Հայաստանի Հանրապետությունում մսամթերք թողարկող կազմակերպությունների տեսականու մարքեթինգային կառավարման հիմնախնդիրները

Linguistics

Գիրքը «Աւանդական ուղղագրութիւն», որը հրատարակվել է ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիա-ի և Հրաչյա Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտ-ի կողմից, նվիրված է հայերենի դասական՝ ավանդական ուղղագրական համակարգի ամբողջական ներկայացմանը և ուսումնասիրմանը։ Այն մանրամասն բացատրում է, թե ինչպես են ձևավորվել հայերեն գրության կանոնները պատմականորեն, ինչ սկզբունքների վրա է հիմնված ավանդական ուղղագրությունը և ինչու է այն պահպանվել հատկապես արևմտահայերենում և սփյուռքում։ Գրքում ներկայացվում են տարբեր ուղղագրական երևույթներ՝ ձայնավորների և բաղաձայնների գրությունը, երկհնչյունների կիրառումը, բառերի կազմությունը, ինչպես նաև բազմաթիվ բացառություններ, որոնք կարևոր են ճիշտ գրելու համար։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն տարբերություններին, որոնք առաջացել են 20-րդ դարում իրականացված ուղղագրական բարեփոխումների արդյունքում, երբ ձևավորվեց նոր՝ պարզեցված ուղղագրությունը։ Այս համատեքստում գիրքը ոչ միայն ներկայացնում է կանոնները, այլ նաև համեմատում է երկու համակարգերը՝ օգնելով ընթերցողին հասկանալ, թե ինչ փոփոխություններ են կատարվել և ինչպես են դրանք ազդել լեզվի գրավոր ձևի վրա։ Բացի տեսական բացատրություններից, գրքում ընդգրկված են բազմաթիվ օրինակներ, բառացանկեր և գործնական նյութեր, որոնք հնարավորություն են տալիս սովորողներին կիրառել ստացած գիտելիքները և ամրապնդել ճիշտ գրությունը։ Այն նաև կարևոր աղբյուր է լեզվաբանների, ուսուցիչների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են հայոց լեզվի պատմությամբ, զարգացմամբ և պահպանությամբ։ Ընդհանուր առմամբ, գիրքը նպատակ ունի պահպանել և փոխանցել հայերենի ավանդական գրավոր մշակույթը՝ օգնելով ընթերցողին ավելի խորությամբ հասկանալ լեզվի կառուցվածքն ու ժառանգությունը։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է հեռահաղորդակցության համակարգերում կիրառվող բազմաշերտ կիսահաղորդչային կառուցվածքների օպտիկական հատկությունների թվային մոդելավորմանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով կլանող և ճառագայթող շերտերի վարքին։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է մաթեմատիկական և հաշվարկային մեթոդների միջոցով նկարագրել, թե ինչպես են նման բարդ կառուցվածքները փոխազդում էլեկտրամագնիսական ճառագայթման հետ և ինչպես կարելի է կանխատեսել դրանց օպտիկական բնութագրերը՝ առանց յուրաքանչյուր տարբերակ ֆիզիկապես պատրաստելու և փորձարկելու։ Բազմաշերտ կիսահաղորդչային համակարգերը կազմված են տարբեր նյութերի և հաստությունների հաջորդական շերտերից, որոնց օպտիկական հատկությունները կարող են զգալիորեն տարբերվել։ Այդ շերտերի սահմաններում տեղի ունեցող անդրադարձումները, բեկումները, ինտերֆերենցիան և ճառագայթման կլանումը միասին ձևավորում են ամբողջ համակարգի սպեկտրային արձագանքը։ Աշխատության շրջանակում թվային մոդելավորումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել այդ գործընթացները՝ փոփոխելով շերտերի նյութը, հաստությունը, բեկման ցուցիչը, կլանման գործակիցը և կառուցվածքի երկրաչափական պարամետրերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կլանող միջավայրերում լույսի տարածման ուսումնասիրությունը։ Երբ էլեկտրամագնիսական ալիքը անցնում է կիսահաղորդչային շերտով, դրա ինտենսիվությունը կարող է նվազել նյութի կողմից էներգիայի կլանման հետևանքով։ Միաժամանակ որոշ կիսահաղորդչային կառուցվածքներ կարող են ոչ միայն կլանել, այլև ճառագայթել էլեկտրամագնիսական էներգիա, ինչն առանձնահատուկ նշանակություն ունի օպտոէլեկտրոնային և հեռահաղորդակցական սարքերում։ Այդ պատճառով մոդելավորումը պետք է հաշվի առնի ինչպես կլանման, այնպես էլ ճառագայթման