Каталог книг и рукописей библиотек Лазаревского института восточных языков

Law

Ժամանակակից իրավունքի և բարոյականության հարաբերակցությունը կարևոր տեսական և գործնական խնդիր է, որը վերաբերում է հասարակության կարգավորման երկու հիմնական համակարգերի փոխազդեցությանը։ Իրավունքը պետության կողմից հաստատված պարտադիր նորմերի ամբողջություն է, որոնք կարգավորում են հասարակական հարաբերությունները և ապահովվում են պետական հարկադրանքով։ Բարոյականությունը, ընդհակառակը, հիմնված է հասարակության մեջ ձևավորված արժեքների, նորմերի և համոզմունքների վրա, որոնք կարգավորում են մարդու վարքը առանց պետական հարկադրանքի։ Չնայած այս տարբերություններին՝ իրավունքն ու բարոյականությունը սերտորեն կապված են և հաճախ փոխլրացնում են միմյանց։ Ժամանակակից իրավական համակարգերում շատ իրավական նորմեր ունեն բարոյական հիմք, օրինակ՝ մարդու իրավունքների պաշտպանությունը, արդարության, հավասարության և հումանիզմի սկզբունքները։ Միևնույն ժամանակ իրավունքը երբեմն կարող է չհամընկնել հասարակության բարոյական պատկերացումների հետ, հատկապես արագ փոփոխվող սոցիալական պայմաններում, երբ օրենքները չեն հասցնում ամբողջությամբ արտահայտել հասարակական արժեքների զարգացումը։ Բարոյականությունը հաճախ հանդես է գալիս որպես իրավունքի զարգացման աղբյուր, քանի որ հասարակական պահանջները և արժեքային փոփոխությունները ժամանակի ընթացքում կարող են վերածվել իրավական նորմերի։ Մյուս կողմից՝ իրավունքը ապահովում է բարոյական նորմերի պարտադիր և համընդհանուր բնույթը՝ կանխելով հասարակական անկարգությունները և հակասությունները։ Ժամանակակից պետություններում կարևոր է իրավունքի և բարոյականության ներդաշնակությունը, քանի որ միայն իրավական ձևական կարգավորումը բավարար չէ հասարակության կայուն զարգացման համար, իսկ միայն բարոյական նորմերը՝ առանց իրավական պաշտպանության, չեն կարող ապահովել պարտադիր կարգապահություն։ Այս հարաբերակցությունը հատկապես կարևոր է մարդու իրավունքների, սոցիալական արդարության, բժշկական էթիկայի, տեխնոլոգիական զարգացման և կենսաբանական էթիկայի ոլորտներում, որտեղ իրավական և բարոյական հարցերը հաճախ հատվում են։ Այսպիսով, ժամանակակից իրավունքի և բարոյականության հարաբերակցությունը դինամիկ գործընթաց է, որտեղ երկու համակարգերը փոխազդում են, փոխլրացնում և ազդում հասարակության զարգացման ուղղության վրա՝ ապահովելով թե՛ կարգուկանոն, թե՛ արժեքային հիմք։

History

Ժողովածուն ընդգրկում է Սուրբ Սարգիս զորավարի անձին, նրա պաշտամունքին և հայ ժողովրդի հոգևոր ու մշակութային կյանքում ունեցած նշանակությանը նվիրված գիտական նստաշրջանի նյութերը։ Սուրբ Սարգիսը հայ քրիստոնեական ավանդության մեջ առանձնահատուկ տեղ զբաղեցնող սրբերից է, որի կերպարը դարերի ընթացքում ձևավորել է կրոնական, ժողովրդական և ծիսական պատկերացումների հարուստ համակարգ։ Հրատարակության թեմատիկ շրջանակը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու սրբի մասին եկեղեցական ավանդություններին, նրա հիշատակի տոնակատարության առանձնահատկություններին, ժողովրդական հավատալիքներին և պաշտամունքի պատմական զարգացմանը։ Կարևորվում է նաև Սուրբ Սարգսի կերպարի արտացոլումը հայ ժողովրդի բանավոր ստեղծագործության, ավանդազրույցների, սովորույթների և տոնական ծեսերի մեջ։ Գիտական նստաշրջանի նյութերը նպաստում են կրոնական ավանդության և ժողովրդական մշակույթի փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով քրիստոնեական սրբերի պաշտամունքի տեղն ու դերը ազգային ինքնության և մշակութային հիշողության պահպանման գործում։ Ժողովածուն կարող է օգտակար լինել աստվածաբանների, կրոնագետների, պատմաբանների, ազգագրագետների, բանագետների, մշակութաբանների, ուսանողների և հայ եկեղեցական ու ժողովրդական ավանդույթներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Political Science

