Հայաստանի գրադարանները 2022 թվականին: Աշխատանքների վիճակագրական վերլուծություն

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է սահմանամերձ տարածքներում ռազմական գործողությունների պայմաններում վնասվածք ստացած անձանց բժշկական օգնության կազմակերպման և բուժական գործընթացի ընդհանուր առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն կազմակերպական և կլինիկական խնդիրներն են, որոնք առաջանում են սահմանափակ ռեսուրսներով հիվանդանոցներում մեծ թվով վիրավորների ընդունման, վիճակի արագ գնահատման, առաջնահերթությունների որոշման և հետագա բուժօգնության կազմակերպման ժամանակ։ Քննվում է տուժածների ընդունման ու բժշկական տեսակավորման նշանակությունը՝ շեշտադրելով անհետաձգելի օգնության կարիք ունեցող հիվանդների ժամանակին հայտնաբերումը և համապատասխան մասնագիտական բաժանմունքներ ուղղորդումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բուժանձնակազմի պատրաստվածությանը, տարբեր մասնագետների համագործակցությանը, ախտորոշիչ ծառայությունների հասանելիությանը, վիրաբուժական և վերակենդանացման հնարավորությունների կազմակերպմանը, ինչպես նաև հիվանդների անվտանգ տեղափոխման հարցերին։ Դիտարկվում է սահմանամերձ հիվանդանոցի դերը որպես բժշկական օգնության համակարգի կարևոր օղակ, որտեղ անհրաժեշտ է համատեղել արագ որոշումների ընդունումը, հիվանդների վիճակի շարունակական վերահսկումը և ավելի բարձր մասնագիտացված բուժհաստատությունների հետ արդյունավետ կապը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել բժշկական օգնության փուլայնությունը, հիվանդանոցային ծանրաբեռնվածության կառավարումը, անհրաժեշտ ռեսուրսների բաշխումը և արտակարգ պայմաններում բուժանձնակազմի աշխատանքի համակարգումը։ Կարևորվում են նաև վարակային բարդությունների կանխարգելման ընդհանուր սկզբունքները, ցավի վերահսկումը, վերականգնողական օգնության կազմակերպումը և հետագա բժշկական հսկողությունը՝ առանց բուժումը սահմանափակելու միայն սկզբնական վնասվածքի կառավարմամբ։ Անդրադարձ է կատարվում հոգեբանական աջակցության նշանակությանը ինչպես վիրավորների, այնպես էլ բարձր սթրեսային պայմաններում աշխատող բուժանձնակազմի համար։ Նման պայմաններում բժշկական ծառայության արդյունավետությունը մեծապես կախված է նախապես մշակված կազմակերպական ծրագրերից, թիմային աշխատանքի համակարգվածությունից, անհրաժեշտ բժշկական ենթակառուցվածքների պատրաստվածությունից և տարբեր բուժհաստատությունների միջև համագործակցությունից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է անհետաձգելի բժշկության, վնասվածքաբանության, վիրաբուժության և առողջապահության կազմակերպման մոտեցումները՝ ուսումնասիրելով սահմանամերձ հիվանդանոցային համակարգի հնարավորություններն ու դժվարությունները ռազմական գործողություններով պայմանավորված բժշկական ծանրաբեռնվածության պայմաններում։

