Առաջին համաշխարհային պատերազմը, Ռուսական հեղափոխությունները և հայկական պետականության վերականգնումը։ Կազմակերպությունը հիմնադրվել է 1890 թվականին և սկզբնական շրջանում իր քաղաքական նպատակները կապում էր հատկապես Օսմանյան կայսրության հայ բնակչության իրավունքների պաշտպանության, բարեփոխումների և քաղաքական ինքնավարության հարցերի հետ։ Հետազոտություններում 1890-ականների առաջին կեսի ռազմավարությունը բնութագրվում է որպես Արևմտյան Հայաստանում քաղաքական ինքնավարության և սոցիալ-տնտեսական բարեփոխումների հասնելու ուղղություն։ Հետագա փուլերում միջազգային և տարածաշրջանային պայմանների փոփոխությանը զուգահեռ վերափոխվում էին նաև կազմակերպության ծրագրային պատկերացումները, իսկ անկախության գաղափարը 1890–1920 թվականների ընթացքում անցնում էր աստիճանական զարգացում և տարբեր կերպ էր արտահայտվում ծրագրային փաստաթղթերում ու քաղաքական գործունեության մեջ։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են առանձնացվել տարբեր ժամանակահատվածներ՝ ըստ Ռուսաստանի, Օսմանյան կայսրության, եվրոպական տերությունների և հետագայում ձևավորված նոր քաղաքական կենտրոնների նկատմամբ որդեգրված մոտեցումների։ Առանձնահատուկ ուշադրության առարկա է Առաջին համաշխարհային պատերազմի շրջանը, երբ տարբեր կայսրությունների տարածքներում գործող կուսակցական կառույցները հայտնվեցին էապես տարբեր քաղաքական և ռազմական պայմաններում և կիրառեցին տարբեր ռազմավարություններ ու մարտավարություններ։ 1917 թվականի հեղափոխություններից և Ռուսական կայսրության քաղաքական համակարգի փլուզումից հետո արտաքին քաղաքական խնդիրները նոր բովանդակություն ստացան, իսկ 1918 թվականին անկախ հայկական պետականության ստեղծումը կազմակերպությանը կանգնեցրեց արդեն պետական արտաքին քաղաքականության իրականացման խնդիրների առջև։ Այդ փուլում առաջնային նշանակություն ձեռք բերեցին միջազգային ճանաչման, անվտանգության, սահմանների, հարևան պետությունների հետ հարաբերությունների և արտաքին աջակցության հարցերը։ 1918–1920 թվականների զարգացումների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս տարբերակելու կուսակցական արտաքին քաղաքական պատկերացումները պետական կառավարման պայմաններում իրականացվող դիվանագիտական քաղաքականությունից և գնահատելու դրանց փոխազդեցությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը պատմաքաղաքական և աղբյուրագիտական տեսանկյուններից ուսումնասիրում է արտաքին քաղաքական կողմնորոշումների փոփոխությունները՝ դրանք կապելով միջազգային հարաբերությունների համակարգի վերափոխումների, հայկական հարցի զարգացման և ազգային պետականության ձևավորման գործընթացների հետ։

