ՀՀ ագրոպարենային համակարգում ինվեստիցիոն քաղաքականության հիմնախնդիրների լուծման ուղիները

Other Subjects

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է ձմերուկի մի քանի սորտերի մշակության ագրոկենսաբանական առանձնահատկություններին՝ Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության նախալեռնային գոտու պայմաններում, որտեղ կլիմայական և հողային գործոնները զգալի ազդեցություն ունեն բույսերի աճի, զարգացման և բերքատվության վրա։ Նյութում վերլուծվում են տարբեր սորտերի կենսաբանական արձագանքները տեղական ագրոկլիմայական պայմաններին՝ ներառյալ ջերմաստիճանային ռեժիմները, խոնավության մակարդակը, հողի մեխանիկական կազմը և արևային ճառագայթման ինտենսիվությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սերմերի ծլունակությանը, վեգետացիոն շրջանի տևողությանը, պտղի ձևավորման դինամիկային և հիվանդությունների նկատմամբ դիմադրողականությանը, որոնք միասին որոշում են մշակության արդյունավետությունը։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է ագրոտեխնիկական միջոցառումների՝ ոռոգման, պարարտացման և հողի մշակման ճիշտ կիրառման կարևորությունը՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել բերքատվությունը և ապահովել սորտերի առավելագույն հարմարվողականությունը տարածաշրջանային պայմաններին։ Միաժամանակ ներկայացվում են համեմատական տվյալներ տարբեր սորտերի միջև՝ դրանց տնտեսական արդյունավետության և արտադրական պոտենցիալի գնահատման համար։

History

Այս աշխատությունը նվիրված է Տայքի տարածաշրջանի պատմական և աշխարհագրական զարգացումներին IV դարից մինչև XI դարի սկզբը։ Նյութում ուսումնասիրվում են Տայքի երկրաբանական, քաղաքական, տնտեսական և սոցիալ-մշակութային առանձնահատկությունները, ինչպես նաև տարածաշրջանի տեղական և միջազգայն քաղաքական հարաբերությունները հարևան իշխանությունների հետ։ Աշխատությունը ընդգրկում է քաղաքային ու գյուղական բնակավայրերի զարգացումը, տնտեսական գործունեության տեսակներն ու ռազմավարական նշանակությունը, կրոնական և մշակութային գործընթացները, ինչպես նաև վարչական բաժանումների և կառավարման համակարգի առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձված Տայքի տարածքի բնակչության կազմի, էթնիկ շարժումների և պատմաաշխարհագրական պայմանների ազդեցությանը տարածաշրջանի զարգացման վրա։ Նյութը կարևոր է պատմաբանների, աշխարհագրագետների և միջնադարյան հայկական տարածաշրջանների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների համար՝ տրամադրելով համալիր պատկեր մեկ կարևոր ժամանակաշրջանի համար։

History

Հին աշխարհի յոթ հրաշալիքները անտիկ աշխարհի ամենահայտնի ճարտարապետական և արվեստային կառույցների պայմանական ցանկն է, որը ձևավորվել է հին հույն ճանապարհորդների և պատմիչների կողմից՝ մ.թ.ա. III–II դարերում։ Այս ցանկը ներառում է այն ժամանակների ամենատպավորիչ և հիացմունք առաջացնող կառույցները, որոնք համարվել են մարդկային ստեղծագործ մտքի և ինժեներական կարողության բարձրագույն օրինակներ։ Յոթ հրաշալիքները կապված են հիմնականում Միջերկրածովյան տարածաշրջանի և Մերձավոր Արևելքի հին քաղաքակրթությունների հետ և արտացոլում են այդ դարաշրջանի մշակութային, կրոնական և տեխնիկական զարգացվածությունը։ Դրանցից են Եգիպտոսի Գիզայի Մեծ բուրգը՝ միակ պահպանված հրաշալիքը, որը կառուցվել է որպես փարավոնների դամբարան և մինչ այսօր համարվում է հին աշխարհի ամենամեծ ճարտարապետական ձեռքբերումներից մեկը, Բաբելոնի կախովի այգիները՝ լեգենդար կանաչապատ համալիր, որը, ըստ ավանդության, կառուցվել է Բաբելոնի թագավորի կողմից, Օլիմպիայի Զևսի արձանը՝ հսկայական կրոնական քանդակ Հունաստանում, Եփեսոսի Արտեմիսի տաճարը՝ մեծածավալ կրոնական կառույց Փոքր Ասիայում, Հալիկառնասի դամբարանը՝ արքայական շքեղ գերեզման, Հռոդոսի Կոլոսոսը՝ արևի աստծուն նվիրված հսկա բրոնզե արձան, և Ալեքսանդրիայի փարոսը՝ նավագնացության համար կառուցված կարևորագույն ինժեներական կառույց։ Այս հրաշալիքները ոչ միայն իրենց ժամանակի տեխնիկական և գեղարվեստական նվաճումների վկայություններ են, այլ նաև խորհրդանշում են հին ժողովուրդների հավատքը, ուժը և ստեղծագործական մտածողությունը։ Թեև դրանց մեծ մասը չի պահպանվել մինչև մեր օրերը, դրանք շարունակում են մնալ համաշխարհային մշակութային հիշողության կարևոր մաս և ոգեշնչման աղբյուր ժամանակակից արվեստի ու ճարտարապետության համար։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է 5-8-րդ դասարաններում սովորող հայ աշակերտների ռուսերեն բանավոր և գրավոր խոսքում հանդիպող քերականական սխալների համակարգված դասակարգմանը և դրանց տարբերակված կանխարգելման մեթոդների մշակմանը։ Հետազոտության հիմքում ընկած է այն խնդիրը, որ ռուսերենը հայախոս սովորողների համար հաճախ հանդես է գալիս որպես երկրորդ լեզու, և մայրենի լեզվի քերականական կառուցվածքի ազդեցությունը կարող է պայմանավորել ռուսերենում որոշակի բնորոշ սխալների առաջացումը։ Այդ սխալների բացահայտումը, պատճառների ուսումնասիրությունը և դրանց կանխարգելման համապատասխան մեթոդների ընտրությունը կարևոր նշանակություն ունեն ռուսաց լեզվի ուսուցման արդյունավետության բարձրացման համար։ Աշխատության հիմնական նպատակներից է պարզել, թե դպրոցականների խոսքում ինչպիսի քերականական շեղումներ են առավել հաճախ հանդիպում, ինչ օրինաչափություններով են դրանք առաջանում և ինչպես կարելի է ուսուցման գործընթացում հաշվի առնել սովորողների անհատական և տարիքային առանձնահատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ռուսերենի հոլովների, թվի, սեռի, բայաձևերի, ժամանակների, նախադասության կառուցվածքի, բառերի համաձայնության և կառավարման հետ կապված սխալները։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել այն դեպքերին, երբ աշակերտը ռուսերեն քերականական ձևը կառուցում է հայերենի համապատասխան կառուցվածքի ազդեցությամբ։ Նման միջլեզվային ազդեցությունը կարող է դրսևորվել ինչպես բառերի ձևաբանական փոփոխության, այնպես էլ նախադասության շարահյուսական կառուցվածքի մակարդակում։ Սխալների դասակարգումը հնարավորություն է տալիս դրանք բաժանել որոշակի խմբերի՝ ըստ քերականական բնույթի, առաջացման պատճառի, կայունության և ուսուցման ընթացքում դրանց ուղղման բարդության։ Այդպիսի դասակարգումը կարևոր է ոչ միայն սխալների նկարագրության, այլև դրանց կանխարգելման արդյունավետ համակարգ ստեղծելու համար։ Աշխատության կարևոր գաղափարներից է տարբերակված մոտեցման կիրառումը։ Բոլոր աշակերտների համար նույն վարժությունների և նույն մեթոդների կիրառումը միշտ չէ, որ ապահովում է անհրաժեշտ արդյունք, քանի որ նույն սխալը տարբեր սովորողների մոտ կարող է ունենալ տարբեր պատճառներ։ Մի դեպքում այն կարող է առաջանալ մայրենի լեզվի ազդեցությամբ, մեկ այլ դեպքում՝ կանոնի թերի յուրացման, հիշողության դժվարության, անբավարար բառապաշարի կամ խոսքային հմտության չձևավորված լինելու հետևանքով։ Հետևաբար ուսուցիչը պետք է կարողանա որոշել սխալի պատճառը և դրան համապատասխան ընտրել ուղղիչ կամ կանխարգելիչ աշխատանքների ձևը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են կիրառվել աշակերտների գրավոր աշխատանքների, թելադրությունների, շարադրությունների, բանավոր խոսքի և ուսումնական առաջադրանքների վերլուծության մեթոդներ։ Սխալների քանակական և որակական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս որոշելու դրանց տարածվածությունը տարբեր դասարաններում և հետևելու, թե ինչպես են դրանք փոփոխվում սովորողի տարիքին ու լեզվական փորձին զուգահեռ։ Կարևոր է նաև համեմատել տարբեր մակարդակի լեզվական պատրաստվածություն ունեցող աշակերտների սխալները՝ բացահայտելու համար դրանց բնորոշ առանձնահատկությունները։ Աշխատության մեթոդական հատվածում ուշադրություն է դարձվում սխալների կանխարգելման գործնական միջոցներին։ Դրանց թվում կարող են կիրառվել նպատակային քերականական վարժություններ, համեմատական վերլուծություններ հայերենի և ռուսերենի միջև, սխալների ինքնուրույն հայտնաբերում և ուղղում, խոսքային իրավիճակների մոդելավորում, կրկնողական առաջադրանքներ և տարբեր բարդության վարժությունների համակարգ։ Հատկապես արդյունավետ կարող է լինել այնպիսի առաջադրանքների կիրառումը, որոնք աշակերտին ստիպում են ոչ միայն հիշել քերականական կանոնը, այլև այն գործնականում կիրառել իրական կամ մոտ իրական հաղորդակցական իրավիճակում։ Միջլեզվային համեմատությունը ևս կարևոր մեթոդական գործիք է, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս սովորողին գիտակցել երկու լեզուների կառուցվածքային տարբերությունները և կանխել մայրենի լեզվից մեխանիկական փոխանցվող սխալները։ Տարբերակված ուսուցումը կարող է ենթադրել առաջադրանքների բարդության աստիճանական փոփոխություն՝ հաշվի առնելով սովորողի լեզվական մակարդակը և առավել հաճախ հանդիպող սխալների բնույթը։ Միաժամանակ կարևոր է խուսափել սխալների մեխանիկական ուղղումից և սովորողին հնարավորություն տալ հասկանալու դրանց առաջացման պատճառը։ Այդ մոտեցումը նպաստում է լեզվական ինքնավերահսկման և ինքնուրույն խոսքային հմտությունների ձևավորմանը։ Աշխատության գործնական նշանակությունն այն է, որ սխալների դասակարգման հիման վրա հնարավոր է ստեղծել ուսուցչի համար կիրառելի մեթոդական համակարգ, որը թույլ կտա ավելի նպատակային կազմակերպել քերականության ուսուցումը և կանխարգելիչ աշխատանքը։ Նման համակարգը կարող է օգտակար լինել ինչպես սովորական դասապրոցեսում, այնպես էլ լրացուցիչ կամ անհատական պարապմունքների ժամանակ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը միավորում է ռուսաց լեզվի ուսուցման մեթոդիկան, համադրական լեզվաբանությունը և սխալների վերլուծության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել հայախոս դպրոցականների ռուսերեն խոսքում քերականական սխալների հիմնական տեսակները, դրանց առաջացման պատճառները և տարբերակված կանխարգելման առավել արդյունավետ ուղիները։ Աշխատությունը կարող է արժեքավոր լինել ռուսաց լեզու դասավանդող ուսուցիչների, մեթոդիստների, լեզվաբանների, մանկավարժների և երկլեզու կամ երկրորդ լեզվի ուսուցման խնդիրներով զբաղվող հետազոտողների համար։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է հայոց տեղանունների բառակազմական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով հայկական աշխարհագրական անունների կազմավորման հիմնական եղանակները, կառուցվածքային օրինաչափությունները և դրանցում դրսևորվող լեզվական գործընթացները։ Քննության են առնվում տեղանունների բաղադրիչները, դրանց փոխհարաբերությունները և այն բառակազմական միջոցները, որոնց միջոցով ձևավորվել են Հայաստանի և հայաբնակ տարբեր տարածքների բնակավայրերի, գետերի, լեռների, դաշտավայրերի և այլ աշխարհագրական օբյեկտների անվանումները։ Ուսումնասիրության ընթացքում ուշադրություն է դարձվում պարզ, ածանցավոր, բարդ և բարդածանցավոր կազմություններին, ինչպես նաև տեղանունների ձևավորման մեջ ածանցների, արմատների, բառերի միավորման և այլ լեզվական միջոցների կիրառությանը։ Առանձին կարևորություն է տրվում տեղանունների հիմքում ընկած բառապաշարին, որը կարող է արտացոլել բնաշխարհի առանձնահատկությունները, բնակչության զբաղմունքը, պատմական իրադարձությունները, անձնանունները, ցեղանունները, հասարակական հարաբերությունները, մշակութային արժեքներն ու ավանդույթները։ Տեղանունների բառակազմական քննությունը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն հասկանալու դրանց լեզվական կառուցվածքը, այլև վեր հանելու հայոց լեզվի պատմական զարգացման տարբեր փուլերի հետքերը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի հայոց լեզվի բառապաշարի, պատմական լեզվաբանության և տեղանունագիտության ուսումնասիրության համար, քանի որ աշխարհագրական անունները հաճախ պահպանել են հին բառեր, լեզվական ձևեր և անվանակազմական կաղապարներ, որոնք այլ ոլորտներում կարող են այլևս չգործածվել։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, բանասերներին, պատմաբաններին, աշխարհագրագետներին և հայոց լեզվի պատմական զարգացման ու հայկական տեղանունների ծագման նկատմամբ հետաքրքրություն ունեցող ընթերցողներին։

Technology

Գիտատեխնիկական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է խալկոպիրիտային խտանյութի մշակման և դրա բաղադրության մեջ առկա արժեքավոր մետաղների առավել ամբողջական կորզման արդյունավետ տեխնոլոգիական եղանակների հետազոտմանը։ Ուսումնասիրվում են հանքային հումքի քիմիական և հանքաբանական առանձնահատկությունները, տարրալուծման գործընթացի ընթացքը և տարբեր տեխնոլոգիական գործոնների ազդեցությունը մետաղների անցման աստիճանի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում աղաթթվային միջավայրում ուղղակի տարրալուծման գործընթացին, դրա հիմնական օրինաչափություններին, ջերմաստիճանի, մշակման տևողության, նյութերի հարաբերակցության և լուծույթի բաղադրության ազդեցությանը վերջնական արդյունքների վրա։ Քննարկվում են պղնձի և խտանյութում առկա այլ արժեքավոր բաղադրիչների ընտրողական ու համալիր կորզման հնարավորությունները, ինչպես նաև ստացված լուծույթներից մետաղների հետագա առանձնացման և վերականգնման սկզբունքները։ Վերլուծվում են հումքի վերամշակման արդյունավետության բարձրացման, արժեքավոր բաղադրիչների կորուստների նվազեցման և տեխնոլոգիական փուլերի օպտիմալացման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև առաջարկվող մոտեցման նյութական և էներգետիկ արդյունավետությանը, հումքի համալիր օգտագործմանը և ավանդական վերամշակման եղանակների համեմատ հնարավոր առավելություններին։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ գունավոր մետալուրգիայի, հիդրոմետալուրգիայի և հանքային հումքի համալիր վերամշակման տեխնոլոգիաների կատարելագործման համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել մետալուրգների, քիմիական տեխնոլոգների, հանքարդյունաբերության մասնագետների, հետազոտողների և համապատասխան տեխնիկական մասնագիտությունների ուսանողների համար։