History

Աշխատությունը նվիրված է Արաբական թերակղզու հարավային հատվածում տեղի ունեցած քաղաքական և պատմական զարգացումներին, որոնք հանգեցրին երկու առանձին պետական կազմավորումների աստիճանական մերձեցմանը և վերջնական միավորմանը։ Ուսումնասիրության ժամանակագրական շրջանակն ընդգրկում է 1967 թվականից՝ Հարավային Եմենի անկախության ձեռքբերումից, մինչև 1990 թվականը, երբ Հյուսիսային և Հարավային Եմենները միավորվեցին՝ ստեղծելով միասնական Եմենի Հանրապետությունը։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում երկու պետությունների քաղաքական համակարգերի, գաղափարախոսությունների և արտաքին քաղաքական ուղղությունների տարբերությունները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը երկկողմ հարաբերությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հյուսիսային Եմենի և Հարավային Եմենի միջև պարբերաբար առաջացած ռազմական ու քաղաքական հակասություններին, սահմանային բախումներին, բանակցային գործընթացներին և միավորման վերաբերյալ ձեռք բերված համաձայնություններին։ Վերլուծվում են նաև տարածաշրջանային և միջազգային գործոնները, մասնավորապես Սառը պատերազմի պայմաններում տարբեր արտաքին ուժերի ազդեցությունը, արաբական պետությունների դիրքորոշումները և Մերձավոր Արևելքում տեղի ունեցող քաղաքական փոփոխությունների նշանակությունը։ Ներկայացվում են երկու կողմերում տեղի ունեցած ներքաղաքական զարգացումները, իշխանության փոփոխությունները, գաղափարական հակասությունները և տնտեսական դժվարությունները, որոնք տարբեր ժամանակահատվածներում կարող էին ինչպես խոչընդոտել, այնպես էլ նպաստել միավորման գործընթացին։ Կարևորվում են քաղաքական ղեկավարությունների միջև բանակցությունները, համատեղ պետական կառույցների ստեղծման փորձերը և այն պայմանավորվածությունները, որոնք աստիճանաբար ձևավորեցին միասնական պետության ստեղծման քաղաքական ու իրավական հիմքերը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև 1980-ականների վերջի միջազգային և տարածաշրջանային փոփոխություններին, որոնք նոր հնարավորություններ ստեղծեցին երկու պետությունների հարաբերությունների կարգավորման համար։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու միավորման երկարատև և հակասական բնույթը, դրա ներքին ու արտաքին նախադրյալները և 1990 թվականին միասնական պետության ստեղծմանը հանգեցրած քաղաքական գործընթացների փոխկապակցվածությունը՝ միաժամանակ ներկայացնելով այդ իրադարձության նշանակությունը Եմենի հետագա պետական և հասարակական զարգացման համար։

