Խոսքի ընդհանուր թերզարգացումով երեխաների բառապաշարի հարստացումը որպես դպրոցական ուսուցման նախապայման

Pedagogy

Գիտական աշխատանքը նվիրված է աշխատանքային դաստիարակության հիմնահարցի ուսումնասիրությանը հայ մանկավարժության պատմության մեջ՝ XIX դարի երկրորդ կեսից մինչև XX դարի սկիզբ ընկած ժամանակաշրջանում։ Ուսումնասիրության կենտրոնում աշխատանքի միջոցով անձի ձևավորման, աշխատասիրության դաստիարակության, գործնական հմտությունների զարգացման և կրթության ու աշխատանքի փոխկապակցության վերաբերյալ հայ մանկավարժական մտքի մոտեցումներն են։ Նշված ժամանակաշրջանը կարևոր փուլ էր հայ կրթական և մանկավարժական մտքի զարգացման համար, երբ հասարակական, տնտեսական և մշակութային փոփոխությունների պայմաններում ավելի մեծ ուշադրություն էր դարձվում կրթության բովանդակության արդիականացմանը և դպրոցը կյանքի պահանջներին համապատասխանեցնելուն։ Աշխատանքային դաստիարակությունը դիտարկվում էր ոչ միայն որպես մասնագիտական կամ կենցաղային հմտությունների ձևավորման միջոց, այլև որպես երեխայի բարոյական, կամային, մտավոր և սոցիալական զարգացման կարևոր բաղադրիչ։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել հայ մանկավարժական մտքի ներկայացուցիչների տեսակետները աշխատանքի դաստիարակչական նշանակության վերաբերյալ։ Նրանց գաղափարներում աշխատանքը կարող էր ընկալվել որպես աշխատասիրության, պատասխանատվության, կարգապահության, ինքնուրույնության և նպատակասլացության ձևավորման միջոց։ Միաժամանակ կարևորվում էր մտավոր և ֆիզիկական աշխատանքի ներդաշնակ համադրումը, քանի որ կրթության նպատակներից մեկը պետք է լիներ ոչ միայն գիտելիքներով զինված, այլև գործնական կյանքին պատրաստ, նախաձեռնող և հասարակության մեջ իր տեղը գիտակցող անհատի ձևավորումը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է աշխատանքային դաստիարակության կապը դպրոցական կրթության հետ։ Կարող են քննվել այն մանկավարժական գաղափարները, որոնց համաձայն ուսումնական գործընթացը պետք է հնարավորինս մոտ լինի իրական կյանքին և ներառի գործնական գործունեության տարրեր։ Աշխատանքի միջոցով երեխան հնարավորություն է ստանում կիրառելու տեսական գիտելիքները, զարգացնելու գործնական մտածողությունը, սովորելու համագործակցել ուրիշների հետ և պատասխանատվություն կրել իր կատարած աշխատանքի արդյունքի համար։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել գյուղատնտեսական աշխատանքի և արհեստների ուսուցման դերին։ Ժամանակաշրջանի հայկական կրթական միջավայրում, հատկապես գյուղական բնակավայրերում, կրթության և առօրյա աշխատանքի կապը կարևոր գործնական նշանակություն ուներ։ Աշխատանքային գործունեության ներառումը կրթության մեջ կարող էր նպաստել երեխաների օգտակար հմտությունների զարգացմանը և միաժամանակ բարձրացնել դպրոցի կապը համայնքի և հասարակական կյանքի հետ։ Աշխատանքային դաստիարակության բարոյական կողմը ևս կարևոր տեղ է զբաղեցնում։ Աշխատանքի նկատմամբ դրական վերաբերմունքի ձևավորումը կարող էր կապվել ազնվության, պարտքի գիտակցության, համառության, փոխօգնության և հասարակական պատասխանատվության արժեքների հետ։ Այս տեսանկյունից աշխատանքը ներկայացվում է ոչ միայն որպես նյութական արդյունք ստեղծող գործունեություն, այլև որպես մարդու բնավորության և աշխարհայացքի ձևավորման միջոց։ Աշխատանքի շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել նաև ընտանիքի և դպրոցի դերը աշխատանքային դաստիարակության իրականացման գործում։ Երեխայի աշխատանքային սովորությունների ձևավորումը սկսվում է ընտանիքում և շարունակվում կրթական միջավայրում, ուստի արդյունավետ դաստիարակությունը պահանջում է այդ երկու միջավայրերի փոխկապակցվածություն։ Դպրոցի խնդիրն է երեխայի աշխատանքային փորձը դարձնել գիտակցված, նպատակային և մանկավարժորեն կազմակերպված գործունեություն։ Կարևոր է նաև աշխատանքային դաստիարակության և ազգային կրթության փոխհարաբերությունը։ Հայ մանկավարժական մտքի զարգացման ընթացքում կրթությունը հաճախ դիտարկվում էր որպես ազգային ինքնության պահպանման և հասարակության առաջընթացի կարևոր միջոց։ Աշխատասիրության, ինքնուրույնության և օգտակար