Хирургическая реабилитация больных с кондуктивной тугоухостью

Other Subjects

Աշխատությունը մեթոդական բնույթի ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է Հայաստանի գրադարաններում միջգրադարանային աբոնեմենտի միջոցով ընթերցողների սպասարկման կազմակերպմանը, դրա առկա վիճակի գնահատմանը և հետագա զարգացման հիմնական ուղղությունների սահմանմանը։ Ներկայացվում է տարբեր գրադարանների ֆոնդերի փոխադարձ օգտագործման նշանակությունը՝ որպես ընթերցողների տեղեկատվական պահանջները առավել ամբողջական բավարարելու և առանձին հաստատությունների սահմանափակ ռեսուրսները համատեղ օգտագործելու կարևոր միջոց։ Քննվում են գրադարանների միջև գրականության և անհրաժեշտ փաստաթղթերի տրամադրման կազմակերպական սկզբունքները, պատվերների ընդունման ու մշակման ընթացակարգերը, նյութերի որոնումը, ուղարկումը, վերադարձը և համապատասխան հաշվառման վարումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տարբեր տիպի գրադարանների՝ ազգային, գիտական, բուհական, հանրային և մասնագիտացված հաստատությունների համագործակցության հնարավորություններին և միասնական սպասարկման համակարգում նրանց գործառույթների փոխհամաձայնեցմանը։ Վերլուծվում են ծառայության արդյունավետության վրա ազդող գործոնները՝ ֆոնդերի վերաբերյալ տեղեկատվության հասանելիությունը, գրացուցակների որակը, գրադարանների միջև հաղորդակցության արագությունը, պահանջվող նյութերի պահպանվածությունը և փոխանակման կազմակերպական պայմանները։ Մեթոդական հանձնարարականները կարող են ընդգրկել ընթերցողական հարցումների ճշգրտման, մատենագիտական տվյալների ստուգման, պատվերների գրանցման և գրադարանների միջև պատասխանատվությունների բաշխման սկզբունքներ։ Կարևորվում է նաև միասնական և համահավաք գրացուցակների նշանակությունը, որոնց միջոցով հնարավոր է արագ որոշել անհրաժեշտ հրատարակության գտնվելու վայրը և համապատասխան գրադարանին փոխանցել հարցումը։ Հետագա զարգացման համատեքստում դիտարկվում են գրադարանային գործընթացների ավտոմատացման, էլեկտրոնային հաղորդակցության, թվային գրացուցակների և տեղեկատվական ցանցերի կիրառման հնարավորությունները՝ որպես սպասարկման արագությունն ու հասանելիությունը բարձրացնող գործոններ։ Միաժամանակ ուշադրություն է դարձվում ֆոնդերի պահպանության, նյութերի ժամանակավոր տրամադրման վերահսկման և գրադարանների միջև համագործակցության միասնական կանոնների պահպանման անհրաժեշտությանը։ Ընդհանուր առմամբ մեթոդական նյութը նպատակաուղղված է Հայաստանում միջգրադարանային համագործակցության կատարելագործմանը, տեղեկատվական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը և ընթերցողների համար անհրաժեշտ գրականության հասանելիության ընդլայնմանը։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է պեռլիտի հիմքով կալցիումի և մագնեզիումի բարձր պարունակությամբ ապակեբյուրեղային նյութերի ստացման գիտական ու տեխնոլոգիական հիմքերի ուսումնասիրությանը։ Դիտարկվում են բնական պեռլիտի քիմիական և հանքաբանական առանձնահատկությունները, դրա օգտագործման հնարավորությունները որպես ապակեկերամիկական նյութերի արտադրության հումքային բաղադրիչ, ինչպես նաև սկզբնական խառնուրդի բաղադրության ազդեցությունը վերջնական արտադրանքի