Քաղաքական սոցիալականացում

History

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Օսմանյան կայսրության վերջին շրջանում և Թուրքիայի Հանրապետության ձևավորման նախօրեին տեղի ունեցած հայկական հարցի պատմական, քաղաքական և սոցիալական զարգացումների վերլուծությանը։ Աշխատությունում դիտարկվում են հայ բնակչության նկատմամբ իրականացված ճնշումների, տեղահանությունների և զանգվածային բռնությունների գործընթացները՝ ընդգծելով դրանց պատճառները, ընթացքը և հետևանքները տարածաշրջանի ժողովրդագրական ու քաղաքական կառուցվածքի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում միջազգային դիվանագիտության արձագանքներին, մեծ տերությունների քաղաքական շահերին և տեղական իշխանությունների դերակատարությանը ճգնաժամի խորացման մեջ։ Քննարկվում են նաև հայկական համայնքների սոցիալ-տնտեսական վիճակը, ինքնապաշտպանական շարժումները և վերապրումի ռազմավարությունները պատմական այդ շրջափուլում։ Աշխատությունը ներկայացնում է բազմակողմանի պատմա-քննադատական մոտեցում՝ փորձելով հասկանալ իրադարձությունների բարդ պատճառահետևանքային կապերը լայն տարածաշրջանային համատեքստում։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է հայերենի բարբառների ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով հայոց լեզվի տարածքային տարբերակների ձևավորման, զարգացման և առանձնահատկությունների վերաբերյալ լեզվաբանական դիտարկումներ։ Հետազոտության ընթացքում ուշադրություն է դարձվում բարբառների հնչյունական, բառային, քերականական և շարահյուսական առանձնահատկություններին, դրանց փոխհարաբերություններին գրական հայերենի և միմյանց միջև։ Նյութը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու հայերենի բարբառային բազմազանության, տարբեր տարածաշրջաններում լեզվական առանձնահատկությունների ձևավորման և դրանց պահպանման պայմանների մասին։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի բարբառների պատմական զարգացման ուսումնասիրությունը, քանի որ դրանց լեզվական կառուցվածքում հաճախ պահպանվում են հայերենի ավելի վաղ փուլերին վերաբերող արժեքավոր տվյալներ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև բարբառների տարածման աշխարհագրությանը, դրանց կրողների խոսքային առանձնահատկություններին և լեզվական փոփոխությունների վրա սոցիալական ու մշակութային գործոնների ազդեցությանը։ Բարբառային նյութի ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն հայոց լեզվի ներքին կառուցվածքն ու պատմությունը հասկանալու, այլև հայկական տարբեր համայնքների մշակութային ժառանգությունը, բանավոր ավանդույթներն ու լեզվական ինքնատիպությունը պահպանելու տեսանկյունից։ Հետազոտությունը հատկապես հետաքրքրական է հայերենագիտությամբ, բարբառագիտությամբ, պատմական լեզվաբանությամբ և հայկական լեզվամշակութային ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվողների համար։

History

Աշխատությունը նվիրված է հայկական հին և միջնադարյան կերպարվեստի ձևավորման ու զարգացման հիմնական փուլերի համառոտ պատմական և արվեստաբանական ներկայացմանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով գեղանկարչական ավանդույթների ծագմանը, դրանց ոճական առանձնահատկություններին և մշակութային նշանակությանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում գեղանկարչությունը դիտարկվում է Հայաստանի պատմական, կրոնական և գեղարվեստական կյանքի ընդհանուր համատեքստում՝ բացահայտելով տեղական ավանդույթների և հարակից մշակույթների հետ ունեցած փոխազդեցությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում վաղ քրիստոնեական արվեստին, եկեղեցական պատկերագրությանը, որմնանկարչությանը և հատկապես ձեռագիր մատյանների մանրանկարչությանը, որը հայկական գեղանկարչական ժառանգության առավել հարուստ և պահպանված բնագավառներից է։ Քննվում են պատկերների կառուցվածքը, գունային համակարգը, կերպարների ներկայացման սկզբունքները, զարդարվեստային տարրերը, խորհրդանշական պատկերները և կրոնական թեմաների գեղարվեստական մեկնաբանությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր ժամանակաշրջաններում ու մշակութային կենտրոններում ձևավորված գեղարվեստական առանձնահատկություններին՝ ցույց տալով, որ հայկական գեղանկարչությունը միասնական ավանդույթի շրջանակում ունեցել է նաև տեղային դպրոցներ և բազմազան ոճական դրսևորումներ։ Ձեռագրային արվեստի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել նկարչության և գրքային մշակույթի սերտ կապը, մանրանկարների հարաբերությունը տեքստի հետ, ինչպես նաև նկարիչ-ծաղկողների ստեղծագործական անհատականության արտահայտման ձևերը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև եկեղեցական ճարտարապետության և գեղանկարչության փոխհարաբերությանը, քանի որ որմնանկարները և այլ պատկերային հարդարանքները հաճախ կազմել են պաշտամունքային տարածքի ընդհանուր գեղարվեստական համակարգի մասը։ Կարևորվում են արվեստագիտական համեմատությունը, պատկերագրական վերլուծությունը և պահպանված հուշարձանների ուսումնասիրությունը՝ որպես գեղարվեստական զարգացման փուլերի վերականգնման հիմնական միջոցներ։ Միաժամանակ նյութը հնարավորություն է տալիս հասկանալ, թե ինչպես են պատմական իրադարձությունները, կրոնական գաղափարները և մշակութային կապերը արտացոլվել կերպարվեստի թեմատիկ ու ոճական փոփոխություններում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է հայկական գեղանկարչական ժառանգության զարգացման ամբողջական ու համակարգված պատկերը՝ այն դիտարկելով որպես ազգային մշակույթի, քրիստոնեական արվեստի և միջնադարյան գեղարվեստական մտածողության կարևոր բաղադրիչ։