գործընթացները և դրանց փոխադարձ ազդեցությունը։ Բազմաշերտ կառուցվածքների կարևոր առանձնահատկությունը միջշերտային բազմաթիվ անդրադարձումների առաջացումն է։ Յուրաքանչյուր շերտի սահմանին ալիքի մի մասը կարող է անդրադառնալ, իսկ մյուս մասը՝ անցնել հաջորդ շերտ, ինչի հետևանքով ձևավորվում են ինտերֆերենցիոն երևույթներ։ Դրանց շնորհիվ հնարավոր է ստանալ որոշակի ալիքային երկարությունների ուժեղացում կամ թուլացում և նպատակային ձևավորել կառուցվածքի սպեկտրային բնութագրերը։ Թվային հաշվարկները թույլ են տալիս ուսումնասիրել անդրադարձման, փոխանցման և կլանման գործակիցների կախվածությունը ալիքի երկարությունից, ինչպես նաև հայտնաբերել ռեզոնանսային վիճակները և օպտիկական կորուստների առավել նշանակալի աղբյուրները։ Աշխատության կարևոր կիրառական ուղղությունը հեռահաղորդակցության համակարգերի համար օպտիկական և օպտոէլեկտրոնային սարքերի նախագծումն է։ Նման համակարգերում օգտագործվող կիսահաղորդչային կառուցվածքների օպտիկական պարամետրերի ճիշտ ընտրությունը կարող է ազդել ազդանշանի փոխանցման արդյունավետության, ճառագայթման հզորության, հաճախականային ընտրողականության և ընդհանուր էներգետիկ արդյունավետության վրա։ Թվային մոդելավորումը հատկապես արժեքավոր է նախագծման փուլում, քանի որ հնարավորություն է տալիս համեմատաբար արագ ուսումնասիրել բազմաթիվ կառուցվածքային տարբերակներ և ընտրել առավել արդյունավետ լուծումները։ Հետազոտությունը կարող է առնչվել նաև կիսահաղորդչային լազերների, լուսադիոդների, ֆոտոդետեկտորների, օպտիկական ֆիլտրերի և այլ օպտոէլեկտրոնային տարրերի տեսական մոդելավորմանը։ Աշխատության մեթոդաբանական արժեքը կայանում է նրանում, որ ֆիզիկական երևույթների ուսումնասիրությունը համակցվում է թվային հաշվարկի հետ՝ հնարավորություն տալով կառուցվածքի պարամետրերի և ստացվող օպտիկական արդյունքների միջև քանակական կապ հաստատել։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է բազմաշերտ կիսահաղորդչային համակարգերի օպտիկական հատկությունների ուսումնասիրության ժամանակակից հաշվարկային մոտեցում, որի միջոցով հնարավոր է գնահատել կառուցվածքների կլանող և ճառագայթող հատկությունները, կանխատեսել դրանց սպեկտրային վարքը և օպտիմալացնել պարամետրերը հեռահաղորդակցության ու օպտոէլեկտրոնիկայի կիրառությունների համար։

Philosophy

Այս աշխատությունը վերաբերում է XIX դարի հայ փիլիսոփայական մտքի պատմափիլիսոփայական հայեցակարգերի ուսումնասիրությանը՝ մեթոդաբանական վերլուծության տեսանկյունից՝ ընդգծելով հայ հասարակական-փիլիսոփայական մտածողության ձևավորման օրինաչափությունները, գաղափարական ուղղությունները և եվրոպական փիլիսոփայական հոսանքների ազդեցությունը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել XIX դարի հայ փիլիսոփաների և հասարակական մտավորականների մոտ ձևավորված պատմության փիլիսոփայական ընկալումները՝ պատմության ընթացքի իմաստի, ժողովրդի դերի, առաջընթացի գաղափարի և ազգային ինքնության ձևավորման համատեքստում։ Ուսումնասիրվում են այն հիմնական հայեցակարգերը, որոնք կապված են լուսավորականության, ռոմանտիզմի և ազգային-ազատագրական գաղափարախոսությունների հետ, ինչպես նաև դրանց արտացոլումը հայ մտավոր միջավայրում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մեթոդաբանական մոտեցումների վերլուծությանը՝ ինչպես են XIX դարի հայ մտածողները մեկնաբանել պատմական գործընթացները՝ կիրառելով թե՛ աստվածաբանական, թե՛ ռացիոնալ-փիլիսոփայական և պատմական-համեմատական մեթոդներ։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է հայ փիլիսոփայական մտքի կապը ռուսական և եվրոպական դպրոցների հետ՝ ցույց տալով գաղափարական փոխազդեցությունների և տեղայնացման գործընթացները։ Միաժամանակ վերլուծվում է պատմափիլիսոփայական հայեցակարգերի դերը ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման և մշակութային վերածննդի գործընթացներում։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի հայ փիլիսոփայության պատմության համար՝ նպաստելով XIX դարի գաղափարական ժառանգության համակարգված և մեթոդաբանորեն հիմնավորված վերաիմաստավորմանը։