Economics

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում գինու և կոնյակի արտադրության ու իրացման գործընթացների համակողմանի վերլուծությանը՝ բացահայտելով ոլորտի զարգացման հիմնական միտումները, տնտեսական առանձնահատկությունները, շուկայական պայմանները և առկա խնդիրները։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են գինու և կոնյակի արտադրության կազմակերպման առանձնահատկությունները, հումքային բազայի ձևավորումը, խաղողագործության և վերամշակող արդյունաբերության փոխկապակցվածությունը, արտադրական ծավալների փոփոխությունները և արտադրանքի տեսականու ձևավորումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արտադրության ինքնարժեքի, նյութական և աշխատանքային ծախսերի, արտադրական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման, շահութաբերության և ֆինանսական արդյունքների գնահատմանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև արտադրանքի իրացման գործընթացի ուսումնասիրությունը, որի շրջանակում վերլուծվում են ներքին շուկայի պահանջարկը, սպառողների նախասիրությունները, վաճառքի ուղիները, գնագոյացման մեխանիզմները, շուկայավարման քաղաքականությունը և մրցակցային միջավայրը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում է գինու և կոնյակի արտահանման նշանակությունը ոլորտի զարգացման համար, ուսումնասիրվում են արտաքին շուկաներում հայկական արտադրանքի դիրքավորման հնարավորությունները, արտահանման ուղղությունների ընդլայնման հեռանկարները և միջազգային մրցակցության պայմաններում արտադրանքի մրցունակության բարձրացման խնդիրները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հայկական գինու և կոնյակի՝ որպես ազգային արտադրանքի և պատմամշակութային ժառանգության բաղադրիչի, շուկայական ներուժի գնահատմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել նաև արտադրության և իրացման վրա ազդող արտաքին ու ներքին գործոնները՝ հումքի գների փոփոխություն, էներգետիկ և լոգիստիկ ծախսեր, հարկային միջավայր, շուկայի պահանջարկ, մրցակից արտադրողների գործունեություն և սպառողական վարքագիծ։ Տնտեսական ցուցանիշների համադրման միջոցով հնարավոր է գնահատել ոլորտի արդյունավետությունը, բացահայտել արտադրության և իրացման առավել խնդրահարույց փուլերը և առաջարկել դրանց բարելավման ուղիներ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ արտադրական գործընթացների օպտիմալացման, ինքնարժեքի նվազեցման, վաճառքի արդյունավետության բարձրացման, շուկայավարման ռազմավարությունների կատարելագործման և արտահանման ներուժի առավել արդյունավետ օգտագործման համար։ Ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև Հայաստանի գյուղատնտեսության և սննդարդյունաբերության փոխկապակցված զարգացման տեսանկյունից, քանի որ գինու և կոնյակի արտադրության ընդլայնումը կարող է խթանել խաղողագործությունը, վերամշակող արդյունաբերությունը, զբաղվածությունը և արտահանման եկամուտները։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ագրոբիզնեսի մասնագետներին, շուկայի վերլուծաբաններին, գինեգործության և կոնյակագործության ոլորտի մասնագետներին, ձեռնարկատերերին, մարքեթոլոգներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Medicine

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է քրոնիկական սթրեսի պայմաններում գտնվող հղի առնետների օրգանիզմում սթրես-հորմոնների հավասարակշռության փոփոխություններին և այդ փոփոխությունների հնարավոր ազդեցությանը նրանց սերունդների զարգացման տարբեր փուլերում, ներառյալ իմոբիլիզացիայի (շարժման սահմանափակման) պայմաններում արձագանքները։ Հետազոտության կենտրոնում է հիպոթալամուս-հիպոֆիզ-վերերիկամային առանցքի գործունեությունը, որը հիմնական կարգավորիչ համակարգերից մեկն է սթրեսային պատասխանների ձևավորման մեջ և ապահովում է կորտիկոստերոիդների ու այլ սթրես-հորմոնների արտազատումը։ Աշխատանքը ուսումնասիրում է, թե ինչպես է երկարատև սթրեսը հղիության ընթացքում ազդում մայրական օրգանիզմի հորմոնալ ֆոնի վրա և ինչ կերպ կարող են այդ փոփոխությունները ծրագրավորել կամ ձևափոխել սերնդի ֆիզիոլոգիական արձագանքները հետագա կյանքի ընթացքում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում զարգացման տարբեր փուլերին՝ վաղ հետծննդյան շրջանում, հասունացման ընթացքում և սթրեսային փորձարկումների ժամանակ, որտեղ գնահատվում է սթրես-հորմոնների դինամիկան և օրգանիզմի ադապտացիոն կարողությունը։ Ուսումնասիրությունը նաև ընդգծում է զարգացման ծրագրավորման գաղափարը, ըստ որի մայրական սթրեսը կարող է երկարաժամկետ ազդեցություն ունենալ սերնդի նեյրոէնդոկրին համակարգի վրա՝ փոխելով նրանց վարքային և ֆիզիոլոգիական արձագանքները սթրեսին։ Ստացված արդյունքները կարևոր են փորձարարական էնդոկրինոլոգիայի, զարգացման կենսաբանության և սթրեսի կենսաբանական մեխանիզմների ըմբռնման համար՝ օգնելով բացահայտել վաղ կյանքի գործոնների դերը հետագա առողջական վիճակի ձևավորման մեջ։

Philosophy

Այս աշխատությունը նվիրված է մշակութային ժառանգության պահպանության տեսական և գործնական հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ միավորելով ժառանգության պահպանության վերաբերյալ տեսական մոտեցումները, միջազգային փորձի վերլուծությունը և Արցախի մշակութային ժառանգության պաշտպանության առջև ծառացած խնդիրների դիտարկումը։ Աշխատության տեսական հատվածում մշակութային ժառանգությունը ներկայացվում է որպես հասարակության պատմական հիշողության, ինքնության և մշակութային շարունակականության կարևոր բաղադրիչ, որի պահպանությունը պահանջում է ոչ միայն նյութական հուշարձանների ֆիզիկական պաշտպանություն, այլև դրանց պատմական, գեղարվեստական, հոգևոր և հասարակական նշանակության գիտակցում։ Քննարկվում են մշակութային ժառանգության պահպանության հիմնական հասկացությունները, սկզբունքները և մոտեցումները, ինչպես նաև ժառանգության պահպանման, վերականգնման, փաստագրման և կառավարման փոխկապակցված գործընթացները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում միջազգային փորձին՝ ցույց տալու համար, թե տարբեր երկրներում և միջազգային կառույցների շրջանակում ինչ մեխանիզմներ են կիրառվում պատմական հուշարձանների, հնագիտական վայրերի, եկեղեցիների, վանքերի, գերեզմանոցների, մշակութային լանդշաֆտների և այլ ժառանգության օբյեկտների պահպանության համար։ Միջազգային փորձի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ընդգծել իրավական պաշտպանության, մասնագիտական փաստագրման, գիտական հետազոտության, վերականգնման չափանիշների, պետական և հասարակական կառույցների համագործակցության, ինչպես նաև միջազգային վերահսկողության նշանակությունը։ Աշխատության առանձնահատուկ և կարևոր բաժինը վերաբերում է Արցախի մշակութային ժառանգությանը և դրա պաշտպանության հիմնախնդիրներին։ Այստեղ ուշադրության կենտրոնում են տարածաշրջանի պատմամշակութային արժեքները, դրանց պատմական նշանակությունը, պահպանության վիճակը և հակամարտությունների պայմաններում մշակութային ժառանգության նկատմամբ առաջացող վտանգները։ Քննարկվում են հուշարձանների վնասման, ոչնչացման, փոփոխման, անտեսման կամ դրանց պատմական և մշակութային ինքնության խաթարման հետ կապված խնդիրները, ինչպես նաև մշակութային ժառանգության փաստագրման և միջազգային հանրությանը դրա վերաբերյալ տեղեկատվության ներկայացման անհրաժեշտությունը։ Կարևորվում է նաև թվային փաստագրման, լուսանկարահանման, քարտեզագրման, արխիվային նյութերի պահպանման և գիտական ուսումնասիրությունների դերը՝ հատկապես այն դեպքերում, երբ ժառանգության ֆիզիկական պահպանությունն անմիջականորեն վտանգված է։ Աշխատությունը մշակութային ժառանգության պաշտպանությունը դիտարկում է ոչ միայն որպես պատմական հուշարձանների պահպանման մասնագիտական խնդիր, այլև որպես ինքնության, պատմական հիշողության, մշակութային իրավունքների և միջազգային համագործակցության ոլորտ։ Այն կարող է օգտակար լինել մշակութաբանների, պատմաբանների, արվեստաբանների, հնագետների, ճարտարապետների, ժառանգության կառավարման մասնագետների, իրավաբանների, ուսանողների և հետազոտողների համար՝ հատկապես նրանց, ովքեր ուսումնասիրում են մշակութային ժառանգության պահպանության միջազգային մեխանիզմները և հակամարտությունների պայմաններում ժառանգության պաշտպանության հիմնախնդիրները։