ՀՀ բնակչության դրամական եկամուտների կարգավորման հիմնախնդիրները

Religion

Քրիստոնեական Սուրբ Գրքի այս հիմնարար ժողովածուն ընդգրկում է Հիսուս Քրիստոսի կյանքին, քարոզչությանը, ուսմունքին, փրկագործությանը, մահվանն ու հարությանը, ինչպես նաև առաքյալների գործունեությանն ու վաղ քրիստոնեական եկեղեցու ձևավորմանը վերաբերող սրբազան գրությունները։ Այն ներառում է չորս ավետարանները, Գործք առաքելոցը, առաքելական թղթերը և Հայտնության գիրքը՝ ներկայացնելով քրիստոնեական հավատքի հիմնական դրույթները, աստվածաբանական գաղափարներն ու հոգևոր արժեքները։ Ավետարանները պատմում են Հիսուս Քրիստոսի երկրային կյանքի, նրա քարոզչական գործունեության, առակների, հրաշքների, աշակերտների հետ հարաբերությունների, չարչարանքների և հարության մասին՝ բացահայտելով նրա ուսմունքի բարոյական ու հոգևոր նշանակությունը։ Դրանցում առանցքային տեղ են զբաղեցնում Աստծու և մերձավորի հանդեպ սերը, ներողամտությունը, գթասրտությունը, խոնարհությունը, արդարությունը և մարդու ներքին վերափոխման գաղափարները։ Գործք առաքելոցը ներկայացնում է առաքյալների գործունեությունը, քրիստոնեական համայնքների առաջացումը և նոր հավատքի տարածումը, իսկ առաքելական թղթերը պարունակում են հավատացյալներին ուղղված խրատներ ու ուսուցումներ՝ նվիրված հավատքի ամրությանը, եկեղեցական միասնությանը, բարոյական վարքին, հոգևոր հասունությանը և փոխադարձ պատասխանատվությանը։ Հայտնության գիրքը խորհրդանշական ու այլաբանական պատկերներով անդրադառնում է բարու և չարի պայքարին, հավատքի փորձություններին, աստվածային արդարությանը և վերջնական հաղթանակի գաղափարին։ Ժողովածուն ոչ միայն քրիստոնեական դավանանքի հիմնական աղբյուրն է, այլև հոգևոր ու բարոյական արժեքների ամբողջական համակարգ, որն ընթերցողին ուղղորդում է ինքնաճանաչման, խղճի մաքրության, մարդասիրության և հոգևոր կատարելագործման։ Հայ մշակույթի պատմության մեջ Նոր Կտակարանի հայերեն բնագիրը առանձնահատուկ նշանակություն ունի․ այն դարեր շարունակ ծառայել է որպես եկեղեցական արարողությունների, հոգևոր դաստիարակության, կրթության և գրական ստեղծագործության կարևոր հիմք։ Սուրբ Գրքի հայերեն թարգմանական ավանդույթը մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ գրական լեզվի զարգացման, կրոնական ու փիլիսոփայական բառապաշարի հարստացման և ազգային հոգևոր ինքնության պահպանման վրա։ Վենետիկյան այս հրատարակությունը կարևոր տեղ ունի նաև հայկական տպագրության պատմության մեջ՝ ներկայացնելով Մխիթարյան միաբանության գործունեության և հայերեն կրոնական գրականության հրատարակման ավանդույթը։ Այն արժեքավոր է աստվածաշնչյան բնագրերի, հայերեն թարգմանական լեզվի, քրիստոնեական աստվածաբանության, եկեղեցական պատմության և հայ տպագիր ժառանգության ուսումնասիրության համար՝ միաժամանակ պահպանելով իր նշանակությունը որպես հոգևոր ընթերցանության և քրիստոնեական կրթության աղբյուր։