Geography

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Շիրակի և Լոռու տարածաշրջանների երկրաշարժային ակտիվ գոտում բնական լանդշաֆտների վրա մարդու տնտեսական գործունեության ազդեցության, դրանց կառուցվածքային և գործառնական փոփոխությունների, ինչպես նաև բնապահպանական հավասարակշռության պահպանման հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում են բնական և մարդածին գործոնների փոխազդեցությունները, լանդշաֆտային համալիրների տարածական փոփոխությունները, երկրաբանական ու գեոմորֆոլոգիական գործընթացների առանձնահատկությունները և տարածքի բնական ռեսուրսների օգտագործման հետևանքով առաջացող էկոլոգիական խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Շիրակի և Լոռու ֆիզիկաաշխարհագրական պայմաններին, ռելիեֆի կառուցվածքին, կլիմայական առանձնահատկություններին, հողային և բուսական ծածկույթի բազմազանությանը, ջրագրական ցանցին և բնական լանդշաֆտների ձևավորման հիմնական օրինաչափություններին։ Ուսումնասիրվում են լեռնային և միջլեռնային տարածքներում բնական համալիրների զարգացման առանձնահատկությունները, դրանց կայունությունը արտաքին ազդեցությունների նկատմամբ և մարդու գործունեությամբ պայմանավորված փոփոխությունների դրսևորման ձևերը։ Կարևորվում է տարածաշրջանի բարձր սեյսմիկ ակտիվության նշանակությունը բնական միջավայրի զարգացման և վերափոխման գործընթացներում, մասնավորապես՝ երկրաշարժերի ազդեցությունը ռելիեֆի, լանջերի կայունության, հողածածկույթի և բնական էկոհամակարգերի վրա։ Անդրադարձ է կատարվում երկրաշարժային երևույթների և մարդածին ներգործությունների փոխկապակցվածությանը՝ հաշվի առնելով, որ բնական աղետների հետևանքները կարող են խորանալ տարածքների ոչ նպատակային օգտագործման, անտառածածկույթի նվազման, հողերի խախտման և կառուցապատման առանձնահատկությունների պայմաններում։ Հատուկ ուշադրության են արժանանում գյուղատնտեսական հողօգտագործման, անասնապահության, արոտավայրերի շահագործման, անտառահատումների, հանքարդյունաբերության, արդյունաբերական արտադրության և բնակավայրերի ընդարձակման ազդեցությունները բնական լանդշաֆտների վրա։ Քննարկվում են հողերի էրոզիայի, լանջային գործընթացների ակտիվացման, բուսականության կազմի փոփոխության, բնական միջավայրի մասնատման և հողային ռեսուրսների որակական վատթարացման պատճառներն ու հետևանքները։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակներում դիտարկվում են նաև ճանապարհաշինության, տրանսպորտային ենթակառուցվածքների զարգացման, բնակավայրերի վերակառուցման և քաղաքաշինական գործունեության հետևանքով առաջացող լանդշաֆտային փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում երկրաշարժերից տուժած տարածքների վերականգնման և վերակառուցման գործընթացների բնապահպանական գնահատմանը, քանի որ շինարարական աշխատանքները, հողային զանգվածների տեղափոխումը և նոր ենթակառուցվածքների ձևավորումը կարող են փոփոխել բնական լանդշաֆտների կառուցվածքն ու գործառույթները։ Ուսումնասիրվում են մարդածին ազդեցության տարբեր աստիճաններ ունեցող տարածքների առանձնացման, լանդշաֆտների խախտվածության գնահատման և բնապահպանական վիճակի տարածական տարբերությունների բացահայտման մեթոդները։ Կարևորվում են դաշտային աշխարհագրական դիտարկումների, քարտեզագրական վերլուծության, երկրատեղեկատվական համակարգերի, հեռահար զոնդավորման տվյալների և համեմատական աշխարհագրական հետազոտությունների կիրառման հնարավորությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է բնական լանդշաֆտների մարդածին վերափոխման աստիճանի գնահատումը՝ հաշվի առնելով հողօգտագործման բնույթը, բուսածածկույթի պահպանվածությունը, հողերի դեգրադացման մակարդակը, տեխնածին