գործունեության արժեքների ձևավորումը կարող էր կապվել ազգային համայնքի սոցիալական և մշակութային զարգացման խնդիրների հետ։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև ժամանակաշրջանի կրթական հաստատությունների փորձին, դասագրքերին, մանկավարժական հոդվածներին և տեսական աշխատություններին՝ բացահայտելու, թե ինչպես էին աշխատանքային դաստիարակության գաղափարները արտացոլվում կրթական պրակտիկայում։ Այս աղբյուրների համադրումը հնարավորություն է տալիս տարբերակելու տեսական սկզբունքները դրանց գործնական կիրառությունից և գնահատելու տվյալ շրջանի մանկավարժական ժառանգության նշանակությունը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը նպատակ ունի ցույց տալու, որ XIX դարի երկրորդ կեսից մինչև XX դարի սկիզբ աշխատանքային դաստիարակության գաղափարը հայ մանկավարժական մտքում ձևավորվում էր որպես բազմակողմանի կրթական խնդիր։ Այն ներառում էր ոչ միայն աշխատանքի հմտությունների ուսուցում, այլև աշխատասիրության, պատասխանատվության, ինքնուրույնության, բարոյական արժեքների և հասարակական ակտիվության զարգացում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու այդ շրջանի հայ մանկավարժական ժառանգության դերը աշխատանքային դաստիարակության տեսության ձևավորման գործում և բացահայտելու դրա հնարավոր նշանակությունը ժամանակակից կրթական գործընթացի համար։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է Ստեփան Զորյանի գրական հայացքների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով նրա գեղագիտական, գաղափարական և ստեղծագործական պատկերացումների ձևավորման ու զարգացման առանձնահատկությունները։ Գրքում ներկայացվում են գրողի ստեղծագործական աշխարհայացքի հիմնական սկզբունքները, նրա վերաբերմունքը գրականության հասարակական և գեղարվեստական նշանակության նկատմամբ, ինչպես նաև այն չափանիշները, որոնց միջոցով նա ընկալում և գնահատում էր գրական երկը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Զորյանի պատկերացումներին գրականության և իրականության փոխհարաբերության մասին՝ ուսումնասիրելով, թե ինչպես էր նա ընկալում կյանքի երևույթների գեղարվեստական վերարտադրության, կերպարների ստեղծման և մարդկային հարաբերությունների ներկայացման խնդիրները։ Աշխատության մեջ քննության են առնվում նրա վերաբերմունքը պատմական և ժամանակակից թեմաների նկատմամբ, մարդու ներաշխարհի, սոցիալական միջավայրի և բարոյական արժեքների գեղարվեստական արտացոլման սկզբունքները։ Հեղինակը վերլուծում է նաև Զորյանի ստեղծագործական մեթոդի առանձնահատկությունները՝ անդրադառնալով ռեալիստական պատկերմանը, կերպարակերտմանը, հոգեբանական դիտարկումներին, լեզվական պարզությանը և պատմողական արվեստին։ Կարևոր տեղ է հատկացվում գրականության ազգային բնույթի վերաբերյալ նրա պատկերացումներին, հայ գրական ավանդույթների նկատմամբ վերաբերմունքին և գրականության զարգացման ընթացքի վերաբերյալ արտահայտած տեսակետներին։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են նաև գրողի գրական-քննադատական հոդվածները, հրապարակախոսական ելույթները և այլ նյութեր, որոնք հնարավորություն են տալիս վերականգնելու նրա գրականագիտական մտածողության ամբողջական պատկերը։ Աշխատությունը ցույց է տալիս, որ Զորյանի գրական հայացքները ձևավորվել են գեղարվեստական վարպետության, կյանքի ճշմարտացի պատկերման, մարդկային հոգեբանության բացահայտման և ազգային գրականության զարգացման խնդիրների փոխկապակցված ընկալման հիման վրա։ Գրքում ներկայացվող վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն ավելի խորությամբ հասկանալու առանձին ստեղծագործությունների գաղափարական և գեղարվեստական առանձնահատկությունները, այլև գնահատելու հեղինակի տեղն ու դերը XX դարի հայ գրականության պատմության մեջ։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել գրականագետների, հայագետների, գրականության ուսուցիչների, մշակութաբանների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար, ինչպես նաև բոլոր նրանց, ովքեր հետաքրքրված են Ստեփան Զորյանի ստեղծագործական ժառանգությամբ և հայ գրական մտքի զարգացման պատմությամբ։