Chemistry

Պլաստմասները սինթետիկ կամ կիսասինթետիկ պոլիմերային նյութեր են, որոնք ստացվում են բնական գազի, նավթի կամ այլ օրգանական միացությունների քիմիական մշակման արդյունքում և լայնորեն կիրառվում են արդյունաբերության, կենցաղի, բժշկության և տեխնիկայի տարբեր ոլորտներում։ Պլաստմասների հիմնական առանձնահատկություններից են թեթևությունը, բարձր ամրությունը, հեշտ մշակելիությունը, կոռոզիայի և խոնավության նկատմամբ դիմադրությունը, ինչպես նաև համեմատաբար ցածր արտադրական արժեքը։ Դրանք կարող են ունենալ տարբեր ֆիզիկական հատկություններ՝ կախված իրենց կառուցվածքից և բաղադրությունից՝ լինելով կամ կոշտ, կամ ճկուն, կամ թափանցիկ, կամ անթափանց։ Պլաստմասները հիմնականում բաժանվում են երկու խոշոր խմբի՝ թերմոպլաստիկ և թերմոռեակտիվ պլաստմասներ։ Թերմոպլաստիկ պլաստմասները ջերմության ազդեցությամբ փափկում են և կարող են բազմիցս ձևափոխվել՝ առանց իրենց հիմնական կառուցվածքը կորցնելու, ինչի օրինակ են պոլիէթիլենը և պոլիպրոպիլենը։ Դրանք լայնորեն օգտագործվում են փաթեթավորման նյութերի, տարաների և կենցաղային իրերի արտադրության մեջ։ Թերմոռեակտիվ պլաստմասները, հակառակը, ջերմության ազդեցությամբ կարծրանում են և այլևս չեն կարող կրկին փափկել, քանի որ դրանց կառուցվածքում առաջանում են կայուն քիմիական կապեր։ Այս խմբին են պատկանում օրինակ բակելիտը և որոշ էպօքսիդային խեժեր, որոնք օգտագործվում են էլեկտրատեխնիկայում և շինարարությունում։ Պլաստմասների մյուս կարևոր դասակարգումը հիմնված է նրանց կիրառման ոլորտների վրա՝ կառուցվածքային, փաթեթավորման, էլեկտրամեկուսիչ և բժշկական պլաստմասներ։ Պլաստմասները ժամանակակից աշխարհում ունեն մեծ նշանակություն, քանի որ դրանք փոխարինում են ավելի ծանր և թանկարժեք նյութերին, սակայն դրանց լայն կիրառությունը նաև առաջացնում է բնապահպանական խնդիրներ՝ կապված դժվար քայքայման և շրջակա միջավայրի աղտոտման հետ։ Այդ պատճառով այսօր մեծ ուշադրություն է դարձվում վերամշակվող և էկոլոգիապես անվտանգ պլաստմասների մշակմանը։ Այսպիսով, պլաստմասները կարևոր տեխնիկական նյութեր են, որոնք իրենց բազմազան հատկությունների շնորհիվ դարձել են ժամանակակից արդյունաբերության և կենցաղի անբաժանելի մաս։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է Հովհաննեսի Ավետարանում գործածվող մակդիրների ուսումնասիրությանը և դրանց ճանաչողական, իմաստային ու գեղարվեստական նշանակության բացահայտմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ցույց տալ, թե ինչպես են մակդիրային բնորոշումները մասնակցում տեքստում անձանց, երևույթների, առարկաների և գաղափարների ներկայացմանը և ինչպիսի լրացուցիչ տեղեկություն են փոխանցում ընթերցողին։ Մակդիրը դիտարկվում է ոչ միայն որպես լեզվական-գեղարվեստական միջոց, այլև որպես ճանաչողության արտահայտման ձև, որի միջոցով հեղինակային խոսքը փոխանցում է որոշակի պատկերացումներ, գնահատականներ, հակադրություններ և արժեքային կողմնորոշումներ։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են մակդիրների կառուցվածքային և իմաստային առանձնահատկությունները, դրանց կապը անվանական բաղադրիչների հետ և գործածության տարբեր համատեքստերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ նույն կամ նման բնորոշումները տարբեր համատեքստերում կարող են ձեռք բերել լրացուցիչ իմաստային երանգներ և նպաստել տեքստի գաղափարական ամբողջականության ձևավորմանը։ Հետազոտվում են մակդիրների միջոցով արտահայտվող հատկանիշները, գնահատականները, զգայական ընկալումները, բարոյական և հոգևոր արժեքները, ինչպես նաև դրանց դերը կերպարների ու իրադարձությունների բնութագրման գործում։ Կարևորվում է նաև մակդիրների կապը ավետարանական տեքստի ընդհանուր լեզվական և ոճական համակարգի հետ։ Դրանց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ բացահայտելու տեքստի իմաստային շերտերը և հասկանալու, թե ինչպես է լեզվական փոքր միավորը մասնակցում բարդ գաղափարների ու հոգևոր պատկերացումների փոխանցմանը։ Աշխատությունը կարող է ներառել նաև մակդիրների դասակարգում ըստ իմաստային խմբերի, դրանց հաճախականության և գործածության առանձնահատկությունների վերլուծություն, ինչպես նաև տարբեր համատեքստերում դրանց ճանաչողական գործառույթի գնահատում։ Ուսումնասիրությունը արժեքավոր է այն տեսանկյունից, որ համադրում է լեզվաբանական և բովանդակային մոտեցումները՝ ցույց տալով լեզվական միավորների դերը կրոնական տեքստի աշխարհընկալման և գաղափարական համակարգի ձևավորման մեջ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, հայագետներին, գրականագետներին, աստվածաշնչագետներին, բանասերներին, աստվածաբանության և հայոց լեզվի մասնագետներին, ինչպես նաև Հովհաննեսի Ավետարանի լեզվական ու գեղարվեստական առանձնահատկություններով հետաքրքրվող հետազոտողներին։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է Եմենի Հանրապետության կլիմայական պայմաններին համապատասխան աղյուսե շարվածքով շենքերի նախագծման և հետազոտության հարցերին։ Մատենագիտական աղբյուրներում աշխատանքը ներկայացված է որպես տեխնիկական գիտությունների թեկնածուի ատենախոսության սեղմագիր, որը հրատարակվել է 1995 թվականին և ունի 20 էջ ծավալ։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ուսումնասիրել աղյուսե պատերով շենքերի աշխատանքի առանձնահատկությունները շոգ կլիմայի պայմաններում և հիմնավորել արևապաշտպան էկրանի կիրառման հնարավորությունները՝ շենքի ներքին միկրոկլիման բարելավելու և արտաքին ջերմային ազդեցությունները նվազեցնելու համար։ Աշխատանքում կարևոր տեղ կարող է հատկացվել շենքի արտաքին պատերի ջերմատեխնիկական վարքին, արևային ճառագայթման ազդեցությանը, արտաքին օդի բարձր ջերմաստիճաններին և պատերի միջոցով ջերմության փոխանցման գործընթացներին։ Արևապաշտպան էկրանի կիրառումը դիտարկվում է որպես ճարտարապետական-կոնստրուկտիվ միջոց, որը կարող է սահմանափակել շենքի արտաքին մակերևույթների վրա արևային ճառագայթման անմիջական ազդեցությունը և դրանով նպաստել ներքին տարածքների ջերմային պայմանների բարելավմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել էկրանի տարբեր դիրքավորումներ, կառուցվածքային լուծումներ և դրանց ազդեցությունը շենքի ջերմային ռեժիմի վրա՝ հաշվի առնելով տվյալ տարածաշրջանի կլիմայական առանձնահատկությունները։ Եմենի շոգ կլիման պահանջում է շենքերի նախագծման ժամանակ հաշվի առնել ոչ միայն կրող կոնստրուկցիաների ամրությունն ու կայունությունը, այլև ջերմային հարմարավետության ապահովումը, արևային ճառագայթման նվազեցումը և բնական կլիմայական պայմանների արդյունավետ օգտագործումը։ Այս տեսանկյունից աշխատանքը գտնվում է շենքերի ֆիզիկայի, շինարարական ջերմատեխնիկայի և տարածաշրջանային ճարտարապետության հատման ոլորտում։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև աղյուսե պատերի հաստության, նյութի ջերմային հատկությունների, շենքի կողմնորոշման, արտաքին պաշտպանիչ տարրերի և տարածական կազմակերպման ազդեցության գնահատում։ Կարևոր է նաև այն հանգամանքը, որ աշխատանքը դիտարկում է ոչ միայն առանձին պատի կամ կոնստրուկցիայի, այլ ամբողջ շենքի աշխատանքի խնդիրը՝ կլիմայական պայմանների և շինարարական լուծումների փոխկապակցվածության տեսանկյունից։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս մշակել ավելի արդյունավետ և տվյալ տարածաշրջանի պայմաններին հարմարեցված շինարարական լուծումներ՝ միաժամանակ հաշվի առնելով էներգիայի օգտագործման և ներքին հարմարավետության խնդիրները։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել շինարարական ինժեներներին, ճարտարապետներին, շենքերի ֆիզիկայի և ջերմատեխնիկայի մասնագետներին, նախագծողներին, կլիմայական պայմաններին հարմարեցված շինարարությամբ զբաղվող հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։