Law

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում քրեական դատավարության ընթացքում վարույթին մասնակցող անձանց անաչառությունն ու անկախությունն ապահովող իրավական մեխանիզմների ուսումնասիրությանը՝ հատկապես այն հանգամանքների տեսանկյունից, որոնց առկայությունը կարող է անհնար դարձնել տվյալ անձի հետագա մասնակցությունը վարույթին։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է քրեական դատավարության օրենսդրությամբ նախատեսված բացառման և ինքնաբացարկի հիմքերի բովանդակության, դրանց կիրառման պայմանների և գործնական նշանակության վրա։ Այս իրավական ինստիտուտը դիտարկվում է որպես արդար դատաքննության, դատավարական անաչառության և վարույթի մասնակիցների իրավունքների պաշտպանության կարևոր երաշխիք։ Քննության են առնվում այն իրավիճակները, երբ դատավորը, դատախազը, քննիչը կամ վարույթում որոշակի մասնագիտական գործառույթ իրականացնող այլ անձ կարող է ունենալ անձնական, ընտանեկան, ծառայողական կամ այլ բնույթի կապեր ու շահագրգռվածություն, որոնք կարող են հիմնավոր կասկած առաջացնել նրա անկողմնակալության վերաբերյալ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում իրական շահերի բախման և անաչառության վերաբերյալ արտաքին ընկալման տարբերակմանը, քանի որ արդարադատության նկատմամբ վստահության համար կարևոր է ոչ միայն փաստացի կողմնակալության բացակայությունը, այլև այնպիսի հանգամանքների բացառումը, որոնք կարող են ողջամիտ կասկած առաջացնել դատավարական որոշումների օբյեկտիվության նկատմամբ։ Ուսումնասիրվում են վարույթին նախկինում այլ դատավարական կարգավիճակով մասնակցելու, գործի արդյունքի նկատմամբ ուղղակի կամ անուղղակի շահագրգռվածության, կողմերի հետ որոշակի կապերի և այլ հնարավոր հիմքերի իրավական հետևանքները։ Կարևորվում է բացառման հիմքերի հստակ և կանխատեսելի ձևակերպումը, քանի որ չափազանց ընդհանուր կարգավորումները կարող են հանգեցնել ոչ միատեսակ իրավակիրառ պրակտիկայի, իսկ չափազանց սահմանափակ թվարկումը՝ չընդգրկել իրականում անաչառության վերաբերյալ կասկած առաջացնող բոլոր իրավիճակները։ Առանձին քննության առարկա են ինքնաբացարկի և բացարկի ընթացակարգերը, համապատասխան միջնորդության ներկայացման պայմանները, դրա քննարկման իրավասությունը և ընդունվող որոշումների հիմնավորման պահանջները։ Դիտարկվում է նաև, թե դատավարության որ փուլում կարող են ի հայտ գալ մասնակցությունը բացառող հանգամանքները և ինչպիսի իրավական հետևանքներ պետք է առաջանան դրանց ուշ բացահայտման դեպքում։ Կարևորվում է դատավարական իրավունքների չարաշահման կանխարգելումը, քանի որ բացարկի մեխանիզմը, լինելով անաչառության ապահովման կարևոր միջոց, չպետք է օգտագործվի վարույթն անհիմն ձգձգելու կամ դատավարության բնականոն ընթացքին խոչընդոտելու նպատակով։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է ապահովել, որ բացարկի վերաբերյալ դիմումները ենթարկվեն իրական և հիմնավորված քննության և չմերժվեն միայն ձևական պատճառաբանություններով։ Ուսումնասիրության շրջանակում ուշադրություն է հատկացվում դատավորի անկախության և անաչառության սկզբունքների հարաբերակցությանը, ինչպես նաև մեղադրանքի, պաշտպանության և դատական իշխանության գործառույթների տարանջատման նշանակությանը։ Քննության են առնվում նաև փորձագետի, թարգմանչի և դատավարությանը մասնագիտական աջակցություն ցուցաբերող այլ անձանց մասնակցության հետ կապված հնարավոր հակասությունները, քանի որ նրանց մասնագիտական եզրակացությունների կամ գործողությունների օբյեկտիվությունը կարող է էական նշանակություն ունենալ ապացույցների գնահատման և վարույթի արդյունքների համար։ Իրավական կարգավորումների արդյունավետությունը գնահատվում է ոչ միայն նորմերի ձևակերպման, այլև դրանց գործնական կիրառման տեսանկյունից՝ բացահայտելով հնարավոր օրենսդրական բացերը, հակասությունները և մեկնաբանման դժվարությունները։ Կարևորվում է ազգային օրենսդրության համապատասխանությունը արդար դատաքննության միջազգային իրավական չափանիշներին, հատկապես անկախ և անկողմնակալ դատարանի պահանջին։ Համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս գնահատել տարբեր իրավական համակարգերում կիրառվող լուծումները և որոշել, թե դրանցից որոնք կարող են օգտակար լինել ներպետական կարգավորումների կատարելագործման համար։ Առանձին նշանակություն է տրվում դատական պրակտիկայի ուսումնասիրությանը, քանի որ կոնկրետ գործերում բացարկի և ինքնաբացարկի հիմքերի մեկնաբանությունը ցույց է տալիս օրենսդրական դրույթների իրական գործառնական սահմանները։ Նման վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել միատեսակ իրավակիրառության խնդիրները և ձևակերպել դատավարական երաշխիքների ամրապնդմանն ուղղված առաջարկություններ։ Աշխատության կիրառական նշանակությունը պայմանավորված է քրեական դատավարության մասնակիցների անաչառության ապահովման, շահերի բախման կանխարգելման, բացարկների քննության ընթացակարգերի կատարելագործման և արդարադատության նկատմամբ հասարակական վստահության ամրապնդման հնարավորությամբ։ Այն կարող է օգտակար լինել քրեական դատավարության, դատական իրավունքի և մարդու իրավունքների ոլորտների մասնագետների, դատավորների, դատախազների, քննիչների, փաստաբանների, հետազոտողների, դասախոսների և իրավաբանական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Pedagogy

Ակունք. Գիտամեթոդական և ուսումնամեթոդական հոդվածների ժողովածու – թիվ 1 (11) աշխատությունը գիտամեթոդական և ուսումնամեթոդական հոդվածների ժողովածու է, որը ներառում է տարբեր հեղինակների ուսումնասիրություններ կրթության տեսության և մանկավարժական պրակտիկայի արդիական խնդիրների վերաբերյալ, այն ներկայացնում է ուսուցման գործընթացի արդյունավետ կազմակերպման մեթոդներ, դասավանդման նորարարական մոտեցումներ, ուսումնական նյութերի մշակման սկզբունքներ և գնահատման համակարգերի կատարելագործման հնարավորություններ, ժողովածուն անդրադառնում է նաև կրթական միջավայրի բարելավմանը, ուսուցիչների մասնագիտական զարգացմանը և ուսուցման որակի բարձրացման գործիքներին, միաժամանակ ընդգծելով գիտական հետազոտությունների և կրթական պրակտիկայի փոխկապակցվածությունը, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր ուսուցիչների, մեթոդիստների և կրթության ոլորտի մասնագետների համար։

History

Աշխատությունը նվիրված է միջնադարյան Անի քաղաքի Մանուչեի մզկիթի պատին պահպանված պարսկերեն արձանագրության ուսումնասիրությանը՝ պատմական, լեզվաբանական և վիմագրագիտական տեսանկյուններից։ Դիտարկվում են արձանագրության ստեղծման պատմական միջավայրը, դրա լեզվական առանձնահատկությունները, գրության կառուցվածքը և բովանդակության մեկնաբանման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արձանագրության ընթերցման, վերծանման, թարգմանության և պատմական նշանակության բացահայտման հարցերին։ Քննարկվում են միջնադարյան Անիի քաղաքական, վարչական և մշակութային կյանքի առանձնահատկությունները, քաղաքի բազմամշակութային միջավայրը և տարբեր լեզվական ու կրոնական ավանդույթների փոխազդեցությունը։ Անդրադարձ է կատարվում Մանուչեի մզկիթի ճարտարապետական և պատմական նշանակությանը, ինչպես նաև շինության հետ կապված վիմագիր աղբյուրների դերին Անիի պատմության ուսումնասիրության գործում։ Կարևորվում են պարսկերեն արձանագրության բառապաշարի, գրատեսակի, անվանաբանական տվյալների և հնարավոր պատմական տեղեկությունների համեմատական վերլուծությունը։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել արձանագրության համադրումը տարածաշրջանի այլ պարսկերեն, արաբերեն և հայերեն վիմագրերի հետ՝ միջնադարյան հասարակական հարաբերությունների և մշակութային կապերի առավել ամբողջական պատկերացում կազմելու նպատակով։ Աշխատությունը նպաստում է Անիի պատմամշակութային ժառանգության, միջնադարյան գրավոր աղբյուրների և տարածաշրջանային պատմության ուսումնասիրությանը։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, արևելագետների, իրանագետների, վիմագրագետների, հնագետների, արվեստաբանների և միջնադարյան պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Other Subjects

Սա մասնագիտական ուսումնական ձեռնարկ է, որը նվիրված է պտղատու մշակաբույսերի աճեցման, խնամքի և բերքատվության բարձրացման գիտական ու գործնական հիմքերին, իսկ հեղինակները՝ Ա.Ե. Մարգարյան և Հ. Ն. Շահինյան, ներկայացնում են պտղաբուծության ոլորտի հիմնական տեխնոլոգիաները՝ սկսած այգու հիմնման ճիշտ ընտրությունից մինչև ծառերի ձևավորում, էտում, պարարտացում, ոռոգում և հիվանդությունների ու վնասատուների դեմ պայքար։ Գրքում մանրամասն քննարկվում են տարբեր պտղատեսակների կենսաբանական առանձնահատկությունները, հողի և կլիմայական պայմանների ազդեցությունը բերքի որակի վրա, ինչպես նաև ժամանակակից ինտենսիվ այգեգործության սկզբունքները, որոնք թույլ են տալիս բարձրացնել արտադրողականությունը և արդյունավետ օգտագործել հողային ռեսուրսները։ Այն նաև ընդգծում է գիտական մոտեցման կարևորությունը գյուղատնտեսության մեջ՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարելի է համադրել փորձարարական գիտելիքները և գործնական հմտությունները կայուն ու արդյունավետ պտղաբուծություն ապահովելու համար։