կառուցվածքի և հատկությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ապակու հալման, սառեցման և հետագա վերահսկվող բյուրեղացման գործընթացներին, որոնց միջոցով ձևավորվում է անհրաժեշտ ֆազային կազմով և կառուցվածքով նյութ։ Վերլուծվում են կալցիում և մագնեզիում պարունակող բաղադրիչների հարաբերակցությունը, ջերմամշակման ջերմաստիճանային ռեժիմները, բյուրեղացման պայմանները և դրանց ազդեցությունը առաջացող բյուրեղային ֆազերի բնույթի ու քանակի վրա։ Քննարկվում են ստացված նյութերի ֆիզիկամեխանիկական, ջերմային և կառուցվածքային հատկությունները, ինչպես նաև դրանց կախվածությունը արտադրության տեխնոլոգիական պարամետրերից։ Կարևորվում է ապակային և բյուրեղային ֆազերի օպտիմալ հարաբերակցության ապահովումը՝ բարձր ամրությամբ, ջերմակայունությամբ և շահագործման համար անհրաժեշտ այլ հատկություններով նյութեր ստանալու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում նաև բնական հանքային հումքի արդյունավետ օգտագործման, արտադրական գործընթացների օպտիմալացման և համապատասխան բաղադրությունների ընտրության խնդիրներին։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել պեռլիտի կիրառման նոր ուղղությունների զարգացմանը և տարբեր տեխնիկական ու շինարարական նպատակներով օգտագործվող ապակեբյուրեղային նյութերի արտադրության տեխնոլոգիաների կատարելագործմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել նյութագետների, քիմիկոս-տեխնոլոգների, սիլիկատային նյութերի մասնագետների, ինժեներների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է ազոտի մոնօքսիդի (NO) ազդեցության ուսումնասիրությանը օրնիթինային ցիկլի և դրա հետ կապված կենսաքիմիական գործընթացների վրա։ Քննության են առնվում օրնիթինային ցիկլի հիմնական փուլերը, դրանում ներգրավված ֆերմենտային համակարգերը և դրանց դերը ազոտային միացությունների նյութափոխանակության ու օրգանիզմից ազոտային վերջնական արգասիքների հեռացման գործընթացներում։ Վերլուծվում են ազոտի մոնօքսիդի՝ որպես կենսաբանական ազդանշանային մոլեկուլի հատկությունները և դրա հնարավոր մասնակցությունը նյութափոխանակային գործընթացների կարգավորմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում NO-ի ազդեցությանը ցիկլի առանձին ֆերմենտների ակտիվության, միջանկյալ նյութերի փոխակերպման և ամբողջ նյութափոխանակային ուղու արդյունավետության վրա։ Դիտարկվում են արգինինի, օրնիթինի և դրանց հետ կապված այլ մետաբոլիտների փոխանակության առանձնահատկությունները, ինչպես նաև ազոտի մոնօքսիդի առաջացման և օրնիթինային ցիկլի միջև կենսաքիմիական փոխկապակցվածությունները։ Քննարկվում է NO-ի տարբեր մակարդակների հնարավոր ազդեցությունը բջջային նյութափոխանակության հավասարակշռության և ազոտային փոխանակության կարգավորման վրա։ Կարևորվում են ֆերմենտային ակտիվության, նյութափոխանակային արգասիքների քանակական փոփոխությունների և կենսաքիմիական այլ ցուցանիշների համակցված ուսումնասիրությունները՝ ազդեցության մեխանիզմների պարզաբանման նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում նաև օքսիդավերականգնման գործընթացների և բջջային կարգավորիչ մեխանիզմների հետ հնարավոր կապերին։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել ազոտի մոնօքսիդի կենսաբանական գործառույթների, օրնիթինային ցիկլի կարգավորման և ազոտային նյութափոխանակության փոխկապակցվածության վերաբերյալ պատկերացումների խորացմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել կենսաքիմիայի, մոլեկուլային կենսաբանության, բջջային ֆիզիոլոգիայի և նյութափոխանակության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