Culture

Աշխատությունը նվիրված է 1965–1990 թվականներին Հայաստանում գրադարանային և մատենագիտական գործի զարգացման հիմնական միտումների, կազմակերպական փոփոխությունների և մասնագիտական ձեռքբերումների ուսումնասիրությանը։ Վերլուծվում են հանրապետության գրադարանային համակարգի ընդլայնման, գրադարանների գործունեության կազմակերպման, տեղեկատվական և մատենագիտական ծառայությունների կատարելագործման, ինչպես նաև գրքային ֆոնդերի համալրման ու պահպանման գործընթացները։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են գրադարանների դերը գիտության, կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, մատենագիտական տեղեկատվության համակարգման սկզբունքները, մասնագիտական կադրերի պատրաստման և ոլորտի մեթոդական ապահովման հարցերը։ Քննարկվում են տվյալ ժամանակաշրջանում գրադարանային աշխատանքի արդիականացման, տեղեկատվական սպասարկման արդյունավետության բարձրացման և գրադարանային ցանցի զարգացմանն ուղղված նախաձեռնությունները։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի Հայաստանի գրադարանային համակարգի պատմության, տեղեկատվական մշակույթի ձևավորման և մատենագիտական գործունեության զարգացման ուսումնասիրման համար՝ հետաքրքրություն ներկայացնելով գրադարանավարների, մատենագետների, մշակութաբանների, պատմաբանների և տեղեկատվական ոլորտի մասնագետների համար։

Other Subjects

Այս աշխատանքը ներկայացնում է Գոկչա (Սևան) լճի ավազանի վերաբերյալ գիտական գրականության համակարգված մատենագիտական ցանկ, որը նպատակ ունի համախմբել տարբեր ժամանակաշրջաններում կատարված ուսումնասիրությունները՝ կապված լճի հիդրոլոգիայի, էկոլոգիայի, երկրաբանության և տնտեսական օգտագործման հետ։ Նյութը ընդգրկում է ինչպես դասական գիտական աշխատություններ, այնպես էլ ժամանակակից հետազոտություններ, որոնք ուսումնասիրում են լճի ջրային ռեժիմի փոփոխությունները, ջրի մակարդակի տատանումները, աղտոտման աղբյուրները և էկոհամակարգի կայունությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն աղբյուրներին, որոնք վերլուծում են ավազանի կլիմայական առանձնահատկությունները, ջրհավաք տարածքի հիդրոգեոլոգիական կառուցվածքը և մարդու տնտեսական գործունեության ազդեցությունը բնական հավասարակշռության վրա։ Նյութում ներառված են նաև ուսումնասիրություններ, որոնք վերաբերում են Սևանի կենսաբազմազանությանը, ձկնային պաշարներին և դրանց պահպանության խնդիրներին, ինչպես նաև լճի ջրային ռեսուրսների օգտագործման պատմական և արդի մոտեցումներին։ Մատենագիտական ցանկը ծառայում է որպես գիտական հիմք հետագա հետազոտությունների համար՝ հնարավորություն տալով համակարգված կերպով ուսումնասիրել Սևանի ավազանի բնական և սոցիալ-տնտեսական զարգացման առանձնահատկությունները և դրանց փոխկապակցվածությունը տարածաշրջանային էկոլոգիական գործընթացների հետ։