History

Հայագիտական բնույթի այս ժողովածուն ընդգրկում է Հայաստանին, հայ ժողովրդի պատմությանը, մշակույթին, գրականությանը և հասարակական կյանքին առնչվող բազմաբնույթ նյութեր։ Հրատարակության մեջ կարող են ներկայացվել պատմական ուսումնասիրություններ, գրական ստեղծագործություններ, հրապարակախոսական նյութեր, փաստաթղթեր, հուշագրություններ և հայ մշակութային ժառանգությանը վերաբերող այլ աշխատություններ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական պատմամշակութային միջավայրի, ազգային ավանդույթների, հասարակական գործընթացների և մտավոր կյանքի տարբեր դրսևորումների լուսաբանմանը։ Ժողովածուի բազմաբնույթ բովանդակությունը հնարավորություն է տալիս տարբեր տեսանկյուններից դիտարկելու հայ ժողովրդի պատմական անցյալը և մշակութային զարգացման առանձնահատկությունները։ Նյութերը կարող են կարևոր տեղեկություններ պարունակել նաև հայության տարբեր համայնքների, մշակութային կապերի և ազգային ինքնության պահպանման խնդիրների վերաբերյալ։ Հրատարակությունը կարող է ծառայել որպես լրացուցիչ աղբյուր հայագիտական, պատմագիտական և մշակութաբանական ուսումնասիրությունների համար։ Այն օգտակար է պատմաբանների, բանասերների, մշակութաբանների, ուսանողների և հայ ժողովրդի պատմությամբ ու մշակույթով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Pedagogy

Հրատարակությունը նվիրված է Լազարյան արևելյան լեզուների ինստիտուտի հիմնադրման 75-ամյակին և ներկայացնում է այդ կրթական ու գիտական հաստատության գործունեության պատմական ուղին, նշանակությունն ու ձեռքբերումները։ Նյութում անդրադարձ է կատարվում հաստատության ստեղծման նախադրյալներին, զարգացման հիմնական փուլերին և արևելյան լեզուների ու արևելագիտության ուսումնասիրման գործում ունեցած դերին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կրթական գործընթացի կազմակերպմանը, դասավանդվող լեզուների շրջանակին, ուսումնական ծրագրերի զարգացմանը և այն մասնագետների պատրաստմանը, որոնք հետագայում նշանակալի դեր են ունեցել գիտության, կրթության, մշակույթի և հասարակական կյանքի տարբեր ոլորտներում։ Հրատարակությունը կարող է ներառել տեղեկություններ հաստատության դասախոսական կազմի, շրջանավարտների, գիտական գործունեության և գրադարանային ու մշակութային ժառանգության վերաբերյալ՝ հնարավորություն տալով պատկերացում կազմել դրա ձևավորման և կայացման գործընթացների մասին։ Կարևոր տեղ է հատկացվում արևելյան լեզուների ուսուցման մեթոդների զարգացմանը, լեզվաբանական և արևելագիտական հետազոտություններին, ինչպես նաև տարբեր ժողովուրդների լեզուների, պատմության և մշակույթի ուսումնասիրման գործում հաստատության ներդրմանը։ Հոբելյանական հրատարակությունը կարող է ներկայացնել նաև ինստիտուտի գործունեության ընթացքում ունեցած հասարակական և կրթամշակութային նշանակությունը՝ ընդգծելով դրա դերը գիտական կապերի և միջազգային մշակութային փոխանակումների զարգացման գործում։ Նյութը արժեքավոր է որպես կրթական հաստատության պատմության վերաբերյալ աղբյուր, քանի որ մեկտեղում է նրա անցած ճանապարհի, գործունեության և ձեռքբերումների մասին տեղեկությունները։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել արևելագետներին, պատմաբաններին, լեզվաբաններին, կրթության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, բուհերի դասախոսներին, ուսանողներին և արևելյան լեզուների ու ռուսական կրթամշակութային պատմության նկատմամբ հետաքրքրություն ունեցող ընթերցողներին։

Law

Այս գիտաիրավական հետազոտությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության իրավական համակարգի արդիականացման գործընթացում տեղական ինքնակառավարման սահմանադրականացման հիմնահարցերի համակողմանի վերլուծությանը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են տեղական ինքնակառավարման սահմանադրական հիմքերը, դրա զարգացման տեսական մոտեցումները և ինստիտուցիոնալ ամրապնդման հիմնական ուղղությունները։ Հեղինակը ուսումնասիրում է համայնքային իշխանությունների իրավական կարգավիճակը, լիազորությունների բաշխման սկզբունքները և կենտրոնական ու տեղական իշխանությունների փոխհարաբերությունների սահմանադրական հիմքերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեղական ինքնակառավարման անկախության երաշխիքներին, ֆինանսական ինքնուրույնությանը, վարչական վերահսկողության սահմաններին և դատական պաշտպանության մեխանիզմներին։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են նաև սահմանադրական բարեփոխումների ազդեցությունը տեղական ինքնակառավարման համակարգի վրա, եվրոպական իրավական չափանիշների ներդրման գործընթացը և համեմատական իրավական փորձը։ Հեղինակը առաջարկում է տեղական ինքնակառավարման սահմանադրականացման կատարելագործման ուղղություններ՝ ուղղված համայնքների ինստիտուցիոնալ կարողությունների ուժեղացմանը, ժողովրդավարական մասնակցության ընդլայնմանը և արդյունավետ կառավարման ապահովմանը։ Աշխատությունը նախատեսված է իրավաբանների, պետական կառավարման մասնագետների, գիտնականների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է արտադրական կազմակերպություններում նորամուծական գործունեության ձևավորման, կազմակերպման և կառավարման տեսական ու գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով նորարարությունը որպես կազմակերպության մրցունակության, արտադրողականության և երկարաժամկետ զարգացման կարևոր գործոն։ Հետազոտության առանցքում նոր գաղափարների առաջացման, դրանց գնահատման, ընտրության, մշակման և արտադրական գործընթացներում ներդրման կառավարչական մեխանիզմներն են։ Քննվում է նորամուծական գործընթացի փոխկապակցվածությունը կազմակերպության ընդհանուր ռազմավարության, արտադրության կառավարման, ֆինանսական հնարավորությունների, մարդկային ռեսուրսների և տեխնոլոգիական ներուժի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում արտադրանքի, արտադրական տեխնոլոգիաների, կազմակերպական կառուցվածքների և կառավարման մեթոդների նորացման տարբեր ձևերին ու դրանց ազդեցությանը կազմակերպության գործունեության արդյունավետության վրա։ Ուսումնասիրվում են նորամուծությունների ներդրմանը խոչընդոտող ներքին և արտաքին գործոնները, այդ թվում՝ ֆինանսական ռեսուրսների սահմանափակությունը, տեխնոլոգիական անորոշությունը, կազմակերպական դիմադրությունը, համապատասխան մասնագիտական կարողությունների պակասը և շուկայական փոփոխությունների հետ կապված ռիսկերը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նորամուծական նախագծերի ընտրության և գնահատման խնդիրներին՝ հաշվի առնելով ակնկալվող տնտեսական արդյունքը, անհրաժեշտ ներդրումները, իրականացման ժամկետները և հնարավոր ռիսկերը։ Դիտարկվում են գիտահետազոտական և փորձակոնստրուկտորական գործունեության, տեխնոլոգիական արդիականացման, գիտելիքների կառավարման և աշխատակիցների ստեղծագործական ներուժի օգտագործման նշանակությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարևորվում է կազմակերպության նորամուծական մշակույթի ձևավորումը, քանի որ նոր գաղափարների առաջադրումը և դրանց գործնական իրականացումը մեծապես կախված են ղեկավարության վերաբերմունքից, աշխատակիցների նախաձեռնողականությունից, ստորաբաժանումների համագործակցությունից և տեղեկատվության արդյունավետ փոխանակումից։ Քննվում են նաև նորամուծական գործունեության ֆինանսավորման հնարավոր մոտեցումները, ներդրումային որոշումների հիմնավորումը և ռեսուրսների արդյունավետ բաշխումը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում նորամուծությունների կառավարման արդյունավետության գնահատմանը և համապատասխան ցուցանիշների ձևավորմանը, որոնք հնարավորություն են տալիս համեմատելու ներդրված փոփոխությունների տնտեսական ու կազմակերպական արդյունքները։ Աշխատությունը ներկայացնում է նորամուծությունների կառավարումը որպես շարունակական և համակարգային գործընթաց, որը պահանջում է տեխնոլոգիական, տնտեսական և մարդկային գործոնների համատեղ դիտարկում։ Նման մոտեցումը կարող է նպաստել արտադրական կազմակերպությունների կառավարման մեխանիզմների կատարելագործմանը, տեխնոլոգիական զարգացման խթանմանը, փոփոխվող շուկայական պայմաններին հարմարվողականության բարձրացմանը և կազմակերպությունների կայուն զարգացման համար անհրաժեշտ նորարարական ներուժի ձևավորմանը։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ոռոգման համակարգերում մեխանիկական ջրամատակարարումից ինքնահոս եղանակի անցման ջրատնտեսական նպատակահարմարության և հիմնավորման ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ոռոգման ջրի տեղափոխման ու բաշխման գործող համակարգերի արդյունավետության գնահատումն է՝ հաշվի առնելով ջրային ռեսուրսների օգտագործումը, տեղանքի ռելիեֆային պայմանները, ոռոգվող հողատարածքների տեղաբաշխումը և համակարգերի տեխնիկական առանձնահատկությունները։ Մեխանիկական ոռոգման դեպքում ջրի տեղափոխումը կապված է պոմպային համակարգերի աշխատանքի և համապատասխան էներգետիկ ծախսերի հետ, մինչդեռ ինքնահոս համակարգերում ջրի շարժման համար հնարավորության սահմաններում օգտագործվում է տեղանքի բնական բարձրությունների տարբերությունը։ Այդ պատճառով հետազոտության կարևոր ուղղություններից է այն տարածքների և ջրատնտեսական համակարգերի առանձնացումը, որտեղ ինքնահոս ջրամատակարարման կիրառումը կարող է տեխնիկապես և տնտեսապես հիմնավորված լինել։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ջրաղբյուրների և ոռոգվող տարածքների փոխադարձ բարձրադիր դիրքերը, ջրանցքների ու խողովակաշարերի կառուցվածքը, ջրի պահանջարկը, տեղափոխման ընթացքում առաջացող կորուստները և գործող պոմպակայանների շահագործման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի ջրային հաշվեկշռի գնահատումը, որի միջոցով հնարավոր է համադրել առկա ջրային ռեսուրսները գյուղատնտեսական հողերի ոռոգման պահանջարկի հետ և որոշել համակարգի աշխատանքի հնարավոր սահմանափակումները։ Կարող է գնահատվել նաև մեխանիկական և ինքնահոս տարբերակների տնտեսական արդյունավետությունը՝ դիտարկելով էներգիայի սպառման, ենթակառուցվածքների պահպանման, վերակառուցման և երկարաժամկետ շահագործման հետ կապված գործոնները։ Ինքնահոս համակարգերի զարգացման հարցը կարևոր է նաև էներգաարդյունավետության տեսանկյունից, քանի որ պոմպային բարձրացումների նվազեցումը կարող է սահմանափակել ոռոգման համակարգի կախվածությունը էլեկտրաէներգիայից։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել ջրամատակարարման հուսալիությունը, սեզոնային ջրապահովվածությունը, տարածքային առանձնահատկությունները և ոռոգման ցանցի կառավարման պահանջները, որպեսզի համակարգի վերափոխումը չհանգեցնի ջրի հասանելիության անհավասարության։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ջրային տնտեսության, հիդրոտեխնիկայի, ոռոգման համակարգերի կառավարման և գյուղատնտեսական ջրօգտագործման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով հիմնավորել մեխանիկական ոռոգման համակարգերի հնարավոր փոխարինումը ինքնահոս ջրամատակարարմամբ և բարձրացնել Հայաստանի ոռոգման ենթակառուցվածքների ջրային ու էներգետիկ արդյունավետությունը։