Клинико-эпидемиологическая характеристика детского туберкулеза в Армении

Agriculture

Հրատարակությունը մեթոդական բնույթի նյութերի ժողովածու է, որը նվիրված է պարենային ծրագրի իրականացման, դրա հասարակական նշանակության և բնակչության լայն շրջանակների մասնակցությանն առնչվող հարցերին։ Նյութերը նախատեսված են գրադարանավարների համար և նպատակ ունեն աջակցելու գրադարաններում թեմատիկ միջոցառումների, ցուցահանդեսների, ընթերցողների հետ զրույցների, տեղեկատվական անկյունների և այլ մշակութալուսավորչական աշխատանքների կազմակերպմանը։ Ժողովածուում պարենային խնդիրը ներկայացվում է որպես հասարակական և տնտեսական կարևորություն ունեցող ուղղություն՝ շեշտադրելով գյուղատնտեսական արտադրության զարգացման, գյուղատնտեսության արդյունավետության բարձրացման, արտադրանքի ավելացման, սննդամթերքի ապահովման և բնակչության պահանջների բավարարման անհրաժեշտությունը։ Մեթոդական նյութերը կարող են ներառել թեմատիկ տեղեկատվություն, քննարկումների և զրույցների կազմակերպման համար նախատեսված ուղղություններ, գրականության հետ աշխատանքի ձևեր, ցուցադրությունների պատրաստման սկզբունքներ և ընթերցողների շրջանում համապատասխան թեմաների վերաբերյալ իրազեկվածության բարձրացմանն ուղղված առաջարկություններ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում գրադարանի՝ որպես տեղեկատվական և հասարակական-կրթական կառույցի դերակատարությանը, քանի որ գրադարանավարի աշխատանքը դիտարկվում է ոչ միայն գրականության տրամադրման, այլև հանրային նշանակություն ունեցող թեմաների շուրջ ընթերցողների հետ նպատակային աշխատանք իրականացնելու տեսանկյունից։ Նյութերի բովանդակությունը արտացոլում է իր ժամանակաշրջանի սոցիալ-տնտեսական և գաղափարական առաջնահերթությունները, այդ թվում՝ արտադրության կազմակերպման, աշխատանքի խթանման, հասարակական նախաձեռնության և ընդհանուր նպատակի շուրջ մարդկանց համախմբման գաղափարները։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել նաև որպես տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական մտածողության, գրադարանային մեթոդաբանության և քարոզչական-մշակութային աշխատանքի ուսումնասիրության աղբյուր։ Այն հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել այն մասին, թե ինչպես էին գրադարաններն ու գրադարանավարները ներգրավվում տնտեսական և հասարակական նշանակություն ունեցող պետական ծրագրերի լուսաբանման և հանրության շրջանում դրանց վերաբերյալ տեղեկատվության տարածման գործընթացում։ Ժողովածուն իր բնույթով գործնական-մեթոդական նշանակություն ունի և ուղղված է գրադարանային աշխատանքի կազմակերպմանն ու կատարելագործմանը՝ միաժամանակ ներկայացնելով պարենային ապահովման և գյուղատնտեսական զարգացման թեմաները որպես հանրային քննարկման ու տեղեկատվական աշխատանքի կարևոր ուղղություններ։

Other Subjects

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է տեխնիկական ոլորտին վերաբերող նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական համառոտ ցուցակը, որի նպատակն է ապահովել ընթերցողների, ուսանողների և մասնագետների արագ կողմնորոշումը ժամանակակից տեխնիկական գրականության հոսքում։ Այն ընդգրկում է ինժեներական գիտությունների տարբեր ճյուղերին՝ մեքենաշինությանը, էլեկտրոնիկային, ավտոմատացմանը, տեղեկատվական տեխնոլոգիաներին, էներգետիկային, շինարարությանը և այլ կիրառական ոլորտներին վերաբերող հրատարակություններ՝ արտացոլելով գիտատեխնիկական առաջընթացի արդի միտումները և նորագույն հետազոտությունների ուղղությունները։ Ցանկը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների և հրատարակչական տվյալների հիման վրա՝ ապահովելով տեղեկատվության ճշգրտությունն ու համակարգված ներկայացումը, և ծառայում է որպես կարևոր օժանդակ գործիք գիտական ու մասնագիտական գործունեության համար՝ հնարավորություն տալով արագ գտնել անհրաժեշտ գրականություն, գնահատել դրա արդիականությունը և կիրառել այն ուսումնական կամ հետազոտական նպատակներով։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է ժողովրդական բանահյուսության դերի ուսումնասիրությանը սովորողների բարոյական որակների ձևավորման գործընթացում՝ դիտարկելով բանահյուսական ստեղծագործությունները որպես ազգային մշակույթի, արժեքների և բարոյական փորձի փոխանցման կարևոր միջոց։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ հեքիաթները, առակները, առածները, ասացվածքները, ավանդազրույցները, լեգենդները, ժողովրդական երգերը և բանավոր ստեղծագործության այլ ձևերը ոչ միայն ներկայացնում են ժողովրդի պատմական ու մշակութային հիշողությունը, այլև փոխանցում են բարու և չարի, արդարության և անարդարության, ազնվության, աշխատասիրության, պատասխանատվության, համերաշխության, հայրենասիրության և փոխօգնության մասին պատկերացումներ։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում է, թե ինչպես կարող են այդ ստեղծագործությունները նպաստել սովորողների արժեքային կողմնորոշումների ձևավորմանը և բարոյական վարքագծի գիտակցմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մանկավարժական գործընթացում բանահյուսական նյութի նպատակային ընտրությանը և կիրառմանը՝ հաշվի առնելով սովորողների տարիքային, հոգեբանական և ճանաչողական առանձնահատկությունները։ Հեքիաթների և ավանդազրույցների հերոսների արարքների քննարկումը հնարավորություն է տալիս սովորողներին տարբերակել դրական և բացասական վարքագիծը, գնահատել որոշումների հետևանքները և սեփական փորձի հետ կապել ներկայացվող բարոյական գաղափարները։ Առածներն ու ասացվածքները կարող են ծառայել որպես կարճ և դիպուկ ձևակերպված կենսափորձի օրինակներ՝ նպաստելով իմաստության, աշխատասիրության, համբերության, փոխադարձ հարգանքի և պատասխանատվության արժեքների ընկալմանը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև բանահյուսության կիրառման մեթոդներին՝ ընթերցանության և պատմելու, քննարկումների, դերային խաղերի, ստեղծագործական առաջադրանքների, բանահյուսական նյութի մեկնաբանության և համեմատական վերլուծության միջոցով։ Նման մեթոդները սովորողին դարձնում են ոչ թե միայն պատրաստի բարոյական գաղափարների ընկալող, այլև դրանց իմաստավորման և գնահատման ակտիվ մասնակից։ Կարևոր է նաև բանահյուսության կապը ազգային ինքնության և մշակութային ժառանգության հետ։ Ժողովրդական ստեղծագործությունների ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել սովորողների՝ սեփական ժողովրդի պատմության, ավանդույթների, լեզվի և մշակույթի նկատմամբ հետաքրքրության ու հարգանքի ձևավորմանը՝ միաժամանակ զարգացնելով այլ մշակույթների նկատմամբ հարգալից վերաբերմունք։ Հետազոտության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել նաև ընտանիքի, դպրոցի և մշակութային միջավայրի համատեղ դերը բանահյուսական արժեքների փոխանցման գործում։ Ուսուցիչը կարող է բանահյուսական նյութը կապել առօրյա իրավիճակների և սովորողների անձնական փորձի հետ՝ օգնելով նրանց տեսնել բարոյական սկզբունքների գործնական նշանակությունը։ Աշխատությունը կարող է կարևորել նաև այն հանգամանքը, որ բանահյուսական ստեղծագործությունների ընտրության և մեկնաբանության ժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել դրանց պատմական ու մշակութային համատեքստը և խուսափել բարոյական գաղափարների մեխանիկական մատուցումից։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս զարգացնել սովորողների ինքնուրույն դատողությունը, քննադատական մտածողությունը և սեփական վարքի նկատմամբ պատասխանատվությունը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել մանկավարժների, դասվարների, դաստիարակների, կրթության կազմակերպիչների, բանահյուսությամբ զբաղվող մասնագետների և մանկավարժական մասնագիտությունների ուսանողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ ժողովրդական բանահյուսությունը կարող է արդյունավետ կրթադաստիարակչական միջոց լինել՝ նպաստելով սովորողների բարոյական պատկերացումների, արժեքային համակարգի, ազգային ինքնագիտակցության և սոցիալական պատասխանատվության ձևավորմանը, հատկապես այն դեպքում, երբ բանահյուսական նյութը ներառվում է նպատակային, տարիքին համապատասխան և ակտիվ մանկավարժական մեթոդներով կազմակերպված ուսումնական գործընթացում։

Culture

Աշխատությունը նվիրված է աստվածաշնչյան ավանդույթի և հայ ժողովրդի պատմամշակութային ու էթնիկ ժառանգության փոխառնչությունների ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով կրոնական տեքստերի, ազգային ինքնագիտակցության, մշակութային հիշողության և հոգևոր արժեքների փոխազդեցությունը տարբեր պատմական ժամանակաշրջաններում։ Հետազոտության կենտրոնում այն հարցն է, թե աստվածաշնչյան պատկերացումները, խորհրդանիշները, կերպարները, բարոյական սկզբունքներն ու պատմությունները ինչպես են ներառվել հայկական մշակութային միջավայրում և ինչպիսի արտահայտություն ստացել գրականության, պատմագրության, բանահյուսության, արվեստի, ծիսական ավանդույթների ու հասարակական մտածողության մեջ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում քրիստոնեական աշխարհընկալման և ավելի հին տեղական մշակութային շերտերի փոխհարաբերություններին՝ փորձելով բացահայտել շարունակականության, վերաիմաստավորման և մշակութային հարմարեցման գործընթացները։ Աստվածաշնչյան ժառանգությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես կրոնական համակարգի հիմք, այլև որպես լեզվական ու մշակութային ազդեցության կարևոր աղբյուր, որի գաղափարներն ու պատկերային համակարգը ժամանակի ընթացքում դարձել են հայկական գրավոր մշակույթի բազմաթիվ բնագավառների բաղկացուցիչ մասը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննվել նաև հայերեն աստվածաշնչյան թարգմանության նշանակությունը, դրա ազդեցությունը գրական լեզվի զարգացման, կրթական ավանդույթների և ձեռագրային մշակույթի ձևավորման վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ազգային պատմական հիշողության մեջ աստվածաշնչյան մոտիվների կիրառությունը, երբ կրոնական պատմություններն ու խորհրդանիշները նոր մեկնաբանություններ են ստացել տեղական պատմական փորձի և մշակութային պատկերացումների համատեքստում։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ ժողովրդական ավանդություններին, առասպելաբանական պատկերացումներին և քրիստոնեական գաղափարներին բնորոշ ընդհանրություններին ու տարբերություններին՝ դրանք դիտարկելով պատմամշակութային փոխակերպումների շրջանակում և խուսափելով տարբեր ժամանակաշրջանների երևույթների մեխանիկական նույնացումից։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել, թե ինչպես են կրոնական ու էթնոմշակութային տարրերը փոխազդել և մասնակցել հայկական մշակութային ինքնության տարբեր դրսևորումների ձևավորմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հայագիտության, կրոնագիտության, ազգագրության, պատմության և մշակութաբանության մոտեցումները՝ ներկայացնելով աստվածաշնչյան ավանդույթի տեղն ու նշանակությունը հայոց բազմաշերտ հոգևոր և մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության համատեքստում։