History

Նյութը վերաբերում է 2023 թվականի սեպտեմբերին Լեռնային Ղարաբաղում տեղի ունեցած ռազմական էսկալացիայից հետո Գերմանիայի արտաքին գործերի նախարար Աննալենա Բերբոքի դիրքորոշմանը և տարածաշրջանում միջազգային դիտորդների ներկայության անհրաժեշտության վերաբերյալ նրա պահանջին։ Բերբոքը, անդրադառնալով Լեռնային Ղարաբաղում ստեղծված իրավիճակին, ընդգծում էր, որ միջազգային հանրությունը բավարար տեղեկություն չունի այնտեղ բնակվող մարդկանց իրական դրության մասին, և անհրաժեշտ է ապահովել թափանցիկություն ու միջազգային դիտորդների մուտքը տարածաշրջան։ Գերմանիայի արտաքին գործերի նախարարությունը նույնպես նշել էր, որ տվյալ պահին տեղեկատվական հնարավորությունները սահմանափակ էին, ուստի անհրաժեշտ էր հնարավորինս արագ միջազգային «աչքեր և ականջներ» ունենալ տեղում՝ բնակչության անվտանգության և իրավիճակի օբյեկտիվ գնահատման համար։ Նյութի հիմնական թեման Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև երկարատև հակամարտության հերթական սրման միջազգային արձագանքն է։ 2023 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Ադրբեջանը ռազմական գործողություն սկսեց Լեռնային Ղարաբաղում, ինչից հետո հայտարարվեց հրադադարի մասին, իսկ տարածաշրջանում ստեղծված իրավիճակը առաջացրեց լուրջ հումանիտար և քաղաքական մտահոգություններ։ Գերմանիայի պաշտոնական դիրքորոշմամբ՝ անհրաժեշտ էր անհապաղ դադարեցնել ռազմական գործողությունները, պաշտպանել խաղաղ բնակչությանը և վերադառնալ բանակցային գործընթացին։ Բերբոքը շեշտում էր, որ Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև կայուն խաղաղությունը հնարավոր է միայն բանակցությունների միջոցով։ Միջազգային դիտորդների հարցը նյութում առանձնահատուկ նշանակություն ունի, քանի որ նրանց ներկայությունը դիտարկվում էր որպես տարածաշրջանում տեղի ունեցող զարգացումների վերաբերյալ անկախ և առավել վստահելի տեղեկատվություն ստանալու միջոց։ Գերմանիան պատրաստակամություն էր հայտնում գործընկերների հետ աշխատելու դիտորդների հնարավորինս արագ տեղակայման ուղղությամբ։ Միաժամանակ քննարկվում էր այն հարցը, թե ինչ ձևաչափով և ինչ մանդատով կարող էր իրականացվել նման առաքելությունը։ Այդ ժամանակ գործող Եվրոպական միության դիտորդական առաքելությունը Հայաստանում ուներ այլ մանդատ․ այն դիտարկում էր Հայաստանի և Ադրբեջանի սահմանային իրավիճակը Հայաստանի տարածքից և իրավասություն չուներ Լեռնային Ղարաբաղում դիտարկում իրականացնելու։ Նյութի կարևոր բաղադրիչներից է նաև Լեռնային Ղարաբաղի հայ բնակչության անվտանգության և իրավունքների խնդիրը։ Գերմանական կողմը հայտարարում էր, որ Ադրբեջանի կողմից տրված անվտանգության և մարդու իրավունքների պաշտպանության երաշխիքները պետք է իրականություն դառնան, իսկ բնակչության նկատմամբ միջազգային վերահսկողության և թափանցիկության ապահովումը կարող էր վստահության կարևոր միջոց լինել։ Բերբոքը ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդում իր ելույթում ընդգծում էր նաև, որ Լեռնային Ղարաբաղի բնակչության հարկադիր տեղահանումը անընդունելի է, և պետք է ապահովել մարդկանց անվտանգությունն ու իրավունքների պաշտպանությունը։ Ուսումնասիրվող նյութը կարելի է դիտարկել նաև ավելի լայն՝ Հայաստան-Ադրբեջան հարաբերությունների և Հարավային Կովկասում միջազգային դերակատարների քաղաքականության համատեքստում։ Գերմանիայի մոտեցումը միաժամանակ ներառում էր երկու հիմնական ուղղություն՝ Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև խաղաղության բանակցությունների աջակցություն և տարածաշրջանում մարդու իրավունքների ու անվտանգության միջազգային վերահսկողության անհրաժեշտության շեշտադրում։ Գերմանիան հանդես էր գալիս որպես Եվրոպական միության շրջանակում դիվանագիտական գործընթացին աջակցող երկիր և փորձում էր նպաստել հակամարտության խաղաղ կարգավորմանը։ Նյութում անդրադարձ է կատարվում նաև հումանիտար բաղադրիչին։ Լեռնային Ղարաբաղում ռազմական գործողություններից և դրան հաջորդած իրադարձություններից հետո մեծ թվով մարդիկ ստիպված եղան հեռանալ իրենց բնակության վայրերից և տեղափոխվել Հայաստան։ Գերմանիան հայտարարել էր նաև մարդասիրական օգնության ընդլայնման մասին՝ աջակցելով Կարմիր խաչի միջազգային կոմիտեի աշխատանքներին և տեղահանված մարդկանց օգնությանը։ Հետագայում Բերբոքի այցը Հայաստան և Ադրբեջան ևս շարունակեց այս քաղաքական գիծը։ 2023 թվականի նոյեմբերին նա այցելեց Երևան, հանդիպեց Հայաստանի պաշտոնյաների հետ և ծանոթացավ Եվրոպական միության քաղաքացիական դիտորդական առաքելության աշխատանքին, ապա այցելեց Բաքու՝ քննարկելու խաղաղության գործընթացը և տարածաշրջանային խնդիրները։ Այդ այցի ընթացքում Գերմանիայի դիրքորոշումը ներկայացվում էր որպես Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև կայուն խաղաղության հաստատմանն ուղղված դիվանագիտական ջանքերի աջակցություն։ Այսպիսով, նյութը կարևոր է ոչ միայն որպես 2023 թվականի Լեռնային Ղարաբաղի իրադարձությունների վերաբերյալ գերմանական քաղաքական արձագանքի արտացոլում, այլև որպես միջազգային դիտորդական մեխանիզմների, հումանիտար պաշտպանության և հակամարտությունների խաղաղ կարգավորման վերաբերյալ եվրոպական մոտեցումների օրինակ։ Այն հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էր Գերմանիան գնահատում տարածաշրջանում ստեղծված իրավիճակը, ինչ դեր էր վերապահում միջազգային հանրությանը և ինչպիսի միջոցներ էր առաջարկում բնակչության անվտանգության, իրավիճակի թափանցիկության և Հայաստանի ու Ադրբեջանի միջև բանակցային գործընթացի պահպանման համար։

Culture

Հրատարակությունը մատենագիտական-տեղեկատվական բնույթի ընթացիկ տեղեկատու է, որի հիմնական նպատակն է համակարգված կերպով ներկայացնել Հայկական ՍՍՀ-ում մշակույթի և արվեստի տարբեր բնագավառների վերաբերյալ նոր հրատարակված ու գրադարանային հավաքածու մուտք գործած գրականությունը։ Այն նախատեսված է գիտնականների, մշակույթի և արվեստի ոլորտի մասնագետների, գրադարանավարների, մատենագետների, համապատասխան կազմակերպությունների և ընթերցողների լայն շրջանակի համար՝ հնարավորություն տալով պարբերաբար տեղեկանալ տվյալ ոլորտներում հրապարակվող նոր նյութերի մասին։ Տեղեկատուում ընդգրկվում են հայերեն և ռուսերեն գրքեր, ինչպես նաև հանրապետությունում հրատարակվող ամսագրերում ու թերթերում և մի շարք կենտրոնական պարբերականներում տպագրված հոդվածների վերաբերյալ մատենագիտական տեղեկություններ։ Նյութերը համակարգվում են թեմատիկ և դասակարգման սկզբունքներով, ինչը հեշտացնում է անհրաժեշտ հրապարակումների որոնումը և հնարավորություն տալիս հետևելու մշակույթի ու արվեստի առանձին ճյուղերի վերաբերյալ գրականության համալրմանը։ Յուրաքանչյուր թեմատիկ բաժնի ներսում մատենագիտական նկարագրությունները դասավորվում են որոշակի կարգով՝ առանձնացնելով հայերեն և ռուսերեն նյութերը, իսկ գրքերի վերաբերյալ գրառումներում տրվող գրադարանային շիֆրները նպաստում են համապատասխան հրատարակությունները գրադարանային ֆոնդերում արագ գտնելուն։ Հերթական թողարկումների նյութերի համարակալման շարունակականությունը հնարավորություն է տալիս տարվա ընթացքում հրատարակված մատենագիտական տեղեկատվությունը դիտարկել որպես միասնական համակարգ։ Բովանդակային առումով տեղեկատուն ընդգրկում է մշակութային կյանքի և արվեստի բազմաթիվ ուղղություններ՝ երաժշտություն, թատրոն, կերպարվեստ, ճարտարապետություն, ժողովրդական ստեղծագործություն, մշակութային հաստատությունների գործունեություն և հարակից ոլորտներ։ Այսպիսի պարբերական մատենագիտական տեղեկատվությունը կարևոր դեր է կատարում մասնագիտական գրականության տարածման, գիտական աշխատանքի համար անհրաժեշտ աղբյուրների հայտնաբերման և գրադարանային տեղեկատվական սպասարկման կազմակերպման գործում։ Միաժամանակ այն ունի պատմական աղբյուրի նշանակություն, քանի որ հաջորդական թողարկումների միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել տվյալ ժամանակաշրջանում մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ հրատարակչական ակտիվությունը, թեմատիկ հետաքրքրությունների փոփոխությունները և մասնագիտական մամուլում շրջանառվող նյութերի շրջանակը։ Այս առումով հրատարակությունը ոչ միայն գործնական որոնողական միջոց է, այլև խորհրդային Հայաստանի մշակութային և արվեստագիտական գրականության մատենագիտական պատկերը վերականգնելու համար արժեքավոր տեղեկատվական շտեմարան։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է հուշագրության ժանրում հետահայացության և առաջահայացության տեքստային կարգերի լեզվական դրսևորումների ուսումնասիրությանը՝ անգլերեն լեզվով ստեղծված նյութի հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում ժամանակի և տեքստի կազմակերպման այն լեզվական մեխանիզմներն են, որոնց միջոցով հեղինակը ներկայացնում է անցյալի իրադարձությունները, վերադառնում արդեն նկարագրված դրվագներին, կանխատեսում կամ ակնարկում հետագայում տեղի ունեցող իրադարձությունները և ձևավորում ընթերցողի ընկալման ժամանակային շրջանակը։ Հուշագրությունը առանձնահատուկ ժանր է, քանի որ դրանում պատմվող իրադարձությունները սովորաբար վերարտադրվում են անցյալից՝ հեղինակի հետագա գիտելիքի, հիշողության և գնահատականի տեսանկյունից։ Այդ պատճառով ժամանակային տարբեր հարթությունների փոխհարաբերությունը հուշագրական տեքստի կառուցվածքի և իմաստային կազմակերպման կարևորագույն առանձնահատկություններից է։ Հետահայացությունը տեքստում դրսևորվում է այն դեպքերում, երբ պատմողական ընթացքը ժամանակավորապես շեղվում է հիմնական ժամանակային հաջորդականությունից և վերադառնում ավելի վաղ տեղի ունեցած իրադարձությունների, հիշողությունների, իրավիճակների կամ անձնական փորձառությունների նկարագրությանը։ Նման հետադարձումները կարող են օգտագործվել հերոսների անցյալի, հարաբերությունների, իրադարձությունների պատճառների կամ պատմողի կենսափորձի վերաբերյալ լրացուցիչ տեղեկություն հաղորդելու նպատակով։ Դրանք ոչ միայն լրացնում են պատմությունը, այլև նպաստում են տարբեր դրվագների միջև պատճառահետևանքային և իմաստային կապերի բացահայտմանը։ Առաջահայացությունը, իր հերթին, կապված է պատմողական ժամանակի առաջ շարժվելու կամ ապագա իրադարձությունների նկատմամբ ընթերցողի ուշադրությունը նախապես ուղղորդելու հետ։ Տեքստում այն կարող է դրսևորվել ապագա գործողությունների ուղղակի ներկայացմամբ, կանխատեսումներով, ակնարկներով, նախազգուշացումներով կամ այնպիսի լեզվական ձևերով, որոնք հետագայում նկարագրվելիք իրադարձության վերաբերյալ նախնական տեղեկատվություն են հաղորդում։ Հուշագրության դեպքում առաջահայացությունը հետաքրքիր առանձնահատկություն ունի, քանի որ հեղինակը պատմում է արդեն ապրած իրադարձությունների մասին և հաճախ նախապես գիտի դրանց հետագա զարգացումն ու ավարտը։ Այդ պատճառով ապագային վերաբերող տեղեկատվությունը կարող է ներկայացվել ոչ միայն հերոսի տվյալ պահի սպասումների, այլև հետագայում ձևավորված հեղինակի գիտելիքի տեսանկյունից։ Աշխատության կարևոր խնդիրներից է հետահայացության և առաջահայացության լեզվական արտահայտման միջոցների դասակարգումը։ Ուսումնասիրվում են ժամանակային բայաձևերը, ժամանակային մակբայները, կապակցությունները, ժամանակային նշանակություն ունեցող բառային միավորները, բարդ նախադասությունների կառուցվածքները և այլ քերականական ու շարահյուսական միջոցներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բայային ժամանակների գործածությանը, քանի որ անգլերենում ժամանակային ձևերի ընտրությունը կարևոր դեր ունի իրադարձությունների հաջորդականության, միաժամանակության և ժամանակային հեռավորության արտահայտման գործում։ Հետահայացության ձևավորման ժամանակ կարող են կիրառվել այնպիսի կառուցվածքներ, որոնք ընթերցողին տեղափոխում են հիմնական պատմողական ժամանակից դեպի ավելի վաղ ժամանակային հարթություն։ Դրանք թույլ են տալիս տարբերակել պատմվող իրադարձության ժամանակը և դրանից ավելի վաղ տեղի ունեցած դեպքերը։ Այսպիսի միջոցների հետևողական կիրառումը նպաստում է հուշագրական պատմության ժամանակային կառուցվածքի հստակեցմանը և ընթերցողի համար տարբեր ժամանակային շերտերի տարանջատմանը։ Առաջահայացության դեպքում լեզվական միջոցները կարող են կապել տվյալ պահը հետագայում տեղի ունեցող իրադարձությունների հետ։ Ապագա ժամանակի ձևերը, համապատասխան բայական կառուցվածքները, մոդալ միջոցները և ժամանակային արտահայտությունները հնարավորություն են տալիս ստեղծել սպասման, կանխատեսման կամ հետագա զարգացումների վերաբերյալ ակնկալիքի ազդեցություն։ Միաժամանակ հեղինակը կարող է դիտավորյալ սահմանափակել կամ ընդլայնել ընթերցողի տեղեկացվածությունը՝ դրանով իսկ ձևավորելով պատմողական լարվածություն։ Հետազոտության մեջ կարևոր նշանակություն ունի նաև տեքստային կապակցվածության խնդիրը։ Հետահայաց և առաջահայաց ժամանակային անցումները պետք է ոչ միայն քերականորեն ճիշտ ձևակերպվեն, այլև ներդաշնակորեն կապվեն տեքստի մյուս հատվածների հետ։ Ժամանակային ցուցիչների, կրկնությունների, դերանունների, կապակցիչների և թեմատիկ շարունակականության միջոցով ապահովվում է տարբեր ժամանակային հատվածների փոխկապակցվածությունը։ Այսպիսով, ժամանակային հարաբերությունները հանդես են գալիս ոչ միայն որպես քերականական երևույթ, այլև որպես տեքստի ամբողջականության և իմաստային կազմակերպման կարևոր միջոց։ Հուշագրության ժանրում ժամանակային կառուցվածքի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու նաև հեղինակի սուբյեկտիվ դիրքորոշման դրսևորումները։ Հեղինակը կարող է անցյալի իրադարձություններին վերադառնալ արդեն ձևավորված փորձառության և հետագա գիտելիքի դիրքերից՝ վերագնահատելով նախկինում տեղի ունեցածը։ Այդ պատճառով հետահայաց հատվածները հաճախ ունեն ոչ միայն տեղեկատվական, այլև մեկնաբանական և գնահատողական գործառույթ։ Նույն կերպ առաջահայացությունը կարող է օգտագործվել ապագա իրադարձությունների նկատմամբ հեղինակի վերաբերմունքը, կանխատեսումները կամ հուզական արձագանքը փոխանցելու համար։ Աշխատության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել նաև պատմողի և ընթերցողի միջև հաղորդակցական հարաբերությունը։ Ժամանակային շեղումների միջոցով հեղինակը կարող է վերահսկել տեղեկատվության մատուցման հաջորդականությունը՝ որոշ տեղեկություններ ներկայացնելով դրանց բնական ժամանակագրական հերթականությունից առաջ կամ հետո։ Այդ մեխանիզմը կարևոր դեր ունի տեքստի կառուցվածքային կազմակերպման և ընթերցողի հետաքրքրության պահպանման գործում։ Հետահայացության և առաջահայացության համադրումը հնարավորություն է տալիս ստեղծել բազմաշերտ պատմողական կառուցվածք, որտեղ անցյալը, պատմելու ներկա պահը և ապագայի վերաբերյալ գիտելիքը փոխկապակցվում են։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը պայմանավորված է ստացված արդյունքների հնարավոր կիրառմամբ անգլերեն տեքստերի լեզվական և տեքստաբանական վերլուծության, թարգմանության, օտար լեզվի ուսուցման և գրական ստեղծագործությունների ուսումնասիրության գործընթացներում։ Ժամանակային կարգերի լեզվական առանձնահատկությունների բացահայտումը կարող է օգնել ավելի ճշգրիտ հասկանալ հուշագրական տեքստերի կառուցվածքը, պատմողական ռազմավարությունները և հեղինակի հաղորդակցական նպատակները։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ հետահայացությունն ու առաջահայացությունը հուշագրության մեջ ոչ միայն ժամանակային տեղեկության փոխանցման միջոցներ են, այլև տեքստի կառուցվածքը, իմաստային ամբողջականությունը, պատմողական ռիթմը և հեղինակի դիրքորոշումը ձևավորող կարևոր լեզվական գործիքներ։ Դրանց քերականական, շարահյուսական, բառային և տեքստային դրսևորումների համակարգված ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ բացահայտել անգլերեն հուշագրական տեքստերի ժամանակային կազմակերպման առանձնահատկությունները և դրանցում հիշողության ու պատմողականության փոխհարաբերությունը։