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության պաշտպանական համակարգի արդիականացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ ազգային անվտանգության ապահովման համատեքստում։ Վերլուծվում են պաշտպանական քաղաքականության զարգացման հիմնական ուղղությունները, զինված ուժերի բարեփոխումների անհրաժեշտությունը, ռազմավարական պլանավորման սկզբունքները և ժամանակակից անվտանգության միջավայրի ազդեցությունը պետական պաշտպանական կարողությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ռազմական կառավարման արդյունավետության բարձրացմանը, պաշտպանական ռեսուրսների օպտիմալ օգտագործմանը, զինված ուժերի կառուցվածքային և ինստիտուցիոնալ վերափոխումներին, ինչպես նաև միջազգային համագործակցության և պաշտպանական ոլորտի կառավարման լավագույն փորձի կիրառման հնարավորություններին։ Աշխատության մեջ քննարկվում են տարածաշրջանային և գլոբալ անվտանգության մարտահրավերները, դրանց ազդեցությունը երկրի պաշտպանական ռազմավարության ձևավորման վրա, ինչպես նաև ներկայացվում են պաշտպանության ոլորտի զարգացմանն ուղղված մոտեցումներ և առաջարկություններ, որոնք կարող են նպաստել ազգային անվտանգության համակարգի ամրապնդմանը, ռազմական պատրաստվածության բարձրացմանը և պետական անվտանգության երկարաժամկետ ապահովմանը։

Geography

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի տարածքի չորրորդական հրաբխականության ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով կոլիզիոն մագմաների առաջացման մեխանիզմներին և դրանց կապին հրաբխային վտանգի ձևավորման ու գնահատման հետ։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են այն երկրաբանական և երկրադինամիկական գործընթացները, որոնք պայմանավորում են մագմատիկ համակարգերի ձևավորումը, զարգացումը և մակերևույթ դուրս գալը Հայաստանի տարածքում։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում լիթոսֆերային և տեկտոնական կառուցվածքների, մագմատիզմի տարածական ու ժամանակագրական առանձնահատկությունների, ինչպես նաև հրաբխային ապարների կազմի և հատկությունների վերլուծությանը։ Մագմաների առաջացման պայմանների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի լավ հասկանալու այն խորքային գործընթացները, որոնք կապված են երկրակեղևի և մանտիայի փոխազդեցության, նյութի հալման, մագմայի վերափոխման և տարբեր բաղադրիչների խառնման հետ։ Աշխատանքը կարող է ներառել հրաբխային ապարների երկրաքիմիական և պետրոլոգիական ուսումնասիրություն, որի միջոցով բացահայտվում են դրանց ծագումնաբանությունը, մագմատիկ էվոլյուցիան և ձևավորման ֆիզիկաքիմիական պայմանները։ Հայաստանի չորրորդական հրաբխականության ուսումնասիրությունը հատկապես կարևոր է, քանի որ տարածաշրջանը բնութագրվում է բազմազան հրաբխային կառուցվածքներով և համեմատաբար երիտասարդ հրաբխականության դրսևորումներով։ Հետազոտության մյուս կարևոր ուղղությունը հրաբխային վտանգի գնահատումն է։ Այդ համատեքստում կարող են ուսումնասիրվել նախկին ժայթքումների հետքերը, հրաբխային կենտրոնների տարածական բաշխվածությունը, հնարավոր ակտիվացման պայմանները, լավային և պիրոկլաստիկ գործընթացների առանձնահատկությունները և բնակչության ու ենթակառուցվածքների նկատմամբ հնարավոր ազդեցությունները։ Ստացված երկրաբանական և երկրաքիմիական տվյալների համադրումը կարող է նպաստել Հայաստանի տարածքում հրաբխային վտանգի ավելի հիմնավորված գնահատմանը և հնարավոր ռիսկերի կանխատեսման մեթոդների կատարելագործմանը։ Աշխատանքը կարևոր նշանակություն ունի ինչպես Հայաստանի հրաբխականության և երկրադինամիկայի գիտական ուսումնասիրության, այնպես էլ բնական աղետների ռիսկի նվազեցման տեսանկյունից։ Այն կարող է հետաքրքրել երկրաբաններին, հրաբխագետներին, երկրաքիմիկոսներին, երկրաշարժագիտության և բնական վտանգների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետներին, ինչպես նաև տարածաշրջանի երկրաբանական պատմությամբ հետաքրքրվող հետազոտողներին։

Biology

Այս աշխատանքը նվիրված է Երևանի կանաչ տնկարկների դենդրոֆլորայի հարստացման և գեղազարդության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով քաղաքային կանաչապատումը որպես էկոլոգիական հավասարակշռության, քաղաքային միջավայրի որակի և բնակչության կենսամակարդակի բարելավման կարևոր գործոն։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են Երևանի կլիմայական և հողային պայմաններին հարմար ծառատեսակների ընտրության խնդիրները, գոյություն ունեցող կանաչ տարածքների տեսակային կազմը, ինչպես նաև դրանց կենսաբանական կայունության և դիմադրողականության մակարդակը քաղաքային աղտոտվածության նկատմամբ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դենդրոֆլորայի հարստացման ուղղություններին՝ ներառյալ նոր դեկորատիվ և դիմացկուն ծառատեսակների ներմուծումը, տեղական և օտարածին տեսակների համադրված կիրառումը, ինչպես նաև լանդշաֆտային նախագծման ժամանակակից սկզբունքների ներդրումը, որոնք նպաստում են քաղաքային միջավայրի գեղագիտական և ֆունկցիոնալ արժեքի բարձրացմանը։ Քննարկվում են նաև կանաչ տարածքների պահպանման, խնամքի և կայուն զարգացման խնդիրները՝ ընդգծելով ոռոգման համակարգերի բարելավման, հիվանդությունների և վնասատուների վերահսկման և էկոլոգիական մոնիթորինգի կարևորությունը։ Աշխատությունը եզրակացնում է, որ Երևանի դենդրոֆլորայի զարգացումը պահանջում է համալիր մոտեցում՝ համադրելով էկոլոգիական գիտելիքները, քաղաքաշինական պլանավորումը և լանդշաֆտային արվեստը՝ ապահովելով առողջ, էսթետիկ և կայուն քաղաքային միջավայր:

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է չինախոս ուսանողներին հայերեն որպես օտար լեզու դասավանդելու ընթացքում առաջացող լեզվական, մեթոդական և կրթական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են հայերենի և չինարենի կառուցվածքային տարբերությունները և դրանց ազդեցությունը հայերենի յուրացման գործընթացի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հնչյունական համակարգին, արտասանությանը, հայերեն գրային համակարգի յուրացմանը, բառապաշարի ձևավորմանը և քերականական կառուցվածքների ուսուցմանը։ Քննվում են այն դժվարությունները, որոնք կարող են պայմանավորված լինել սովորողների մայրենի լեզվի առանձնահատկություններով, այդ թվում՝ հայերենի հոլովական համակարգի, բայական ձևերի, ժամանակների, համաձայնության, նախադասության կառուցվածքի և այլ քերականական երևույթների յուրացման ընթացքում։ Կարևորվում է հայոց այբուբենի ուսուցման մեթոդական կազմակերպումը, տառերի ճանաչման, գրության և հնչյունների ճիշտ արտաբերման հմտությունների աստիճանական ձևավորումը։ Ուսումնասիրվում է մայրենի լեզվի ազդեցությունը երկրորդ կամ օտար լեզվի յուրացման վրա՝ բացահայտելով հնարավոր լեզվական փոխանցումները, բնորոշ սխալները և դրանց հաղթահարման արդյունավետ եղանակները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում հաղորդակցական կարողությունների զարգացմանը, քանի որ լեզվի ուսուցման նպատակներից է ոչ միայն քերականական կանոնների յուրացումը, այլև իրական հաղորդակցական իրավիճակներում հայերենը նպատակային և հասկանալի օգտագործելու կարողության ձևավորումը։ Քննարկվում են լսողական ընկալման, բանավոր խոսքի, ընթերցանության և գրավոր խոսքի համակցված զարգացման մեթոդները, ինչպես նաև ուսուցողական վարժությունների և առաջադրանքների ընտրության սկզբունքները։ Կարևորվում է սովորողների լեզվական մակարդակին համապատասխան ուսումնական նյութերի մշակումը, բառապաշարի աստիճանական ընդլայնումը և արդեն յուրացված գիտելիքների պարբերական ամրապնդումը։ Հետազոտության մեջ կարող են դիտարկվել նաև միջմշակութային հաղորդակցության խնդիրները, քանի որ հայերեն սովորելը կապված է հայկական մշակույթի, կենցաղի, հաղորդակցական վարքի և լեզվամշակութային իրողությունների ճանաչման հետ։ Ուսուցման արդյունավետ կազմակերպման համար կարևոր է հաշվի առնել սովորողների կրթական փորձը, լեզվական մտածողության առանձնահատկությունները և ուսումնառության ընթացքում առաջացող կրկնվող դժվարությունները։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս մշակել նպատակային դասավանդման մեթոդներ, կանխել բնորոշ սխալների ամրապնդումը և նպաստել հայերենի գործնական կիրառման կարողությունների զարգացմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել հայերենի՝ որպես օտար լեզվի դասավանդմամբ, լեզուների ուսուցման մեթոդիկայով, կիրառական լեզվաբանությամբ և միջմշակութային հաղորդակցությամբ զբաղվող մասնագետների, դասախոսների, հետազոտողների և ուսանողների համար։