Other Subjects

Աշխատությունը նվիրված է 1920–1930-ական թվականներին ձևավորված բնակելի կառուցապատման զանգվածների արդիականացման և դրանց՝ որպես քաղաքաշինական ժառանգության պահպանության խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում պատմական բնակելի թաղամասերի ճարտարապետական և քաղաքաշինական առանձնահատկությունների պահպանման ու ժամանակակից կենսական պահանջներին դրանց հարմարեցման միջև հավասարակշռության ապահովումն է։ Քննվում են տվյալ ժամանակաշրջանի բնակելի կառուցապատմանը բնորոշ հատակագծային սկզբունքները, փողոցային ցանցը, շենքերի տարածական փոխդասավորությունը, բակային համակարգերը, կանաչ տարածքները, կառուցապատման մասշտաբը և ճարտարապետական արտահայտչամիջոցները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն արժեքավոր հատկանիշների բացահայտմանը, որոնց շնորհիվ առանձին շենքերից բացի ամբողջական բնակելի միջավայրը կարող է դիտարկվել որպես քաղաքաշինության պատմության հուշարձան։ Ուսումնասիրվում են ժամանակի ընթացքում շենքերի ֆիզիկական մաշվածության, ինժեներական ենթակառուցվածքների հնացման, բնակարանային պահանջների փոփոխության և չհամակարգված վերակառուցումների հետևանքով առաջացող խնդիրները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում արդիականացման այնպիսի սկզբունքների մշակումը, որոնք հնարավորություն են տալիս բարելավել բնակելի պայմանները, շենքերի գործառական հնարավորությունները և ենթակառուցվածքները՝ հնարավորինս պահպանելով պատմական կառուցապատման տարածական կառուցվածքն ու ճարտարապետական ինքնությունը։ Դիտարկվում են վերականգնման, վերակառուցման, հարմարեցված օգտագործման և պահպանական միջամտությունների տարբեր մոտեցումներ՝ քաղաքաշինական ամբողջականության տեսանկյունից։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել նաև նոր կառուցապատման ազդեցությունը պատմական թաղամասերի ուրվագծի, մասշտաբի և տեսողական ընկալման վրա։ Անդրադարձ է կատարվում պահպանության իրավական և կազմակերպական մեխանիզմներին, տարածքների պատմամշակութային արժեքի գնահատման չափանիշներին և քաղաքաշինական փաստաթղթերում պահպանական պահանջների ներառման անհրաժեշտությանը։ Բնակելի զանգվածները դիտարկվում են ոչ միայն որպես շենքերի հավաքածու, այլև որպես որոշակի ժամանակաշրջանի սոցիալական, ճարտարապետական և քաղաքաշինական գաղափարները մարմնավորող միասնական միջավայր։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է քաղաքաշինության պատմության, ճարտարապետական ժառանգության պահպանության, վերականգնման և բնակելի միջավայրի արդիականացման մոտեցումները՝ պատմական կառուցապատման արժեքների և ժամանակակից քաղաքային պահանջների համատեղման հնարավորությունները բացահայտելու նպատակով։

Economics

Այս թեման վերաբերում է Հայաստանի Հանրապետությունում բանկային վերահսկողության համակարգի արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրներին, որտեղ ուսումնասիրվում են ֆինանսական համակարգի կայունության ապահովման, բանկային ռիսկերի կանխարգելման և կարգավորող մարմինների վերահսկողական գործիքների կատարելագործման հարցերը։ Հետազոտության կենտրոնում է բանկային վերահսկողության ինստիտուցիոնալ կառուցվածքը՝ հիմնականում Կենտրոնական բանկի դերակատարությունը, ինչպես նաև միջազգային ստանդարտների՝ Բազելի համաձայնագրերի պահանջների ներդրման և կիրառման մակարդակը հայկական բանկային համակարգում։ Առանձնացվում են մի շարք հիմնախնդիրներ՝ վերահսկողական մեխանիզմների կանխարգելիչ բնույթի սահմանափակումները, բանկերի ռիսկային վարքագծի վաղ հայտնաբերման դժվարությունները, կորպորատիվ կառավարման թերությունները, ինչպես նաև ոչ բանկային ֆինանսական հոսքերի վերահսկման բարդությունները։ Միաժամանակ դիտարկվում են նաև ֆինանսական տեխնոլոգիաների արագ զարգացումը, թվային բանկային ծառայությունների ընդլայնումը և դրանց հետ կապված նոր ռիսկերը, որոնք պահանջում են վերահսկողության նոր մոտեցումներ և գործիքներ։ Հետազոտությունը ընդգծում է նաև տվյալների վերլուծության, սթրես-թեստավորման, ռիսկերի մոնիթորինգի համակարգերի կատարելագործման և միջազգային համագործակցության կարևորությունը, ինչը կարող է բարձրացնել բանկային համակարգի կայունությունը և նվազեցնել ֆինանսական ճգնաժամերի հավանականությունը։