օբյեկտների տարածումը և բնական համալիրների վերականգնողական ներուժը։ Անդրադարձ է կատարվում անտառային, մարգագետնային, տափաստանային և գյուղատնտեսական լանդշաֆտների փոխակերպման առանձնահատկություններին, դրանց կենսաբազմազանության պահպանման խնդիրներին և էկոլոգիական կայունության վրա ազդող գործոններին։ Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանանում լանդշաֆտային համակարգերի դիմադրողականությունը, բնական վերականգնման հնարավորությունները և մարդածին ծանրաբեռնվածության թույլատրելի սահմանների գնահատման հարցերը։ Քննարկվում են տարածքային պլանավորման, բնական ռեսուրսների արդյունավետ կառավարման, հողերի պահպանության և բնապահպանական միջոցառումների մշակման գիտական հիմքերը։ Կարևորվում է սեյսմիկ վտանգների հաշվառումը տարածքների օգտագործման և տնտեսական գործունեության կազմակերպման ընթացքում՝ նպատակ ունենալով նվազեցնել բնական ու տեխնածին ռիսկերի համակցված ազդեցությունը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև լանդշաֆտների էկոլոգիական վիճակի բարելավման, խախտված տարածքների վերականգնման, անտառվերականգնման, հակաէրոզիոն միջոցառումների և կայուն հողօգտագործման սկզբունքների կիրառման հնարավորություններին։ Հետազոտության թեմատիկան հնարավորություն է տալիս բացահայտելու Շիրակի և Լոռու բնական միջավայրի տարածական զարգացման առանձնահատկությունները, գնահատելու տնտեսական գործունեության երկարաժամկետ հետևանքները և հիմնավորելու լանդշաֆտների պահպանության ու վերականգնման առաջնահերթ ուղղությունները։ Աշխատությունն ունի գիտական և գործնական նշանակություն՝ նպաստելով լանդշաֆտագիտության, ֆիզիկական աշխարհագրության, երկրաէկոլոգիայի, բնօգտագործման և տարածաշրջանային բնապահպանական պլանավորման զարգացմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել աշխարհագրագետների, երկրաբանների, բնապահպանների, լանդշաֆտագետների, էկոլոգների, տարածքային պլանավորման մասնագետների, սեյսմիկ ռիսկերի հետազոտողների, գիտաշխատողների, դասախոսների, ասպիրանտների, ուսանողների և Հայաստանի բնական միջավայրի պահպանության ու մարդածին փոփոխությունների ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության՝ Անկախ Պետությունների Համագործակցության երկրների հետ տնտեսական ինտեգրման հնարավորությունների, առկա հարաբերությունների և զարգացման հեռանկարների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում Հայաստանի արտաքին տնտեսական կապերի ընդլայնման, ԱՊՀ շուկաներում հայկական ապրանքների և ծառայությունների դիրքերի ամրապնդման, առևտրաշրջանառության ավելացման և տնտեսական համագործակցության նոր ուղղությունների ձևավորման խնդիրներն են։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ ԱՊՀ երկրների միջև առևտրատնտեսական կապերի զարգացման պայմաններին, Հայաստանի արտահանման և ներմուծման կառուցվածքին, ներդրումային հոսքերին, արտադրական և կոոպերացիոն կապերին, ինչպես նաև տրանսպորտային և տնտեսական ենթակառուցվածքների նշանակությանը։ Աշխատանքում կարևոր տեղ է զբաղեցնում տնտեսական ինտեգրման տարբեր մակարդակների գնահատումը՝ հաշվի առնելով Հայաստանի ազգային տնտեսական շահերը, տարածաշրջանային շուկաների առանձնահատկությունները և ԱՊՀ երկրների միջև տնտեսական կապերի զարգացման հնարավորությունները։ Հետազոտությունը կարող է դիտարկել նաև Հայաստանի մասնակցությունը եվրասիական տնտեսական ինտեգրման գործընթացներին և ԱՊՀ շրջանակներում բազմակողմ համագործակցության ու այլ ինտեգրացիոն կառույցների փոխկապակցվածությունը։ ԱՊՀ և ԵԱՏՄ տնտեսական համագործակցության շրջանակներում առանձին նշանակություն ունեն արտաքին առևտուրը, թվային տնտեսությունը, մաքսային կարգավորումը, տրանսպորտը, էներգետիկան և հարկային ու մրցակցային քաղաքականությունը։ M Ministry of Foreign Affairs of Armenia Հայաստանի միջազգային տնտեսական քաղաքականության հիմնական նպատակներից են արտաքին