Other Subjects

Շինարարական նյութեր աշխատությունը նվիրված է Շինարարական ինժեներություն ոլորտի կարևոր բաղադրիչին՝ շինարարության մեջ կիրառվող նյութերի ուսումնասիրությանը, հատկություններին և օգտագործման առանձնահատկություններին։ Գրքում ներկայացվում են շինանյութերի դասակարգումը՝ ըստ ծագման, կառուցվածքի և կիրառության, ընդգրկելով բնական և արհեստական նյութեր՝ քար, ավազ, ցեմենտ, բետոն, մետաղներ և պոլիմերներ։ Հեղինակը մանրամասնորեն անդրադառնում է նյութերի ֆիզիկական, մեխանիկական և քիմիական հատկություններին՝ ամրություն, խտություն, ջերմահաղորդություն, խոնավակայունություն և մաշակայունություն, որոնք որոշում են դրանց կիրառելիությունը տարբեր շինարարական պայմաններում։ Աշխատությունում ներկայացվում են նաև նյութերի արտադրության տեխնոլոգիաները, մշակման մեթոդները և որակի վերահսկման սկզբունքները, ինչը կարևոր է շինարարական աշխատանքների հուսալիության և երկարակեցության ապահովման համար։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ժամանակակից շինանյութերին և նորարարական լուծումներին, որոնք նպաստում են էներգաարդյունավետ և էկոլոգիապես անվտանգ շինարարությանը։ Գիրքը ներառում է օրինակներ, հաշվարկային մոտեցումներ և գործնական խորհուրդներ, որոնք օգնում են մասնագետներին ճիշտ ընտրել և կիրառել համապատասխան նյութերը տարբեր նախագծերում։ Ընդհանուր առմամբ այն հանդիսանում է արժեքավոր ուսումնական և մասնագիտական ձեռնարկ, որը նպաստում է շինարարության որակի բարձրացմանը և ինժեներական գիտելիքների զարգացմանը։

Other Subjects

Այն նախատեսված է գյուղատնտեսական ինժեներների, հիդրոմելիորացիայի մասնագետների, ագրոնոմների և արտադրական տնտեսությունների տեխնիկական անձնակազմի համար՝ որպես գործնական և տեղեկատու աղբյուր։ Հեղինակը համակարգված ձևով ներկայացնում է ներտնտեսային ոռոգման ցանցերի կառուցվածքը՝ ջրի աղբյուրներ, պոմպակայաններ, հիմնական և երկրորդային խողովակաշարեր, բաշխիչ հանգույցներ և դաշտային ոռոգման սարքավորումներ՝ բացատրելով դրանց փոխկապակցված աշխատանքը։ Գրքում մանրամասն քննարկվում են ոռոգման տարբեր համակարգերի կիրառությունը փոքր և միջին տնտեսություններում, ջրի հաշվառման և բաշխման մեթոդները, ինչպես նաև համակարգերի օպտիմալացման տեխնոլոգիական լուծումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ջրի կորուստների նվազեցմանը, հողի ջրային ռեժիմի ճիշտ կառավարմանը և մշակաբույսերի ջրապահովման արդյունավետ կազմակերպմանը՝ տարբեր կլիմայական և հողային պայմաններում։ Աշխատությունը ներառում է նաև հիդրավլիկական հաշվարկների հիմնական սկզբունքներ՝ հոսքի, ճնշման և խողովակաշարերի տրամաչափման որոշման համար, ինչպես նաև համակարգերի շահագործման և տեխնիկական սպասարկման գործնական խորհուրդներ։ Ներկայացվում են նաև ջրի խնայող տեխնոլոգիաներ, ավտոմատացված կառավարման տարրեր և ժամանակակից ոռոգման համակարգերի զարգացման միտումներ, որոնք նպաստում են արտադրողականության բարձրացմանն ու բնական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը։