Ջերմամշակմամբ ալյումինային համաձուլվածքների կառուցվածքի և հատկությունների ձևավորումը փայլաթիթեղի արտադրության ընթացքում

Literature

Գիտական աշխատանքը նվիրված է Վահան Տերյանի ստեղծագործական ժառանգության և նրա ազդեցությամբ ձևավորված «տերյանական դպրոցի» ուսումնասիրությանը։ Տերյանը հայ նորագույն պոեզիայի ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից է, որի ստեղծագործությունը կարևոր շրջադարձ արձանագրեց 20-րդ դարասկզբի հայ քնարերգության զարգացման մեջ։ Նրա պոեզիայում առանձնահատուկ տեղ են զբաղեցնում մենության, տխրության, կարոտի, սիրո, երազի, հոգևոր որոնումների և հայրենիքի նկատմամբ խոր զգացմունքի թեմաները։ Նրա բանաստեղծական աշխարհը կառուցվում է նուրբ հոգեբանական ապրումների, երաժշտականության, խորհրդանշական պատկերների և զգացմունքային ներքին լարվածության միջոցով։ Աշխատության կարևոր խնդիրներից է այն առանձնահատկությունների բացահայտումը, որոնք Տերյանի պոեզիան տարբերակում են նախորդ շրջանի հայ գրականությունից և դարձնում այն նոր գեղարվեստական մտածողության արտահայտություն։ Նրա ստեղծագործության մեջ բնապատկերը հաճախ հանդես է գալիս ոչ միայն որպես արտաքին միջավայրի նկարագրություն, այլև որպես բանաստեղծի հոգեվիճակի արտացոլում։ Գիշերը, աշունը, մառախուղը, ճանապարհը, լռությունը և այլ պատկերներ վերածվում են ներքին աշխարհի խորհրդանիշների՝ ստեղծելով յուրահատուկ տերյանական մթնոլորտ։ «Տերյանական դպրոց» հասկացությունը կապված է այն գրական ազդեցության հետ, որը բանաստեղծը թողեց հետագա հայ քնարերգության վրա։ Նրա լեզուն, պատկերային համակարգը, երաժշտականությունը, ինտոնացիան և հոգեբանական քնարականությունը դարձան բազմաթիվ գրողների ու բանաստեղծների ստեղծագործական որոնումների կարևոր աղբյուր։ Այս ազդեցությունը չի սահմանափակվում միայն թեմատիկ նմանություններով․ այն արտահայտվում է նաև բանաստեղծական մտածողության, բառապաշարի, խորհրդանշական պատկերների և զգացմունքի արտահայտման ձևերի մեջ։ Աշխատությունը կարող է ուսումնասիրել, թե ինչպես են Տերյանի գեղարվեստական սկզբունքները ընկալվել, վերափոխվել և շարունակվել տարբեր ժամանակաշրջանների հայ գրականության մեջ։ Միաժամանակ կարևոր է տարբերակել անմիջական ընդօրինակումը և ստեղծագործական ազդեցությունը, քանի որ տերյանական ավանդույթի շարունակողները նրա ստեղծագործական փորձը հաճախ վերաիմաստավորել են՝ համապատասխանեցնելով սեփական ժամանակի հասարակական և մշակութային խնդիրներին։ Տերյանի գրական ժառանգության մեջ առանձնահատուկ նշանակություն ունի նաև ազգայինի և համամարդկայինի համադրությունը։ Նրա քնարական հերոսի անձնական ապրումները հաճախ վերածվում են ավելի լայն հոգևոր ու մշակութային հարցերի, իսկ հայրենիքի և ժողովրդի թեմաները արտահայտվում են ոչ միայն հրապարակախոսական, այլև խորապես անձնական ու գեղարվեստական ձևով։ Այդ պատճառով նրա պոեզիան կարող է ուսումնասիրվել միաժամանակ որպես անհատական քնարերգության և ազգային գրական ինքնագիտակցության կարևոր դրսևորում։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև Տերյանի լեզվական և ոճական նորարարությունները, նրա վերաբերմունքը բանաստեղծական ձևին և հնչերանգին, ինչպես նաև ռուսական և եվրոպական գրական-գեղագիտական ազդեցությունների յուրացումը։ Այս ամենը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել այն գրական երևույթի մասին, որը ձևավորվեց Տերյանի շուրջ և շարունակեց իր ազդեցությունը հետագա տասնամյակներում։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է Տերյանին ոչ միայն որպես առանձին մեծ բանաստեղծի, այլև որպես գրական մտածողության մի ամբողջ ուղղության ձևավորող, որի ստեղծագործական սկզբունքները զգալիորեն փոխեցին հայ քնարերգության զարգացման ընթացքը։ «Տերյանական դպրոցի» ուսումնասիրությունը, հետևաբար, կարևոր է հայ պոեզիայի արդիականացման, 20-րդ դարի սկզբի գրական գործընթացների և հետագա բանաստեղծական ավանդույթների ձևավորման պատմությունը հասկանալու համար։

Culture

Աշխատությունը նվիրված է XV դարի Վասպուրականի հայ մանրանկարչության կարևոր ներկայացուցիչներից Մինաս Ծաղկողի ստեղծագործական ժառանգության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում մանրանկարչի գեղարվեստական մտածողությունն է, ստեղծագործական ձեռագիրը, պատկերագրական առանձնահատկությունները և նրա արվեստի տեղը միջնադարյան հայ գրքարվեստի զարգացման պատմության մեջ։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են Մինաս Ծաղկողի գործունեության ժամանակաշրջանի պատմամշակութային պայմանները, Վասպուրականի գրչության և մանրանկարչության ավանդույթները, ինչպես նաև այն միջավայրը, որտեղ ձևավորվել և զարգացել է արվեստագետի ստեղծագործական ինքնատիպությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ձեռագրերի ձևավորմանը, մանրանկարների հորինվածքային կառուցվածքին, կերպարների ներկայացման եղանակներին, գունային լուծումներին, զարդանախշերին և պատկերագրական մոտիվներին։ Վերլուծության միջոցով բացահայտվում են նրա արվեստում ավանդական և նորարարական տարրերի փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև Վասպուրականի մանրանկարչական դպրոցի ընդհանուր գեղարվեստական սկզբունքների դրսևորումները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել միջնադարյան հայ ձեռագրի՝ որպես ամբողջական արվեստի գործի կառուցվածքը, որտեղ տեքստը, մանրանկարը, զարդանկարը և էջի գրաֆիկական կազմակերպումը ձևավորում են միասնական գեղարվեստական համակարգ։ Կարևորվում է նաև ստեղծագործությունների համադրությունը նույն ժամանակաշրջանի այլ հայ մանրանկարիչների աշխատանքների հետ, ինչը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ գնահատել արվեստագետի անհատական ոճն ու նրա ներդրումը Վասպուրականի մանրանկարչության զարգացման գործում։ Ուսումնասիրությունը արժեքավոր է նաև հայկական մշակութային ժառանգության պահպանության և գիտական շրջանառության տեսանկյունից, քանի որ միջնադարյան ձեռագրերը կարևոր սկզբնաղբյուրներ են ոչ միայն արվեստի պատմության, այլև ժամանակաշրջանի հոգևոր, կրթական և մշակութային կյանքի ուսումնասիրության համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել արվեստաբաններին, հայագետներին, միջնադարյան մշակույթի և ձեռագրագիտության մասնագետներին, մանրանկարչության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և ուսանողներին։

Biology

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է նուկլեինաթթուների ներմոլեկուլային կոնֆորմացիոն անցումներին և դրանց բարդույթների վարքին սպիտակուցների հետ փոխազդեցության պայմաններում՝ ընդգծելով կառուցվածքային կենսաֆիզիկայի և մոլեկուլային կենսաբանության հիմնական խնդիրները։ Նյութում վերլուծվում են ԴՆԹ-ի և ՌՆԹ-ի տարբեր կոնֆորմացիոն վիճակների միջև անցումները՝ ներառյալ A-, B- և Z-ձևերի փոխակերպումները, ինչպես նաև տեղային կառուցվածքային վերադասավորումները, որոնք պայմանավորված են ջերմաստիճանային, իոնային և մեխանիկական գործոններով։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նուկլեինաթթուների և սպիտակուցների փոխազդեցությունների դինամիկային՝ կապման սպեցիֆիկություն, կոնֆորմացիոն հարմարվողականություն և ինդուցված համապատասխանություն (induced fit) մեխանիզմներ։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է այս անցումների դերը գենետիկ ինֆորմացիայի արտահայտման, վերարտադրության և կարգավորման գործընթացներում։ Միաժամանակ դիտարկվում են փորձարարական և տեսական մոտեցումները՝ ռենտգեն կառուցվածքային վերլուծություն, NMR սպեկտրոսկոպիա և մոլեկուլային դինամիկայի մոդելավորում, որոնք թույլ են տալիս մանրամասն նկարագրել կոնֆորմացիոն լանդշաֆտը։

Literature

Принцесса или тигр աշխատությունը Ֆրենկ Ռ. Սթոքթոնի հայտնի այլաբանական պատմությունն է, որը կառուցված է որպես հոգեբանական և բարոյափիլիսոփայական հանելուկ և կենտրոնանում է արդարության, պատժի և մարդկային զգացմունքների հակասության շուրջ, պատմության հիմքում կանգնած է կիսաբարբարոսական թագավորության մի համակարգ, որտեղ մեղադրյալը հրապարակային դատավարության ժամանակ ստիպված է ընտրել երկու դռներից մեկը՝ մեկի հետևում սպասում է մահացու վագր, մյուսի հետևում՝ իր սիրած աղջիկը, և հենց այդ ընտրության անորոշությունն է ստեղծում ստեղծագործության գլխավոր դրամատիկ լարվածությունը, գիրքը հատուկ ուշադրություն է դարձնում մարդու ներքին հոգեբանական պայքարին՝ հատկապես սիրո, խանդի, ինքնազոհության և վրեժի միջև, և ընթերցողին թողնում է բաց ավարտի պայմաններում՝ ստիպելով ինքնուրույն որոշել՝ արդյոք արքայադուստրը առաջնորդել է իր սիրեցյալին դեպի փրկություն, թե մահ, այսպիսով ստեղծագործությունը դառնում է ոչ միայն պատմություն, այլև փիլիսոփայական փորձարկում մարդու էմոցիաների և բարոյական ընտրությունների սահմանների վերաբերյալ, որը լայնորեն կիրառվում է գրական վերլուծության և հոգեբանական մեկնաբանության մեջ որպես բաց ավարտի դասական օրինակ։

Law

Աշխատությունը նվիրված է պետությունների տիպաբանության ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով դրա պատմատեսական և մեթոդաբանական հիմքերը։ Հեղինակը պետության տարբեր ձևերի և տեսակների դասակարգումը ներկայացնում է որպես պետության էությունը, պատմական զարգացումը, հասարակական կառուցվածքը և քաղաքական կազմակերպման առանձնահատկությունները հասկանալու կարևոր գիտական գործիք։ Ուսումնասիրության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում պետությունների դասակարգման հիմնական չափանիշներին, դրանց ձևավորման ու փոփոխության պատմական պայմաններին, ինչպես նաև տարբեր գիտական մոտեցումների և տեսական հայեցակարգերի համեմատությանը։ Առանձին նշանակություն ունի մեթոդաբանական խնդիրը, քանի որ պետությունների տիպաբանությունը պահանջում է համադրել պատմական, սոցիալ-քաղաքական, իրավական և հասարակագիտական գործոնները՝ խուսափելով պետությունների զարգացման գործընթացը միայն մեկ չափանիշով բացատրելուց։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են տարբեր ժամանակաշրջաններում ձևավորվել պետության տեսակների վերաբերյալ պատկերացումները, ինչ սկզբունքներով են առանձնացվել պետությունների տարբեր տիպեր և ինչպիսի սահմանափակումներ ու հնարավորություններ ունի յուրաքանչյուր դասակարգման մոտեցում։ Քննարկվող թեման կարևոր է պետության պատմական էվոլյուցիան ուսումնասիրելու տեսանկյունից, քանի որ տարբեր քաղաքական համակարգերի համեմատությունը թույլ է տալիս բացահայտել դրանց ընդհանուր օրինաչափություններն ու առանձնահատկությունները։ Միաժամանակ աշխատությունը կարող է օգտակար լինել ժամանակակից պետության բնույթի, պետական կառավարման ձևերի, քաղաքական ինստիտուտների և հասարակության ու պետության փոխհարաբերությունների տեսական ընկալման համար։ Նյութը հատկապես արժեքավոր է քաղաքագիտության, պետության և իրավունքի տեսության, պատմական հասարակագիտության և իրավաքաղաքական մտքի ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվողների համար՝ որպես պետությունների բազմազանությունը համակարգելու և դրանց զարգացման գործընթացը գիտականորեն մեկնաբանելու տեսական-մեթոդաբանական ուսումնասիրություն։

Economics

Գիրքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության հողային ռեսուրսների ռացիոնալ օգտագործման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Արագածոտնի մարզի օրինակով։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են հողային ֆոնդի կառավարման, արդյունավետ օգտագործման և պահպանության հետ կապված հիմնական խնդիրները, ինչպես նաև հողերի որակական վիճակի, օգտագործման ուղղությունների և տնտեսական նշանակության առանձնահատկությունները։ Հեղինակը ներկայացնում է հողային ռեսուրսների վրա ազդող բնական, սոցիալ-տնտեսական և կառավարչական գործոնները, ուսումնասիրում է դրանց արդյունավետ օգտագործման հնարավորությունները և առաջարկում զարգացման համապատասխան մոտեցումներ։ Անդրադարձ է կատարվում գյուղատնտեսական նշանակության հողերի օգտագործման արդյունավետությանը, հողերի դեգրադացիայի կանխարգելմանը, տարածքային պլանավորման և ռեսուրսների պահպանության հարցերին։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի բնապահպանների, գյուղատնտեսության ոլորտի մասնագետների, աշխարհագրագետների, պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչների, հետազոտողների և ուսանողների համար՝ որպես ուսումնասիրություն Հայաստանի հողային ռեսուրսների կայուն կառավարման և արդյունավետ օգտագործման վերաբերյալ։