շուկաների դիվերսիֆիկացումը, արտահանման ծավալների ավելացումը, ներդրումների ներգրավումը և միջազգային տնտեսական համագործակցության համար բարենպաստ պայմանների ստեղծումը։ M Ministry of Economy of Armenia Աշխատությունը կարող է արժեքավոր լինել նաև որպես 2000-ականների կեսերի տնտեսական հետազոտություն․ մատենագիտական աղբյուրները վկայում են, որ այն 2005 թվականին ներկայացվել է որպես գիտական աստիճանի հայցման աշխատանք՝ նվիրված ՀՀ տնտեսական ինտեգրման հեռանկարներին ԱՊՀ երկրների հետ։ T Tert Ընդհանուր առմամբ, նյութը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու Հայաստանի և ԱՊՀ երկրների տնտեսական փոխկապակցվածության ձևավորման նախադրյալները, ինտեգրացիոն գործընթացների հնարավոր առավելություններն ու սահմանափակումները և Հայաստանի տնտեսության համար արտաքին տնտեսական համագործակցության ընդլայնման հնարավոր ուղիները։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է համակարգչային դիզայնի ուսուցման գործընթացում սովորողների գեղարվեստական հետաքրքրությունների ձևավորման մանկավարժական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել թվային գրաֆիկայի և դիզայնի ուսուցման այն մեթոդներն ու պայմանները, որոնք կարող են նպաստել սովորողների գեղագիտական ընկալման, ստեղծագործական մտածողության, տեսողական ճաշակի և արվեստի նկատմամբ հետաքրքրության զարգացմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են համակարգչային դիզայնի կրթական հնարավորությունները, թվային գործիքների կիրառման առանձնահատկությունները և դրանց կապը սովորողների գեղարվեստական ունակությունների ու անհատական ստեղծագործական ներուժի բացահայտման հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գույնի, ձևի, համաչափության, կոմպոզիցիայի, ռիթմի, տառատեսակի և տեսողական արտահայտչամիջոցների ուսուցմանը, ինչպես նաև դրանց գործնական կիրառմանը թվային նախագծերում։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել այն մանկավարժական մեթոդները, որոնք սովորողին հնարավորություն են տալիս ոչ միայն յուրացնել համակարգչային ծրագրերի տեխնիկական գործիքակազմը, այլև գիտակցված կերպով կիրառել դրանք գեղարվեստական խնդիրների լուծման համար։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ստեղծագործական առաջադրանքներին, նախագծային աշխատանքներին, անհատական և խմբային գործունեությանը, թվային արվեստի նմուշների վերլուծությանը և սովորողների սեփական աշխատանքների ներկայացման ու քննարկման գործընթացին։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև սովորողների տարիքային և անհատական առանձնահատկությունների հաշվառմանը, ուսուցման մոտիվացիայի բարձրացմանը և այնպիսի կրթական միջավայրի ստեղծմանը, որտեղ տեխնոլոգիական միջոցները չեն փոխարինում ստեղծագործական մտածողությանը, այլ ընդլայնում են դրա արտահայտման հնարավորությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է սովորողների գեղարվեստական հետաքրքրությունների դինամիկայի գնահատումը՝ պարզելու համար, թե ուսուցման տարբեր մեթոդներն ինչպես են ազդում նրանց ակտիվության, ինքնուրույնության, ստեղծագործական նախաձեռնության և գեղագիտական նախասիրությունների ձևավորման վրա։ Ստացված արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ համակարգչային դիզայնի դասավանդման մեթոդիկայի կատարելագործման և արվեստի ու ժամանակակից տեխնոլոգիաների արդյունավետ համադրման համար։ Աշխատության առաջարկությունները կարող են կիրառվել դպրոցական և արտադպրոցական կրթության շրջանակներում՝ նպաստելով սովորողների թվային և գեղարվեստական կարողությունների համատեղ զարգացմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել կերպարվեստի և տեխնոլոգիայի ուսուցիչներին, դիզայնի դասավանդողներին, մանկավարժներին, կրթության մասնագետներին, գրաֆիկական դիզայներներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողներին։