Հայ-ուկրաինական տնտեսական կապերի զարգացման արդի հիմնախնդիրները

Religion

Հրատարակությունը քրիստոնեական Սուրբ Գրքի հիմնարար երկերից մեկի՝ Ավետարանի հայերեն հրատարակությունն է, որը ներկայացնում է Հիսուս Քրիստոսի կյանքը, քարոզչությունը, ուսմունքը և փրկագործական առաքելությունը։ Ավետարանական պատումները պատմում են Քրիստոսի ծննդյան, մկրտության, աշակերտների ընտրության, քարոզների, առակների, հրաշքների, չարչարանքների, խաչելության և հարության մասին՝ բացահայտելով քրիստոնեական հավատքի հիմնական դրույթներն ու հոգևոր սկզբունքները։ Դրանց միջոցով ընթերցողին են փոխանցվում սիրո, գթասրտության, ներողամտության, խոնարհության, արդարության, հավատարմության և մերձավորի հանդեպ պատասխանատվության գաղափարները։ Ավետարանը կարևոր նշանակություն ունի քրիստոնեական դավանանքի ճանաչողության, հոգևոր ինքնակրթության և աստվածաշնչյան գիտելիքների տարածման համար։ Այն կիրառվում է ինչպես անհատական ընթերցանության, այնպես էլ եկեղեցական արարողությունների, կրոնական ուսուցման և աստվածաբանական ուսումնասիրությունների ընթացքում։ Հայերեն Ավետարանների հրատարակումը դարեր շարունակ նպաստել է քրիստոնեական ավանդության պահպանմանը, Սուրբ Գրքի մայրենի լեզվով ընթերցանությանը և հայ ժողովրդի հոգևոր ու մշակութային ինքնության ամրապնդմանը։ Այս գիրքը կարևոր նյութ է հայ աստվածաշնչյան գրականության, 19-րդ դարի հայերեն կրոնական հրատարակությունների և Մխիթարյան միաբանության աստվածաբանական ու տպագրական գործունեության պատմության ուսումնասիրության համար։

History

Այս աշխատությունը նվիրված է Արևմտյան Հայաստանի խնդրի և դրա նկատմամբ Գերմանիայի քաղաքականության ուսումնասիրությանը Առաջին աշխարհամարտի տարիներին՝ 1914 թվականի օգոստոսից մինչև 1918 թվականի մարտը։ Հետազոտության կենտրոնում Օսմանյան կայսրության տարածքում գտնվող հայկական նահանգների նկատմամբ Գերմանիայի ռազմաքաղաքական և դիվանագիտական մոտեցումներն են, ինչպես նաև այդ քաղաքականության ձևավորման վրա ազդող գերմանական, օսմանյան և եվրոպական շահերի փոխհարաբերությունները։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում է Առաջին աշխարհամարտի նախօրեին և պատերազմի ընթացքում Գերմանիայի ու Օսմանյան կայսրության միջև ձևավորված ռազմավարական համագործակցությունը, որի պայմաններում հայկական հարցը ձեռք էր բերում ոչ միայն մարդասիրական և ազգային, այլև աշխարհաքաղաքական նշանակություն։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Արևմտյան Հայաստանի տարածքների ռազմավարական դիրքին, գերմանական քաղաքական և ռազմական շրջանակների հետաքրքրություններին, ինչպես նաև տարածաշրջանում ազդեցության ընդլայնման ձգտումներին։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է պատերազմի ընթացքում հայ բնակչության նկատմամբ իրականացված բռնությունների, տեղահանությունների և զանգվածային կոտորածների վերաբերյալ գերմանական իշխանությունների, դիվանագետների և ռազմական շրջանակների դիրքորոշումների վերլուծությունը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել այն հակասությունները, որոնք առաջանում էին քաղաքական և ռազմական դաշնակցային շահերի ու հայկական բնակչության նկատմամբ տեղի ունեցող հանցագործությունների արձագանքման միջև։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում գերմանական դիվանագիտական փաստաթղթերին, պաշտոնական հաղորդագրություններին, հուշագրություններին և այլ աղբյուրներին, որոնց միջոցով հնարավոր է վերականգնել տվյալ ժամանակաշրջանի քաղաքական որոշումների և դիրքորոշումների ձևավորման ընթացքը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև Բեռլինի և Կոստանդնուպոլսի հարաբերություններին, Օսմանյան կայսրության ներքին քաղաքականությանը, ռազմական գործողությունների զարգացմանը և դրանց ազդեցությանը հայկական բնակչության վիճակի վրա։ 1917 թվականի ռուսական հեղափոխություններից հետո տարածաշրջանում ստեղծված նոր ռազմաքաղաքական իրավիճակը և 1918 թվականի Բրեստ-Լիտովսկի պայմանագիրը նույնպես կարևոր նշանակություն ունեն հետազոտության ժամանակագրական շրջանակում, քանի որ դրանք փոխեցին Կովկասում ուժերի հարաբերակցությունը և ազդեցության հնարավորությունները։ Աշխատության արդյունքները հնարավորություն են տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել Առաջին աշխարհամարտի տարիներին Արևմտյան Հայաստանի շուրջ ընթացող միջազգային քաղաքականության մասին և գնահատել Գերմանիայի դերը այդ գործընթացներում։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն Հայոց ցեղասպանության պատմության, այլև Առաջին աշխարհամարտի դիվանագիտական և աշխարհաքաղաքական պատմության տեսանկյունից։ Նյութը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, հայագետներին, միջազգային հարաբերությունների և դիվանագիտության պատմության մասնագետներին, ցեղասպանագիտությամբ զբաղվող հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

History

Աշխատությունը նվիրված է XIV–XV դարերում Արևելյան Ղրիմում ձևավորված և գործած հայկական հոգևոր ու մշակութային կենտրոնների պատմության, գործունեության և հայ համայնքների կյանքում ունեցած նշանակության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում միջնադարյան Ղրիմի հայկական գաղթավայրերն են, որտեղ եկեղեցիները, վանքերը և դրանց շուրջ ձևավորված կրթական ու գրչության կենտրոնները կարևոր դեր էին կատարում ազգային, կրոնական և մշակութային ինքնության պահպանման գործում։ Քննվում են հայ բնակչության հաստատման պատմական պայմանները, համայնքների տարածքային տեղաբաշխումը և դրանց կապերը Սևծովյան տարածաշրջանի առևտրական ու մշակութային միջավայրի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հոգևոր հաստատությունների գործունեությանը՝ որպես ոչ միայն կրոնական կյանքի, այլև կրթության, ձեռագրական մշակույթի, գրականության և արվեստի զարգացման կենտրոնների։ Ուսումնասիրվում է հոգևորականների, գրիչների, մանրանկարիչների և այլ մշակութային գործիչների գործունեությունը, որոնց շնորհիվ ստեղծվում, ընդօրինակվում և պահպանվում էին հայկական ձեռագրեր ու եկեղեցական գրականություն։ Ձեռագրերի հիշատակարանները, վիմագրական արձանագրությունները և այլ սկզբնաղբյուրներ կարևոր տեղեկություններ են հաղորդում համայնքների ներքին կյանքի, նվիրատուների, հոգևոր առաջնորդների և մշակութային կապերի վերաբերյալ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայկական ճարտարապետական ժառանգության ուսումնասիրությունը՝ եկեղեցիների, վանական համալիրների և այլ կառույցների կառուցվածքային ու գեղարվեստական առանձնահատկությունների դիտարկմամբ։ Քննվում են նաև Արևելյան Ղրիմի հայկական կենտրոնների կապերը Հայաստանի, Կիլիկիայի և հայկական այլ գաղթավայրերի հետ, որոնց միջոցով իրականացվում էին մարդկանց, ձեռագրերի, գաղափարների և մշակութային ավանդույթների փոխանակումներ։ Տարածաշրջանի բազմազգ միջավայրը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու հայ համայնքների փոխհարաբերությունները հարևան ժողովուրդների և տարբեր կրոնական ու առևտրական խմբերի հետ։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև հայկական սփյուռքի միջնադարյան պատմության տեսանկյունից, քանի որ ցույց է տալիս, թե ինչպես էին հայրենիքից դուրս ձևավորված համայնքները ստեղծում կայուն հաստատություններ և պահպանում մշակութային շարունակականությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է պատմագիտության, ձեռագրագիտության, վիմագրության, արվեստի պատմության և եկեղեցական պատմության մոտեցումները՝ ներկայացնելով Արևելյան Ղրիմի հայկական կենտրոնները որպես միջնադարյան հայ մշակույթի կարևոր օջախներ։

History

Գիտական աշխատությունը նվիրված է խաղողի և գինու մշակութային նշանակության ուսումնասիրությանը հայ ժողովրդի պատմության, կենցաղի, տնտեսության և հոգևոր կյանքի համատեքստում։ Խաղողագործությունն ու գինեգործությունը Հայաստանի պատմամշակութային ժառանգության կարևոր բաղադրիչներից են, որոնց արմատները կապված են տարածաշրջանի բնական պայմանների, գյուղատնտեսական ավանդույթների և բնակչության կենսակերպի պատմական զարգացման հետ։ Այս թեմայի ուսումնասիրությունը միավորում է հնագիտական, ազգագրական և մշակութաբանական մոտեցումներ՝ հնարավորություն տալով բացահայտելու խաղողի մշակության, բերքահավաքի, գինու պատրաստման, պահպանման և օգտագործման հետ կապված ավանդույթները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունեն հնագիտական գտածոները, արտադրական կառույցները, գինեգործական պարագաները և նյութական մշակույթի այլ վկայությունները, որոնք տեղեկություններ են հաղորդում գինու արտադրության պատմական ձևերի ու տեխնոլոգիական հմտությունների մասին։ Խաղողն ու գինին կարևոր տեղ են զբաղեցրել նաև հայկական տոնական սովորույթներում, հյուրասիրության մշակույթում, ընտանեկան և համայնքային ծեսերում, ինչպես նաև ժողովրդական պատկերացումներում ու խորհրդաբանության մեջ։ Դրանց ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս դիտարկել գյուղատնտեսական գործունեության և մշակութային ինքնության փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև ավանդական գիտելիքների փոխանցման եղանակները։ Աշխատանքի թեմատիկ շրջանակը կարևոր է հասկանալու համար, թե ինչպես են բնական միջավայրը, տնտեսական գործունեությունը և հասարակական սովորույթները միասին ձևավորել խաղողի ու գինու շուրջ ստեղծված մշակութային համակարգը։ Հրատարակությունը արժեքավոր է հայոց պատմությամբ, հնագիտությամբ, ազգագրությամբ և ավանդական մշակույթի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, ուսանողների ու ընթերցողների համար։ Այն նպաստում է հայկական խաղողագործական և գինեգործական ժառանգության պատմական ու մշակութային նշանակության առավել ամբողջական ընկալմանը։

Other Subjects

Այս աշխատությունը նվիրված է Երևանի XIX դարի և XX դարի սկզբի ճարտարապետական զարգացման պատմությանը՝ ներկայացնելով քաղաքի քաղաքաշինական կերպարի ձևավորման հիմնական փուլերը, կառուցապատման առանձնահատկությունները և այդ ժամանակաշրջանի ճարտարապետական ժառանգությունը։ Հեղինակը վերլուծում է բնակելի, հասարակական, վարչական և կրոնական կառույցների նախագծային լուծումները, կիրառված շինարարական նյութերն ու ճարտարապետական ոճերը, ինչպես նաև դրանց կապը պատմական, մշակութային և սոցիալ-տնտեսական զարգացումների հետ։ Աշխատությունում լուսաբանվում են քաղաքի տարածքային ընդլայնման, փողոցային ցանցի ձևավորման, նոր թաղամասերի կառուցման և քաղաքաշինական սկզբունքների փոփոխության գործընթացները՝ հիմնվելով արխիվային նյութերի, պատմական փաստաթղթերի և ճարտարապետական ուսումնասիրությունների վրա։ Գիրքը կարևոր աղբյուր է ճարտարապետների, քաղաքաշինության մասնագետների, պատմաբանների, արվեստաբանների, մշակութային ժառանգության պահպանությամբ զբաղվող հետազոտողների, ինչպես նաև Երևանի պատմությամբ և ճարտարապետությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Literature

Գիրքը համախմբում է Մայակովսկու նշանավոր բանաստեղծություններն ու պոեմները, որոնք արտացոլում են նրա վառ սոցիալական և քաղաքական պատկերացումները, հեղափոխական ոգին և ճշգրիտ լեզվական հնարամտությունը։ Ընտրված երկերը ցուցադրում են հեղինակի սիմվոլիստական և ապագանավերական ոճի ազդեցությունը ռուսական և համաշխարհային գրականության վրա։ Հիմնական թեմաները․ Սոցիալական արդարություն և հեղափոխական գաղափարներ Մարդկային կյանքն ու ապրումները նոր հասարակության մեջ Ազգային ու սոցիալական ինքնություն Լեզվական նորարարություն և պոեզիայի կառուցվածքային փորձեր Սիմվոլիզմ և ապագանավերական ոճի տարրեր Գրքի առանձնահատկությունները․ Վառ և փորձառու լեզու՝ նորաստեղծ խոսք և ձև Խորը սոցիալական ու քաղաքական թեմաների մշակում Հարմար է ռուսական գրականության ուսանողների, հետազոտողների և պոեզիայի սիրահարների համար Առավել ընդգծված է հեղափոխական և սոցիալ-քաղաքական մոտեցումը բանաստեղծության մեջ